ตอนที่ 15: ความเจ้าเล่ห์ของโอโรจิมารุ

ตอนที่ 15: ความเจ้าเล่ห์ของโอโรจิมารุ

เมื่อเห็นรอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันบนใบหน้าของยูโตะ ความหนาวเหน็บก็แล่นพล่านในใจของโอโรจิมารุ ลางสังหรณ์ร้ายเริ่มคืบคลานเข้ามา

“โอโรจิมารุ นินจาถอนตัวแห่งโคโนฮะครับ” แววตาของโอโรจิมารุไหววูบเล็กน้อย แต่เขาก็ตอบกลับไปตามตรง โดยเน้นน้ำหนักเสียงที่คำว่า “ถอนตัว” เป็นพิเศษ

แม้เขาจะไม่รู้นิสัยใจคอของยูโตะ แต่การที่ถูกหมู่บ้านโคโนฮะผนึกไว้ ยูโตะก็น่าจะมีความรู้สึกที่ไม่ดีต่อโคโนฮะอยู่ไม่น้อย และด้วยการที่มีเซนจู ฮาชิรามะ อยู่ภายใต้การควบคุม โอโรจิมารุจึงยังพอมีความมั่นใจอยู่บ้าง หากเกิดอะไรผิดพลาด เขาก็สามารถเชิดร่างสัมภเวสีของฮาชิรามะให้โจมตีได้

“นินจาถอนตัวจากโคโนฮะงั้นเหรอ? ไม่เลวนี่” รอยยิ้มของยูโตะยังไม่จางหาย จู่ๆ เขาก็หันไปมองเซนจู ฮาชิรามะ แล้วพูดเบาๆ “เซนจู ฮาชิรามะ เวอร์ชันนี้ น่าจะมีพลังไม่ถึงหนึ่งในสิบของตัวจริงด้วยซ้ำ ถ้าจะให้ถูก เรียกว่าเป็นหุ่นเชิดของเซนจู ฮาชิรามะ จะเหมาะกว่า... ดูสิ...”

พูดจบ ยูโตะก็ดีดนิ้ว

แควก! เสียงเหมือนผ้าฉีกขาดดังก้อง ภายใต้สายตาของทุกคน ร่างของเซนจู ฮาชิรามะ ถูกฉีกกระชากจนขาดเป็นชิ้นๆ ในพริบตา

“ไร้สติสัมปชัญญะ หลบการโจมตีพื้นฐานที่สุดไม่ได้ด้วยซ้ำ” ยูโตะส่ายหน้าเบาๆ แววตาเจือความสมเพช

เกิดขึ้นตอนไหน?! สยองพิลึก! ขีดจำกัดสายเลือดงั้นเหรอ? ร่างกายของโอโรจิมารุเกร็งเขม็ง ความเย็นยะเยือกแล่นไปทั่วร่าง แม้แต่ตอนนี้ เขาก็ยังสัมผัสถึงความผันผวนของจักระไม่ได้เลย

ในขณะเดียวกัน ความตื่นเต้นก็ฉายชัดบนใบหน้าของเทรุมิ เมย์ และอาโอ ตามตำนานเล่าว่า ท่านยูโตะสามารถอัญเชิญวิญญาณที่คนธรรมดามองไม่เห็นออกมาช่วยต่อสู้ได้ ร่างของเซนจู ฮาชิรามะ ที่ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ น่าจะเป็นฝีมือของวิญญาณที่ว่านั่น!

“ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้น ก็แค่ลูกไม้ตื้นๆ พวกขีดจำกัดสายเลือดที่มีพลังเนตรอย่างเนตรสีขาวหรือเนตรวงแหวน น่าจะพอมองเห็นได้ลางๆ... อ้อ แน่นอนว่าเด็กสี่คนข้างหลังนายนั่น ถ้าดึงจักระพิเศษในร่างออกมาใช้ ก็น่าจะพอสัมผัสได้เหมือนกัน” ยูโตะมองโอโรจิมารุที่กำลังเครียดเขม็ง ก่อนจะเลื่อนสายตาไปทาง 4 นินจาโอโตะแล้วหัวเราะเบาๆ

รูม่านตาของโอโรจิมารุหดวูบ จักระพิเศษที่ยูโตะพูดถึง ต้องหมายถึงพลังของ อักขระสาป แน่ๆ เขาสัมผัสเรื่องนั้นได้ด้วยเหรอ?! จากสายตาที่ยูโตะมองพวก 4 นินจาโอโตะ โอโรจิมารุก็พอจะเดาอะไรบางอย่างได้ เขาปรับสีหน้าให้สงบแล้วพูดว่า “ท่านยูโตะต้องการอะไร บอกมาได้เลยครับ”

เมื่อได้ยินดังนั้น ยูโตะก็พยักหน้าเล็กน้อย ส่งสายตาชื่นชมให้โอโรจิมารุ “ชั้นถูกผนึกมานาน พลังงานในร่างกายแทบจะไม่เหลือแล้ว นายคงไม่ว่าอะไรนะถ้าชั้นจะขอดูดจักระสักหน่อย?”

