มุมมองโลก

"โลกนี้มีชื่อว่า 'ซีหลัว ' หรือก็คือโลกมนุษย์"

1. "ฝัน คือสถานที่อันสมบูรณ์แบบที่สามารถรองรับเรื่องราวพิสดารได้ มันทั้งใกล้เคียงความจริงอย่างที่สุด และก็หลุดพ้นจากความจริงอย่างที่สุด..."

2. ปุถุชนล้วนเข้าสู่ความฝันด้วยกายจิต แต่หากต้องการเข้าสู่ความฝันแท้ "โทรยาลัน" มีเพียงต้องผสานจิตวิญญาณ และละทิ้ง "อัตตา" และ "อัตตาเหนือจิต" เหลือไว้เพียง "อัตตาแท้" เท่านั้น จึงจะสามารถมาถึงสวรรค์ที่ส่องสว่างตนเองแห่งนี้ได้

(คำเตือน: หลังจากเข้าสู่ "โทรยาลัน" แล้ว ทางที่ดีควรลบประสบการณ์ชีวิตและสามัญสำนึกทั้งหมดทิ้งไป อย่าสำรวจดินแดนนั้นด้วยความรู้ตัว)

3. โลกนี้ไม่มีฤดูใบไม้ร่วง และช่วงบ่ายสั้น สี่โมงเย็นก็จะเข้าสู่ความมืด (เนื่องจากซือซุ่ยองค์ที่สาม หรือเทพแห่งความรักและศิลปะ เลดี้น้ำตา ไอริส ได้ร่วงหล่น)

4. กลางวันไม่เหมาะแก่การฝังศพ ต้องเป็นตอนกลางคืนเท่านั้น เพราะต้องตายภายใต้การเป็นสักขีพยานของดวงจันทร์ (การดำรงอยู่ของซือเฉินลำดับที่สี่ หรือเทพแห่งการเปลี่ยนแปลงและความตาย ท่านไข่มุก)

5. โลกนี้มีมลพิษ หรือ "ไอพิษ" (ต้นตอคือซากศพของซือซุ่ยองค์ที่สาม เลดี้น้ำตา ที่ร่วงหล่นสู่โลกมนุษย์);

"ผู้คนเชื่อว่า ความเจ็บป่วย โชคร้าย และสิ่งลบทั้งปวงล้วนมาจากไอพิษ"

ดังนั้นผู้คนจึงมีวิธีรับมือในแบบของตนเอง:

a. ลดการอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าบ่อยๆ; (การอาบน้ำต้องถอดเสื้อผ้า ขาดการป้องกันแบบ "ความเป็นหนึ่งเดียว" ภายใต้แนวคิด "ศาสตร์การแต่งกายแบบลัทธิลึกลับ" ร่างกายจะเสี่ยงต่อการถูกทำร้ายจากไอพิษมากขึ้น ส่วนเสื้อผ้าจะดูดซับเหงื่อและสิ่งสกปรก เพียงแค่เปลี่ยนเสื้อผ้าบ่อยๆ ก็สามารถหลีกเลี่ยงโรคภัยและโชคร้ายได้)

*การชำระล้าง: กะละมัง, ถังน้ำเสีย, กาน้ำร้อน, สบู่และผ้าขนหนู

เช็ดตัวทีละนิด ล้างจุดหนึ่งเสร็จ ก็เอาเสื้อผ้าคลุม ย้ายไปล้างอีกจุดหนึ่ง ทำเช่นนี้จะสามารถทำความสะอาดทั่วร่างกายได้โดยที่ยังสวมเสื้อผ้าอยู่

(เพื่อป้องกันการรุกรานของไอพิษ และยังกันหนาวได้ด้วย)

*《หนังสืออ่านเล่นประจำวันของกุลสตรี》: ใช้น้ำมะนาวล้างหน้า ต่อต้านกระ จุดแดงและไฝ, ใช้น้ำกุหลาบอัลมอนด์ล้างมือ ทำให้ขาวเนียนนุ่ม;

ต้มน้ำดอกโรสแมรี่สระผม ทั้งทำความสะอาดและป้องกันไอพิษ;

*ผ้าอนามัยมีตั้งแต่ปี 1898;

คนจนซักใช้ซ้ำ คนรวยถึงมีสิทธิ์ใช้แล้วทิ้ง;

*สูตรผงสีฟัน: แป้งทัลคัม 450 กรัมหรือผงกระดองปลาหมึก 450 กรัม, ปะการัง 32 กรัม, สารส้มเผาและไม้จันทน์แดง 16 กรัม, รากไอริส 32 กรัม, กานพลูและอบเชย 2 กรัม, เกลือกุหลาบ 32 กรัม, การบูร 4 ถึง 8 กรัม, ใช้น้ำทำให้ชื้นแล้วบด สุดท้ายผสมกัน

*สบู่แท่งกลิ่นลาเวนเดอร์ ไวโอเล็ต และกุหลาบ ราคาแพง เทียบเท่าเนื้อวัว;

ชนชั้นกรรมาชีพใช้พน้ำหอมไม่ไหว สบู่หอมจึงกลายเป็น "สินค้าป้องกันไอพิษ" ที่พวกเขามองเห็นและจับต้องได้ แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังกินค่าใช้จ่ายในการครองชีพไปมากโข

b. ปฏิบัติตามคำแนะนำของ "ศาสตร์การแต่งกายแบบลัทธิลึกลับ"; (ทฤษฎีนี้มาจากแพทย์ที่มีชื่อเสียงของจักรวรรดิบราเมอ และยังเป็นนักวิชาการหลวง "พารา เซลซัส" ผู้เสนอแนวคิดความตายสามระดับ คือ ร่างกาย จิตใจ และวิญญาณ)

*เสื้อเชิ้ตขาวสะอาดคือสัญลักษณ์ของสุภาพบุรุษ เสื้อลายทางและลายสก๊อตทนเปื้อนกลายเป็นสัญลักษณ์ของคนงาน ความเรียบร้อยและความแข็งของปกเสื้อ สามารถดูได้ว่าใส่แป้งไปเท่าไหร่ในกระบวนการลงแป้ง ใช้ตัดสินระดับสถานะทางสังคมของผู้ชาย;

ดังนั้นเสื้อผ้าคนจนจึงไม่มีปก ใช้แถบผ้าแทนเนกไท หากเสื้อผ้าผู้ชายมีปก คนอื่นจะตัดเขาออกจากชนชั้นคนจนทันที;

ผ้าไหม ขนสัตว์ และผ้ากำมะหยี่คือคนรวย หนังและฝ้ายอยู่ตรงกลาง ผ้าใบ ผ้าป่าน และผ้าถักคือคนจน;

เสื้อกั๊กขนสัตว์หรือผ้าไหมปักลายคือสัญลักษณ์ของความหรูหรา;

ตรอกกระโปรงซับในเป็นร้านมือสอง คนรวยจะสั่งตัดที่ร้านตัดเย็บ;

หมวกของผู้ชายสำคัญเท่ากับการแต่งหน้าของผู้หญิง ขาดไม่ได้;

หมวกทรงสูงใหญ่ หมวกทรงสูง และหมวกทรงเค้กเป็นของชนชั้นสูง;

หมวกทรงกลมเป็นของชนชั้นกลาง;

หมวกเบเร่ต์ หมวกนักล่ากวาง หมวกสักหลาด และหมวกฟางเป็นของกลุ่มอื่น;

ผู้หญิงต้องสวมคอร์เซ็ต ใช้ผ้าฝ้ายสี่ชิ้นเย็บเป็นรูปสามเหลี่ยม และมีโครงดันทรงรูปไม้บรรทัดที่ทำจากไม้ กระดูกปลาวาฬ หรือโลหะ;

สิ่งนี้จะรัดเอว บีบซี่โครง เจ็บปวดมาก เรียกได้ว่าผิดรูป;

c. ลัทธิน้ำหอม; (ทฤษฎีนี้ก็มาจากแพทย์ที่มีชื่อเสียงของจักรวรรดิบราเมอ และนักวิชาการหลวง "พารา เซลซัส" เช่นกัน เขาค้นพบโดยบังเอิญในการวิจัยว่า การผสมผสานศาสตร์ลึกลับและการเล่นแร่แปรธาตุ สามารถปรุงของเหลวที่ต่อต้านไอพิษได้ ของเหลวชนิดนี้ส่งกลิ่นหอม เป็นที่ชื่นชอบของสังคมชั้นสูง และค่อยๆ พัฒนาเป็นของจำเป็นสำหรับขุนนาง)

