บทที่ 19 สามคาถาพื้นฐาน X ทอม X การติดตาม

"นับว่าเป็นหนึ่งรายการสินะ! แต่นี่ก็ถือว่าโชคดีเหมือนกัน"

โอเว่นพึมพำในใจอย่างเงียบงันขณะจ้องมองข้อความที่ปรากฏขึ้นบนหน้ากระดาษ

ข้อความระบุว่า: สามคาถาพื้นฐาน

เป็นเพราะนารูโตะเพิ่งเริ่มเรียนรู้สิ่งเหล่านี้หรือเปล่านะ?

ในโลกนารูโตะ สามคาถาพื้นฐานคือวิชานินจาเบื้องต้นที่สุดที่นินจาต้องฝึกฝนให้เชี่ยวชาญ ได้แก่ คาถาแบ่งร่าง คาถาสลับร่าง และคาถาแปลงร่าง

ในช่วงแรกเริ่มของเรื่อง วิชาเหล่านี้ยังพอแสดงประสิทธิภาพให้เห็นอยู่บ้าง แต่ในช่วงหลังที่ระดับพลังเวอร์วังอลังการกันหมดแล้ว มีเพียงคาถาแปลงร่างเท่านั้นที่ยังมีโอกาสได้เฉิดฉาย

ในฐานะวิชานินจาพื้นฐานที่สุด หากนำมาใช้ในโลกฮันเตอร์ ก็ถือว่าเป็นความสามารถเน็นที่ใช้ได้ดีทีเดียว

กระดาษหายวับไป และโอเว่นก็เริ่มซึมซับข้อมูลเกี่ยวกับสามคาถาพื้นฐาน

ในเรื่องนารูโตะ วิชานินจาที่นารูโตะใช้บ่อยที่สุดคือคาถาแยกเงาพันร่างและกระสุนวงจักร

แน่นอนว่า คาถาแบ่งร่างในหมวดสามคาถาพื้นฐานนั้นไม่เหมือนกับคาถาแยกเงา

มันเป็นการสร้างร่างเงาลวงตาขึ้นมา จุดประสงค์หลักมีไว้เพื่อหลอกล่อสายตาคู่ต่อสู้เท่านั้น ไม่มีกายเนื้อจริงและไม่สามารถใช้โจมตีได้

ทว่าในมือของผู้เชี่ยวชาญการต่อสู้ แม้แต่คาถาแบ่งร่างธรรมดาก็สามารถนำมาประยุกต์ใช้ในการต่อสู้ได้หลากหลายรูปแบบ

ส่วนคาถาแปลงร่างนั้น อาจดูธรรมดาในโลกนินจา แต่หากมาอยู่ในโลกฮันเตอร์ มันจะเป็นความสามารถที่ทรงพลังอย่างยิ่ง ต้องไม่ลืมว่าวิชานี้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่การแปลงร่างเป็นคนเท่านั้น

และคาถาสลับร่างนั้นยิ่งโกงเข้าไปใหญ่ แต่ในช่วงหลังที่มีวิชานินจาทำลายล้างวงกว้างมากมาย คาถาสลับร่างจึงหาจังหวะใช้ได้ยาก

อย่างไรก็ตาม เมื่อสามคาถาพื้นฐานจากโลกนารูโตะกลายมาเป็นความสามารถในรูปแบบรายการของโอเว่น มันย่อมปรับเปลี่ยนไปตามกฎเกณฑ์ของโลกนี้

อย่างแรก คาถาแบ่งร่าง: การใช้เน็นสร้างร่างเงาลวงตา คล้ายกับความสามารถสัตว์เน็น จัดอยู่ในความสามารถสายแผ่พุ่ง

ต่อมา คาถาแปลงร่าง: การใช้ออร่าเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์เพื่อการปลอมตัว จัดอยู่ในความสามารถสายเปลี่ยนแปลง

สุดท้าย คาถาสลับร่าง: เป็นความสามารถพิเศษที่มีข้อจำกัดพอสมควร

มันเกี่ยวข้องกับการทำ "พันธสัญญา" กับวัตถุไม่มีชีวิตชิ้นใดชิ้นหนึ่งด้วยออร่า เมื่อใช้งาน จะสามารถใช้สิ่งนั้นเป็นตัวตายตัวแทนเพื่อสลับตำแหน่งได้ ซึ่งดูคล้ายกับวิชาเทพสายฟ้าเหิน

ในส่วนของข้อจำกัด การใช้งานจะมีระยะเวลาคูลดาวน์ และวัตถุที่ทำ "พันธสัญญา" จะต้องอยู่นิ่งกับที่เท่านั้น ทันทีที่วัตถุนั้นเคลื่อนที่ ความสามารถจะถือว่าถูกยกเลิก นอกจากนี้ยังมีข้อจำกัดเรื่องระยะทางของวัตถุที่ทำพันธสัญญา

