บทที่ 19: เปลี่ยนแผน B

บทที่ 19: เปลี่ยนแผน B

"ฉันให้บอดี้การ์ดส่งเธอกลับไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมเธอยังอยู่ที่เมืองหลินเจียงอีก?"

ฉินเทียนหมิงเดาว่าผู้หญิงคนที่สองที่ร่วมประมูลน่าจะเป็นหยางซือหนิง

เพราะเสียงของเธอมีเอกลักษณ์มาก ฟังแค่ครั้งเดียวก็จำได้ขึ้นใจ

"แย่แล้ว ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่งานประมูลได้? แถมยังมาประมูลแข่งกับฉันอีกเนี่ยนะ?!"

เย่โหรวรู้สึกสงสัยเล็กน้อย คนที่เทียนหมิงพูดถึงคือใครกัน? หรือว่าเป็นตัวละครในนิยายเหมือนกัน?

"พี่สาว ยิ่งเธออยู่ที่เมืองหลินเจียงนานเท่าไหร่ ก็ยิ่งอันตรายมากขึ้นเท่านั้นนะ"

"แถมยังพยายามจะแย่งของของเย่ฟานอีก ถ้าไอ้สารเลวนั่นเห็นเข้า มันต้องคิดมิดีมิร้ายกับเธอแน่!"

"ต่อให้เธอจะเป็นนางร้าย แต่ไอ้หมาบ้ากามนั่นก็คงไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆ หรอก"

"ที่สำคัญที่สุด อย่ามาทำลายแผนการของฉันสิโว้ย!"

การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของหญิงสาวลึกลับที่เข้ามาร่วมประมูลหยกพก ทำให้ฉินเทียนหมิงปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว

ตอนนี้หยางซือหนิงยังเข้ามาก่อเรื่องอีก ฉินเทียนหมิงรู้สึกเหมือนความปวดหัวเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ

จ้าวเยี่ยนหรานที่นั่งอยู่ในห้องรับรองส่วนตัวก็รู้สึกงุนงงเช่นกัน

นอกจากเย่ฟานแล้ว ไม่น่าจะมีใครสนใจหยกพกชิ้นนี้อีก

การที่ฉินเทียนหมิงประมูลแข่งกับเย่ฟาน ก็เพื่อเรียกค่าความเกลียดชังล้วนๆ

แต่ตอนนี้กลับมีผู้หญิงอีกคนโผล่มาประมูลแข่ง ทำให้จ้าวเยี่ยนหรานเดาไม่ออกเลยว่าคนคนนี้คือใคร

ยังไงซะ ก็คงไม่ใช่คนที่ฉินเทียนหมิงจัดฉากมาแน่นอน

เพราะฉินเทียนหมิงต้องการสะสมความเกลียดชัง ไม่ใช่เบี่ยงเบนความสนใจ

ทว่า การปรากฏตัวของบุคคลที่สามนี้ กลับทำให้จ้าวเยี่ยนหรานถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เจตนาเดิมของเธอคือต้องการลดความเกลียดชังที่เย่ฟานมีต่อฉินเทียนหมิง

ในเมื่อมีคนมาช่วยแบ่งเบาภาระ จ้าวเยี่ยนหรานย่อมดีใจเป็นธรรมดา

"ท่านประธานจ้าว ให้เราเพิ่มราคาต่อไหมคะ?" เลขาสาวสวยเอ่ยถาม

"ยังก่อน รอให้เย่ฟานเพิ่มราคาก่อน แล้วเธอค่อยขานราคาตาม" จ้าวเยี่ยนหรานสั่ง

"รับทราบค่ะ"

ที่ชั้นล่าง เย่ฟานซึ่งนั่งอยู่ในโถงประมูลกำลังปวดหัวอย่างหนัก

แค่ฉินเทียนหมิงแย่งประมูลหยกพกก็แย่พออยู่แล้ว นี่ดันมีผู้หญิงโผล่มาเพิ่มอีกตั้งสองคน

เย่ฟานไม่เข้าใจเลยว่า ด้วยบุคลิกอันสง่างาม แววตาสดใส คิ้วคมเข้ม และลักษณะองอาจผ่าเผยของเขา ทำไมพวกผู้หญิงถึงต้องมาตั้งตัวเป็นศัตรูกับเขาด้วย

หรือว่าพวกเธอจงใจเรียกร้องความสนใจจากเขา?

แม่สาวน้อย พวกเธอสองคนทำสำเร็จแล้วนะที่ดึงดูดความสนใจของฉันได้!

"เย่ฟาน ไหนนายบอกว่าคนธรรมดาดูไม่ออกไงว่าหยกพกชิ้นนี้มีดีอะไร?"