น้ำหอมระดับสูงที่สกัดจากอำพันทะเล ชะมด พิมเสน ฯลฯ 8-12 ชนิด;

น้ำหอมโคโลญจน์ น้ำมันมะกรูด น้ำมันมะนาว น้ำมันหอมระเหยลาเวนเดอร์ ฯลฯ เป็นน้ำหอมราคาถูก;

d. กิ่งทอง;

มิสเซิลโทหลังจากวางไว้หลายเดือน จะเปลี่ยนเป็นสีทอง เล่ากันว่ามิสเซิลโทดูดซับความศักดิ์สิทธิ์ของรุ่งอรุณ สามารถกันไอพิษได้ ผู้คนจึงมักใช้กิ่งทองปกป้องคนในครอบครัวและปศุสัตว์ ให้พ้นจากการทำร้ายของไอพิษ;

1. กฎหมายห้ามสุรา;

จักรวรรดิบราเมอเพื่อจำกัดไม่ให้สามัญชนมีสัมผัสวิญญาณที่แข็งแกร่ง จนเผลอเข้าสู่ความฝันแท้ "โทรยาลัน" ซึ่งจะทำให้เกิดผู้มีพลังพิเศษที่สั่นคลอนการปกครอง จึงห้ามการหมักและขายแอลกอฮอล์

2. กฎหมายศิลปะ;

ในจักรวรรดิบราเมอ งานศิลปะทุกชนิดถูกจัดเป็นของต้องห้าม จะถูกยึดและเผาทำลาย ผู้ครอบครองจะถูกกวาดล้าง เพราะงานศิลปะก็สามารถนำมาซึ่งแรงบันดาลใจได้เช่นกัน;

3. กฎหมายหมิ่นเทพ;

ห้ามกิจกรรม การชุมนุม หนังสือ และการไหลเวียนของความรู้ที่เกี่ยวข้องกับโหราศาสตร์ การเล่นแร่แปรธาตุ และการสื่อสารกับเทพ มิฉะนั้นจะถือเป็นพวกนอกรีต ต้องถูกจับกุมและยิงเป้า;

4. ระบบงานสิบสองชั่วโมงไม่มีวันหยุด;

จักรวรรดิบราเมอส่งเสริมให้ทำงานวันละสิบสองชั่วโมง ไม่มีวันหยุดสุดสัปดาห์ งานที่มีวันหยุดไม่ใช่งานระดับล่าง สนับสนุนให้นายทุนขูดรีดแรงงาน เพื่อลดเวลานอนของผู้คน;

5. แผนการตื่นรู้;

จักรวรรดิบราเมอส่งเสริมให้พ่อค้าขายอาหารและเครื่องดื่มที่กระตุ้นสมอง เช่น ชา กาแฟ ลูกอมมินต์ ดาร์กช็อกโกแลต ปลาทูน่า สตรอเบอร์รี่ กล้วย และส้ม ฯลฯ; เพื่อลิดรอนโอกาสในการสำรวจความลึกลับของสามัญชน;

6. เมืองใหญ่ของจักรวรรดิบราเมอ เช่น เมืองหลวง "มิวส์ซิตี้" ในค่าจ้างรายสัปดาห์ของคนงานจะมี "แพ็คเกจอาบน้ำ" รวมอยู่ด้วย โรงอาบน้ำสาธารณะ ระบบตรวจสอบ เพื่อให้มั่นใจว่าโรงอาบน้ำสะอาดถูกสุขลักษณะ;

*แม้ชนชั้นคนรวยจะมีเตาผิงและเตาเหล็ก แต่ก็น้อยมากที่จะจุด เพราะมันฟุ่มเฟือยเกินไป

*สาวใช้มักตื่นตอนตีห้า จุดเตาผิง สะบัดพรม (วันดีๆ เริ่มต้นจากความอบอุ่นที่เท้า) ขัดเงาเฟอร์นิเจอร์ในห้องอาหาร กินมื้อเช้า ขัดรองเท้าบูท ฯลฯ ก่อนเจ้านายตื่น ต้องทำสิ่งเหล่านี้ให้เสร็จ

*สำหรับผู้ที่ต้องตื่นตรงเวลา เช่น คนงาน คนขับรถม้าส่งของ จะจ้าง "คนเคาะหน้าต่าง" เพราะนาฬิกามีราคาแพง "คนเคาะหน้าต่าง" ลงทุนเพียงเล็กน้อยก็สามารถรับงานนี้ได้ "บริการปลุก" แต่ละครั้งทำเงินให้พวกเขาได้ 1 เมลอง

*คนกวาดถนนตักมูลสัตว์ ทำความสะอาดห้องน้ำ ค่าจ้างรายสัปดาห์สูง 1 ไคเซอร์; เพราะงานนี้อันตรายมาก;

*เช้าของชนชั้นกรรมาชีพ: ขนมปัง ข้าวโอ๊ตต้ม แผ่นข้าวโอ๊ต มันฝรั่ง เครื่องดื่มคือชาหรือกาแฟ โกโก้;

นม เนย ไข่ ไส้กรอก และเค้กเป็นอาหารที่หรูหราขึ้นมาหน่อย;

อาหารเช้าคนรวย: เบคอน ไข่ ปลาแฮดด็อกรมควัน ขนมปังปิ้ง แยมส้ม ขนมปังม้วน สเต็ก หอยนางรมดอง กุ้ง หัวไชเท้า เนื้อปลาแซลมอนสีทอง เนื้อแฮม ไข่ปลาคาเวียร์ ลูกชิ้นปลาทอด ไตแกะย่าง พายไก่ ปลาตาเดียวราดมายองเนส พายนกพิราบ เนื้อลูกแกะ เนื้อปลาอินทรีย่าง;

*รถม้าสาธารณะ ที่นั่งเล็ก ระหว่างทางไม่จอด ไม่มีอุปกรณ์ทำความร้อน;

รถม้าโดยสารที่จุได้ 16 คน ขึ้นจากบันไดด้านหลัง;

มารยาทบนรถ พนักงานเก็บเงินขานชื่อสถานี;

*ผู้ใหญ่ชอบชกมวย แข่งม้า และแข่งวิชาไม้เท้า;

เด็กผู้ชายชอบตีไม้ แฮนด์บอล ฯลฯ ซึ่งล้วนมีที่มาจากประวัติศาสตร์และสงคราม;

การว่ายน้ำและการชกต่อยเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้;

ขี่ม้า วิชาไม้เท้า และยิงธนูเป็นเอกสิทธิ์ของขุนนาง;

การตัดเย็บเป็นทักษะที่เด็กผู้หญิงต้องมี การจัดสวนจะทำให้พวกเธอได้รับเกียรติยศ;

...

ประวัติศาสตร์โลก

ประวัติศาสตร์ลับแรกเริ่มที่ไม่อาจสืบค้น

"ผีเสื้อกลางคืนไล่ตามแสง หลงรักสุริยันชั่วนิจอย่างถอนตัวไม่ขึ้น เอาตัวเข้าทดสอบรัก จนมอดไหม้เป็นจุณ ทว่าน้ำหนักที่ไม่อาจแบกรับทำให้สุริยันชั่วนิจพังทลาย สุดท้ายยุบตัว และแตกตัว..."

