บทที่ 6 โลกอนิเมะ X นารูโตะ X นารูโตะน้อย

เด็กตัวเล็กขนาดนั้นจะตกปลาสำเร็จได้อย่างไร?

ความคิดนี้เพิ่งจะแล่นเข้ามาในหัวของโอเว่น

แต่แล้วเขาก็ถูกพิสูจน์ว่าคิดผิดอย่างรวดเร็ว เด็กหนุ่มผมบลอนด์ยื่นมือลงไปในน้ำอย่างว่องไว และเพียงแค่ตวัดมือครั้งเดียว ปลาก็ถูกจับได้แล้ว

ปลาตัวนั้นลื่นเล็กน้อยจนเกือบจะหลุดมือ

โชคดีที่เด็กหนุ่มผมบลอนด์รีบโยนมันขึ้นไปบนฝั่ง

"สำเร็จแล้ว!"

เสียงที่คุ้นเคยดังเข้าหูของโอเว่น ถ้าเขาฟังไม่ผิด นี่น่าจะเป็นภาษาญี่ปุ่น

แต่เขากลับเข้าใจมันได้ แม้ว่าในชาติก่อนเขาจะชอบเพลง อนิเมะ และภาพยนตร์ญี่ปุ่น แต่เขาก็ไม่ได้เรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นด้วยตัวเอง เพียงแค่คุ้นเคยกับคำศัพท์บางคำเท่านั้น

เป็นไปได้ไหมว่าความสามารถของเขากำลังช่วยแปลภาษาโดยอัตโนมัติ?

แต่นี่ก็นับว่าเป็นเรื่องที่ดี

สายตาของเขาจับจ้องไปที่เด็กหนุ่มผมบลอนด์ แล้วเขาก็เห็นรอยหนวดแมวสามเส้นอยู่บนแก้มแต่ละข้าง

เมื่อมองให้ชัดเจนขึ้น เสื้อเชิ้ตที่อีกฝ่ายสวมอยู่มีลวดลาย "ก้นหอย"

ประกอบกับดวงตาสีฟ้านั้น

นี่เขา "ละเมอ" ข้ามมาโผล่อีกโลกหนึ่งโดยตรงเลยหรือนี่?

โอเว่นตกตะลึง เพราะองค์ประกอบทั้งหมดนี้บ่งบอกถึงตัวตนของเด็กชายที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาได้เป็นอย่างดี

มันคือประสบการณ์ในวัยเด็กของโอเว่น ตัวเอกอนิเมะที่เขาเติบโตมาพร้อมกับมัน

ตัวเอกของเรื่องนารูโตะ... อุซึมากิ นารูโตะ

แต่หลังจากความตื่นตระหนกในช่วงแรก เขาก็สงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็ว ในเมื่อเขาเคยผ่านการเกิดใหม่ในโลกฮันเตอร์มาแล้ว การได้ "มาเยือน" โลกนารูโตะก็ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนัก

โอเว่นเพียงแค่เฝ้ามอง

นารูโตะตัวน้อยตรงหน้าเขาเริ่มก่อไฟเพื่อย่างปลา

แล้วเขาควรจะทำอย่างไรต่อไป?

ตอนนี้เขาจำเป็นต้องกำหนดทิศทางการพัฒนาความสามารถของเขาให้ชัดเจนยิ่งขึ้น

แม้ว่าเขาจะข้ามมิติมายังโลกฮันเตอร์ แต่เขาก็ยังไม่เคยพบกับตัวละครที่คุ้นเคยจากเรื่องฮันเตอร์ และยังไม่เคยสัมผัสถึงความผูกพันทางอารมณ์อย่างแท้จริงกับโลกมิติที่สอง

และนารูโตะคือตัวละครจากโลกอนิเมะคนแรกที่ปรากฏตัวต่อหน้าเขาจริงๆ

ดังนั้น เขาจำเป็นต้อง "ทำให้มันเป็นจริง" หรือไม่?

และเขาจะได้รับพลังกับผลประโยชน์ที่เพียงพอจากโลกนารูโตะได้อย่างไร? นอกจากนี้ ความแตกต่างของกระแสเวลาระหว่างโลกความฝันกับโลกแห่งความจริงเป็นอย่างไร?

