บทที่ 2 ขอบคุณปู่

สิบวันหลังจาก "เสียชีวิต"

"กาก้าฉีกสัญญากับเรอัล มาดริด และจะกลับมายังซานซิโรแบบไร้ค่าตัว..."

เซียวหยางนั่งพิงหมอนอยู่บนเตียงคนไข้ ในมือถือหนังสือพิมพ์ "กัซเซตตา เดลโล สปอร์ต" อ่านอย่างตั้งใจ

ข่าวการกลับมาของกาก้าย่อมต้องพาดหัวตัวไม้เป็นธรรมดา

วันที่ 18 สิงหาคม 2003 กาก้ามาถึงมิลานในฐานะดาวรุ่งยอดเยี่ยมของอเมริกาใต้ และภายในเวลาเพียงหกปี เขาก็กลายเป็นซูเปอร์สตาร์ของสโมสรระดับโลกแห่งนี้ พาทีมคว้าแชมป์ "แชมเปียนส์ลีก" สมัยที่เจ็ด และผงาดคว้ารางวัล "บัลลงดอร์" ซึ่งเป็นรางวัลเกียรติยศสูงสุดส่วนบุคคลในวงการฟุตบอล

วันที่ 9 มิถุนายน 2009 กาก้าย้ายไปร่วมทีมเรอัล มาดริด ด้วยค่าตัว 65 ล้านปอนด์ หลังจากช่วงเวลาที่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จนัก ในที่สุดฤดูร้อนนี้ เขาก็ได้กลับมายังมิลาน เมืองที่สร้างชื่อเสียงและมอบความสำเร็จให้แก่เขา

สำหรับกาก้าและแฟนบอล เรื่องราวทั้งหมดเหมือนกับความฝัน

แน่นอนว่าถ้ามันเป็นความฝันจริงๆ มันคงไม่ใช่ฝันดีเท่าไรนัก เพราะกราฟชีวิตของกาก้าที่เรอัล มาดริด นั้นอยู่ในช่วงขาลง และการกลับมาครั้งนี้ไม่ใช่การกลับมาอย่างผู้ชนะที่ยิ่งใหญ่ แต่เป็นการกลับมาเลียแผลใจหลังจากผ่านมรสุมชีวิตมาอย่างโชกโชน

เซียวเจ๋อและโอลิเวียต่างก็เป็นแฟนบอล แม้คนหนึ่งจะเป็นแฟน "รอสโซเนรี" และอีกคนเป็นแฟนอินเตอร์ มิลาน แต่ทั้งคู่ต่างก็คุ้นเคยกับเรื่องราวของกาก้าเป็นอย่างดี ยิ่งไปกว่านั้น เพราะประสบการณ์ปาฏิหาริย์แบบตายแล้วเกิดใหม่ของกาก้า ทำให้โอลิเวียผู้ยึดมั่นในวัตถุนิยม เคยเปลี่ยนมาเป็นผู้ศรัทธาในพระเจ้าอยู่ช่วงหนึ่งในชีวิตก่อน

น่าเสียดายที่ดูเหมือน "พระเจ้า" จะไม่ได้รับคำอธิษฐานของเธอ แม้เซียวหยางในชาติที่แล้วจะไม่ถึงขั้นเป็นเจ้าชายนิทราหรือต้องนั่งรถเข็น แต่เขาก็ต้องบอกลาชีวิตปกติไปโดยสิ้นเชิง

ช่วงหลังมานี้เธอเริ่มกลับมาศึกษาเรื่องพวกนี้อีกครั้ง และตอนนี้ เมื่อมองดูรูปถ่ายของกาก้าในหนังสือพิมพ์ที่ดูร่วงโรยไปบ้าง แล้วหันมามองเซียวหยางที่ดูปกติแข็งแรงดี เธอก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำออกมา "อัศจรรย์ขนาดนี้เลยเหรอ? หรือพระเจ้าจะตอบรับคำอธิษฐานของแม่จริงๆ?"

เซียวหยางรู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันที

'แม่ครับ อย่าทำแบบนี้ ผมกลัวระบบจะเข้าใจผิด...'

"เกี่ยวอะไรกับพระเจ้า?" เซียวเจ๋อส่ายหน้า "ตาแก่ที่บ้านเพิ่งกลับไปดูที่จีนมา เห็นว่าหลุมศพปู่ทวดไฟไหม้..."

"ขอบคุณครับปู่" เซียวหยางรีบพนมมือไหว้ทันที "ปู่เจ๋งที่สุด!"

โอลิเวียอาจจะไม่เข้าใจความหมายของคำว่า "ไฟไหม้" ในบริบทนี้ แต่มีหรือที่เขาจะไม่รู้?