การพบกันของเทพต่างแดนทั้งสอง นำไปสู่การทำลายล้าง และสร้างโลกใหม่ขึ้นมา

ส่วนเหล่าซือซุ่ย ก็ถือกำเนิดขึ้นจากพื้นที่ (มาฮาเบอร์) ที่ (ไข่และแก่น) แผ่รังสีออกมา

สี่ซือซุ่ย หรือสี่เทพดั้งเดิมถือกำเนิด;

ยุคธุลีดึกดำบรรพ์

ปีก่อนคริสตกาลที่เก่าแก่ยิ่งกว่า หรือก็คือก่อนที่ซือเฉินลำดับที่หนึ่ง (เทพแห่งมนุษย์ พระเจ้า) โอเมียร์จะถือกำเนิด เทพดั้งเดิมปกครองโลก ช่วงเวลานั้นถูกเรียกว่า "ยุคธุลีดึกดำบรรพ์" และในช่วงที่เคลื่อนไหวในโลกมนุษย์ มนุษย์เป็นเพียงส่วนเล็กน้อยที่ไร้ค่า แต่การดำรงชีวิตกลับยากลำบาก ต่อหน้าพลังเหนือธรรมชาติที่ไม่อาจต่อกร มนุษย์ไม่ได้เป็นแม้แต่เครื่องมือหรือของเล่นด้วยซ้ำ

มนุษย์ในตอนนั้นเป็นเพียงสัตว์ป่า เพราะแสงศักดิ์สิทธิ์ตกลงมา จึงทำให้มนุษย์เกิดการเปลี่ยนแปลง กลายเป็นคน

อารยธรรมมนุษย์แรกเริ่มเรียกว่า "ชิรุ" และ "รอมี" เป็นสองรัฐที่ทำสงครามกัน;

พวกเขานับถือสี่ซือซุ่ยร่วมกัน ชิรุบูชาซือซุ่ยองค์แรก "บิดาแผล" ปรารถนาการต่อสู้ รอมีบูชาซือซุ่ยองค์ที่สอง "มารดาแห่งความอุดมสมบูรณ์" ปรารถนาการสืบพันธุ์ แต่ล้วนเป็นของเล่น;

ผู้มีอำนาจถือครอง "กฎ" ของโลกนี้ หรือก็คืออำนาจสิทธิ์

ในโลกมีกลุ่มเทพเจ้าที่ทรงพลังเรียกว่า "ซือซุ่ย" พวกท่านมาจากแดนเทพ "มาฮาเบอร์" (พื้นที่ที่สร้างจากต้นกำเนิดไข่และแก่น) นอกท้องฟ้าดวงดาว (นอกโลกมนุษย์) ถือครอง "กฎแกนกลาง" ถูกมองว่าเป็นเทพแท้จริงของโลก

ความฝันแท้ "โทรยาลัน" คือเงาสะท้อนของแดนเทพ "มาฮาเบอร์" และเทพที่ทะยานขึ้น ณ ที่แห่งนี้ จะถูกเรียกว่า "ซือเฉิน" "กฎ" ของพวกท่านมาจาก "กฎเศษเสี้ยว" ของ "มาฮาเบอร์"

หลายหมื่นปีก่อนยุคแห่งแสงสว่าง (โอเมียร์ถือกำเนิด) เทพต่างแดน "เพ้อฝันบ้าคลั่ง" และ "ซากศพแห่งกาลเวลา" (เวลาสุดท้าย) ค้นพบโลกซีหลัว ได้กลิ่น "มาฮาเบอร์" ที่อยู่เบื้องหลัง ถูกดึงดูดโดยต้นกำเนิด "ไข่แก่น";

เพ้อฝันบ้าคลั่งสร้างมลพิษให้มารดาแห่งความอุดมสมบูรณ์ ซากศพแห่งกาลเวลาสร้างมลพิษให้บิดาแผล จนทั้งสองฝ่ายต่อสู้เข่นฆ่ากัน ท่านไข่มุกเลือกที่จะหลบซ่อนเพื่อความปลอดภัย ส่วนเลดี้น้ำตาที่มีอารมณ์ความรู้สึกต้องการหยุดการต่อสู้ แต่โชคร้ายต้องตายในความโกลาหลนั้น ร่วงหล่น;

ยุคแห่งแสงสว่าง (ค.ศ. 0)

โอเมียร์ถือกำเนิดจากการร่วงหล่นของซือซุ่ยองค์ที่สาม ดวงดาวตกลงพื้น กระแทกทวีปทะลุ ทำให้เกิดการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ของสิ่งมีชีวิต และเปลี่ยนภูมิประเทศในยุคต่อมา;

ต้นตอของ "ไอพิษ" คือศพของเลดี้น้ำตา; พร้อมกันนั้น ยังมี "เผ่าออทัมฟอล" ถือกำเนิดขึ้น ล้วนเป็นเซลล์ร่างกายของเลดี้น้ำตา สำหรับมนุษย์แล้ว คือผู้มีอำนาจที่ไม่อาจเข้าใจ มีพลังลึกลับที่แข็งแกร่ง;

โอเมียร์ก็ได้รับวิวรณ์ในช่วงเวลาสำคัญนี้ จนล่วงรู้ความลับของการทะยานขึ้น;

ในศพของเลดี้น้ำตา "กฎแห่งความหลงใหล" ของนางแตกออกเป็นสามส่วน กลายเป็น "กฎแห่งกาย", "กฎแห่งจิต" และ "กฎแห่งวิญญาณ" ซึ่งต่อมาถูกคุณหญิงยะ, กวีพิราบขาว และคุณหญิงเพลงไว้อาลัยครอบครอง และใช้ทะยานขึ้นเป็นซือเฉิน;

บุตรในครรภ์ของเลดี้น้ำตา หรือก็คือโอเมียร์ ถือกำเนิดตามคำขอ (กอบกู้โลก) แต่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะได้รับมลพิษจากเพ้อฝันบ้าคลั่งและซากศพแห่งกาลเวลา ภายหลังพระองค์ทิ้งบุคลิกและเปลือกนอกส่วนที่ถูกมลพิษ กลายเป็น "เทวทูตกำมะถัน" ส่วนตนเองหลบซ่อนใน "มาฮาเบอร์" ในสภาพวิญญาณสมบูรณ์;

ยุคแห่งแสงสว่าง ปี 1000 (ยุคเรืองรอง)

ภายใต้การนำของโอเมียร์ มนุษย์สร้างเมืองและอารยธรรม รุ่งเรืองเฟื่องฟู จนกระทั่งการหายตัวไปของพระองค์ และการถือกำเนิดของ "เทพชั่ว" เทวทูตกำมะถัน ทำให้มนุษย์เข้าสู่ยุคแห่งความร้อนรน;

ยุคแห่งแสงสว่าง ปี 1606 (ยุคแห่งความร้อนรน)

แปดซือเฉินทะยานขึ้นตามลำดับ;

โลกมีเดือน;

แต่โลกมนุษย์ไม่ได้สวยงามอย่างที่คิด ซือเฉินต่างมีแผนร้าย และไม่กล้าต่อกรกับซือซุ่ยโดยตรง บวกกับเทวทูตกำมะถันก่อกวนโลกมนุษย์ ทำให้มนุษย์ยังคงอยู่ในยุคแห่งความร้อนรน;

ปีนี้มีเหตุการณ์สำคัญสองอย่าง หนึ่ง "กษัตริย์ผู้แตกสลาย" วิลเลียม เจอรัลด์ ในยุคหลังถือกำเนิด สอง ผู้ข้ามมิติ คลาร์ก สมิธ (ลินช์) ลงมาจุติในโลก ทั้งสองถึงขั้นกลายเป็นศัตรูและมิตรต่อกัน;

ขณะนั้นสงครามไม่หยุดหย่อน สงครามระหว่างสองอาณาจักรใหญ่เพื่อแย่งชิง "ไฟแห่งการตรัสรู้" (หนึ่งในซากศพของเลดี้น้ำตา มีผลในการให้ปัญญา เพิ่มญาณลับและสติปัญญาของมนุษย์);

อาณาจักรรอนดอนที่ถือกำเนิดจากอารยธรรม "ชิรุ" (บูชาความรุนแรง ปรารถนาจะปกป้องเกียรติยศด้วยสงคราม) กับอาณาจักรซาเคียที่ถือกำเนิดจาก "รอมี" (ราชินีกุมอำนาจ สังคมแม่เป็นใหญ่) รบกันบ่อยครั้ง;

ไฟสงครามลามไปเกือบทั่วทวีป ส่วนพันธมิตรโพซีทางเหนือ (พันธมิตรการค้า ประกอบด้วยประเทศเล็กๆ) เพื่อความอยู่รอดและต้องการร่ำรวย จึงค้ามนุษย์ อาวุธ และทำธุรกิจทหารรับจ้าง;

ชนเผ่ามาร์ตาทางใต้เกือบถูกฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ เหลือเพียงชนกลุ่มน้อยที่อพยพไปที่อื่น;

กษัตริย์ผู้แตกสลาย วิลเลียม เจอรัลด์ เกิดในเผ่ามาร์ตา เดิมชื่อ "อาร์ฟ" แปลว่า "นักรบผู้มีความรับผิดชอบ";

เผ่าของเขาถูกทำลาย พ่อแม่ถูกฆ่า พี่สาวถูกข่มขืน น้องชายและน้องสาวถูกทรมานจนตาย;