"แล้วทำไมถึงมีคนมาแย่งประมูลล่ะ?" ลู่หยงอี้เริ่มลนลาน

ครั้งนี้เขาพกเงินมาแค่หกล้านเท่านั้น

แถมเงินหกล้านนั่นยังมาจากการขายทรัพย์สินทั้งหมดที่มี บวกกับการกู้ธนาคารอีกต่างหาก

ถ้าวันนี้ไม่ได้หยกพกชิ้นนี้กลับไป เขาคงขาดทุนย่อยยับแน่!

เย่ฟานปลอบใจ "ไม่ต้องห่วง ผู้หญิงสองคนนั้นคงแค่มาประมูลเล่นสนุกๆ เท่านั้นแหละ"

"เราแค่เพิ่มราคาอีกหน่อย พวกเธอก็คงถอยแล้ว"

"ส่วนฉินเทียนหมิง ถ้ามันอยากได้หยกพกชิ้นนี้จริงๆ ฉันจะดันราคาให้สูงติดเพดานเลยคอยดู!" ประกายตาอำมหิตวาบผ่านดวงตาของเย่ฟาน

คืนนี้ ต่อให้เขาไม่ได้หยกพกชิ้นนี้ เขาก็จะทำให้ฉินเทียนหมิงต้องกระเป๋าฉีก!

"สามล้าน" เย่ฟานตะโกนขานราคาเสียงดัง

เลขาของจ้าวเยี่ยนหรานเห็นเย่ฟานเสนอราคา จึงเพิ่มราคาตามทันที "สามล้านห้าแสน"

"สี่ล้าน" หยางซือหนิงเอ่ยขึ้น

เธอตั้งใจจะซื้อหยกพกชิ้นนี้ให้ฉินเทียนหมิง

ดังนั้น ไม่ว่าใครจะเสนอราคามา นอกจากฉินเทียนหมิงแล้ว เธอก็จะสู้ราคาตามตลอด

หยางซือหนิงไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินทอง เงินปันผลรายปีของเธอมีมูลค่าหลายร้อยล้าน

เงินในบัญชีธนาคารของเธอตอนนี้ มีมากกว่าทรัพย์สินทั้งหมดของเศรษฐีส่วนใหญ่ในงานนี้เสียอีก

"บ้าเอ๊ย! ยัยสองคนนี้เป็นบ้าอะไรกัน? ทำไมต้องจ้องจะเล่นงานพระเอกด้วยเนี่ย?"

"ฉันสิที่เป็นตัวร้าย ฉันสิที่ต้องเป็นคนเรียกตีน!"

ตอนนี้ต่อให้ฉินเทียนหมิงเสนอราคาไปก็เปล่าประโยชน์

เขาต้องการความเกลียดชังจากเย่ฟาน ไม่ใช่จากคนอื่น

ถึงแม้เขาจะรู้ว่าหนึ่งในนั้นคือหยางซือหนิง แต่เขาก็ไม่รู้ว่าผู้หญิงอีกคนเป็นใคร

คงไม่ใช่จ้าวเยี่ยนหรานหรอกมั้ง?

เมื่อกี้จ้าวเยี่ยนหรานยังส่งข้อความมาถามเขาอยู่เลยว่าจะมาไหม

อีกอย่าง เสียงก็ไม่เหมือนของเธอด้วย!

เพื่อความชัวร์ ฉินเทียนหมิงจึงส่งข้อความไปหาจ้าวเยี่ยนหราน

"เธอไม่ได้มางานประมูลใช่ไหม?"

"เปล่าค่ะ ทำไมเหรอคะ?"

"ไม่มีอะไร ฝันดีนะ จุ๊บๆ"

เฮ้อ ถึงคาแรกเตอร์เธอจะพังไปหน่อย แต่อย่างน้อยตอนนี้ก็ไม่ได้สร้างปัญหาให้ฉันล่ะนะ

"เย่ฟาน ราคาเกือบห้าล้านแล้ว นายยังจะสู้อีกเหรอ?" ลู่หยงอี้ถาม

ไหนนายบอกว่าไม่ใช่อย่างนี้ไง!

เมื่อกี้ยังบอกอยู่เลยว่าเศรษฐีนีสองคนนี้แค่มาประมูลเล่นๆ?

"สู้สิ! ครั้งนี้พวกเธอไม่ตามแน่!" ใบหน้าของเย่ฟานซีดเผือด

"สี่ล้านห้าแสน!" เย่ฟานขานราคาเป็นครั้งที่สาม

ผู้ดำเนินการประมูลบนเวทีตื่นเต้นจนเกือบทำไมโครโฟนหลุดมือ

หยกพกที่ราคาห้าหมื่นยังขายยาก ตอนนี้กลับพุ่งสูงถึงสี่ล้านห้าแสน

แถมคนประมูลยังเป็นแขกวีไอพีบนชั้นสองอีกด้วย

เงินสี่ห้าล้านสำหรับแขกวีไอพีเหล่านั้น คงเป็นแค่เศษเงิน

"ห้าล้าน" เลขาสาวสวยสู้ราคาต่อ

"หกล้าน" หยางซือหนิงก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน

"เจ๊ครับ ให้โอกาสผมหน่อยเถอะ!"

