บทที่ 21 ร่างแยก X การประยุกต์ใช้ X ภาษามนุษย์

สองวันผ่านไปนับตั้งแต่วันที่กลุ่มควันรูปดอกเห็ดพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า

พวกเขาเดินทางลึกเข้าไปในเทือกเขานูย่าแล้ว

ในช่วงเวลานี้ พวกเขาต้องเผชิญกับอันตรายบางอย่าง โดยส่วนใหญ่มาจากสัตว์ดุร้ายนานาชนิด เช่น เสือ เสือดาว หมี และหมาป่า รวมถึงงูพิษ แมลง หนู และมดที่เป็นอันตราย

โชคดีที่พวกเขาไม่พบเจอสิ่งมีชีวิตประหลาดอื่นใดอีก

หลังจากเดินทางต่อเนื่องมากว่าสองวัน พวกเขาก็ต้องหยุดพักอีกครั้ง

สภาพของทุกคนดูมอมแมมและอิดโรยไม่น้อย

ณ จุดนี้ พวกเขาอยู่ไม่ไกลจากการข้ามผ่านเทือกเขานูย่าแล้ว

หากไม่มีการ์และพรรคพวกทั้งสี่คน คงเป็นเรื่องยากมากสำหรับพวกเขาที่จะเอาชีวิตรอด ครั้งหนึ่งแม็กซ์เกือบถูกงูหลามยักษ์บนต้นไม้กลืนลงท้อง นั่นเป็นเหตุการณ์ที่อันตรายที่สุดและเกือบทำให้มีการสูญเสียเกิดขึ้น

โอเว่นปลีกตัวออกจากจุดตั้งแคมป์อีกครั้งเพื่อไปทำธุระส่วนตัว

"อย่าไปไกลนักล่ะ แถวนี้มันอันตรายมาก" การ์ตะโกนเตือน

ยิ่งเดินลึกเข้าไปเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งเจออันตรายมากขึ้นเท่านั้น ภัยคุกคามจากป่าดงดิบหมายความว่าเพียงแค่เผลอไปนิดเดียว พวกเขาก็อาจตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตได้

เพราะถึงอย่างไร การ์และคนอื่นๆ ก็ไม่ได้มีประสบการณ์ในการใช้ชีวิตในป่ามากนัก

"ถ้ามีอันตราย ผมน่าจะสัมผัสได้ครับ" โอเว่นตอบกลับ แม้ว่าเขาจะไม่ได้เดินออกไปไกลจากแคมป์มากนักก็ตาม

โอเว่นไม่ได้พูดโอ้อวด เขาได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วตลอดสองวันที่ผ่านมา บางทีอาจเป็นเพราะผลจากการสำแดงพลังของ "กายเนื้ออุซึมากิ" ในตัวเขา ทำให้เขามีพรสวรรค์พิเศษในการสัมผัสถึงอันตราย

เขาแค่ยังไม่รู้ว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อะไรขึ้นบ้าง หากเขาทำการ "ดาวน์โหลด" รายการกายเนื้ออุซึมากิจนเสร็จสมบูรณ์

ไม่แปลกที่โอเว่นจะจินตนาการไปไกล

เนื่องจากรายการระบุว่าเป็น "กายเนื้ออุซึมากิ" ไม่ใช่ "กายเนื้อของอุซึมากิ นารูโตะ" ดังนั้นจึงอาจมีความแตกต่างกัน

กายเนื้ออุซึมากิที่แท้จริงนั้นครอบครองความสามารถมากมาย

อย่างไรก็ตาม การดาวน์โหลดให้เสร็จสมบูรณ์นั้นใช้เวลาค่อนข้างนาน โอเว่นลองประเมินคร่าวๆ ดูแล้ว หากเขาใช้เน็นทั้งหมดที่มีในแต่ละวันเพื่อ "ดาวน์โหลด" กายเนื้ออุซึมากิ น่าจะใช้เวลามากกว่าสามเดือน

โอเว่นรีบกลับมาที่แคมป์อย่างรวดเร็ว เพราะจริงๆ แล้วเขาไม่ได้ไปทำธุระส่วนตัวแต่อย่างใด

ในขณะเดียวกัน ในป่าลึก

โอเว่นอีกคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น

คาถาแยกเงา ถูกโอเว่น "ดาวน์โหลด" ได้สำเร็จแล้ว

และมันกำลังถูกนำมาใช้งานจริง

ทุกครั้งที่เขาขอตัวไปทำธุระส่วนตัว คือช่วงเวลาที่เขาแอบใช้คาถาแยกเงา

โอเว่นไม่แน่ใจว่าคาถาแยกเงาในเรื่องนารูโตะให้ความรู้สึกอย่างไร แต่ร่างแยกของเขาในฐานะร่างแยกที่สร้างจากเน็น แม้จะเป็นเพียงภาพลวงตา แต่ก็สามารถถูกสัมผัสจับต้องได้และพูดคุยได้

เพราะถ้าเป็นแค่ร่างแยกที่ "ทื่อๆ" เหมือนขอนไม้ จะไปหลอกใครได้ยังไง?