วิลเลียมเกลียดชังสงคราม และเกลียดชังสองประเทศที่ทำสงคราม เขา สาบานว่าจะแก้แค้น และรวมโลกเป็นหนึ่ง นำมาซึ่งสันติภาพ;

วิลเลียมในวัยเยาว์ติดตามกองคาราวานพันธมิตรโพซี เริ่มต้นการเดินทางร่อนเร่ ในกระบวนการนี้ เขาใช้ชีวิตเหมือนหมาป่า เพื่อแสวงหาความแข็งแกร่ง ยอมเป็นทาสรับใช้ต่ำต้อย เรียนวิชาดาบและวิชาต่อสู้จากผู้คุ้มกันกองคาราวาน จากนั้นก็โดดเด่นขึ้นมาในการต่อสู้ครั้งแล้วครั้งเล่า;

โชคร้าย กองคาราวานนั้นถูกกองทัพของอาณาจักรรอนดอนปล้นอย่างป่าเถื่อน ฆ่าคนไปไม่น้อย วิลเลียมต้องระหกระเหินอีกครั้ง;

หลายปีหลังจากมาถึงพันธมิตรโพซี ก็เข้าร่วมกองทหารรับจ้างหลายกลุ่ม อายุเพียงสิบห้าปีก็มีชื่อเสียงเล็กน้อย;

ยุคแห่งแสงสว่าง ปี 1626

วิลเลียมในวัยยี่สิบปี ก่อตั้ง "กองอัศวินรักษาเยียวยา" ที่มีชื่อเสียงในยุคหลัง เข้าแทรกแซงสงครามรอนซาอย่างเป็นทางการ; (สวมชุดคลุมขาวทับเกราะ ธงเป็นกางเขนขาว คติพจน์ "ปกป้องศรัทธา เยียวยาความทุกข์ยาก ยุติกลียุค ไม่เสียดายแม้ต้องรบ" วิธีการรักษาด้วยการปล่อยเลือด เพื่อขจัดเลือดโสโครก—ร่างกายมนุษย์มีของเหลวสี่ชนิด เลือด, น้ำดีดำ, น้ำดีเหลือง และเสมหะ ต้องรักษาสมดุล มิฉะนั้นจะป่วย ตำแหน่งปล่อยเลือดเฉพาะเจาะจงสอดคล้องกับจักรราศีสิบสอง และยังสอดคล้องกับสิบสองซือเฉิน ยังมีการรักษาด้วยการถ่ายเลือด)

ปี 1630 มหันตภัยโรคร้ายแห่งรอนดอน;

ผ่านไปแปดปีแห่งการศึก ปี 1634 วิลเลียมขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ กลายเป็นเอิร์ลแห่งรอนดอน แต่งงานกับเจ้าหญิงรอนดอน แต่นี่ยังห่างไกลจากเป้าหมายของเขามาก;

เพราะเขาพบว่า แม้จะช่วยรอนดอนชนะอาณาจักรซาเคีย รวมประเทศเป็นหนึ่ง คนในประเทศนี้ก็จะไม่หยุดขยายอำนาจ;

ท่ามกลางความกลัดกลุ้ม เขาได้รับคำชี้แนะในฝัน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเข้าสู่ความฝันแท้ "โทรยาลัน";

เขาได้ "ไฟแห่งการตรัสรู้" มาในการรบครั้งหนึ่ง แต่ไม่ได้ส่งมอบ เพียงแต่ไม่รู้วิธีเปิด;

ที่นี่ เขาได้สัมผัสกับซือเฉินเลดี้ไวท์สโนว์ ได้รับการชี้แนะ; (หลอกใช้ซึ่งกันและกัน)

เขาผู้กลายเป็นผู้มีพลังพิเศษ ค่อยๆ ได้รับอำนาจในอาณาจักรรอนดอน แต่สิ่งที่ตามมาคือความริษยาและความหวาดระแวงภายใน ทำให้วิลเลียมก้าวเดินลำบาก; ถูกใส่ร้ายว่ายักยอกไฟแห่งการตรัสรู้;

"ข้าเกิดมาเพื่อสร้างเกียรติประวัติ แต่ผู้มีอำนาจกลับมองข้าเป็นเบี้ย เป็นหญ้าแพรก ไม่อนุญาตให้ข้าก้าวเข้าไปในแถวของพวกเขา"

และในเวลานี้ ปี 1655 กษัตริย์ผู้แตกสลายอายุสี่สิบเก้าปีแล้ว; เขายังคงรู้สึกว่าอุดมการณ์ไม่สำเร็จ;

พร้อมกันนั้น ในช่วงเวลานี้ เทพใหม่เกิดการต่อสู้ นักสู้แห่งสังเวียนรบกับแม่ทัพตาบอด บวกกับการชักนำของท่านไข่มุก สงครามรุนแรงขึ้น;

ท่ามกลางความสิ้นหวัง เขาพบเลดี้ไวท์สโนว์ในความฝันแท้อีกครั้ง บรรลุข้อตกลง;

เขาได้เสียกับเลดี้ไวท์สโนว์ ให้กำเนิดลูกสาว "โทลิน่า เจอรัลด์" พร้อมทั้งจงใจยั่วยุราชวงศ์ ถูกขังใน "คุกเงียบ";

นี่คือคำแนะนำของเลดี้ไวท์สโนว์ ปฏิบัติตาม "กฎแห่งความยุติธรรม" เดินบน "วิถีแห่งการทรมาน" กระบวนการทะยานขึ้นของโอเมียร์ในอดีต ยอมรับการทรมาน บวกกับ "ไฟแห่งการตรัสรู้" เพื่อผ่าน "ประตูแห่งตาชั่ง" ทะยานขึ้น และในกระบวนการนี้ยังได้รับความช่วยเหลือจากนักสู้แห่งสังเวียน (ซือเฉินที่ไม่ลงรอยกับแม่ทัพตาบอด) อาศัยพลังครอบงำของแม่ทัพตาบอด ได้รับ "กฎ" ของตนเองในโทรยาลัน

ยุคแห่งแสงสว่าง ปี 1655 (ยุคสนธยา)

ซือเฉินลำดับที่เก้า เทพแห่งการต่อต้านและการปฏิวัติ "กษัตริย์ผู้แตกสลาย" ถือกำเนิด!

กษัตริย์ผู้แตกสลายที่เปลี่ยนชื่อเป็นไคเซอร์ อาศัยพลังอันยิ่งใหญ่ ต่อกรกับเทวทูตกำมะถันเพียงลำพัง รวมสองอาณาจักรเป็นหนึ่ง ตั้งชื่อว่า "จักรวรรดิบราเมอ";

ประวัติศาสตร์เข้าสู่ยุคสนธยา;

เพราะแสงของกษัตริย์ผู้แตกสลาย คือแสงสีเหลืองยามสนธยา;

กษัตริย์ผู้แตกสลายค้นพบอย่างรวดเร็วว่า แม้ตนจะเป็นซือเฉิน ก็ยากจะควบคุมสถานการณ์ อย่าว่าแต่ซือเฉินไม่ได้มีใจเดียวกัน ซือซุ่ยก็ส่งผลกระทบต่อโลกตลอดเวลา พระองค์รู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล;

ยุคแห่งแสงสว่าง ปี 1855

จักรวรรดิบราเมอผ่านการชะล้างมาสองร้อยปี กลายเป็นประเทศมหาอำนาจในทวีป;

แต่ในช่วงเวลานี้ นักสู้แห่งสังเวียนและแม่ทัพตาบอดก็สร้างขุมกำลังในทางลับ ปรากฏจักรวรรดิใหญ่อีกสองแห่ง คือจักรวรรดิสตุตการ์ตทางตะวันตก (บูชาความรุนแรง ป่าเถื่อน คล้ายชาวไวกิ้ง) และสหพันธรัฐออเวย์นาทางตะวันออก (เมืองแห่งศิลปะ แม่ทัพตาบอดมีความสัมพันธ์อันดีกับสามซือเฉินแห่งศิลปะ)

ยุคแห่งแสงสว่าง ปี 1884-1888

เพื่อสร้างสมอที่มั่นคง และเพื่อกำจัดเทวทูตกำมะถัน บรรลุเป้าหมายสันติภาพโลก กษัตริย์ผู้แตกสลายก่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สามประเทศ บราเมอ สตุตการ์ต และออเวย์นา ทำสงครามใหญ่ กษัตริย์ผู้แตกสลายบาดเจ็บสาหัส จักรวรรดิบราเมอพ่ายแพ้ยับเยิน ดินแดนถูกแบ่งแยก ทางเหนือถูกแบ่งเป็นอาณานิคม "โพซิเวีย" ให้ประเทศผู้ชนะจัดตั้ง "รัฐบาลพันธมิตรโพซี" ปกครอง;

