บทที่ 28 "ถอดเสื้อผ้ากางเกงออกให้หมด เดี๋ยวนี้!"

ช่วงนี้ ถังหลงใช้การฝึกซ้อมบนคลาวด์ AI เพื่อพัฒนาทักษะการผ่านบอลของเขา

ทำให้มีเวลาน้อยลงในการดูวิดีโอเกม

อันที่จริง มันมีเรื่องของความสมดุลเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

การดูวิดีโอเกมมากขึ้นและป้อนข้อมูลให้กับระบบ AI จะช่วยให้ความสามารถของระบบ AI พัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่อง

แต่ได้อย่างก็ต้องเสียอย่าง ถังหลงมีเวลาน้อยลงในการฝึกซ้อมบนคลาวด์

บางครั้งเขาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ "คงจะดีมากถ้าฉันสามารถฝึกซ้อมบนคลาวด์ในฝันได้!"

นอกเหนือจากปัญหาเรื่องความสมดุลระหว่างสองสิ่งนี้แล้ว

ถังหลงยังค้นพบปัญหาที่ยุ่งยากอีกอย่างหนึ่ง

เขาได้ฝึกซ้อมกับคู่ซ้อมของเขาอย่างอิเนียสต้าในสนามฝึกซ้อมบนคลาวด์มาได้ระยะหนึ่งแล้ว

เดิมทีเขาคิดว่าค่าพลังการผ่านบอลของเขาจะสามารถเพิ่มขึ้นได้อย่างต่อเนื่องจนถึงระดับสูงสุดที่ 99!

แต่ตั้งแต่ค่าพลังการผ่านบอลของเขาแตะระดับ 70 มันก็เติบโตช้ามาก

หรือบางทีก็หยุดนิ่งไปเลย

สิ่งนี้นำเขากลับมาสู่ภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกแบบเดิม

คือจะใช้เวลานอกเหนือจากการฝึกซ้อม กิน และนอน ไปกับการดูเกมและปรับปรุงความสามารถของสนามฝึกซ้อมบนคลาวด์

หรือจะใช้เวลาทั้งหมดพยายามเพิ่มค่าพลังทั้งหมดให้ถึงเกณฑ์ปัจจุบัน?

…

เช้าวันพุธ ที่สนามซ้อมของอินเตอร์ มิลาน

คิวูยืนอยู่บนชั้นบนสุดของอาคารสำนักงาน ถือเอกสารในกรอบอยู่ในมือ มองดูผู้เล่นของอินเตอร์ มิลาน ที่กำลังเหงื่อท่วมตัวในสนาม

"คุณสูบซิการ์ไหม?" มันชินี่โบกกล่องซิการ์ในมือ "นี่คือสิ่งที่ออซิลิโอเอามาฝากผมตอนที่เขาไปทริปสปอนเซอร์ที่อเมริกาใต้ มันถูกใจผมมาก ได้ยินมาว่าหาซื้อในอิตาลีไม่ได้"

คิวูยิ้มและปฏิเสธ

"คุณมันชินี่ครับ แม้ว่าผมจะเลิกเล่นไปแล้ว แต่ผมไม่เคยสูบบุหรี่หรือดื่มแอลกอฮอล์เลย และผมก็แทบจะไม่ดื่มเครื่องดื่มอัดลมด้วยซ้ำ"

มันชินี่หรี่ตาลง และสีหน้าของเขาก็ไม่ชัดเจนนักในควันซิการ์

"ผมเลิกเล่นในปี 2001 สถานีสุดท้ายของผมคือเลสเตอร์ ซิตี้ ในพรีเมียร์ลีก ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีกทุกคนชอบสูบบุหรี่เป็นการส่วนตัว แต่ผมไม่เคยแตะต้องมันเลย ผมจะอาเจียนทุกครั้งที่ได้กลิ่นควัน"

"แต่ตั้งแต่ผมมาเป็นผู้จัดการทีม - ที่แรกของผมคือฟิออเรนติน่า - ผมก็ติดนิสัยสูบบุหรี่"

"คนเขาว่ากันว่ามีหัวหน้าโค้ช 60 ล้านคนในอิตาลี และทุกคนก็มีความเห็นเกี่ยวกับฟุตบอลเป็นของตัวเอง ในประเทศนี้ การเป็นหัวหน้าโค้ชของทีมในเซเรียอาต้องรับแรงกดดันมหาศาล นอกจากการสูบบุหรี่แล้ว ผมก็นึกวิธีอื่นที่จะคลายเครียดไม่ออก คิวู คุณบอกผมได้ไหม?"

"ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ คุณมันชินี่ ผมไม่เคยเป็นหัวหน้าโค้ชของทีมชุดใหญ่ และบางทีผมอาจไม่เคยประสบกับความยากลำบากที่คุณเคยเจอ" คิวูตอบตามความจริง

มันชินี่พยักหน้า

จากนั้นวางซิการ์ลงในที่เขี่ยบุหรี่

ยืนอยู่หน้าหน้าต่างกระจกบานใหญ่กับคิวู มองลงไปยังสนามซ้อมบนชั้น 7

"คุณดูการฝึกซ้อมในออฟฟิศนี้มาสองสามวันแล้ว คุณยังเห็นความขัดแย้งระหว่างแก๊งค์ต่างๆ ในทีมวันนั้นด้วย คุณมีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง?"

"ผมเห็นความขัดแย้งของพวกเขาตลอด และเห็นได้ชัดว่ามันเกิดจากถัง"

"แล้วยังไง?"

"ชัดเจนว่าถังมีความสัมพันธ์ที่ดีกับแก๊งค์อาร์เจนตินาและแก๊งค์เจ้าถิ่นอิตาลี ทั้งอิคาร์ดี้และราน็อคเคียต่างก็ออกหน้าปกป้องเขา ซึ่งผมก็ไม่คาดคิดมาก่อน"

"ใช่ ถังได้รับการสนับสนุนจากห้องแต่งตัว ซึ่งสำคัญกับผมมาก" มันชินี่หยุดพูด "แน่นอน มันก็เป็นสิ่งที่ดีสำหรับเขาเช่นกัน"

คิวูยกเอกสารในมือขึ้น

【เกี่ยวกับแผนการฝึกซ้อมพิเศษสำหรับผู้เล่นทีมชุดใหญ่ ถังหลง】

"ปริมาณการฝึกซ้อมค่อนข้างหนัก และมันจะกินเวลาช่วงพักฤดูหนาวทั้งหมดของเขา ผมไม่มีปัญหากับเรื่องนั้น แต่ผมไม่รู้ว่าถังจะเต็มใจทำหรือเปล่า"

"เขาต้องเต็มใจ คุณมั่นใจในเรื่องนั้นได้เลย คิวู ในสายตาของเขามีความปรารถนาในชื่อเสียง ความปรารถนานี้จะจุดประกายจิตวิญญาณนักสู้ในตัวเขาและทำให้เขาไล่ล่าเหยื่อเหมือนไฮยีน่า ไม่เคยหยุดนิ่ง"

"คุณมันชินี่ครับ ผมต้องบอกว่าผมดีใจมากที่เราสามารถตกลงกันได้เรื่องการฝึกซ้อมของถัง ในทีมเยาวชนทั้งหมด มีแค่ผมคนเดียวที่มองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับเขา"

"คุณไม่ต้องขอบคุณผมหรอก เมื่อผมช่วยถัง ผมก็กำลังช่วยตัวเองเหมือนกัน เราต่างก็ได้ในสิ่งที่เราต้องการ เมื่อคุณได้เป็นหัวหน้าโค้ชของทีมสักวันหนึ่ง คุณจะเข้าใจเอง"

มันชินี่ลูบผมที่เริ่มหงอกของเขา

เส้นผมที่ร่วงสองสามเส้นติดอยู่ที่ปลายนิ้ว

เขาพยักหน้าและปล่อยให้ผมร่วงลง

"ตอนที่ผมเริ่มต้นอาชีพค้าแข้งที่โบโลญญ่าตอนอายุ 17 ผมยังเด็กมากและยังคงเติบโต

ตอนนั้นเรามีฟูลแบ็กคนหนึ่งชื่อคาบราย่า เขายังคงเล่นฟุตบอลอยู่ตอนอายุ 38

ตอนนั้นผมคิดว่าอายุ 38 เป็นวัยที่ห่างไกลมาก เกินเอื้อม เหมือนกับดวงดาวในห้วงอวกาศ

แต่ในพริบตาเดียว ปีนี้ผมก็อายุ 50 แล้ว ผมอ่านหนังสือปรัชญาตะวันออกเล่มหนึ่ง นักปราชญ์กล่าวว่าอายุ 50 ปีเรียกว่า 'รู้ลิขิตฟ้า' แต่ลิขิตของผมคืออะไรกัน?"