จุดประสงค์ของโอเว่นในการใช้คาถาแยกเงา คือการสอนทอมที่แอบติดตามพวกเขาอยู่ ให้รู้วิธีใช้เน็น

เขาสอนเจ้าแมวให้รู้จักการใช้เน็น

ต้องบอกว่าภายใต้การแนะนำและสั่งสอนของโอเว่น ทอมเริ่มเชี่ยวชาญในการใช้เน็นมากขึ้นเรื่อยๆ และถึงขั้นเรียนรู้วิธีประยุกต์ใช้ "เกียว" ได้แล้ว

นี่คือพรสวรรค์ตามธรรมชาติของสัตว์ป่าหรือเปล่า?

อย่างน้อยที่สุด ด้วยอันตรายจากการเข้าสู่ป่าลึก และหลังจากเชี่ยวชาญความสามารถในการใช้เน็น ทอมก็ไม่เจอกับอันตรายใดๆ เลย ตรงกันข้าม มันกลับรู้สึกเหมือนได้กลับบ้านมากกว่าเดิมเสียอีก

คาถาแยกเงาของโอเว่นแตกต่างจากของนารูโตะอย่างสิ้นเชิง อย่างน้อยในตอนนี้เขาก็ยังไม่สามารถสร้างร่างแยกจำนวนมากได้

น่าเสียดายที่ร่างแยกมีข้อเสีย คือไม่สามารถออกห่างจากร่างต้นได้ไกลเกินไป โอเว่นได้ทดสอบดูแล้ว ระยะทางสูงสุดคือประมาณ 120 เมตร

นอกจากนี้ยังน่าเสียดายที่เมื่อร่างแยกสลายไป มันไม่สามารถนำความทรงจำกลับมาสู่ร่างต้นได้

กลับมาที่จุดตั้งแคมป์

โอเว่นมีออร่าหลงเหลืออยู่บนตัวเพียงเบาบาง

สายตาของเขาจับจ้องไปที่อีกาตัวนั้นซึ่งเกาะอยู่ไกลออกไป

อีกาตัวนี้ที่ก่อตัวขึ้นจากเน็นหลังความตาย ยังคงติดตามพวกเขามาตลอด

การ์และคนอื่นๆ พยายามไล่หรือกำจัดมันแล้ว แต่ก็ไม่สำเร็จ

สัตว์เน็นตัวนี้มีสัญชาตญาณที่เฉียบคมมาก

แต่อย่างน้อยดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้สร้างอันตรายใดๆ

โอเว่นคอยสังเกตอีกาตัวนี้มาตลอดในช่วงวันที่พักผ่อน

สัตว์เน็นตัวนี้ที่เกิดจากเน็นหลังความตาย น่าจะมีกฎเกณฑ์ในการกระทำบางอย่าง

เน็นหลังความตายนั้นหาได้ยากมากในอนิเมะฮันเตอร์ และสัตว์เน็นที่ก่อตัวจากเน็นหลังความตายยิ่งเป็นสิ่งที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน

โอเว่นเดินตรงเข้าไปหาอีกา

การกระทำนี้ดึงดูดความสนใจของทุกคน

อีกาก้มลงมอง ดูโอเว่นที่เดินเข้ามา มันดูเหมือนจะไม่รู้สึกถึงอันตรายจึงไม่ได้บินหนีไป

ทั้งสองจ้องตากัน

การ์และคนอื่นๆ ไม่เข้าใจว่าโอเว่นกำลังจะทำอะไร

"แกพูดได้ไหม? ทำไมถึงคอยตามพวกเรามาตลอด?" โอเว่นเอ่ยถาม

คำถามนี้ทำให้คนอื่นๆ ชะงัก งุนงงกับการกระทำของโอเว่นอย่างที่สุด

พฤติกรรมประหลาดแบบนี้... เขาคงไม่ได้คิดจริงๆ ใช่ไหมว่าอีกาประหลาดตัวนี้จะตอบคำถามได้?

