บทที่ 4 ระบบจอมราชันย์ไร้เทียมทาน ของขวัญสำหรับมือใหม่!

บทที่ 4 ระบบจอมราชันย์ไร้เทียมทาน ของขวัญสำหรับมือใหม่!

แน่นอน, เฉาเจิ้งชุน!

เขาคือเฉากงกงผู้จงรักภักดีต่อฮ่องเต้น้อยแห่งผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในใต้หล้าโดยแท้

หลิวห่าวคิดในใจ “ฮ่องเต้น้อยไม่รู้จักใช้คน ถูกจูอู๋ซื่อหลอกเล่นอยู่ในกำมือ แต่ชะตาชีวิตของข้า จะมีแต่ตัวข้าเองเท่านั้นที่เป็นผู้กำหนด”

สายธารแม่น้ำแยงซียังคงไหลเชี่ยวสู่ทิศตะวันออก ม้วนซัดวีรบุรุษให้ล่มสลายดังเกลียวคลื่น

มรดกของเจียงตู่อี้หวางตกทอดมาถึงรุ่นของหลิวห่าว เหลือไว้เพียงคฤหาสน์หลังใหญ่กับที่นาอีกเล็กน้อย มิได้มีศักดินาหรือบรรดาศักดิ์ใด ๆ ส่วนสมบัติที่ล้ำค่าที่สุด เห็นจะเป็นทาสผู้จงรักภักดีผู้นี้

“ไม่ใช่หรือว่าคนข้ามมิติทุกคนต้องได้สูตร ‘โกง’ หรือ ‘ระบบ’ แล้วของข้าล่ะอยู่ที่ไหน?”

“ช่างเถอะ ต่อให้ไม่มี ‘ระบบโกง’ ก็ไม่เป็นไร ไหนๆ ข้าก็มาถึงโลกนี้แล้ว จำต้องทิ้งร่องรอยแห่งข้าไว้ให้ได้!”

สายตาของหลิวห่าวยิ่งแน่วแน่มุ่งมั่นเฉาโป๋เองก็มองสำรวจนายท่านผู้เยาว์วัยอยู่เงียบๆ ในใจอดยิ้มอย่างโล่งอกไม่ได้ สัญชาตญาณบอกเขาว่านายท่านในวันนี้ ดูจะเปลี่ยนไปจากเดิมอยู่มาก

เมื่อก่อนนายท่านหากพบโจรโพกผ้าเหลือง เกรงว่าจะตกใจจนเป็นลมสิ้นสติไปแล้ว แต่วันนี้นายท่านกลับเผชิญหน้ากับโจรโพกผ้าเหลืองกว่าสิบคนอย่างใจเย็น มิหนำซ้ำยังฆ่าตอบโต้ได้ถึงสองคน ทำให้เขาต้องมองใหม่อีกครั้ง ทว่า ไม่ว่านายท่านจะเปลี่ยนแปลงไปเพียงใด สำหรับเขาแล้ว ก็ยังเป็นนายท่านผู้เดียวกัน

“จริงสิ, เตียนเว่ย, เฉาโป๋, วิชาต่อสู้ของพวกท่าน ข้าพอจะเรียนได้หรือไม่?”

ทุกคนขึ้นนั่งบนรถม้า

หลิวห่าวนึกถึงความห้าวหาญของเตียนเว่ยที่ฆ่าคนราวกับถอนหญ้า, ความว่องไวดุจสายลมสิบก้าวฆ่าหนึ่งของเฉาเจิ้งชุน น้ำลายแทบจะไหล

“นายท่าน, ท่านไม่เหมาะจะฝึกวิชาข้านะ วิชานี้ต้องผู้มีกำลังมหาศาล หากฝืนฝึกทั้งที่กำลังน้อย อาจเป็นอันตรายต่อกล้ามเนื้อและกระดูกเอาได้”

เตียนเว่ยตอบอย่างจริงใจ

หลิวห่าวหน้าดำครึ้ม หันไปมองเฉาเจิ้งชุน

ของเตียนเว่ยฝึกไม่ได้ แล้วของเฉาเจิ้งชุนล่ะ?