ในซีรีส์ "บรรพบุรุษอวยพร" นี่มันระดับเหนือกว่าท่าไม้ตาย "ควันเขียวลอยเหนือหลุมศพ" เสียอีก สงสัยระบบจะได้แรงบันดาลใจมาจากเรื่องนี้นี่แหละ

โอลิเวียเริ่มลังเล "งั้นพวกเราควรกลับไปไหว้ขอบคุณไหม?"

"สมควรกลับไปอย่างยิ่ง"

"พ่อไปด้วย..."

ในขณะที่ทั้งสามคนกำลังคุยกัน เสียงของหมอมิเชลก็ดังใกล้เข้ามา

"เป็นไปได้ยังไง?"

นี่มันปาฏิหาริย์!

ปาฏิหาริย์ทางการแพทย์ชัดๆ...

เขาวิ่งเหยาะๆ มาที่ข้างเตียงของเซียวหยาง มองฟิล์มเอ็กซ์เรย์ในมือสลับกับมองหน้าเซียวหยาง เสียงของเขาสั่นเครือเล็กน้อย "ไอ้หนู เธอต้องไม่เชื่อแน่ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเธอ..."

"เอ่อ ปาฏิหาริย์เหรอครับ?" เซียวหยางวางหนังสือพิมพ์ลง "เมื่อกี้ผมเพิ่งได้ยินมาหมาดๆ"

แม้เซียวเจ๋อและโอลิเวียจะรู้อยู่แล้วว่าอาการของเซียวหยางดีขึ้น หรือจะเรียกว่ากลับมาเป็นปกติแล้วก็ได้ แต่พวกเขาก็ยังไม่วางใจจนกว่าจะได้ยินคำยืนยันจากปากหมอมิเชล

ขอบคุณคุณปู่คุณย่าทวด...

"ใช่ ปาฏิหาริย์!" มิเชลโบกฟิล์มสองแผ่นในมือไปมา "นี่คือฟิล์มเมื่ออาทิตย์ก่อน และนี่คือของวันนี้ ฉันแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่านี่คือกระดูกสันหลังของคนคนเดียวกัน"

"อย่าจับผมไปเอกซ์เรย์อีกเลยนะครับ" เซียวหยางยืดหลังตรง "ร่างกายผมบอกว่าตอนนี้ผมฟิตปั๋ง... ให้ผมหกสูงโชว์หมอเลยไหม?"

"บ้าเอ๊ย นี่เป็นมุกตลกลูกครึ่งของเธอเหรอ? ฉันไม่เก็ทเลยสักนิด" มิเชลยังคงหงุดหงิดปนทึ่ง "ฉันยอมเชื่อว่ารูปเมื่ออาทิตย์ก่อนถ่ายผิดคนยังจะง่ายกว่า..."

"แต่ตอนนี้ผมสนแค่ว่า ผมจะออกจากโรงพยาบาลได้เมื่อไหร่ครับ?"

"ถ้าผลวินิจฉัยถูกต้อง เธอกลับบ้านได้เดี๋ยวนี้เลย แต่ฉันแนะนำให้เธอนอนดูอาการต่ออีกหน่อย เอ่อ... สักหนึ่งเดือน"

"วันเดียวพอครับ ห้ามเกินนี้"

"ฉันต้องดูอาการอย่างน้อยสิบห้าวัน!"

"โอเค งั้นสิบวัน"

"สิบห้าวัน! นี่ก็เพื่อความรับผิดชอบต่อตัวเธอเองนะ!"

"ห้าวัน" เซียวเจ๋อตัดสินใจ "ยังไงเราก็ต้องรอบคอบไว้ก่อน"

"ตกลง ห้าวันก็ห้าวัน..."

สามวันต่อมา เซียวหยางก็ออกจากโรงพยาบาลและกลับบ้านอย่างมีความสุข

ทางสโมสรรับผิดชอบค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดตามระเบียบ ส่วนเด็กคนที่ชนกับเขาก็ไม่ได้บาดเจ็บอะไรและกลับไปรายงานตัวฝึกซ้อมเรียบร้อยแล้ว

มันเป็นแค่การปะทะกันตามปกติในเกมกีฬา ต้องโทษค่าความทนทานต่ออาการบาดเจ็บของเซียวหยางเองที่ไม่ผ่านเกณฑ์ จะไปโทษคนอื่นก็คงไม่ได้

พ่อแม่ของเซียวหยางเดินทางกลับจีนไปกราบไหว้หลุมศพปู่ทวดแล้ว หลังจากพักผ่อนอยู่บ้านได้สองวัน เขาก็กลับไปรายงานตัวที่สโมสร

ทีมเยาวชนและทีมชุดใหญ่ของเอซี มิลาน ใช้ฐานฝึกซ้อมเดียวกัน นั่นคือ "มิลานเนลโล" อันโด่งดัง และตอนนี้พวกเขากำลังแข่งขันในรายการลีกเยาวชนอิตาลีและถ้วยเยาวชนอิตาลี