โดยธรรมชาติแล้วอีกามีความสามารถในการเลียนแบบเสียงมนุษย์ แม้ว่าจะยังด้อยกว่านกแก้วอยู่บ้างก็ตาม

แต่อีกาตรงหน้าไม่ใช่อีกาธรรมดา แก่นแท้ของมันคือสัตว์เน็น จึงไม่แปลกที่สัตว์เน็นจะพูดได้

"เจ้าหนู มันจะไปตอบเธอได้ยังไง!" พวกเขาเห็นความสามารถของโอเว่นมาตลอดหลายวันที่ผ่านมา ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสมรรถภาพทางร่างกาย

ส่วนเรื่องการใช้เน็นนั้น โอเว่นแทบไม่ได้แสดงให้เห็นเลย

เบิร์คเคยถามโอเว่นครั้งหนึ่งว่าเขาสามารถฝึก "พลังพิเศษ" ได้เหมือนกันไหม และโอเว่นก็ได้อธิบายคร่าวๆ ให้ฟัง

แน่นอนว่าเขาไม่ได้เปิดเผยข้อมูลมากนัก ไม่ได้บอกแม้กระทั่งเรื่องสายของเน็น

ในขณะที่อธิบาย โอเว่นก็สังเกตเห็นว่าทีมของการ์ดูเหมือนจะเป็นพวกที่เรียนรู้ด้วยตัวเอง พวกเขาอาจจะรู้เรื่องการแบ่งสายของเน็น แต่คงไม่ได้มีความเข้าใจที่ชัดเจนนักเกี่ยวกับประเภทและการพัฒนาความสามารถ

โอเว่นทำหูทวนลมกับคำพูดเหน็บแนมของพวกเขา

เขายังคงพูดต่อไป

"สวัสดี แกมีชื่อไหม?"

ใครบางคนหัวเราะออกมา อาจจะคิดว่าโอเว่นพยายามหาอะไรทำแก้เบื่อระหว่างการเดินทาง

คนอื่นๆ ก็มองการกระทำของโอเว่นราวกับกำลังดูโชว์ตลกเพื่อความบันเทิง

นี่เป็นเพียงการทดลองของโอเว่น เพราะสัตว์เน็นตัวนี้ดูแตกต่างออกไปเล็กน้อย โอเว่นเฝ้าสังเกตมันมาหลายวันแล้ว และด้วยสายตาที่ดีเยี่ยมของเขา เขาจึงค้นพบหลายสิ่งหลายอย่าง

ประการแรก เน็นบนตัวอีกาตัวนี้แตกต่างจากของทอม ซึ่งพิสูจน์ได้ว่ามันเป็นสัตว์เน็นที่แท้จริง

นอกจากนี้ เมื่อวานนี้สัตว์เน็นตัวนี้เริ่มออกล่าแมลงกิน

สัตว์เน็นจำเป็นต้องกินอาหารด้วยเหรอ?

โอเว่นไม่แน่ใจ ความสามารถเน็นมีสิ่งที่ไม่รู้อีกมาก และการพัฒนาของแต่ละคนก็จะแตกต่างกันไป

ในเมื่อมันจำเป็นต้องกิน แสดงว่ามันมีพฤติกรรมเหมือนสิ่งมีชีวิตปกติ

ตอนนี้เขามีทอมแล้ว สัตว์เน็นตัวนี้จะสามารถ "ควบคุม" ได้หรือไม่?

ยังไงซะ มันก็เป็นตัวตนที่ "ไม่มีเจ้าของ" ไม่ใช่เหรอ?

โอเว่นพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเพิ่ม "แต้มต่อความแข็งแกร่ง" ของเขา

แม้เขายังไม่แน่ใจว่าจะสามารถ "ทำให้เชื่อง" สัตว์เน็นตัวนี้ได้หรือไม่ หรือสัตว์เน็นตัวนี้มีความสามารถอะไรบ้าง

แต่ก็ไม่เสียหายที่จะลอง

เขาจะปฏิบัติต่อมันเหมือนเป็น "สิ่งมีชีวิต" จริงๆ

โอเว่นถามซ้ำอีกครั้ง

เสียงหัวเราะดังขึ้นจากด้านหลังเขา

ในขณะนั้นเอง อีกาก็เอียงคอและอ้าปากของมัน

"ชื่อ ชื่อ!" เสียงที่ชัดเจนดังออกมาจากปากของอีกา

"คุณพระช่วย!" เสียงหัวเราะของเบิร์คหยุดลงทันที เขาอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา

รอยยิ้มของคนอื่นๆ เลือนหายไปจนหมดสิ้น

"อีกาตัวนั้นพูดได้จริงๆ ด้วย"

พวกเขารู้ว่าอีกาเลียนแบบเสียงคนได้ แต่เสียงที่ชัดเจนเหมือนคนขนาดนี้หาได้ยากมาก

หัวใจของโอเว่นพองโตด้วยความยินดี มันเป็นเพียงการทดลอง และเขาไม่คาดคิดว่าจะได้รับความประหลาดใจที่น่ายินดีเช่นนี้