ตัวอย่างเช่น หากทำพันธสัญญากับวัตถุสลับร่างในเมืองหนึ่ง การข้ามไปอีกเมืองจะทำให้คาถาสลับร่างไร้ผล การออกจากระยะที่กำหนดจะทำให้พันธสัญญาสลายไป

สำหรับระยะการใช้งาน จะแบ่งตามระยะความกว้างของ "เอ็น" ของผู้ใช้

โอเว่นลองสัมผัสดูอย่างละเอียด แม้สามคาถาพื้นฐานจะนับเป็นหนึ่งรายการ แต่กลับมีแถบความคืบหน้าในการดาวน์โหลดถึงสามแถบ ซึ่งโอเว่นสามารถเลือกได้

หลังจากทดลองเล็กน้อย ความเร็วในการดาวน์โหลดคาถาแบ่งร่างนั้นเร็วที่สุด ตามมาด้วยคาถาแปลงร่าง และสุดท้ายคือคาถาสลับร่าง

เขาสัมผัสถึงออร่าของตนเอง

"นี่คือการปรับตัวอัตโนมัติของกายเนื้ออุซึมากิงั้นเหรอ? เป็นความสามารถที่เข้าใจยากจริงๆ"

โอเว่นเพิ่งปลุกเน็นตื่นขึ้นได้ไม่นาน การจะพัฒนาแบบก้าวกระโดดในระยะเวลาสั้นๆ คงเป็นเรื่องยาก แต่การ "ดาวน์โหลด" เบื้องต้นของกายเนื้ออุซึมากิทำให้สมรรถภาพทางกายของเขาเปลี่ยนแปลงไป รวมถึงปริมาณเน็นที่เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

พักเรื่องคาถาสลับร่างไว้ก่อน สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือต้องเชี่ยวชาญคาถาแบ่งร่างและคาถาแปลงร่างให้ได้เสียก่อน

อย่างน้อยเขาก็จำเป็นต้องมีความสามารถไว้รับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉิน

ดูจากความคืบหน้าตอนนี้ รู้สึกว่าเขาน่าจะเชี่ยวชาญคาถาแบ่งร่างได้ภายในหนึ่งวัน

ทว่า หากจะใช้งาน เขาต้อง "ดาวน์โหลด" จักระเสียก่อน

โอเว่นไม่ได้สุ่มรางวัลต่อ

สำหรับจักระเก้าหางหรือจักระอาชูร่าซึ่งเป็นปัจจัยภายนอก โอเว่นไม่มั่นใจว่าจะสุ่มได้แน่นอน และแก่นแท้ของพลังเหล่านั้นสูงส่งมาก ต่อให้สุ่มได้ ก็คงใช้เวลา "ดาวน์โหลด" นานโข

เมื่อเทียบกับของเหล่านั้น โอเว่นอยากรอให้นารูโตะโตขึ้นอีกหน่อยและเชี่ยวชาญความสามารถมากขึ้นกว่านี้แล้วค่อยสุ่มรางวัลอีกครั้ง

อย่างน้อย โอเว่นก็อยากจะสุ่มให้ได้คาถาแยกเงาพันร่าง

วิชานินจาที่สามารถใช้เพื่อการฝึกฝนและเพิ่มความเร็วในการเรียนรู้

บางทีเมื่อถึงเวลานั้น เขาอาจจะเข้าไปมีอิทธิพลต่อความก้าวหน้าในการเรียนรู้ของนารูโตะ เพื่อเพิ่มโอกาสในการสุ่มได้สิ่งที่ต้องการให้มากที่สุด

เขาเดินออกจากห้องน้ำ ได้เวลาเตรียมตัวออกเดินทางแล้ว

ขณะที่รถบัสเริ่มสตาร์ทเครื่อง สายตาของโอเว่นเหลือบไปเห็นเงาร่างหนึ่งแวบๆ ซึ่งทำให้เขาเบาใจลง

ดูเหมือนเจ้าทอมจะมีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นไม่น้อยเหมือนกัน

มันน่าจะตามมาได้ทัน

โอเว่นไม่อยากทิ้งเพื่อนตัวน้อยตัวนี้ และทอมเองก็อาจจะช่วยเหลือเขาได้เช่นกัน

เขาเก็บงำการค้นพบนี้ไว้โดยไม่แสดงออกทางสีหน้า

ทุกคนต่างหอบหิ้วกระเป๋าใบเล็กใบใหญ่ โอเว่นเองก็สะพายเป้ไว้บนหลัง

พวกเขาต้องข้ามภูเขาและผืนป่า การเดินทางครั้งนี้คงใช้เวลายาวนาน

เริ่มแรกพวกเขาขับรถบัสไปจนถึงชายขอบของเมือง เมื่อรถไปต่อไม่ได้ พวกเขาก็ต้องลงเดิน

หลังจากกำหนดเส้นทางเรียบร้อย พวกเขาก็เริ่มมุ่งหน้าไปตามเส้นทางภูเขา

ที่บริเวณชายขอบยังไม่มีอันตรายใดๆ และยังพบร่องรอยของผู้คนที่เพิ่งผ่านทางไปได้ด้วย