ความเร็วเช่นนั้น ก็ไม่ต่างจากเฉ่าเซี่ยงเฟยในตำนาน เหนือกว่าหลิวเซียงนักวิ่งลมกรดยุคหลังเสียอีก

หากได้ฝึกวิชาจากเฉาเจิ้งชุน คงจะปกป้องชีวิตตัวเองได้อย่างไร้กังวล

เฉาเจิ้งชุนส่ายหัว ถอนหายใจพลางกล่าว “น่าเสียดาย วิชาของข้าไม่เหมาะกับนายท่านเช่นกัน วิชานี้ต้องแลกมาด้วยการทำร้ายร่างกายตัวเอง ถึงกับกระทบต่อชีวิต...”

“งั้นเลิกคิดจะฝึกดีกว่า”

หลิวห่าวใจหายวาบ เฮ้ย หรือจะเป็นคัมภีร์ทานตะวัน วิชาแบบนั้นใครจะไปกล้าฝึกกัน

วิชาต่อสู้ย่อมล้ำค่า แต่หญิงงามล้ำค่ากว่านั้น! ไช่เหวินจี, เตียวเสี้ยน, เจินฝู, ต้าเฉียว, เสี่ยวเฉียว และโฉมสะคราญทั้งหลายยังรอให้ข้าไปพิชิต!

ตอนนี้มีเตียนเว่ยคอยคุ้มกัน ก็ปลอดภัยหายห่วง ไว้วันหน้าค่อยหาวิชาลับยอดยุทธ์มาฝึกก็ยังไม่สาย

“วิชาที่นายท่านควรฝึก ต้องเป็นสุดยอดวรยุทธ์ที่ไม่มีใครเทียบได้ รอให้นายท่านเติบใหญ่แล้ว วันนั้นข้าจะถวายของขวัญชิ้นใหญ่เป็นการตอบแทน”

เฉาเจิ้งชุนหัวเราะเบาๆ ในใจคิดว่า นายท่านองอาจเหลือร้าย เป็นมังกรท่ามกลางผู้คน สุดยอดวรยุทธ์ที่ไม่มีใครเทียบได้เฉพาะจักรพรรดิที่บรรพบุรุษสืบทอดมา คงได้ปรากฏอีกครา

หลิวห่าวนั่งอยู่ในรถม้า ตัวโยกคลอนตามแรงสะเทือน แต่ในใจกำลังขบคิดหาทางรอดของตน

หากจะ “ตื่นถืออำนาจทั่วหล้า หลับหนุนตักหญิงงาม” ก็จำเป็นต้องมีอำนาจเป็นของตัวเอง

พูดง่ายๆ คือ ต้องมีเงิน มีข้าว มีทหาร

แม้ตนจะเป็นเชื้อสายเจียงตู่อี้หวาง ทว่าผ่านมาหลายชั่วคน ทรัพย์สินก็ลดน้อยลงมาก ถึงจะยังดีกว่าเล่าปี่ที่ขายรองเท้าฟางหลายเท่า แต่ก็ไร้บรรดาศักดิ์

ไร้บรรดาศักดิ์ ก็ไร้สิทธิ์มีทหาร

ในยุคเข็ญนี้ เครือญาติหรือสายเลือดสูงศักดิ์ล้วนไร้ค่า กำปั้นต่างหากคือบัตรผ่านที่แท้จริง มีแต่พลังเท่านั้นที่ทำให้ผู้คนเคารพยำเกรง

ปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ยุคสมัยที่สิ้นหวังนี้เอง กลับเป็นยุคที่ดีที่สุด

ในยุคสับสนเช่นนี้ วีรบุรุษย่อมถือกำเนิด หลิวห่าวตื่นเต้นยิ่งนัก หากคิดจะฝ่าฟันขึ้นสู่จุดสูงสุด ในวันหน้าคงต้องข้องเกี่ยวกับโจโฉ, เล่าปี่, ซุนเฉวียน วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่แห่งอนาคตเหล่านั้น!