เซียวหยางเป็นกองหน้า "ตัวสำรอง" ของทีม เขาเพิ่งเลื่อนชั้นจาก U17 ขึ้นมา U19 ในฤดูกาลนี้ แต่ยังไม่ทันได้ลงเล่นสักนัด ก็ดันมาเจ็บตอนซ้อมทีมเสียก่อน เรียกได้ว่าดวงซวยบรม

ความจริงแล้ว ถ้าดูจากศักยภาพที่เขาแสดงออกมา ถึงจะไม่มีอาการบาดเจ็บนี้ เขาก็คงไม่รุ่งที่มิลานอยู่ดี ปลายทางคงหนีไม่พ้นการไปดิ้นรนใน "กัลโช่ เซเรีย บี" หรือลีกล่างที่ต่ำกว่านั้น

แต่ตอนนี้ ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว

"วิหคเพลิงคืนชีพ" ไม่เพียงรักษาอาการบาดเจ็บของเขา แต่เทมเพลตกาก้าได้เปลี่ยนเขาไปเป็นคนละคน ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยการสนับสนุนจากระบบ อนาคตของเขาย่อมไร้ขีดจำกัด และถูกลิขิตให้ก้าวไปเป็นราชาลูกหนัง

"เบียนคาซี" ผู้อำนวยการศูนย์ฝึกเยาวชนของสโมสรย่อมดีใจกับการกลับมาของเขา

ไม่ใช่ว่าทีมขาดเขาไม่ได้ แต่ถ้านักเตะเยาวชนต้องมาบาดเจ็บหนักจนหมดอนาคตตั้งแต่ตอนซ้อมทีม มันจะส่งผลกระทบอย่างมากต่อชื่อเสียงของระบบเยาวชนของสโมสร

"เธอพักต่ออีกหน่อยก็ได้นะ" เบียนคาซีพูดอย่างเป็นกันเอง "การแข่งขันสำคัญก็จริง แต่นักเตะสำคัญกว่า สุขภาพของเธอคือทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดของสโมสร"

"ผมหายดีร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วครับ ถ้าใช้คำพูดของคุณหมอเจ้าของไข้ผม คุณมิเชลบอกว่าตอนนี้ผมแข็งแรงเหมือนวัวเลยล่ะ"

เบียนคาซีปรายตามองรูปร่างที่ค่อนข้างผอมบางของเขา ไม่ได้ออกความเห็นเรื่องคำพูดของหมอมิเชล แต่ก็ยอมอนุมัติคำขอคืนสู่ทีมของเซียวหยาง

"งั้นก็ไปเถอะ แต่ถ้าฉันเดาไม่ผิด คงอีกนานกว่าเธอจะได้กลับลงสนาม" เบียนคาซีกล่าว "เว้นแต่เธอจะผ่านการประเมินจากคุณอาร์มันโดก่อน"

อาร์มันโด กอตซินี ผู้อำนวยการฝ่ายการแพทย์ของเอซี มิลาน

เขายินดีต้อนรับการกลับมาของเซียวหยางเช่นกัน จากนั้นจึงตรวจสอบรายงานการวินิจฉัยโรคอย่างละเอียด แล้วพยักหน้าในที่สุด

"เธอต้องเข้าโปรแกรมฟื้นฟูร่างกายก่อนถึงจะกลับลงสนามได้" กอตซินีกล่าว "ถ้าโชคดี เธออาจจะทันลงเล่นในนัดมิลานดาร์บี้?"

รูปแบบการแข่งขันของลีกเยาวชน "พรีมาเวร่า" ค่อนข้างซับซ้อน โดยจะแบ่งออกเป็นหลายกลุ่มตามภูมิภาค เช่น ดิวิชั่น A, ดิวิชั่น B เป็นต้น โดยทั่วไปจะหาแชมป์กลุ่มก่อน แล้วค่อยเอาแชมป์กลุ่มมาแข่งรอบสุดท้ายเพื่อหาแชมป์ใหญ่

ไม่ว่าจะจัดกลุ่มยังไง เอซี มิลาน และ อินเตอร์ มิลาน จะต้องอยู่กลุ่มเดียวกันเสมอ ทำให้ "มิลานดาร์บี้แมตช์ฉบับเยาวชน" เป็นรายการประจำที่มีทุกฤดูกาล

มิลานดาร์บี้นัดแรกของฤดูกาลนี้มาเร็วหน่อย อยู่ในเกมนัดที่สองของลีกเยาวชน ซึ่งจะแข่งในอีกห้าวันข้างหน้าพอดี ถึงตอนนั้นเขาอย่างมากก็คงทำได้แค่ซ้อมกับลูกฟุตบอล และอาจจะไม่มีชื่อติดทีมด้วยซ้ำ แต่รอยยิ้มกลับค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

"ช่วงนี้ผมดวงดีซะด้วยสิ"

ก็หลุมศพบรรพบุรุษไฟไหม้ไปแล้วนี่นา...