บทที่ 4: เด็กหนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อ จงลู่คว้าหัวใจสาวๆ นับไม่ถ้วน!

บทที่ 4: เด็กหนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อ จงลู่คว้าหัวใจสาวๆ นับไม่ถ้วน!

ประตูเดียว โด่งดังไปทั่วโลก!

ข่าวชิ้นหนึ่งแพร่สะพัดในประเทศจีนอย่างกะทันหัน สร้างความตกตะลึงให้แก่ทุกคน

หลายคนเพิ่งจะรู้ว่าจีนยังมีผู้เล่นอยู่ในศึกอิงลิชฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป ค้าแข้งอยู่กับสโมสรวัตฟอร์ด

และในจังหวะสำคัญ เขาก็สร้างการคัมแบ็กอันน่าเหลือเชื่อ!

การช่วยให้วัตฟอร์ดผงาดขึ้นจากนรกสู่สวรรค์ การพลิกสถานการณ์ 22 วินาทีอันสะเทือนปฐพีและไม่น่าเชื่อ ได้ถูกผู้ที่สนใจนำไปทำเป็นวิดีโอสั้นและเผยแพร่อย่างรวดเร็ว

แฟนบอลชาวจีนทุกคนต่างเข้าไปที่เสิร์ชเอนจิน ต้องการค้นหาข้อมูลของจงลู่

มีข้อมูลน้อยมาก เพียงไม่กี่คำเท่านั้น

เป็นที่ทราบกันเพียงว่าจงลู่เป็นผู้เล่นลูกครึ่งจีน-อังกฤษ พ่อของเขาเป็นกะลาสีเรือที่เสียชีวิตไปแล้ว แม่ของเขาเป็นคนงานชาวอังกฤษธรรมดา และเขาถือสองสัญชาติ

รูปลักษณ์ของจงลู่หล่อเหลา ด้วยสรีระของลูกครึ่ง ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของสาวจีนมากที่สุด เปี่ยมไปด้วยความสดใสของวัยหนุ่ม ราวกับเด็กหนุ่มข้างบ้าน หล่อเกินต้านทานไปแล้ว!

หญิงสาวหลายคนที่ได้เห็นข่าวก็ตกเป็นทาสของจงลู่ในทันที

ในตอนนี้ จงลู่ไม่รู้เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในประเทศบ้านเกิดของเขาเลย

หัวใจของผู้ชมชาวจีนนั้นอ่อนไหว แค่ความเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อยก็สามารถถูกโหมกระพือให้เป็นกระแสได้ชั่วขณะหนึ่ง

สองวันที่ผ่านมานี้ จงลู่ได้ใช้เวลาศึกษาเจ้าระบบ ‘แฟมิคอม’

โดยไม่มีค่าอ้างอิงข้อมูลสำหรับการเปรียบเทียบ มันแตกต่างจากเกมฟีฟ่าอย่างมาก จงลู่ขาดข้อมูลอ้างอิงและทำได้เพียงเปรียบเทียบข้อมูลทางกายภาพต่างๆ ผ่านการสังเกตอย่างละเอียดถี่ถ้วนเท่านั้น

โชคดีที่ในสนามฟุตบอลทุกวันนี้มีการนำอุปกรณ์ทดสอบจำนวนมากเข้ามาใช้ และสโมสรฟุตบอลวัตฟอร์ดก็มีอุปกรณ์ค่อนข้างครบครัน ทำให้จงลู่สามารถทดสอบข้อมูลต่างๆ ของเขาได้อย่างต่อเนื่อง

นับตั้งแต่ยิงประตูชัยใส่เลสเตอร์ซิตีและกลายเป็นฮีโร่ของวัตฟอร์ด การมีตัวตนของจงลู่ในทีมก็เพิ่มขึ้นในทันใด และเจ้าหน้าที่รวมถึงผู้ช่วยโค้ชต่างก็มีความประทับใจที่ดีต่อเขา