คิวูยักไหล่ ดูงุนงง

"คุณมันชินี่ครับ สิ่งที่คุณพูดมันลึกซึ้งเกินไป ผมไม่เข้าใจ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว การฝึกซ้อมใกล้จะจบแล้ว ผมจะลงไปหาถังข้างล่างครับ"

…

ผู้ช่วยโค้ชเอร์เรร่าเป่านกหวีดสิ้นสุดการฝึกซ้อม

หลังจากการปะทะกันครั้งล่าสุด ทุกคนก็ระมัดระวังตัวมากในการฝึกซ้อมครั้งนี้

ไม่มีการเข้าสกัดหนักๆ เกิดขึ้น

โดยเฉพาะกับถัง ผู้เล่นเกมรับทุกคนพยายามที่จะชักเท้ากลับ

ผู้เล่นแยกย้ายกันไป และมีไม่กี่คนที่สังเกตเห็นคิวูเดินเข้ามา

"อ้าว นั่นคุณคิวู ผู้ช่วยโค้ชทีมเยาวชนไม่ใช่เหรอ? เขามาทำอะไรที่นี่?"

"ไม่รู้สิ การฝึกซ้อมจบแล้วนะ"

"นายไม่รู้เหรอ? คิวูถูกมันชินี่ดันขึ้นมาทีมชุดใหญ่แล้ว"

"อ๊ะหา? ถ้างั้นตำแหน่งของตาเฒ่าเอร์เรร่าก็ตกอยู่ในอันตรายน่ะสิ"

"ใช่ ด้วยสถานะของคิวูในสโมสรนี้ การที่เขาจะเป็นผู้ช่วยของมันชินี่ไม่มีปัญหาเลย"

ผู้ช่วยโค้ชเอร์เรร่าก็เห็นคิวูเช่นกัน

เขารู้ดีว่าผู้เล่นกำลังคาดหวังอะไร

เอร์เรร่าทักทายคิวูอย่างกระอักกระอ่วนเล็กน้อย

"เฮ้ มาแล้วเหรอครับ คุณคิวู!"

คิวูเพียงแค่พยักหน้าโดยไม่พูดอะไร และเดินตรงไปหาถังหลง และทั้งสองก็เริ่มคุยกัน

เอร์เรร่ารู้สึกเหมือนถูกทอดทิ้งและรู้สึกเศร้าใจขึ้นมาแวบหนึ่ง

ไหนเราตกลงกันแล้วว่าจะเกษียณตอนสิ้นสุดฤดูกาลไง? รู้สึกว่าเรื่องราวมันกำลังจะเกินความคาดหมายของเราไปแล้ว...

"คุณคิวู เราเจอกันอีกแล้วนะครับ!"

"ใช่ เราเจอกันอีกแล้ว ถัง!"

เมื่อศิษย์อาจารย์พบกันอีกครั้ง พวกเขาก็สวมกอดกันอย่างแนบแน่น

"รู้สึกยังไงบ้างที่ได้เล่นในเซเรียอา? มันแตกต่างจากลีกเยาวชนโดยสิ้นเชิงเลยใช่ไหม?"

"มันเป็นจังหวะที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงครับ เมื่อเทียบกับทีมเยาวชน การเคลื่อนไหวของทุกคนเร็วกว่า 1.5 เท่า เกมรุกและรับเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ ถึงแม้ผมจะได้ลงเป็นตัวสำรองทุกครั้ง ผมก็ยังรู้สึกเหนื่อยมาก"

"ข้อเท้านายเป็นยังไงบ้าง?"

"ไม่เป็นไรครับ ผมโดนกองหลังเจนัวสองคนเข้าสกัดหนักไปแล้ว และไม่กี่วันก่อน เมเดลก็มาซ้ำอีก ข้อเท้าผมขยับได้ วิ่งได้ แต่มันแค่รู้สึกไม่ค่อยปกติครับ"

คิวูพยักหน้า แล้วมองถังหลงตั้งแต่หัวจรดเท้า

"ถัง ถอดเสื้อผ้าของนายออก"

ถังหลงตกใจและถอดมันออก

"แค่นั้นยังไม่พอ ถอดกางเกง รองเท้าผ้าใบ ถุงเท้า และเสื้อผ้าทั้งหมดของนายออกให้หมด!" คิวูพูด