บทที่ 1: สะดุ้งตื่นจากเตียงมรณะ ประวัติการท่องเว็บยังไม่ได้ลบ

โรงพยาบาลซานราฟาเอเล, มิลาน, อิตาลี, ห้องผู้ป่วย

เซียวหยางค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้น

เขามองดูสภาพแวดล้อมที่แปลกตาแต่ก็คุ้นเคย แล้วก็ได้ยินเสียง "ติ๊ง" ดังขึ้นในหัว เขาจึงปะติดปะต่อเรื่องราวได้ทันที

'ข่าวดี: ฉันเกิดใหม่แล้ว ย้อนกลับมายังจุดเริ่มต้น'

'ข่าวร้าย: ฉันตายปุบปับเกินไป ยังไม่ทันได้จัดการประวัติการท่องเว็บกับไฟล์ติวสอบป.โทอีก 3TB เลย'

'ข่าวดีกว่านั้น: ฉันได้ระบที่จะปั้นให้เป็นราชาฟุตบอล'

'ข่าวร้ายยิ่งกว่า: ระบบนี้อาจจะส่งคนกลับไปตายได้ง่ายๆ...'

"ภารกิจทดสอบ: ทำประตูและคว้าชัยชนะในมิลานดาร์บี้แมตช์ฉบับเยาวชน"

"รางวัล: ระบบเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการ"

"บทลงโทษหากล้มเหลว: ส่งตัวกลับสู่ไทม์ไลน์เดิม (หมายเหตุ: เวลาของทั้งสองฝั่งเดินเท่ากัน)"

เซียวหยางมอง "บทลงโทษหากล้มเหลว" อันน่ารังเกียจแล้วอยากจะร้องไห้

'นี่มันบังคับให้เลือกระหว่างตายทางกายภาพกับตายทางสังคมชัดๆ?'

'ปี 2025 แล้วนะ ยังมีระบบห่วยแตกแบบนี้อยู่อีกเหรอ?'

'อ้อ ไม่สิ นี่น่าจะเป็นปี 2013'

ถ้าจะเจาะจงให้ชัด ก็คือวันที่ 10 สิงหาคม 2013

เซียวหยางไม่มีวันลืมวันนี้เด็ดขาด

เพราะนี่คือวันที่เขาต้องบอกลาฟุตบอลอย่างถาวร

ระหว่างจังหวะ "ขึ้นโหม่งแย่งบอล" เขาปะทะกับเพื่อนร่วมทีมแล้วร่วงลงมาหัวกระแทกพื้น

ถึงจะยังไม่เห็นภาพคุณทวดลอยมาตรงหน้า แต่กระดูกสันหลังของเขาก็ได้รับความเสียหายรุนแรง

นับแต่นั้นมา อย่าว่าแต่ฟุตบอลอาชีพเลย แม้แต่การเตะบอลเล่นขำๆ ก็กลายเป็นเรื่องเพ้อฝัน

ตอนนี้เขาได้โหลดเซฟกลับมาเล่นใหม่ แม้ช่วงเวลาที่ย้อนกลับมาจะไม่ค่อยดีนัก เพราะเป็นตอนที่เจ็บไปแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้เสียใจ กลับรู้สึกตื่นเต้นนิดๆ ด้วยซ้ำ

เพราะเจ้า "ระบบเฮงซวย" นี่มันมีของดีซ่อนอยู่

"เทมเพลตเริ่มต้น: ริคาร์โด อีเซคซอน ดอส ซานโตส ไลต์ (กาก้า)"

"คุณสมบัติ:

คุณประสบกับอาการบาดเจ็บเลวร้าย แต่แทนที่จะถูกมันทำลาย คุณกลับกลายเป็นเวอร์ชันที่แข็งแกร่งกว่าเดิม

ไม่มีอะไรไร้เทียมทาน ยกเว้นความเร็ว

ระยะยิงประตูของคุณครอบคลุมพื้นที่ระยะ 20 เมตรหน้ากรอบเขตโทษ

ฉบับแผนที่สนามหญ้า (ระบบนำทางโฮ่งๆ!)

1. ก้าวทะยาน"

'ฟุตบอลไม่ใช่แค่กีฬาที่ลูกบอลลอยไปข้างหน้า แล้วคนก็วิ่งไล่ตามหรอกเหรอ?'