อคติยังคงมีอยู่ แต่จงลู่ก็กำลังทำงานอย่างหนักเพื่อทลายมันลงทีละเล็กทีละน้อย

เมื่อได้เกิดใหม่ในร่างนี้ เขาก็จะใช้มันให้ดีที่สุด

เมื่อเทียบกับชีวิตก่อนหน้าของเขาที่เป็นทาสออฟฟิศที่ทำงาน 9 โมงเช้าถึง 3 ทุ่ม 6 วันต่อสัปดาห์ ด้วยชีวิตที่คาดเดาได้ ตอนนี้เขาสามารถควบทะยานบนผืนหญ้าสีเขียวได้ ราวกับความฝัน ท้าทายอย่างยิ่ง และเขาก็รู้สึกพึงพอใจ

จงลู่ไม่สามารถรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงที่ถูกเผยแพร่ในประเทศได้ แต่เขาสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงในสโมสรที่เขาอยู่และในหมู่ผู้คนรอบตัวเขาในฮาร์ตฟอร์ดเชียร์อย่างแท้จริง

เมื่อเขาออกไปซื้อของใช้ในชีวิตประจำวัน เจ้าของซูเปอร์มาร์เก็ตก็จำจงลู่ได้ว่าเป็นผู้ทำประตูที่ดึงทีมขึ้นมาจากขุมนรก ลดราคาให้เขาอย่างแข็งขัน และถึงกับมอบกาแฟให้เขาหนึ่งแก้ว

เมื่อเดินอยู่บนถนน ผู้คนที่เคยได้ยินชื่อเขาก็เข้ามาขอลายเซ็นและถ่ายรูป

ทั้งหมดนี้ทำให้จงลู่ได้สัมผัสถึงความเรียบง่ายของวัฒนธรรมฟุตบอลอังกฤษอย่างแท้จริง

วัฒนธรรมฟุตบอลที่หยั่งรากลึก

จงลู่ได้กลายเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของฮาร์ตฟอร์ดเชียร์ในชั่วข้ามคืนอย่างแท้จริง ถึงขนาดโด่งดังไปทั่วประเทศ โดยมีสื่อข่าวรายใหญ่ทั่วโลกรายงานเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพราะมันช่างคลาสสิกเกินไปจริงๆ!

ไม่ว่าข้างนอกจะมีกระแสมากแค่ไหน หรือมีข่าวลือแพร่สะพัดไปมากเท่าไหร่ สโมสรฟุตบอลวัตฟอร์ดก็ยังไม่ได้ติดต่อจงลู่เพื่อหารือเรื่องการต่อสัญญา

ผู้เล่นเยาวชนที่ถูกดันขึ้นมาจากอะคาเดมี่ของพวกเขามักจะเซ็นสัญญาเป็นเวลาสามหรือสี่ปี แต่ในกรณีของจงลู่ มันถูกเรียกอย่างสะดวกปากว่าการต่อสัญญารายปีเพื่ออำนวยความสะดวกในการขึ้นเงินเดือนให้ง่ายขึ้น

ในความเป็นจริง พวกเขากำลังรอข้อเสนอที่ดีที่สุด!

จงลู่ผู้ซึ่งใช้ชีวิตมาแล้วสองชาติ เพียงแค่คิดเล็กน้อยก็เข้าใจเจตนาของสโมสร

เอเยนต์ของเขา พูลัส เป็นคนเจ้าเล่ห์ที่มีนักเตะเยาวชนที่มีพรสวรรค์อยู่ใต้สังกัดมากมาย และก่อนหน้านี้เขาก็ไม่ได้ให้ความสนใจจงลู่มากนัก

ตอนนี้ เมื่อเห็นสัญญาณว่ามูลค่าของจงลู่กำลังสูงขึ้น เขาก็ไม่ได้รีบร้อนที่จะกดดันสโมสรให้เจรจาเพื่อจงลู่ เพื่อรักษาผลประโยชน์ให้นักเตะ หรือเพื่อให้ได้สัญญาฉบับใหญ่

แต่เขากลับกำลังวุ่นอยู่กับการใช้ข้อสัญญาและรายละเอียดในสัญญาเพื่อร่วมมือกับธุรกิจต่างๆ สำหรับวิดีโอ รูปภาพ ภาพยนตร์โปรโมต และกิจกรรมเชิงพาณิชย์อื่นๆ

เขากำลังจัดลำดับความสำคัญผิด!