เทวทูตกำมะถันไม่ตาย;

แต่กษัตริย์ผู้แตกสลายถือว่าชนะ เพราะพระองค์ทำให้ลูกสาว โทลิน่า ทะยานขึ้นเป็นแม่พระผู้ทรงโศกา ผนึกร่างของเทวทูตกำมะถันไว้ในร่างของโทลิน่า;

โทลิน่าอาศัยร่างของเทวทูตกำมะถัน ทะยานขึ้นเป็นเทพแห่งความเสียสละและความไม่สมบูรณ์ "แม่พระผู้ทรงโศกา";

ซือเฉินลำดับที่สิบเอ็ดถือกำเนิด;

พร้อมทั้งใช้โทลิน่าเป็นเครื่องกรองโลก ดูดซับกรองไอพิษ;

ปี 1886 คลาร์ก สมิธ อาศัยภาพยนตร์เรื่อง 《สันติภาพ》 สร้างตัวละครที่มีชื่อเสียง ท่าน A (อัชตัน) อาศัยสิ่งนี้ทะยานขึ้นเป็นซือเฉินลำดับที่สิบ "ผู้กำกับ";

ยุคแห่งแสงสว่าง ปี 1909-1915

กษัตริย์ผู้แตกสลายก่อสงครามโลกครั้งที่สอง ช่วงชิงดินแดนคืน;

แต่เพราะความสูญเสียอย่างหนัก ทำให้กษัตริย์ผู้แตกสลายยิ่งรู้สึกหมดหนทาง จึงเริ่ม "แผนเฟืองกล" สร้างซือเฉินเทียม;

เวทีถูกกำหนดที่เมืองศูนย์กลางของอาณานิคม "โพซิเวีย" คือ "เมืองพีไฮเออร์";

การเดิมพันครั้งนี้ ซือซุ่ย "ท่านไข่มุก" และซือเฉินองค์อื่นๆ ล้วนมีส่วนร่วม;

ผลลัพธ์สุดท้าย ซือเฉินลำดับที่สิบสอง "กระแสน้ำเชี่ยว" ถือกำเนิด ถึงตรงนี้ ปฏิทินและยุคสมัยของมนุษย์เข้าสู่ระยะใหม่;

ปี 1916 ห่างกันเพียงสามสิบปี ภาพยนตร์ได้รับความนิยมไปทั่วโลก แต่อย่างลับๆ สามซือเฉินแห่งศิลปะร่วมมือกัน ฆ่าผู้กำกับ คลาร์ก สมิธ ร่วงหล่น;

อุกกาบาตตกจากฟ้า เศษชิ้นส่วนกลายเป็นฟิล์ม; ประวัติศาสตร์เรียกว่า "วันขาดตอน" หรือ "คืนเปิดโปง";

ยุคแห่งแสงสว่าง ปี 1916 (ยุคมืด)

สิบปีต่อมา ฤดูร้อนเดือนกรกฎาคม ปี 1926 ในคืนหนึ่ง ผู้ข้ามมิติ จี้หนาน หรือก็คือ จิลัน อีลอส ลงมาจุติในโลกซีหลัว ภายในจักรวรรดิบราเมอ;

เรื่องราวเริ่มต้นจากตรงนี้;

...

แผนที่โลก

โลกซีหลัว

จักรวรรดิบราเมอ (ศูนย์กลางโลก)

นี่คือประเทศเผด็จการที่มีการควบคุมความคิดอย่างรุนแรง ผู้นำชื่อ ไคเซอร์ เจอรัลด์ (มีข้อถกเถียงมาก ร่างอวตารของกษัตริย์ผู้แตกสลาย ชอบศิลปะแต่ไม่มีพรสวรรค์ทางศิลปะ เคยท่องเที่ยวในโลกมนุษย์แต่สอบตกสถาบันศิลปะมิวส์ซิตี้สองครั้ง);

เมืองหลวงคือเมืองศิลปะที่มีชื่อเสียงในอดีตของออเวย์นา "มิวส์ซิตี้";

เมืองหลวงจักรวรรดิ มิวส์ซิตี้; 900 ตารางกิโลเมตร;

ล้อมรอบด้วยรัฐเบธ ตัดผ่านด้วยแม่น้ำไวต์เทลและแม่น้ำซิซิลี แบ่งเป็นห้าเขต เขตมิวส์ตะวันออก ตะวันตก ใต้ เหนือ และเขตไทรอัมฟ์ตรงกลาง;

ถนนพรัสส์; พิพิธภัณฑ์; ประตูแห่งเกียรติยศ; รูปปั้นยักษ์;

กำแพงมิวส์ แบ่งเขตใต้; จัดเป็นเขตคนจน; ตะวันออกและตะวันตกเป็นเขตการค้า; เหนือเป็นเขตขุนนาง; ตรงกลางเป็นเขตบริหาร;

ใช้ระบบบริหาร รัฐ เขต เมือง;

ระบอบสาธารณรัฐรัฐสภา;

ความเชื่อหลากหลาย (ได้รับผลกระทบจากซือเฉิน)

ความเชื่อกระแสหลักคือ "ศาสนาแห่งความหวัง" (นับถือพระเจ้าโอเมียร์ องค์กรทางการที่ไม่มีพลังเหนือธรรมชาติใดๆ)

ศาสนจักรไถ่บาป - "มหาวิหารไถ่บาป" (ศาสนจักรนับถือฝาแฝดนกว่าว, ระบายความลับ, เป็นสักขีพยาน, ล้างบาป, บรรลุการไถ่ถอน)

ศาสนจักรแม่พระผู้ทรงโศกา - "อารามแม่พระ" (ศาสนจักรนับถือแม่พระผู้ทรงโศกา แยกตัวมาจากศาสนาแห่งความหวัง เชื่อว่าแม่พระเป็นธิดาของพระเจ้า ซึ่งความจริงก็เป็นเช่นนั้น ช่วยเหลือคนพิการ)

สมาคมการค้า - "วิหารยุติธรรม" (ศาสนจักรนับถือเลดี้ไวท์สโนว์ พ่อค้าล้วนนับถือเลดี้ไวท์สโนว์ ผู้ล่วงรู้จิตวิญญาณในแวดวงลึกลับก็นับถือ "กฎแห่งความสมดุล" ของเลดี้ไวท์สโนว์)

สหภาพแรงงาน - "การตรัสรู้จักรกล" (นิกายใหม่ องค์กรนับถือ "กระแสน้ำเชี่ยว")

รัฐบาลกำจัดการนับถือเทพเก่าและเทพชั่วทั้งหมด คือซือซุ่ย, การนับถือสามซือเฉินแห่งศิลปะ, นักสู้แห่งสังเวียนและแม่ทัพตาบอดถือเป็นความเชื่อที่ผิด กษัตริย์ผู้แตกสลายไม่อยากปรากฏตัวในภาพลักษณ์ของเทพ จึงปฏิเสธการนับถือตนเอง ส่วนผู้กำกับ ก็ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มศิลปะเช่นกัน ภาพยนตร์ถูกเรียกว่า "ศิลปะใหม่";

[องค์กรถ่ายทำภาพยนตร์ใต้ดิน อ้างว่าแสวงหาศิลปะ แต่ความจริงคือแสวงหากำไร ส่วนผู้ล่วงรู้จิตวิญญาณที่ตามรอยผู้กำกับจริงๆ ได้ก่อตั้งองค์กรชื่อ "สมาคมบันทึก";]

เมืองที่ตัวเอกจุติเป็นพื้นที่ห่างไกล เมืองแบล็กรัค แคว้นป่าใหญ่คาวอว์;

จักรวรรดิสตุตการ์ต (ตะวันตก)

ใช้ระบอบคณาธิปไตยขุนนาง อำนาจรวมศูนย์ที่กษัตริย์คู่;

คนส่วนน้อยในหมู่ขุนนางกุมอำนาจรัฐ อำนาจแท้จริงอยู่ในมือของกษัตริย์ 2 องค์ ผู้อาวุโส 28 คน และอัยการ 5 คน

บูชาความรุนแรง ความเชื่อกระแสหลักนับถือซือเฉิน "นักสู้แห่งสังเวียน";

