บทที่ 18: ใครมาก่อเรื่องอีกแล้วล่ะเนี่ย?

บทที่ 18: ใครมาก่อเรื่องอีกแล้วล่ะเนี่ย?

เมื่อมองดูความโกลาหลเบื้องล่าง มุมปากของฉินเทียนหมิงก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

ในนิยายต้นฉบับ ก่อนหน้านี้เย่ฟานได้มีเรื่องขัดแย้งกับชิวหย่งโหมว ซึ่งส่งผลให้ตอนที่เย่ฟานจะซื้อหยกชิ้นนี้ ชิวหย่งโหมวเลยแกล้งปั่นราคาขึ้นอย่างเจ็บแสบ

สุดท้าย เย่ฟานเลยต้องซื้อหยกชิ้นนี้ไปในราคาสิบล้าน

ด้วยเหตุนี้ เย่ฟานจึงแค้นเคืองและฆ่าชิวหย่งโหมวทิ้งในคืนนั้นเลย

เขาเรียกว่าอะไรนะ? เวรระงับด้วยการจองเวร... เดี๋ยวนี้เลย!

สะใจคนดูสุดๆ!

แต่พอลองคิดดูดีๆ แค่เพราะโดนปั่นราคา ถึงกับต้องฆ่าแกงกันเลยเหรอ มันจะไม่โหดร้ายเกินไปหน่อยหรือไง?

ตอนนี้ชิวหย่งโหมวโดนบอดี้การ์ดของฉินเทียนหมิงลากตัวออกไปแล้ว คนที่จะมาปั่นราคาแข่งกับเขาก็เหลือแค่ฉินเทียนหมิงคนเดียว!

【คราวนี้ แผนการต้องสำเร็จแน่!】

ฉินเทียนหมิงกำหมัดแน่น รอยยิ้มเริ่มบิดเบี้ยวดูบ้าคลั่งขึ้นเรื่อยๆ

ราวกับว่าจุดจบของบทบาทเขากำลังรออยู่ตรงหน้า

【คืนนี้ ฉันต้องทำให้แกฆ่าฉันให้ได้!】

หา? เขาอยากถูกเย่ฟานฆ่าเนี่ยนะ?!

หลังจากรู้ความคิดที่แท้จริงของฉินเทียนหมิง ดวงตาคู่งามของเย่โหรวก็หรี่ลงทันที

เมื่อกี้เธอก็สงสัยอยู่แล้วว่าทำไมฉินเทียนหมิงถึงคอยยั่วโมโหเย่ฟานนัก

ทำแบบนั้นไปเพื่ออะไร?

เย่โหรวคาดเดาไปต่างๆ นานาในใจ และเธอก็เคยคิดถึงเหตุผลสุดเพี้ยนข้อนี้เหมือนกัน

แต่ไม่นึกเลยว่าไอ้ข้อสันนิษฐานที่เพี้ยนที่สุดดันเป็นคำตอบที่ถูกต้องซะงั้น

แล้วทำไมเขาถึงต้องทำแบบนี้ด้วย?

แม้แต่มดปลวกยังรักตัวกลัวตาย นับประสาอะไรกับมนุษย์

ฉินเทียนหมิงคือนายน้อยใหญ่แห่งตระกูลฉิน เกิดมาพร้อมพรสวรรค์และความเพียบพร้อม

เขามีทั้งเงินและอำนาจ

ชีวิตที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้ มีคนตั้งเท่าไหร่ที่อิจฉาและอยากไขว่คว้ามาครอบครอง?

แต่ตอนนี้ เขากลับต้องการแค่ถูกเย่ฟานฆ่าตาย

เย่โหรวขมวดคิ้วเรียวสวย พลางเชื่อมโยงความคิดต่างๆ ที่ฉินเทียนหมิงเคยบ่นในใจก่อนหน้านี้เข้าด้วยกัน

เมื่อไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน เย่โหรวก็เหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง

สาเหตุที่ฉินเทียนหมิงรนหาที่ตาย น่าจะเป็นเพราะต้องการให้เนื้อเรื่องดำเนินต่อไปได้อย่างราบรื่น

เขาเป็นตัวร้ายในนิยาย และชะตากรรมตามบทของตัวร้ายคือต้องถูกเย่ฟานฆ่าตาย

ไม่อย่างนั้น โลกทั้งใบอาจจะพังทลายเพราะพล็อตเรื่องล่มสลายก็เป็นได้

เขาจงใจเล่นบทคนเลว และตอนนี้เขากำลังเสียสละตัวเองเพื่อไม่ให้โลกพังทลาย

ลองถามใจตัวเองดูสิ

คนแบบนี้จะเป็นตัวร้ายได้จริงๆ เหรอ?

เขาเป็นคนดีชัดๆ ดีกว่าเย่ฟานเป็นร้อยเท่า!