พูลัสให้ความสำคัญกับมูลค่าทางการค้ามากกว่ามูลค่าที่แท้จริงของนักเตะ การที่ต้องวนเวียนอยู่ในระดับกลางถึงล่างมาโดยตลอด ทำให้เขาเคยชินกับการขูดรีดนักเตะเพื่อเพิ่มผลกำไรของตัวเองให้สูงสุด

พูลัสซึ่งคลุกคลีอยู่ในแวดวงอิงลิชฟุตบอลลีกแชมเปียนชิปมานาน ก็พอมีเส้นสายอยู่บ้าง และเนื่องจากจงลู่เพิ่งจะเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมา จึงยังไม่เหมาะที่จะเตะเขาออกไปในตอนนี้

ในขณะที่นายกำลังใช้ประโยชน์จากชั้น ชั้นก็กำลังใช้ประโยชน์จากนายอยู่ไม่ใช่รึไง?

คนเราไม่กลัวการถูกใช้ประโยชน์ แต่กลัวที่สุดคือการไร้ประโยชน์!

มูลค่าของนักเตะท้ายที่สุดแล้วต้องสะท้อนออกมาจากผลงานในสนาม

ตราบใดที่จงลู่สามารถรักษาสภาพการแข่งขันและแสดงพรสวรรค์ของเขาออกมาได้ การบรรลุมูลค่าของเขาบนผืนหญ้าสีเขียวคือความจริงที่เป็นรากฐาน!

การฝึกซ้อมประจำวัน

จงลู่ยังคงได้รับสายตาเย็นชาจากกลุ่มผู้เล่นตัวจริงที่นำโดยดินี่

หัวหน้าโค้ชโซล่าให้โอกาสจงลู่ได้แสดงฝีมือในสนามฝึกซ้อม แต่ดินี่และกลุ่มของเขาก็รวมหัวกัน สร้างพันธมิตรและจงใจไม่ส่งบอลให้จงลู่

จงลู่ไม่ได้โกรธ แต่กลับทำเป็นมองไม่เห็น ถ้าพวกเขาไม่ส่งบอล เขาก็จะถอยกลับมาช่วยป้องกัน ทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยและเหงื่อท่วมตัว

การเล่นในยุโรป การแข่งขันที่ดุเดือดภายในทีมเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยเฉพาะสำหรับคนที่มีเชื้อสายผสมอย่างจงลู่ การถูกกีดกันเป็นเรื่องปกติ

“ไอ้เด็กเลือดผสมนั่นฝีมือก็งั้นๆ แหละ”

“มันก็แค่โชคช่วย ดูหน้ายโสของมันสิ วางมาดซะน่าหมั่นไส้ชะมัด”

“มันไม่มีชื่อภาษาอังกฤษเลยรึไง? พวกเราต้องเรียกมันว่า: เฮ้ จง ส่งบอลมา ยิงสิ! ฮ่าๆๆๆ”

“มันจะไม่มีทางได้โอกาส พวกเราจะไม่ให้โอกาสมันเป็นตัวจริง ถ้าฤดูกาลหน้ามันยังอยู่กับทีม พวกเราจะกดมันให้จมดินแน่!”