กลุ่มคนสิบสองชีวิตเริ่มเดินขึ้นเขา

พวกเขาต้องหยุดพักเป็นระยะเพื่อยืนยันประเมินทิศทาง

โชคของพวกเขาถือว่าดีทีเดียว ตลอดช่วงเช้าไม่พบเหตุการณ์ไม่คาดฝันใดๆ

โอเว่นหายใจหอบถี่

"ไม่นึกเลยว่าเด็กอย่างเธอจะอึดขนาดนี้ ไม่บ่นเหนื่อยสักคำ"

เส้นทางภูเขานั้นไม่ง่ายเลย การที่โอเว่นไม่บ่นถึงความยากลำบากหรือความเหนื่อยล้าทำให้ผู้ใหญ่หลายคนมองเขาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

นักข่าวอย่างเจฟฟ์ยังมีสภาพแย่กว่าโอเว่นเสียอีก แน่นอนว่าส่วนหนึ่งเป็นเพราะพวกเขาแบกสัมภาระหนักกว่า

ด้วยความที่ไม่มีประสบการณ์ พวกเขาจึงขนของมาเยอะเกินความจำเป็น

โชคดีที่ยังไม่มีอันตรายร้ายแรงปรากฏขึ้น จึงไม่จำเป็นต้องเร่งรีบในการเดินทางมากนัก

ความสามารถเน็นเป็นเรื่องมหัศจรรย์ เว้นแต่จะเป็นความสามารถที่พัฒนาขึ้นเพื่อร่างกายโดยเฉพาะ ปกติแล้วมันจะไม่เปลี่ยนสมรรถภาพทางกายทันทีทันใด

สิ่งเหล่านี้ต้องได้มาจากการฝึกฝนของตนเองในที่สุด

โอเว่นเป็นเพียงเด็กเก้าขวบและไม่เคยผ่านการฝึกหนักมาก่อน นี่เป็นเพียงผลพวงเบื้องต้นจากกายเนื้ออุซึมากิ ไม่อย่างนั้นโอเว่นคงล้มพับเพราะความเหนื่อยล้าไปนานแล้ว

หลังจากพักผ่อนสักครู่และทานอาหารง่ายๆ พวกเขาก็เดินทางต่อ

ด้วยการเดินบ้างหยุดบ้าง พวกเขายังเข้าไปไม่ถึงส่วนลึกของเทือกเขานูย่า แต่ยังคงวนเวียนอยู่บริเวณยอดเขาเล็กๆ ลูกหนึ่ง

การข้ามเขาลุยห้วยไม่เคยเป็นเรื่องง่ายดาย

จากนั้นก็ถึงเวลาเลือกสถานที่ตั้งแคมป์

"ออกกำลังหนักขนาดนี้ พรุ่งนี้ฉันคงขยับตัวไม่ไหวแน่"

"แค่รอดชีวิตมาได้ก็ดีถมไปแล้ว" นักข่าวชื่อเดวิสรู้สึกซาบซึ้งกับเรื่องนี้มากกว่าใคร

มันเป็นแค่ความโชคดี ต้องรู้ว่าตอนที่วิกฤตซอมบี้ปะทุขึ้น มีคนตายมากมายที่สถานีโทรทัศน์ และทีมงานข่าวเช้าของพวกเขาก็ไม่ได้มีกันแค่นี้

ถ้าเจฟฟ์ไม่ติดต่อการ์และพวกพ้องไว้ ชะตากรรมของพวกเขาคงไม่ต่างจากคนอื่นนัก

หากโชคดีหน่อย พวกเขาอาจจะแค่ซ่อนตัวอยู่ในตึกสักแห่งเพื่อรอความช่วยเหลือ

ราตรีมาเยือน โอเว่นที่เป็นเด็กเพียงแค่ต้องไม่ก่อเรื่องวุ่นวายก็พอ ทีมงานไม่ได้มอบหมายหน้าที่อะไรให้เขา

เขาแค่ต้องพักผ่อนให้เต็มที่

การนอนกลางป่าจำเป็นต้องมีการจัดเวรยามเฝ้าระวัง

"อีกาตัวนั้นยังตามเรามาอยู่" สายตาของการ์มองไปยังยอดไม้ไกลลิบ

หากไม่ใช่เพราะเน็นที่ปรากฏขึ้น พวกเขาคงคิดว่าเป็นแค่อีกาธรรมดาจริงๆ

ณ เมืองเฟิงหยาน

วิกฤตซอมบี้ปะทุขึ้นอย่างรุนแรง แม้จะมีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก แต่ก็ยังมีผู้รอดชีวิตอีกไม่น้อย

ในสถานที่ที่สายตามนุษย์มองไม่เห็น ภายในท่อระบายน้ำของเมือง กลุ่มก้อนบางอย่างกำลังรวมตัวกันและถึงขั้นกัดกินพวกเดียวกันเอง