ประกายบางอย่างวาบขึ้นในดวงตาของโอโรจิมารุ ไม่มีใครเข้าใจพลังและผลข้างเคียงของอักขระสาปดีไปกว่าเขา ส่วนเรื่องที่ยูโตะอ้างว่าพลังงานใกล้หมดเพราะถูกผนึกนาน? โอโรจิมารุไม่เชื่อน้ำหน้าหรอก ตั้งแต่วินาทีที่ยูโตะฟื้นคืนชีพ โอโรจิมารุก็เฝ้าสังเกตอย่างใกล้ชิด พยายามหาจุดอ่อนในร่างกายอมตะระดับตำนานนี้ แต่จนถึงตอนนี้ เขายังหาไม่เจอสักจุด ยูโตะไม่มีสัญญาณของความอ่อนแอทางกายเลยสักนิด และพลังจิตของเขาก็เข้มแข็งอย่างน่าเหลือเชื่อ ราวกับแค่เพิ่งตื่นนอนกลางวันมาเฉยๆ

แม้จะยังไม่ได้ลงมือ แต่โอโรจิมารุก็สัมผัสได้ลึกๆ ถึงขุมพลังมหาศาลที่พลุ่งพล่านอยู่ในตัวยูโตะ นั่นคือเหตุผลที่โอโรจิมารุยอมศิโรราบขนาดนี้!

เมื่อนึกย้อนไปถึงข้อมูลลับในคลังโคโนฮะที่เขาเคยอ่านเกี่ยวกับยูโตะ โอโรจิมารุก็เลียริมฝีปาก ขีดจำกัดสายเลือดที่ดูดกลืนพลังงานได้ทุกรูปแบบงั้นเหรอ? บางทีชั้นอาจจะได้เห็นมันกับตาก็ได้!

เมื่อสายตาของยูโตะและโอโรจิมารุพุ่งตรงมาที่พวกเขา หนังตาของ 4 นินจาโอโตะก็กระตุก ความหวาดกลัวถาโถมเข้าใส่ พวกเขายิ่งมั่นใจมากขึ้นเรื่อยๆ ว่าการมาที่นี่เป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ แต่ถึงจะคิดแบบนั้น ร่างกายของพวกเขาก็ยังขยับออกมายืนต่อหน้ายูโตะอย่างว่าง่าย

“เจ้าหนูทั้งสี่คน... ลองเปิดใช้งานพลังในตัวพวกแกดูซิ” ยูโตะมอง 4 นินจาโอโตะ พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกับอุจิวะ มาดาระ และเซนจู ฮาชิรามะ ยูโตะได้ค้นพบอะไรบางอย่าง แม้ตอนนั้นเขาจะไม่มีเวลาพิสูจน์มันก่อนถูกผนึก แต่ตอนนี้แหละคือโอกาสที่เหมาะสมที่สุด

4 นินจาโอโตะหันมองหน้ากัน ก่อนจะมองไปทางโอโรจิมารุ เมื่อเห็นพยักหน้าเล็กน้อย พวกเขาก็ทำใจดีสู้เสือและปลดปล่อยพลังอักขระสาปออกมา

ตูม!!

คลื่นพลังงานเย็นยะเยือกและชั่วร้ายสี่ปะทุพวยพุ่งออกจากร่างกายของพวกเขา ลวดลายอักขระสีดำอันน่าสยดสยองเข้าปกคลุมร่างในพริบตา แม้ลวดลายของแต่ละคนจะต่างกัน แต่กลิ่นอายความแข็งแกร่งของพวกเขาก็พุ่งทะยานจากจูนินธรรมดา ขึ้นสู่ระดับ จูนินชั้นยอด ทันที!

เมื่อเห็นภาพนี้ สีหน้าของเทรุมิ เมย์ และอาโอก็เปลี่ยนไป พวกเขาคาดไม่ถึงว่าโอโรจิมารุจะมีไพ่ตายแบบนี้ซ่อนอยู่ อาโอหน้าถอดสี เขาตระหนักได้ทันทีว่าเจตนาของโอโรจิมารุไม่ได้มีแค่การเอาคัมภีร์ม้วนนั้นแน่ๆ...มันน่าจะมีแผนอื่นแอบแฝง! ถ้าไม่ใช่เพราะท่านยูโตะ พวกเขาอาจจะเสียท่าให้มันไปแล้วก็ได้

เทรุมิ เมย์ เลียริมฝีปากสีแดงสด จิตสังหารจางๆ วูบไหวในดวงตา

ในขณะที่เทรุมิ เมย์ และอาโอคิดว่ามันจบแค่นั้น ออร่าของ 4 นินจาโอโตะที่เริ่มเสถียรแล้วจู่ๆ ก็ระเบิดออกอีกครั้ง ความแข็งแกร่งของพวกเขาพุ่งสูงขึ้นไปอีก จนแตะระดับ โจนิน บรรยากาศรอบตัวยิ่งเย็นยะเยือกและชั่วร้ายขึ้น ดวงตาของพวกเขาเจือไปด้วยความบ้าคลั่งจางๆ มาถึงจุดนี้ รูปลักษณ์ของ 4 นินจาโอโตะแทบไม่เหลือเค้าโครงของมนุษย์อีกต่อไป

สีหน้าของเทรุมิ เมย์ และอาโอเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง...ไม่ใช่เพราะความเก่งกาจของ 4 นินจาโอโตะ แม้พลังที่เพิ่มขึ้นจากอักขระสาปจะน่าประทับใจ แต่มันก็ยังไม่ใช่ภัยคุกคามสำหรับเทรุมิ เมย์ และอาโออยู่ดี สาเหตุที่ทำให้หน้าตาของพวกเขาเคร่งเครียด คือขีดความสามารถที่โอโรจิมารุแสดงออกมาต่างหาก

ไม่ว่าจะเป็นความสามารถในการเชิดคนตาย หรืออักขระสาปที่ปั๊มความแข็งแกร่งให้ลูกน้องได้เป็นจำนวนมากแบบนี้...มันบีบให้เทรุมิ เมย์ และอาโอ ต้องเริ่มมองเขาเป็นตัวอันตรายอย่างจริงจังเสียแล้ว

จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═