เพื่อนร่วมทีมตัวจริงกระซิบกระซาบกันลับหลังจงลู่

ฮ็อกก์เป็นผู้เล่นตัวจริงเพียงคนเดียวในทีมที่คอยช่วยเหลือจงลู่

ฮ็อกก์ผู้มีจิตใจดีและจงลู่ต่างก็อาศัยอยู่ในเมืองมิดเดิลส์เบรอ (ที่ถูกขนานนามว่า: ‘เมืองที่อยู่ตรงกลาง’) และทั้งคู่ก็มาจากอะคาเดมี่เยาวชนของมิดเดิลส์เบรอ แบ่งปันมิตรภาพในฐานะเพื่อนร่วมรุ่น

จงลู่ผู้ขัดสนทางการเงินมักจะกลับบ้านพร้อมกับฮ็อกก์ในวันหยุด บางครั้งจงลู่ก็ขอติดรถไปด้วย และบางครั้งพวกเขาก็นั่งรถไฟไปด้วยกัน

“เจ้าหนูจง อย่าไปสนใจที่คนอื่นพูดเลย นายสุดยอดอยู่แล้ว ประตูนั่นมีค่าดั่งทองพันชั่ง! แค่ทำหน้าที่ของนายให้ดีที่สุด ทุ่มเททุกอย่างในสนาม แล้วเวลาของนายจะมาถึงเอง” ฮ็อกก์มักจะปลอบใจเขาอยู่เสมอ ด้วยกลัวว่าสภาพจิตใจของจงลู่อาจจะไม่มั่นคง

จงลู่รู้สึกขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือของฮ็อกก์ภายในทีมและการพูดคุยสัพเพเหระของพวกเขานอกสนาม

มันราวกับว่ามีแสงสว่างรำไรปรากฏขึ้นในเส้นทางอาชีพที่ดูมืดมนและไร้อนาคต

จงลู่ไม่ได้ใส่ใจ

ฮ็อกก์ยังคงเป็นห่วง และในช่วงหลายวันที่ผ่านมาเขาก็คอยปลอบใจจงลู่อย่างไม่หยุดหย่อน ทำให้จงลู่รู้สึกถึงความห่วงใยที่น่ารำคาญของผู้อาวุโส

สิ่งหนึ่งที่จงลู่เข้าใจอย่างชัดเจนคือเหตุผลที่หัวหน้าโค้ชโซล่ายังคงให้โอกาสเขาในระหว่างการฝึกซ้อม

เหตุผลพื้นฐานคือ: ในศึกอิงลิชฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป สถานการณ์ผู้เล่นบาดเจ็บของวัตฟอร์ดนั้นรุนแรงอย่างยิ่ง และมีคนไม่มากนักที่พวกเขาสามารถพึ่งพาได้

นับตั้งแต่จงลู่ถูกเลื่อนขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ เขาก็โด่งดังจากประตูเดียว กลายเป็นผู้กอบกู้ของทีม

โซล่าเห็นการกีดกันในห้องแต่งตัวของทีม เมื่อไม่มีใครให้ใช้งานในช่วงเวลานี้และแรงกดดันจากทุกทิศทาง อย่างน้อยเขาก็ต้องเก็บตำแหน่งบนม้านั่งสำรองไว้ให้จงลู่

ส่วนจะได้ลงเล่นหรือไม่นั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

คริสตัล พาเลซ ปะทะ วัตฟอร์ด

ชิงตำแหน่งสุดท้ายในการเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกในฤดูกาลนี้!

ตัดสินผู้ชนะด้วยการแข่งขันเพียงนัดเดียว!

แมตช์ที่มีมูลค่ากว่า 100 ล้านปอนด์ เป็นที่จับตามองทั่วโลก

เลกิ๊ป

“รอบชิงชนะเลิศเพลย์ออฟแชมเปียนชิปอังกฤษ โควตาเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกใบสุดท้ายจะถูกตัดสินระหว่างคริสตัล พาเลซ และวัตฟอร์ด!”