สายตาของเซียวหยางไปหยุดอยู่ที่คุณสมบัติข้อแรกอย่างเป็นธรรมชาติ "นิพพาน"

ถ้าคุณสมบัตินี้ไปอยู่กับคนอื่น เซียวหยางคงคิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระ

แต่ถ้าเป็นไพ่ใบนี้ ทุกอย่างก็สมเหตุสมผล

ปี 2000 กาก้าก็เคยประสบอุบัติเหตุบาดเจ็บที่กระดูกสันหลังส่วนคอคล้ายๆ กัน

ตามความเห็นของหมอ แค่กลับมาเดินได้ปกติก็ปาฏิหาริย์แล้ว เรื่องจะกลับไปเตะบอลนั้นแทบจะเป็นแค่ความฝันลมๆ แล้งๆ

แต่แล้วเรื่องประหลาดก็เกิดขึ้น

กาก้าไม่เพียงแต่หายดีเป็นปลิดทิ้ง แต่กลับมาโลดแล่นได้อย่างรวดเร็ว ราวกับเปิดสูตรโกง เขาพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดและกลายเป็นนักเตะอันดับหนึ่งของโลกที่ทุกคนรู้จักในเวลาต่อมา

ด้วยอิทธิพลจากคุณแม่ กาก้าจึงเป็นคริสเตียนที่เคร่งครัด และเหตุการณ์นี้ยิ่งทำให้เขาเชื่อมั่นว่า "พระเจ้า" ทรงคุ้มครองเขาอยู่จริงๆ ดังนั้นเขาจึงมักประกาศความศรัทธาในโอกาสต่างๆ เสมอ จนเป็นที่มาของท่าดีใจชูสองนิ้วขึ้นฟ้าหลังทำประตูและฉายา "บุตรแห่งพระเจ้า"

เพราะประสบการณ์ที่คล้ายคลึงกัน เซียวหยางจึงรู้เรื่องราวของกาก้าเป็นอย่างดีและเคยนึกอิจฉาชะตาชีวิตของอีกฝ่าย

ตอนนี้ โอกาสแบบเดียวกันมาวางอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

ถ้าระบบนี้ไม่ใช่เรื่องลวงโลก เพียงแค่ใช้ความสามารถ "นิพพาน" ที่ใช้ได้ครั้งเดียวนี้นี้ เขาก็จะสามารถเกิดใหม่จากเถ้าถ่านได้เหมือนกาก้า...

ทว่า นี่จะเปลี่ยนแปลงอะไรหลายๆ อย่าง

เนื่องจากพ่อและแม่เป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยมิลาน เซียวหยางจึงเกิดและโตที่มิลาน ได้รับสัญชาติอิตาลีโดยอัตโนมัติ แต่เขาจะมีโอกาสเลือกใหม่อีกครั้งเมื่ออายุครบ 18 ปี

ในชาติก่อน ความฝันเรื่องฟุตบอลของเขาพังทลาย เขาจึงเลือกสัญชาติจีนแล้วไปใช้ชีวิตทำงานที่นั่น แต่ถ้าระบบนี้เชื่อถือได้จริงและช่วยให้เขากลับสู่เส้นทางลูกหนังจนประสบความสำเร็จได้ ในชาตินี้เขาอาจจะต้องถือสัญชาติตามแม่

'ยังไงซะฟุตบอลจีนก็กำลังค้ำจุนดวงชะตาบ้านเมือง ยิ่งทำยิ่งเจริญลงๆ อย่ากลับไปสร้างปัญหาเพิ่มจะดีกว่า...'

ขณะที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ พ่อกับแม่ก็เดินเข้ามาพร้อมกัน

น้ำเสียงของพ่อ "เซียวเจ๋อ" ฟังดูหนักใจ "ตอนนี้ทางเลือกมีสองทาง ทางหนึ่งคือรักษาตามอาการแล้วค่อยๆ ฟื้นฟู อีกทางคือผ่าตัด แต่ผลลัพธ์ก็ไม่ได้ดีมากนัก..."

ชาติที่แล้วเซียวหยางเลือกผ่าตัด ซึ่งมันก็ไร้ความหมายจริงๆ

ดังนั้นครั้งนี้เขาจึงเลือกการรักษาตามอาการ หรือพูดให้ถูกคือ... เขาเลือก "การเกิดใหม่"

"ติ๊ง โฮสต์ได้ใช้งานความสามารถ 'นิพพาน'..."