ขณะกำลังคิดฟุ้งซ่าน เสียงเย็นเยียบหนึ่งก็พลันดังขึ้นในห้วงความคิด “ติง ติง ตรวจพบความทะเยอทะยานของโฮสต์ ระบบจอมราชันย์ไร้เทียมทาน เปิดใช้งานสำเร็จ กำลังผูกติด…”

“ระบบกำลังผูกติด!”

“ระบบ อะไรกันเนี่ย?”

หลิวห่าวตกตะลึง กวาดตามองรอบด้าน ในรถม้าว่างเปล่า เตียนเว่ยกอดง้าวเหล็กนั่งเฝ้าประตู เฉาเจิ้งชุนนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ไม่เห็นต้นเสียงนั้นจากที่ใดเลย

“บ่าวชราผู้นี้ไร้ความสามารถนัก ทำให้นายท่านต้องลำบาก!”

เฉาเจิ้งชุนเห็นสีหน้าอึ้งตะลึงของหลิวห่าว นึกว่าเพราะวันนี้ประสบเหตุสะเทือนใจ จึงหลุบตาต่ำแทบจะร้องไห้

“ไม่เป็นไร ข้าจะนอนสักหน่อย เฉาโป๋ออกไปจัดการธุระเถิด”

หลิวห่าวโบกมือ ไล่เฉาเจิ้งชุนออกไปขับรถม้าร่วมกับเตียนเว่ย เสียงเย็นนั้นยังคงดังต่อ “ไม่ต้องค้นหา ระบบนี้ผูกติดอยู่ในสมองของเจ้า…”

หลิวห่าวตั้งสติ ถามว่า “ระบบนี้มีประโยชน์อะไร?”

เสียงเย็นนั้นตอบ “ระบบนี้มีชื่อว่าระบบจอมราชันย์ไร้เทียมทาน ดำรงอยู่แต่ในจิตของเจ้า คนอื่นหาอาจล่วงรู้ เจ้าได้ผ่านเงื่อนไขปลุกระบบ ระบบจะช่วยเจ้าเหยียบย่างสู่เส้นทางราชันย์ไร้เทียมทาน”

หลิวห่าวพบว่าภายในจิตตนเองปรากฏกลุ่มแสงหนึ่ง พร้อมกับข้อมูลมากมายหลั่งไหลเข้าสู่สมอง

“ติงต่อง ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับของขวัญสำหรับมือใหม่ จะเปิดใช้งานหรือไม่?”

…..

🐯 โจโฉ(เฉาเฉา) (曹操 / Cáo Cāo)

“ข้ายอมทรยศต่อทั้งโลก ดีกว่าให้โลกทรยศข้า”

• ก๊ก: วุยก๊ก (魏)
• ฉายา: มหาอุปราชวุยอ๋อง (魏王)
• ลักษณะเด่น: ฉลาด, เด็ดขาด, เจ้ากลยุทธ์, แต่บางคนมองว่าโหดเหี้ยม

🐉 เล่าปี่ (หลิวเป่ย) (刘备 / Liú Bèi)

คำกล่าว: “ข้าหวังเพียงให้ราษฎรอยู่ดีกินดี”

• ก๊ก: จ๊กก๊ก (蜀)
• ฉายา: พระเจ้าเล่าปี่

🐯‍🔥 ซุนเฉวียน (孙权 / Sūn Quán)

• ก๊ก: ง่อก๊ก (吴)
• ฉายา: จักรพรรดิง่อ
• ลักษณะเด่น: สุขุม รอบคอบ สานต่อจากพี่ชาย “ซุนเซ็ก”
• บทบาท: ปกครองภาคตะวันออกของจีน (แถบลุ่มแม่น้ำแยงซี)
• เหตุการณ์เด่น: เป็นพันธมิตรกับหลิวเป่ยในศึก “ผาแดง” (赤壁之战) เพื่อสู้กับโจโฉ