"ผมแค่อยากเป็นตัวร้าย ทำไมมันยากเย็นขนาดนี้วะ?!"

"หรือว่าวีรกรรมที่ฉันฉีกหน้าเย่ฟานเมื่อกี้ จะทำให้ผู้หญิงอีกคนตกหลุมรักฉันเข้าให้แล้ว?"

หน้าตาของฉินเทียนหมิงก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเย่ฟานเลย

แถมในฐานะนายน้อยใหญ่แห่งตระกูลฉินเมืองหลวง ผู้หญิงที่ตามจีบเขามีเป็นหมื่นๆ คน

ถ้าไม่ใช่เพราะชื่อเสียงของฉินเทียนหมิงย่ำแย่เกินไป จ้าวเยี่ยนหรานก็อาจจะหวั่นไหวกับเขาไปแล้วก็ได้

พักเรื่องชื่อเสียงไว้ก่อน

เหตุการณ์ที่ฉินเทียนหมิงฉีกหน้าเย่ฟานเมื่อครู่ ทำให้คนรอบข้างต่างพากันปรบมือชอบใจ

การได้เหยียบย่ำคนที่ควรจะเป็นฝ่ายเหยียบย่ำคนอื่น มันช่างเป็นเรื่องที่วิเศษจริงๆ!

เย่โหรวมองฉินเทียนหมิงที่ดูเหมือนกำลังถูกปั่นหัวด้วยความรู้สึกสงสาร

"คุณชายฉินคะ บางทีคุณอาจจะไม่ต้องสนใจหยกพกชิ้นนี้แล้วก็ได้"

"หกล้านมันแพงเกินไปค่ะ มันเกินมูลค่าจริงของหยกพกไปไกลโขแล้ว"

"อ๊า... โหรวโหรวช่างแสนดีจริงๆ! รู้จักเป็นห่วงเป็นใยฉันด้วย"

ใบหน้าของเย่โหรวแดงระเรื่อ นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเรียกเธอด้วยชื่อเล่นสนิทสนมขนาดนี้

ขนาดพ่อแม่บุญธรรมยังเรียกเธอแค่เย่โหรวเลย

"แต่ความเป็นห่วงของเธอมันผิดที่ผิดทางไปหน่อยนะ!"

"ช่างเถอะ เธอไม่เข้าใจ ฉันไม่โทษเธอหรอก"

ไม่สิ ฉันเข้าใจทุกอย่างเลยต่างหาก

"เย่โหรว คำพูดของนายน้อยคนนี้ถือเป็นสิทธิ์ขาด ฉันจะซื้อหยกพกชิ้นนี้ให้เธออย่างแน่นอน!" ฉินเทียนหมิงกลับมากระปรี้กระเปร่าอีกครั้ง

"คุณชายฉินคะ ถึงคุณซื้อมา ฉันก็รับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ" เย่โหรวส่ายหน้า

"ฉันไม่ได้จะให้เธอฟรีๆ สักหน่อย" ฉินเทียนหมิงยิ้มพราวเสน่ห์ ก่อนจะหันมามองเธอด้วยสายตาเจ้าเล่ห์หื่นกาม

"ในเมื่อใช้หยกพกเรียกตีนเย่ฟานไม่ได้ งั้นฉันก็ใช้เธอแทนแล้วกัน"

"ขอโทษนะ เย่โหรว"

สีหน้าของเย่โหรวตึงเครียดขึ้น รู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย

"คุณชายฉิน... คุณต้องการให้ฉันทำอะไรคะ?" เย่โหรวแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราว

"ปีนี้เธออยู่ปีสี่แล้ว ใกล้จะฝึกงานแล้วใช่ไหม?" ฉินเทียนหมิงถาม

"ค่ะ" เย่โหรวพยักหน้า

"พอดีเลย ฉันกำลังต้องการเลขาอยู่พอดี" ฉินเทียนหมิงคว้ามือเย่โหรวมาลูบหลังมือเบาๆ

ร่างกายของเย่โหรวแข็งทื่อ สีแดงจางๆ ลามไปทั่วใบหน้า

"คุณชายฉิน กรุณาให้เกียรติฉันด้วยค่ะ" เย่โหรวดึงมือกลับ

"เรื่องเป็นเลขาให้คุณ ฉันคงไม่เหมาะหรอกค่ะ" เย่โหรวปฏิเสธ

"ไม่ ฉันบอกว่าเหมาะ ก็ต้องเหมาะสิ" ฉินเทียนหมิงพูดด้วยน้ำเสียงเผด็จการ

"และฉันก็รู้ด้วยว่าตอนนี้เธอกำลังร้อนเงิน"

"มาเป็นเลขาฉัน ไม่เพียงจะได้เงินเดือนสูงๆ แต่ยังได้หยกพกชิ้นนั้นด้วยนะ"