คนที่เคยเกิดใหม่หรือข้ามมิติมาบ่อยๆ น่าจะรู้ความหมายของเสียง "ติ๊ง" นี้ดี

สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นสายหนึ่งที่ไหลเวียนไปทั่วร่าง และความเจ็บปวดที่ทุเลาลงอย่างเห็นได้ชัด ในที่สุดหัวใจที่วิตกกังวลของเซียวหยางก็เริ่มผ่อนคลายลง

"ปล่อยให้มันค่อยๆ หายเถอะครับ..." เขาฝืนยิ้มและพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ ที่สุดเท่าที่จะทำได้ "บางทีมันอาจจะไม่แย่อย่างที่หมอบอกก็ได้?"

เซียวเจ๋อและ "โอลิเวีย" สบตากัน ทั้งคู่ต่างมองเห็นความเจ็บปวดในแววตาของอีกฝ่าย

อายุสิบเจ็ดปี วัยกำลังสดใส จะต้องมาพังทลายลงแบบนี้จริงๆ หรือ...?

โอลิเวียนั่งลงที่ขอบเตียง กุมมือเซียวหยางไว้แล้วตบหลังมือเบาๆ เพื่อปลอบโยน "ไม่เป็นไรนะลูก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พ่อกับแม่จะอยู่ข้างลูกเสมอ"

สุดท้ายเธอก็ไม่กล้าบอกผลการวินิจฉัยให้เซียวหยางรู้ ได้แต่หวังว่าลูกชายจะค่อยๆ ยอมรับมันได้ในอนาคต

"ผมรู้ครับ" เซียวหยางพูด "แม่ครับ ผมเหนื่อยแล้ว..."

"งั้นพักผ่อนเถอะลูก" โอลิเวียกล่าว "ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น พ่อกับแม่เชื่อมั่นในตัวลูก ลูกต้องผ่านมันไปได้แน่"

"ไม่ต้องห่วง แม่ก็รู้นี่นาว่าผมไม่ได้ยอมแพ้อะไรง่ายๆ" เซียวหยางพูดด้วยท่าทีผ่อนคลายตามปกติของเขา "ตื่นมาทุกอย่างอาจจะดีขึ้นก็ได้?"

"จ้ะ" โอลิเวียลูบหัวเขาอย่างอ่อนโยน "แม่ก็หวังว่าตื่นมาแล้วทุกอย่างจะดีขึ้น..."

เซียวเจ๋อพูดปลอบใจเขาอีกสองสามคำ จากนั้นทั้งคู่ก็เดินออกไป

มีทั้งการเกิดใหม่แถมยังมีระบบมาเกี่ยวด้วยแบบนี้ เซียวหยางย่อมไม่มีทางหลับลงได้ทันที

เขามองหน้าจอระบบที่ปรากฏตรงหน้าซึ่งมีเพียงเขาคนเดียวที่มองเห็น แล้วอดไม่ได้ที่จะรู้สึกพลุ่งพล่านในใจ

ชื่อ: เซียวหยาง

อายุ: 17 ปี

ส่วนสูง: 182 ซม.

น้ำหนัก: 73 กก.

สโมสร: เอซี มิลาน (ทีมเยาวชน)

ทีมชาติ: ไม่มี (สัญชาติอิตาลี)

เทมเพลต: กาก้า

คุณสมบัติ:

1. อาชาคะนองศึก
2. ร้อยก้าวทะลุใบหลิว
3. เนตรพญาเหยี่ยว
4. ก้าวทะยาน

คุณสมบัติทั้งสี่ข้อครอบคลุมจุดเด่นหลักๆ ของกาก้าไว้เกือบหมด

เขามีความเร็ว มีทักษะการจ่ายบอลและการยิงไกลที่ยอดเยี่ยม และแน่นอน สไตล์การเลี้ยงบอลที่เป็นเอกลักษณ์: การกระชากบอลด้วยก้าวที่ยาว

ถ้าจะพูดกันตามตรง ระบบนี้ยังดูเป็นนามธรรมอยู่พอสมควร อย่างน้อยก็ไม่ได้บอกค่าพลังเจาะจงว่า "ความเร็ว: 99, การยิง: 88" ดังนั้นคงต้องไปวัดกันในสนามจริงถึงจะรู้ว่ามันช่วยอัปเกรดได้มากแค่ไหน

'แต่ไม่ว่าจะยังไง ต่อให้เป็นกาก้าเวอร์ชันลดสเปก แต่ก็น่าจะเหลือเฟือสำหรับการเล่นในลีกเยาวชนใช่ไหม?'