เดอะ มิร์เรอร์

“โชคของวัตฟอร์ดหมดลงแล้ว ความแข็งแกร่งและระดับของคริสตัล พาเลซ เหนือกว่าในทุกด้าน!”

เดอะ ไทมส์

“วัตฟอร์ดขาดแคลนบุคลากรอย่างรุนแรง ผู้เล่นตัวจริงของพวกเขาไม่เต็มร้อยแม้แต่ครึ่งเดียว คริสตัล พาเลซ แข็งแกร่งบนหน้ากระดาษ โควตาสุดท้ายของพรีเมียร์ลีกเป็นของพวกเขา!”

“นักข่าวประจำทีมวัตฟอร์ดเผย: ดินี่ตั้งก๊ก กีดกันจงลู่ลูกครึ่งจีน-อังกฤษ!”

ลอนดอน ประเทศอังกฤษ

สนามกีฬาเวมบลีย์

รอบชิงชนะเลิศเพลย์ออฟเลื่อนชั้นและศึกชิงแชมป์สำหรับลีกฟุตบอลระดับชาติต่างๆ ล้วนจัดขึ้นในสนามกีฬาที่เปี่ยมไปด้วยประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งนี้

มันได้เป็นประจักษ์พยานของปาฏิหาริย์มามากมายและเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในหัวใจของแฟนบอลอังกฤษ!

ไม่ต้องพูดถึงรอบชิงชนะเลิศที่ได้รับการคาดหวังอย่างสูงจากอิงลิชฟุตบอลลีกแชมเปียนชิปสู่พรีเมียร์ลีก แม้แต่รอบชิงชนะเลิศเพลย์ออฟของลีกทูก็ดึงดูดแฟนบอลหลายหมื่นคนจากทั้งสองฝั่ง ทั้งหมดต่างแห่กันมาชม

ในวันที่ 22

ถนนหนทางและตรอกซอกซอยของลอนดอนเต็มไปด้วยแฟนบอลที่สวมเสื้อของวัตฟอร์ดและคริสตัล พาเลซ

คริสตัล พาเลซ ซึ่งตั้งอยู่ในลอนดอน ได้เปรียบทั้งเวลา สถานที่ และความสัมพันธ์ของผู้คน สร้างแรงผลักดันมหาศาล ดูคล้ายกับเป็นทีมเหย้าอย่างมาก

แม้ว่าที่นั่ง 100,000 ที่นั่งของสนามกีฬาเวมบลีย์จะไม่ได้เต็มความจุ แต่การปรากฏตัวของแฟนบอลหลายหมื่นคนก็เพียงพอที่จะกลืนกินสนามกีฬา ทำให้ยามค่ำคืนเหนือกรุงลอนดอนคึกคักราวกับเทศกาล

การแข่งขันเริ่มต้นขึ้น

คริสตัล พาเลซ เล่นเกือบจะเหมือนทีมเหย้า ด้วยทีมที่เต็มอัตราศึก นำโดยซาฮาในแนวรุก เปิดฉากโจมตีใส่วัตฟอร์ดเป็นระลอก

แรงผลักดันอันดุดันนั้นอยู่ได้ไม่นาน เมื่อวัตฟอร์ดเริ่มตั้งหลักได้และค่อยๆ เปิดฉากโจมตีเป็นระยะๆ คริสตัล พาเลซ ก็ถอยกลับไปตั้งรับ

ทุกคนเข้าใจถึงคุณค่าของแมตช์นี้ ทั้งสองทีมจึงเน้นไปที่การป้องกันก่อนเพื่อหลีกเลี่ยงการแสดงจุดอ่อน

ในการแข่งขันแบบแพ้คัดออก การป้องกันที่ดีคือกุญแจสู่ชัยชนะ!