ในชาติก่อน เขาอ่านนิยายแฟนฟิกชั่นมามากมาย และในบรรดาแฟนฟิกชั่นอนิเมะ นารูโตะถือเป็นหมวดหมู่หลักอย่างแน่นอน

อย่างแรก เขาต้องกำหนดจุดยึดเหนี่ยวหนึ่งอย่างให้มั่นคงเสียก่อน นั่นคือ สิ่งของจากโลกความฝันสามารถนำออกไปสู่โลกแห่งความเป็นจริงได้

แต่สิ่งเหล่านี้เป็นของคนละโลก จะต้องใช้ "ข้อจำกัดและสัตย์สาบาน" แบบใดจึงจะทำสำเร็จ? การแลกด้วยชีวิตจะเพียงพอหรือไม่?

โอเว่นค่อนข้างกังขาในประเด็นนี้

ยิ่งกว่านั้น การทำให้ความฝันเป็นจริงนั้นอันตรายเกินไป โดยเฉพาะในโลกนารูโตะ

เขาเป็นคนนอก ไม่ใช่คนพื้นเมือง ดังนั้น เขาจะสามารถเรียนรู้พลังที่เป็นของโลกใบนี้ได้หรือไม่?

แม้ว่าเขาจะสามารถเรียนรู้ได้ แต่ปัญหาเรื่องตัวตนในฐานะคนนอกก็คงจะแก้ไขได้ยากมาก

มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ต้องพิจารณา

การทำให้เป็นจริงโดยแลกด้วยชีวิตไม่ใช่หนทางที่ทำได้จริง มันมีความไม่แน่นอนมากเกินไป และมีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะตายในความฝันเสียก่อน

และถ้าเขาต้องการจะได้อะไรบางอย่าง...

นารูโตะที่อยู่ตรงหน้าเขาก็คือขุมทรัพย์เดินดินอย่างไม่ต้องสงสัย

แฟนฟิกชั่นนารูโตะมากมายที่เขาเคยอ่านในชาติก่อนสามารถนำมาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงได้ ซึ่งหลายเรื่องมีพื้นฐานมาจากระบบช่วยเหลือ

ดังนั้น ความสามารถเน็นก็น่าจะสามารถสร้างผลลัพธ์บางอย่างที่คล้ายคลึงกับระบบได้เช่นกัน

ตอนนี้โอเว่นมีความคิดที่ชัดเจนแล้วว่าเขาต้องการอะไร

"มูลค่า" ของนารูโตะ สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวและมีค่าสำหรับโอเว่น คือ "กายเนื้อแห่งตระกูลอุซึมากิ"

เขาสามารถช่วงชิงหรือครอบครองกายเนื้อของตระกูลอุซึมากิได้หรือไม่?

นี่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ กายาอมตะ ซึ่งเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตและจักระที่มหาศาล หากเขาสามารถปลุกความสามารถทางสายเลือดของตระกูลอุซึมากิขึ้นมาได้ มันจะนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่สำหรับตัวเขาในโลกแห่งความจริง

แต่ก็มีปัญหาเรื่องความแตกต่างในระบบพลังของทั้งสองโลก

รวมถึงวิธีการที่จะได้รับกายเนื้ออุซึมากิมาจากนารูโตะ

แม้ว่ามันจะทำได้จริง กฎเกณฑ์ควรจะถูกตั้งไว้อย่างไร?

ไม่นาน โอเว่นก็เริ่มมีเค้าโครงความคิด

นารูโตะกำลังย่างปลา ท้องของเขาเริ่มส่งเสียงร้องโครกครากแล้ว

ในฐานะสถิตร่างเก้าหาง ข่าวลือเกี่ยวกับเขาที่เป็นปีศาจจิ้งจอกแพร่กระจายไปทั่วหมู่บ้าน แม้ว่าจะมีเงิน แต่ก็ยากสำหรับเขาที่จะซื้อของกินที่ต้องการในหมู่บ้าน

แน่นอนว่าที่เขาเลือกมาทำแบบนี้เพราะเขาเคยได้ยินคนพูดถึงการตกปลาและการย่างปลา

นั่นคือเหตุผลที่เขาตัดสินใจลองดู

แม้ว่าจะยังไม่ถึงวัยเข้าโรงเรียนนินจา แต่ตอนนี้นารูโตะก็มีความรู้สึกนึกคิดและรู้ความแล้ว เขาย่อมสามารถรับรู้ถึงทัศนคติและพฤติกรรมของผู้คนรอบข้างได้อย่างชัดเจน

ในขณะนี้ นารูโตะสัมผัสได้ถึงบางอย่างด้วยสัญชาตญาณ

เขาเงยหน้าขึ้นและเหลือบมองไปด้านข้าง

เขาไวต่อความรู้สึกเวลามีใครจ้องมองมาก

หัวเล็กๆ โผล่ออกมาจากด้านหลังต้นไม้ จ้องมองมาที่เขาอย่างตั้งใจ หรือพูดให้ถูกคือ จ้องมองไปที่ปลาย่างในมือของเขา