เนื่องจากอารยธรรมและเทคโนโลยีค่อนข้างล้าหลัง ที่นี่ยังนิยมการนับถือเทพเก่า โดยเฉพาะ "บิดาแผล";

สหพันธรัฐออเวย์นา (ตะวันออก)

ใช้ระบอบสหพันธรัฐ;

องค์กรบริหารสูงสุดคือสภาใหญ่สหพันธรัฐ ที่นั่งประธานสิบสองที่ประกอบด้วยตัวแทนจากสิบสองตระกูลใหญ่ ที่เหลือห้าร้อยที่นั่งเป็นตัวแทนจากรัฐต่างๆ และชนชั้นต่างๆ;

บูชาศิลปะ ความเชื่อกระแสหลักนับถือสามซือเฉินแห่งศิลปะ คุณหญิงเพลงไว้อาลัย, คุณหญิงยะ และกวีพิราบขาว นอกจากนี้ยังมีแนวคิดทหารนำการเมือง เพราะบารมีของ "แม่ทัพตาบอด" ในกองทัพ;

นอกจากนี้ ยังมีการนับถือเทพเก่าส่วนน้อย คือนับถือจันทรเทพ เทพแห่งการเปลี่ยนแปลงและความตาย;

พันธมิตรโพซิเวีย (เหนือ)

เดิมคือพันธมิตรการค้าโพซีในช่วงปี 1606 ยุคแห่งแสงสว่าง ต่อมาถูกกษัตริย์ผู้แตกสลายรวมเข้ากับดินแดนจักรวรรดิบราเมอในสงครามรอนซา ต่อมาถูกแบ่งให้สหพันธรัฐออเวย์นาในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง กลายเป็นอาณานิคม ปัจจุบันกลับคืนสู่ดินแดนจักรวรรดิบราเมอ แต่เพราะปัญหาประวัติศาสตร์ตกค้าง ทำให้เมืองนี้มีความเชื่อปะปนกัน;

รัฐบาลผสม ผู้นำคือประธานาธิบดีหุ่นเชิดที่รัฐบาลบราเมอหนุนหลัง;

มีสินค้าท้องถิ่น เป็นเมืองที่กองคาราวานโปรดปราน การค้าเจริญรุ่งเรืองมาก เส้นทางการค้าเชื่อมต่อทุกทิศทาง;

ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนใบไม้ร่วง (ใต้)

ภูมิประเทศที่เกิดจากดาวตกของซือซุ่ยองค์ที่สามกระแทกทวีป เชื่อมต่อกับน่านน้ำทะเลรุ้งแดงทางใต้;

ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนใบไม้ร่วงมีไอพิษรุนแรงที่สุด และเต็มไปด้วยเผ่าออทัมฟอลและปรสิต;

จักรวรรดิบราเมอเคยใช้ปรสิตออทัมฟอลทดลอง พัฒนากองกำลังบิดเบี้ยวและสิ่งมีชีวิตในตำนานต่างๆ;

ซากโบราณมาร์ตาอยู่เหนือทะเลเมดิเตอร์เรเนียนใบไม้ร่วง;

...

ระบบเงินตรา

พรัสส์

สกุลเงินหมุนเวียนมูลค่าต่ำสุดที่ออกโดยธนาคารกลางมิวส์ซิตี้ จักรวรรดิบราเมอ อำนาจการซื้อเท่ากับครึ่งหนึ่งของเมลอง

เมลอง (เมลองทองแดง)

สกุลเงินหมุนเวียนมูลค่ารองต่ำสุดที่ออกโดยธนาคารกลางมิวส์ซิตี้ จักรวรรดิบราเมอ มีเหรียญทองแดงมูลค่า 1, 2, 5 และ 10 บนเหรียญสลักรูปหัวอัศวิน ขนาดเท่าเล็บมือ;

อำนาจการซื้อ: ประมาณสี่หยวน

เฟนนี (เฟนนีเงิน)

สกุลเงินหมุนเวียนมูลค่าปานกลางที่ออกโดยธนาคารกลางมิวส์ซิตี้ จักรวรรดิบราเมอ มีเหรียญเงินมูลค่า 1, 2, 5, 10 และ 20 บนเหรียญสลักรูปหัวมิชชันนารี ขนาดเท่าฝาขวด มีธนบัตร;

[1 เฟนนี = 12 เมลอง]

อำนาจการซื้อ: ประมาณห้าสิบหยวน

ไคเซอร์ (ไคเซอร์ทองคำ)

สกุลเงินหมุนเวียนมูลค่าปานกลางที่ออกโดยธนาคารกลางมิวส์ซิตี้ จักรวรรดิบราเมอ มีเหรียญทองคำมูลค่า 1, 2, 5, 10 และ 20, 50 และ 100 บนเหรียญสลักรูปหัวท่านผู้นำ ขนาดเท่าฝาขวด มีธนบัตร;

[1 ไคเซอร์ = 20 เฟนนี]

อำนาจการซื้อ: ประมาณหนึ่งพันหยวน

*โดยทั่วไป ผู้หญิงโสดที่มีรายได้ต่อปีถึง 100 ไคเซอร์ หรือคู่สามีภรรยาที่มีรายได้ 150 ถึง 200 วิลเลียม สามารถจ้างสาวใช้ทั่วไปอายุน้อยได้หนึ่งคน

*ครอบครัวที่มีรายได้ต่อปี 300 ไคเซอร์ สามารถจ้างสาวใช้ทั่วไปหนึ่งคนและพี่เลี้ยงเด็กหนึ่งคนดูแลเด็ก แต่แม่บ้านยังต้องทำงานบ้านประจำวันมากมาย รวมถึงทำอาหาร

*หากรายได้ต่อปี 500 ไคเซอร์ สามารถจ้างคนรับใช้สามคน: พ่อครัว, สาวใช้ทำงานบ้าน และพี่เลี้ยงเด็ก (ถ้าไม่มีเด็กก็จ้างสาวใช้สารพัดประโยชน์แทน งานของเธอคือช่วยพ่อครัวและสาวใช้ทำงานบ้านเมื่อจำเป็น หรือจ้างเด็กรับใช้ ให้ขัดรองเท้า วิ่งซื้อของ ทำงานยกของ ทำงานกลางแจ้ง ฯลฯ)

*หากรายได้ต่อปี 750 ไคเซอร์ สามารถจ้างคนรับใช้สี่คน: พ่อครัว, สาวใช้ทำงานบ้าน, พี่เลี้ยงเด็ก และเด็กรับใช้ แม่บ้านของครอบครัวรายได้ระดับนี้ไม่ต้องทำงานบ้าน เพียงแค่ดูแลคนรับใช้

*รายได้ต่อปี 1000 ไคเซอร์เป็นจุดแบ่งสำคัญ ครอบครัวเช่นนี้สามารถจ้างสาวใช้สี่คน (พ่อครัวหนึ่งคน, สาวใช้ทำงานบ้านสองคน, พี่เลี้ยงเด็กหนึ่งคน) บวกกับคนขับรถม้าและคนเลี้ยงม้า พร้อมทั้งมีม้าหนึ่งหรือสองตัวและรถม้าหนึ่งคัน

*ครอบครัวที่มีรายได้ต่อปี 5000 ไคเซอร์ อาจจ้างคนรับใช้ถึง 24 คน รวมถึงแม่บ้านใหญ่, พ่อครัว, สาวใช้ส่วนตัว, พยาบาล, สาวใช้ทำงานบ้านสองคน, สาวใช้ซักรีด, สาวใช้ห้องอาหาร, พี่เลี้ยงเด็ก, สาวใช้ในครัว, สาวใช้ล้างจาน; พ่อบ้านใหญ่, คนรับใช้ส่วนตัวชาย, บริกร, คนขับรถม้า, คนเลี้ยงม้าสองคน, ผู้ช่วยคนเลี้ยงม้า, คนแบกของสองคน, คนสวนสามคน, กรรมกร

ต่อไปนี้คือตารางรายได้ต่อปีของแต่ละชนชั้นในจักรวรรดิบราเมอ:

ขุนนางที่ร่ำรวยที่สุด 30,000 ไคเซอร์

ขุนนางอื่นๆ, พ่อค้าผู้มั่งคั่ง, นายธนาคาร, นักอุตสาหกรรม 10,000 ไคเซอร์

ผู้ดีบ้านนอกที่มีที่ดิน, บาทหลวงบางคน, แพทย์, ทนายความ และพ่อค้า 1,000-2,000 ไคเซอร์