นายน้อยฉิน โปรดวางใจเถอะค่ะ ฉันจะไม่ยอมให้คุณตายเด็ดขาด!

ฉันจะหาวิธีที่ลงตัวสำหรับทั้งสองฝ่ายให้ได้

ฉันจะไม่ยอมให้คุณต้องทนทุกข์ทรมานอีกต่อไปแล้ว

ฉินเทียนหมิงที่กำลังกระหยิ่มยิ้มย่อง จู่ๆ ก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ

เขาหันกลับไปมอง ก็เห็นเย่โหรวกำลังมองมาที่เขาด้วยแววตาอ่อนโยนปานสายน้ำ

【มองแบบนั้นคืออะไร?】

【ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ จริงไหม?】

【ใช่สิ คงเป็นเพราะฉันยังไม่ได้ลงมือทำอะไร เธอเลยยังไว้ใจฉันอยู่】

【แต่ฉันต้องประมูลหยกชิ้นนั้นมาก่อน พอได้หยกมาแล้ว ฉันจะแปลงร่างเป็นคนเลวอีกครั้ง】

เย่โหรวรีบเก็บแววตาอ่อนโยนลงอย่างรวดเร็ว “นายน้อยฉิน สนใจหยกชิ้นนี้เหรอคะ?”

【เชี่ย สมกับเป็นนางเอก มองความคิดฉันออกทะลุปรุโปร่งเลย!】

“ใช่ ฉันว่าของสิ่งนั้นดูสวยดี” ฉินเทียนหมิงยิ้มแห้งๆ ตอบ

“คุณอยากได้เหรอคะ? ถ้าอยากได้ ฉันจะซื้อให้คุณเองค่ะ”

ดวงตาของเย่โหรวเป็นประกาย “จริงเหรอคะ นายน้อยฉิน?”

【หือ?】

【เย่โหรว เธอไม่ใช่คนแบบนี้นี่นา!】

“แน่นอน!” มุมปากของฉินเทียนหมิงกระตุกเล็กน้อย

ข้างล่างเวที เย่ฟานเริ่มเสนอราคาแล้ว

“ห้าแสน!”

เมื่อได้ยินคนเสนอราคา พิธีกรก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แต่พอเห็นว่าเป็นเย่ฟานที่เสนอราคา ความหวังที่เพิ่งจุดประกายก็ดับวูบลงอีกครั้ง

ใครปล่อยขอทานเข้ามาวะเนี่ย?

ผู้มีอิทธิพลคนอื่นในงานต่างแสดงสีหน้าดูถูกเหยียดหยามเมื่อเห็นเย่ฟานเสนอราคา

มีคนยอมจ่ายห้าแสนเพื่อประมูลหยกราคาไม่กี่หยวนเนี่ยนะ

นี่ไม่ได้เรียกว่ารวย แต่เรียกว่าโง่บรมโง่!

“คุณครับ แน่ใจนะครับว่าจะประมูล? นี่ราคาห้าแสนนะครับ!” พิธีกรเตือนสติ

“แน่นอน” เย่ฟานตอบด้วยน้ำเสียงดูแคลน “ฉันยังมีเงินอีกตั้งห้าแสน”

“ก็ได้ครับ ห้าแสน ครั้งที่หนึ่ง” พิธีกรโล่งอกไปเปราะหนึ่ง

ถ้าเย่ฟานกล้ามาป่วนงานประมูล ตระกูลหวังคงจัดการเขาแน่

“ไอ้โง่เอ้ย มาประมูลหยกขยะแบบนั้น สงสัยจะคิดว่าเด็กตระกูลลู่นั่นไม่มีสมอง เลยกะจะหลอกฟันกำไรล่ะสิ”

“เหอะ จ่ายห้าแสนซื้อขยะ ช่างเป็นปีศาจตัวน้อยที่ฉลาดจริงจริ๊ง!”

“หรืออาจจะเป็นหน้าม้าที่ตระกูลหวังจ้างมาก็ได้”

เมื่อได้ยินคำดูถูกจากคนรอบข้าง แววตาของเย่ฟานก็ฉายแววเย้ยหยันวูบหนึ่ง

“ห้าแสน ครั้งที่สอง!”

จังหวะที่พิธีกรกำลังจะเคาะค้อน เสียงของฉินเทียนหมิงก็ดังแทรกขึ้นมา

“หนึ่งล้าน!”

ทุกคนมองตามเสียงไปยังหน้าต่างกระจกชั้นสอง

ฉินเทียนหมิง?