หลังจากพักครึ่งเวลา สกอร์ยังคงอยู่ที่ 0-0

จงลู่พร้อมกับทีมสำรอง วอร์มร่างกายอยู่ข้างสนาม รอคอยโอกาส

การแข่งขันในสนามอยู่ในภาวะชะงักงัน โดยไม่มีฝ่ายใดเปิดโอกาสให้ศัตรู ซาฮานั้นแข็งแกร่งมาก เล่นด้วยตัวคนเดียว เลี้ยงบอลผ่านคู่ต่อสู้อย่างต่อเนื่อง และยิงจากนอกกรอบเขตโทษ คุกคามประตูอยู่บ่อยครั้ง

ดินี่รู้สึกว่าคืนนี้เขาฟอร์มไม่ดี การควบคุมบอลของเขาไม่มั่นคง และเขาก็ทำโอกาสที่เพื่อนร่วมทีมสร้างให้สูญเปล่าด้วยการจับบอลหนักเกินไป

โชคดีที่วัตฟอร์ดยังไม่ตามหลัง ไม่เช่นนั้นเมื่อพิจารณาจากผลงานของดินี่ในแมตช์นี้ หัวหน้าโค้ชโซล่าคงจะเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

จากมุมมองของจงลู่ ฟอร์มของดินี่ก็เป็นส่วนหนึ่ง แต่การป้องกันที่มุ่งเป้าของคริสตัล พาเลซ ก็มีประสิทธิภาพอย่างมากในการสกัดกั้นดินี่ ไม่เปิดโอกาสให้เขาเลย

ดินี่ไม่พอใจกับฟอร์มของตัวเอง เขาก็ยิ่งหงุดหงิดมากขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เล่น

ภายในสามนาที เขาทำฟาวล์ติดต่อกันสองครั้งและได้รับคำเตือนเป็นใบเหลือง!

พฤติกรรมของดินี่เริ่มไม่มีเหตุผล เขาบ่นพึมพำและร้องเรียนต่อผู้ตัดสินหลักไม่หยุด

ภายใต้อิทธิพลทางอารมณ์ของดินี่ กองหน้าอีกคนอย่างวีดรา ก็ได้เข้าปะทะกับผู้เล่นคริสตัล พาเลซ ในระหว่างการแย่งบอลที่ดูเหมือนจะมีโอกาสในแดนสามของฝ่ายรุก ก่อนจะล้มลงไปบนพื้นหญ้าอย่างแรง

จงลู่บังเอิญอยู่ข้างสนาม ใกล้ๆ กัน

เขาเห็นวีดราอยู่ในอาการมึนงงอย่างสมบูรณ์ ไม่สามารถแม้แต่จะร้องออกมาได้ขณะที่นอนอยู่บนพื้นหญ้าอันอ่อนนุ่ม

น่าสลดใจ!

การปะทะทางกายภาพในรอบชิงชนะเลิศนั้นรุนแรงโดยธรรมชาติ และเมื่อเวลาผ่านไปและพละกำลังหมดลง ผู้เล่นก็มีแนวโน้มที่จะบาดเจ็บได้ง่ายขึ้นระหว่างการเข้าปะทะ

ในทางกลับกัน กาบี ผู้เล่นฝ่ายป้องกันที่วีดราจงใจทำฟาวล์และเข้าปะทะด้วย กลับไม่เป็นอะไร เขาแค่ส่ายหัวเพื่อไล่อาการมึนและลุกขึ้นยืน

เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ได้เข้ามาในสนามแล้ว วีดราอาการไม่ดี และเขาก็ส่งสัญญาณไปยังหัวหน้าโค้ชโซล่าที่ข้างสนาม

โซล่ากุมหน้าผากของเขา สีหน้าของเขาดูสิ้นหวัง และมองไปยังม้านั่งสำรองตามความเคยชิน พบว่าผู้เล่นทั้งหมดกำลังวอร์มร่างกายอยู่ข้างสนาม จากนั้นเขาก็หันกลับมาและสบตากับจงลู่เป็นคนแรก

จบตอน