ชนชั้นกลางส่วนใหญ่, แพทย์, ทนายความ, ข้าราชการ, เสมียนอาวุโส 300-800 ไคเซอร์

ชนชั้นกลางระดับล่าง, เสมียน, ครูใหญ่, นักข่าว, เจ้าของร้าน, ช่างฝีมือทักษะสูง 150-300 ไคเซอร์

คนงานมีทักษะ รวมถึงช่างทำเฟอร์นิเจอร์, ช่างเรียงพิมพ์, ช่างไม้, คนขับรถไฟ, ช่างตัดเสื้อชั้นสูง 75-100 ไคเซอร์

คนงานกึ่งทักษะทั่วไป และคนงานหญิงมีทักษะในโรงงาน ร้านค้า 50-75 ไคเซอร์

กะลาสี, คนงานท่าเรือ, คนรับใช้บางส่วน 45 ไคเซอร์

คนงานฟาร์ม, ทหาร, พนักงานพิมพ์ดีด 25 ไคเซอร์

พนักงานร้านระดับต่ำสุด, คนรับใช้, ช่างปัก 12-20 ไคเซอร์

สกุลเงินหมุนเวียนในแวดวงลึกลับ

บัตรซาร์ (บัตรขาว)

นอกจากการแลกเปลี่ยนสิ่งของด้วยวัสดุลึกลับแล้ว ยังมีสกุลเงินชนิดหนึ่งที่นักเล่นแร่แปรธาตุทุกคนสร้างได้ แน่นอนว่าช่องทางหมุนเวียนใหญ่ที่สุดมาจาก "สำนักหนังสือแช่แข็ง";

สกุลเงินนี้ยาวเท่าวิ้วมือ กว้างสองนิ้ว เป็นบัตรแข็ง พื้นผิวสะท้อนแสงเหมือนคริสตัล สีขาวหิมะ ผู้ที่มีญาณลับสูง จะมองเห็นลวดลายตาชั่ง;

นี่คือสกุลเงินที่ทำจากผลึกเกลือความบริสุทธิ์สูงและทรายลึกลับ ผสมกับปรอทและกำมะถัน สามารถใช้เป็นวัสดุลึกลับได้;

ในตลาดมืด ราคาบัตรซาร์หนึ่งใบมักสูงถึง 1,000 ไคเซอร์ มีราคาแต่ไม่มีของ;

แท่งซาร์ (แท่งบัตร)

แท่งผลึกสีขาวที่เกิดจากการหลอมรวมบัตรซาร์ 100 ใบเข้าด้วยกัน ล้ำค่ามาก;

เทียบเท่า 100,000 ไคเซอร์;

...

ความฝันแท้ · โทรยาลัน

ความฝันแท้ "โทรยาลัน" คือเงาสะท้อนของแดนเทพ "มาฮาเบอร์" (แดนศักดิ์สิทธิ์สูงสุด);

สี่ซือซุ่ยคือตัวตนของโลก;

ส่วนซือเฉิน คือตัวแทนของเจตจำนงสูงสุด;

ที่นี่คือที่พำนักของเหล่าซือเฉิน และเป็นจุดสิ้นสุดของทะเลความฝันในโลกมนุษย์ หรือก็คือก้นทะเล;

ทะเลความฝันในโลกมนุษย์ / มหาสมุทรแห่งความฝัน

มนุษย์ทุกคนในส่วนลึกของวิญญาณ มีจิตสำนึกร่วมที่เหนือกว่าปัจเจกและไม่อาจรับรู้ได้ นี่คือจิตสำนึกรวมหมู่ของพวกเขาในฐานะสายพันธุ์ ด้านมืดของจิตสำนึกนี้ หรือก็คือ "น้ำแห่งอารมณ์" ได้รวมกันเป็นมหาสมุทรแห่งความฝันนี้

อาจกล่าวได้ว่าเป็นจิตสำนึกของโลก เป็นเจตจำนงสูงสุด;

"โทรยาลัน" ไม่มีกายหยาบ อยู่เหนือตรรกะทั่วไปและความเข้าใจของปุถุชน แต่มันเป็นความจริงอย่างยิ่ง

เนื่องจากเป็นเงาสะท้อนของแดนเทพ "มาฮาเบอร์" จึงมีภูมิประเทศกลับหัว ยิ่งลึกลงไปก้นทะเล ยิ่งเข้าใกล้ยอดของที่พำนักเทพเจ้า;

"โทรยาลัน" มีขอบเขต หรือเรียกว่า "ชั้นล่าง"

"โทรยาลัน" คือสถานที่ที่ซือเฉิน, อัครสาวก, ผู้เปลี่ยนแปลงส่วนน้อย และวิญญาณจำนวนมากอาศัยอยู่

เมื่อปุถุชนฝัน "กายจิต" ของพวกเขาสามารถไปยัง "โทรยาลัน" ได้ หากผู้ฝันมีญาณลับต่ำเกินไป โอกาสเกิดเรื่องนี้จะน้อยมาก และสำหรับพวกเขาอาจไม่ใช่เรื่องดี แต่ถึงกระนั้น 《หนึ่งแวบแห่งความฝันแท้》 กล่าวว่าพวกเราทุกคนอย่างน้อยต้องไปเยือนมันสองครั้งในชีวิต

"โทรยาลันคือบ้านของซือเฉิน วิหารที่ซ่อนอยู่หลังโลก"

"ปีที่ดีหรือร้าย การหมุนของโลก การเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิ ทั้งหมดนี้เป็นเพียงผลลัพธ์จากความสำเร็จที่อ่อนแอกว่าในความหลงใหลของซือเฉิน"

"ซือเฉินคือร่างอวตารของกฎโลก จำนวนอาจมีเพียง 12 บางองค์เคยเป็นมนุษย์ บางองค์มาจากที่ที่แตกต่างโดยสิ้นเชิง"

มนุษย์ไม่สามารถวาดแผนที่ให้ "โทรยาลัน" ได้ แต่สามารถวาดสิ่งก่อสร้างและพื้นที่ที่เป็นแลนด์มาร์คคร่าวๆ ตามความทรงจำได้

จุดสูงสุดคือ "วิหาร" ภายในมี "เปลือก" ของเทพใหม่จำนวนมากที่เคยเคลื่อนไหวตั้งอยู่;

วิญญาณของพระเจ้าโอเมียร์กลายเป็น "แสงรุ่งอรุณ" ส่องสว่างพื้นที่นี้ และทำหน้าที่เฝ้าระวัง;

ลงไปและออกไปด้านนอกคือระเบียงเป็นชั้นๆ;

ประตูราศีเมษ - ลานประลองนองเลือด (ที่พำนักนักสู้แห่งสังเวียน)

ผู้เฝ้าประตูคือ "กำแพง" โตนอส

ประตูหม้อวัวดิน - หอประชุมไว้อาลัย (ที่พำนักคุณหญิงเพลงไว้อาลัย)

ผู้เฝ้าประตูคือ "ไนติงเกล" เบลลู

ประตูคู่แฝด - เขาวงกตกระจก (ที่พำนักฝาแฝดนกว่าว)

ผู้เฝ้าประตูคือ "ผู้หล่อนั้น" ซาชา

ประตูเพรียง - โรงอุปรากรในบ่อ (ที่พำนักคุณหญิงยะ)

ผู้เฝ้าประตูคือ "นักเต้น" คุณนายซีกัล

ประตูสิงโต - ทางแห่งความจริง - จัตุรัสรุ่งอรุณ (ที่พำนักแสงรุ่งอรุณ)

[โอเมียร์ไม่เคยห้ามปุถุชนทะยานขึ้น แต่เพราะการหายตัวไปของพระองค์ ทำให้พื้นที่นี้ถูกซือเฉินองค์อื่นแทรกแซง กลายเป็นเส้นทางทะยานขึ้นที่ยากที่สุด;]

ผู้เฝ้าประตูคือ "ยามอัสดง" แองเจิล

ประตูหญิงพรหมจรรย์ - ตำหนักแห่งความเจ็บปวด (ที่พำนักแม่พระผู้ทรงโศกา)

ผู้เฝ้าประตูคือ "บาทหลวงเสื้อไหม้" โจล่า

ประตูแห่งตาชั่ง - ทะเลสาบน้ำแข็ง (ที่พำนักเลดี้ไวท์สโนว์)