เพราะก่อนหน้านี้ฉินเทียนหมิงชี้บอกห้องส่วนตัวของตัวเองไว้ ทุกคนเลยรู้ว่าห้องไหนเป็นของเขา

คนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจว่าทำไมนายน้อยใหญ่แห่งตระกูลฉินถึงอยากได้ขยะชิ้นนี้

“ฮ่าฮ่า น่าสนุกดีนี่! ไอ้ตัวล้างผลาญตระกูลฉินกำลังงัดข้อกับไอ้เด็กนั่น!”

“ไอ้หนูนั่นหาเรื่องใครไม่หา ดันไปหาเรื่องนายน้อยฉินจอมทุ่มไม่อั้น”

“กะจะซื้อหยกชิ้นนี้ในราคาห้าแสน? คงเป็นไปไม่ได้แล้วล่ะมั้ง”

บางคนหัวไว รีบเข้าใจทันทีว่าฉินเทียนหมิงจงใจปั่นราคา

เย่ฟานเงยหน้าขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความเย็นชา

หยกที่เขากำลังจะได้มาในราคาห้าแสน ตอนนี้กลับถูกฉินเทียนหมิงปั่นราคาขึ้นไปเป็นสองเท่า

“ไอ้สารเลวเอ้ย!” เย่ฟานสบถเบาๆ

แม้ราคาจะถูกฉินเทียนหมิงปั่นขึ้นไปถึงสองเท่า แต่เย่ฟานก็ไม่คิดจะยอมแพ้

เขามุ่งมั่นที่จะครอบครองหยกชิ้นนี้ให้ได้

จ้าวเยี่ยนหรานจำเสียงของฉินเทียนหมิงได้แม่นยำ

พอได้ยินเสียงเสนอราคาของฉินเทียนหมิง เธอก็เข้าใจเจตนาของเขาทันที

“ฉันชอบหยกชิ้นนี้ ประมูลมาให้ฉันที” จ้าวเยี่ยนหรานสั่งเลขา

ครั้งนี้จ้าวเยี่ยนหรานพาเลขามาด้วย

ถ้าเธอเป็นคนพูดเอง ทุกคนในงานประมูลคงจำเธอได้

“ค่ะ” เลขาพยักหน้ารับคำ

ในห้องส่วนตัวอีกห้องหนึ่ง ดวงตาของหยางซือหนิงเป็นประกายวูบวาบ

เทียนหมิงชอบหยกชิ้นนี้เหรอ? งั้นฉันจะซื้อให้เขา แล้วมอบให้เป็นของขวัญ

ถึงตอนนั้น เขาคงจะรับไว้ด้วยสีหน้ารังเกียจ แต่ในใจคงขอบคุณฉันแน่ๆ

ฉินเทียนหมิง: ขอบใจมากนะ! (ประชด)

“หนึ่งล้านสองแสน!” เย่ฟานตะโกน

ราคาประมูลขั้นต่ำของหยกชิ้นนี้เพิ่มทีละสองแสน

ทันทีที่เสียงของเย่ฟานเงียบลง เสียงของเลขาจ้าวเยี่ยนหรานก็ดังขึ้น

“หนึ่งล้านห้าแสน”

เย่ฟาน: ?

ฉินเทียนหมิง: ?

ใครวะเนี่ย!

เลขาของจ้าวเยี่ยนหรานก็เป็นคนสวยมากคนหนึ่ง แต่เพราะจ้าวเยี่ยนหรานโดดเด่นเกินไป เลขาคนสวยคนนี้เลยถูกมองข้ามไป

【ใครวะเนี่ย! ในนิยายไม่เห็นมีตัวละครนี้เลย!】

ฉินเทียนหมิงอึ้งไปเลย

เดิมที ทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา

แต่ตอนนี้ ทุกอย่างกลับตาลปัตรไปหมดแล้ว!

เย่โหรวถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เธอไม่สนหรอกว่าเนื้อเรื่องจะเป็นยังไง

เธอหวังแค่ให้ฉินเทียนหมิงที่แกล้งทำตัวเป็นคนเลว ปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนก็พอ

“ทำไมมีคนโผล่มาแย่งหยกอีกคนแล้ววะเนี่ย?!”

คนที่โกรธที่สุดย่อมหนีไม่พ้นเย่ฟาน

หยกที่เขาน่าจะซื้อได้ในราคาห้าแสน ตอนนี้ถูกดันราคาขึ้นไปถึงหนึ่งล้านห้าแสนแล้ว

ประเด็นสำคัญคือ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนคนนี้เป็นใคร!

ยังไม่ทันที่เย่ฟานจะได้คิดอะไรต่อ

วินาทีถัดมา เสียงผู้หญิงอีกคนก็ดังขึ้น

“สองล้าน”

【เสียงนี้ คุ้นหูชะมัด!】

ฉินเทียนหมิงตั้งใจฟัง แล้วจู่ๆ รูม่านตาก็หดเกร็ง

【ยัยนั่นยังไม่กลับไปอีกเรอะ!】