สิ่งที่ทำให้นารูโตะรู้สึกหวั่นไหวคือ ในสายตาคู่นั้น เขาไม่เห็นความรังเกียจหรือการดูถูกเหยียดหยามใดๆ เลย

ต้องรู้ว่าแม้แต่เด็กรุ่นราวคราวเดียวกันในหมู่บ้านโคโนฮะก็มักจะมองเขาด้วยสายตาเช่นนั้น

มันจะแตกต่างออกไปก็ต่อเมื่อเขาเข้าโรงเรียนนินจาและได้ปฏิสัมพันธ์กับเด็กๆ ในตระกูลนินจาอย่างชิกามารุเท่านั้น

ปัจจุบัน นารูโตะไม่มีใครดูแล

เขายังไม่เคยเจอกับร้านราเม็งอิจิราคุเลยด้วยซ้ำ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่มานั่งตกปลาและย่างปลากินที่นี่

ราเม็งยังไม่ได้กลายเป็นอาหารโปรดของเขาในตอนนี้

และคนที่นารูโตะเห็นก็คือโอเว่นนั่นเอง

โอเว่นเดินออกมาจากด้านหลังต้นไม้ สภาพแทบจะน้ำลายไหลย้อย

นารูโตะไม่ได้พูดอะไร ความเฉยเมยและความรังเกียจของผู้คนรอบข้างทำให้เขาขาดความมั่นใจในการสื่อสารกับผู้อื่น เขายังกลัวเล็กน้อยว่าหากเขาพูดออกไป อาจทำให้อีกฝ่ายด่าทอเขา

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นบาดแผลทางจิตใจในวัยเด็ก การที่เขาเติบโตมาเป็นอย่างที่เห็นในอนิเมะตอนโตได้ ต้องยกความดีความชอบให้กับความเป็นการ์ตูนแนวเลือดร้อน ไม่อย่างนั้นเขาคงจะกลายเป็นตัวเอกที่เต็มไปด้วยความขมขื่นและเคียดแค้นโลกไปแล้ว

โอเว่นเดินเข้ามานั่งลงข้างกองไฟโดยตรง

ในเวลานี้ นารูโตะอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามเสียงเบาหวิวด้วยความกล้าๆ กลัวๆ "พี่ชาย อยากกินปลาย่างด้วยไหม?"

เสียงของเขาเบาเหมือนเสียงยุง

และโอเว่นก็กำลังงัดทักษะการแสดงทั้งหมดที่มีออกมาใช้

แน่นอนว่านารูโตะมองไม่ทะลุการแสดงนี้

สายตาของโอเว่นเบนมาจับจ้องที่นารูโตะ

"นายเต็มใจจะแบ่งให้ฉันกินเหรอ?" โอเว่นถามคำถามนี้ออกไป

การสื่อสารระหว่างกันไม่พบปัญหาอุปสรรคทางภาษาแต่อย่างใด

แม้ว่าเขาจะหิว แต่เมื่อได้ยินคำพูดของโอเว่นและรู้ว่าโอเว่นเต็มใจที่จะพูดคุยกับเขา นารูโตะก็ยื่นปลาย่างในมือให้โอเว่นโดยไม่ลังเล

"นี่ครับ พี่ชาย"

โอเว่นอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจในใจ นารูโตะคนนี้ช่างหลอกง่ายจริงๆ!

เพียงแค่แสดงท่าทีเป็นมิตรแค่นี้ เขาก็ยอมยกปลาย่างของตัวเองให้แล้ว

โอเว่นสัมผัสได้ว่านารูโตะเต็มใจจริงๆ เขาจึงยื่นมือออกไป

"ขอบคุณนะ แต่ว่านายต้องจับไว้ให้แน่นๆ ล่ะ" โอเว่นกล่าวขอบคุณพร้อมกับยื่นมือออกไปรับ และยังให้คำเตือนทิ้งท้าย

นารูโตะไม่เข้าใจความหมายของเขา และทำท่าจะปล่อยมือ

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปทำให้นารูโตะต้องตกตะลึงจนตาค้าง

เพราะโอเว่นดึงปลาย่าง "ไม้ใหม่" ออกมาจากมือของนารูโตะโดยตรง

โอเว่นเลือกใช้ "กลยุทธ์" เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ และนารูโตะในเวลานี้ก็เป็นคนที่ใช้แผนการด้วยง่ายที่สุดจริงๆ