ผู้เฝ้าประตูคือ "ราชาเตาหลอม" เฮอร์มีส

ประตูแมงป่อง - หอคอยบาเบล (หอคอยทะลุฟ้าแห่งบาบิโลนโบราณ, ที่พำนักกวีพิราบขาว)

[มนุษย์สร้างหอคอยบาเบลหวังติดต่อสวรรค์ พระเจ้าจึงทำให้มนุษย์พูดคนละภาษา แผนการจึงล้มเหลว]

ผู้เฝ้าประตูคือ "บทสรรเสริญสวมเทพ" อาเคียลส์

ประตูคนครึ่งม้า - เนินเขายามอาทิตย์ลับฟ้า (ที่พำนักแม่ทัพตาบอด)

ผู้เฝ้าประตูคือ "พันเอกโลหิต" แฮร์มัน

ประตูเลียงผา - ดินแดนแห่งความสงบ (ที่พำนักกษัตริย์ผู้แตกสลาย)

ผู้เฝ้าประตูคือ "ราชาเกราะเหล็ก" อักนี

ประตูสายน้ำ - ตาข่ายในขวด (ที่พำนักกระแสน้ำเชี่ยว)

ผู้เฝ้าประตูคือ "คนเฝ้าประภาคาร" รูเกท

ประตูขาวดำ - โรงภาพยนตร์แห่งความฝัน (ที่พำนักผู้กำกับ)

ถูกสามซือเฉินแห่งศิลปะยึดครอง ควบคุมผู้ลึกลับทุกคนที่ต้องการทะยานขึ้นผ่านประตูนี้;

พิพิธภัณฑ์แห่งบาป

เจ้าของ

เดวิด นอร์แมน

ทิ้งหลักฐานความผิด เพื่อให้คนชื่นชม;

เจ้าของพิพิธภัณฑ์เดวิดมีความสัมพันธ์อันดีกับซือเฉินฝาแฝดนกว่าว จึงเก็บรักษาความลับไว้มากมาย;

สิ่งของเกี่ยวกับเหตุการณ์ประวัติศาสตร์สำคัญ (ตัวเอกสามารถได้รับ 'วิวรณ์แห่งความฝัน' จากสิ่งนี้)

เล่ากันว่าเขาเคยเป็นอัครสาวกของผู้กำกับ คลาร์ก สมิธ และยังเก็บรักษาหลักฐานลับชุดหนึ่ง เกี่ยวกับ "คืนเปิดโปง" (ผู้กำกับถูกสามซือเฉินแห่งศิลปะฆ่า) ในตอนนั้น;

หอพิธีวิวาห์ขาว (14 ก.พ. วันวาเลนไทน์)

ช่างภาพ

โครส์ เมลานี

ที่พำนักของช่างภาพ และเป็นสถานที่จัดงานแต่งงานของผู้มีอำนาจ;

เล่ากันว่าโครส์เคยเป็นอัครสาวกของผู้กำกับ ทำหน้าที่ "ช่างภาพ" มีสิทธิ์ใช้ "กฎการหยุดภาพ" ถ่ายรูปบันทึก;

สวนสนุกไข่อีสเตอร์ (22 มี.ค. - 22 เม.ย. วันอีสเตอร์)

สุภาพบุรุษสำราญ

ฮาฟิด คอร์ทนีย์

ชายร่างกำยำและหล่อเหลา ประกาศตนว่าเป็นสาวกของแสงรุ่งอรุณโอเมียร์ เพื่อรอคอยการฟื้นคืนชีพของโอเมียร์ จึงจัดงานอีสเตอร์ที่นี่ สามารถสวมหน้ากากกระต่าย เข้าไปสมสู่ในไข่อีสเตอร์;

ความจริงเขาเป็นสาวกของเทพเก่ามารดาแห่งความอุดมสมบูรณ์ เป็นที่โปรดปรานของคุณหญิงยะ สนับสนุนให้เขาเป็นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ทั้งสองมีความสัมพันธ์ใกล้ชิด;

กระท่อมความจริง (1 เม.ย. วันเอพริลฟูล)

เทพชั่ว (เทพแห่งการกลั่นแกล้ง)

ชาแด บาร์บีน่า

[โกหกหยอกล้อเพื่อเจือจางความกลัวที่คุณหญิงเพลงไว้อาลัยนำมา]

อัครสาวกของฝาแฝดนกว่าว;

ชาแดมีความรู้กว้างขวาง เป็นมิตร ชอบคุยเล่นกับนักเดินทางในความฝันที่มาถึงกระท่อม เมื่อคุณมาที่นี่ ท่านมักจะบอกความรู้และความลับบางอย่างให้ ชาแดเป็นผู้เขียนหนังสือชุด 《เอกสารเทือกเขาสวรรค์》 พูดคุยกับชาแดและทุ่มเทให้กับหนังสือชุดนี้ สามารถถกเถียงกับท่านได้ จะได้รับลายเซ็นของท่าน (หนังสือเล่มนี้จะช่วยเพิ่มญาณลับ และถูกประทับตรา ได้รับการปกป้อง)

นรก - สุสานสีดำ (31 ต.ค. วันฮาโลวีน)

ผู้เฝ้าสุสาน / ราชาวิญญาณ

ลอเซอชู ฮอร์น

ดูแลสุสาน ผู้จัดการเหล่าวิญญาณ;

และเป็นอัครสาวกของกวีพิราบขาว ขณะเดียวกันกวีพิราบขาวก็หวาดระแวงและปรารถนาพลังของซากศพแห่งกาลเวลา จึงใช้วิญญาณเหล่านี้ทำการทดลอง;

ประตูนรก

ชั้น 1 - ศาลาพิพากษาชายแดน: ระเบียง ปราสาท และทุ่งหญ้าเขียวขจี

ชั้น 2 - ราคะ: ดินแดนลมปีศาจ

ชั้น 3 - ตะกละ: ลูกบอลหิมะเหม็น ฝนน้ำแข็ง สุนัขสามหัว

ชั้น 4 - โลภะ: ลากของหนัก

ชั้น 5 - โทสะ: ลำธารดำทมิฬ ต่อสู้ในโคลนตม

ชั้น 6 - นอกรีต: หอคอยเปลวเพลิง โลงศพพ่นไฟ

ชั้น 7 - ความรุนแรง: คูเลือด เนินหินชัน ป่าฆ่าตัวตาย ทะเลทรายฝนไฟ มนุษย์วัว คนครึ่งม้า มนุษย์นกอินทรี

ชั้น 8 - หลอกลวง: คูสิบความชั่ว สะพานเชือก

ชั้น 9 - ทรยศ: ทะเลสาบน้ำแข็ง สี่วงแหวน

โรงงานคริสต์มาส (24 ธ.ค. วันคริสต์มาส)

ซานตาคลอส

เจอร์แมน นิโคลัส

ที่พำนักของซานตาคลอส และเป็นโรงงานผลิตของขวัญให้เด็กดี;

ซานตาคลอส เล่ากันว่าใช้เวลาตลอดทั้งปีเฝ้าดูพฤติกรรมเด็กๆ และทำของขวัญ ในคืนวันที่ 24 ธันวาคมของทุกปี จะปีนลงมาทางปล่องไฟ แขวนถุงเท้าไว้ที่หัวเตียงเด็กดี ข้างในใส่ของขวัญ

ท่านเคยเป็นลูกน้องของกษัตริย์ผู้แตกสลาย ปัจจุบันอยู่ในระดับเทวทูต ภาพลักษณ์เป็นเด็กหนุ่มผมขาว ถือไม้เท้า สวมผ้าคลุมสีแดง ควบคุมพลังน้ำแข็ง กวางเรนเดียร์พาหนะเป็นสิ่งมีชีวิตในตำนาน;

ท่านหลงรักมาริยา น้องสาวในฝาแฝดนกว่าวมาตลอด แต่ไม่สมหวัง;

เคยเป็นเทวทูตของโอเมียร์ เมื่อโอเมียร์หายตัวไป ก็พักอยู่ที่โทรยาลันอย่างโดดเดี่ยว;

(ต้นคริสต์มาส การ์ดอวยพร อาหารคริสต์มาส และเพลงสรรเสริญ)

ทุ่งรกร้างพร่าเลือน (รอบนอกความฝัน, ชั้นล่าง)

พื้นที่ที่สิ่งมีชีวิตในตำนานและสิ่งมีชีวิตในเรื่องเล่าสยองขวัญมากมายเร่ร่อน และยังมีโอกาสมากมาย;

กำแพงต้นกำเนิด (รอบนอกสุด)

..........