Chapter 27: การทดสอบกับอัจฉริยะ

Chapter 27: การทดสอบกับอัจฉริยะ

แชนนอนคว้าหน้านั้นจากมือของโจเอลสันและเริ่มอ่านอย่างจริงจัง

นาทีต่อมา เธอวางสมุดบันทึกลงแล้วพูดด้วยสีหน้าขมวดคิ้ว “บ้าไปแล้ว”

“มะนาว เห็ดทรัฟเฟิลเขียว คริสตัลออบซิเดียน ผงกระดูกของสัตว์อสูรระดับห้า…”

แชนนอนชี้ไปที่ปลายสมุดบันทึกและอ่านคำสองสามคำด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอถอนหายใจอย่างไม่อยากจะเชื่อ “และนี่ เลือดของมังกรเลือดบริสุทธิ์ ช่างไร้สาระเหลือเกิน”

โจเอลสันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ “ไม่อย่างนั้นมันจะเรียกว่า ยาโลหิตมังกรได้อย่างไรล่ะ”

แชนนอนขมวดคิ้วและกล่าวว่า “ถึงแม้จะไม่มีเลือดมังกร แต่สูตรยานี้คือ… คุณควรรู้เกี่ยวกับเห็ดทรัฟเฟิลเขียวนะ มันพบได้เฉพาะในป่าเอลเว่นทางตะวันตกไกล และหายากมาก มักใช้ทำยาระดับสูง”

แชนนอนไม่รู้จะอธิบายความเกินจริงและความเป็นไปไม่ได้ของสูตรยานี้อย่างไร

สำหรับเธอ นี่เป็นเพียงจินตนาการของคนบ้า

ใครจะโง่พอที่จะรวบรวมวัสดุเหล่านี้เพื่อทดสอบว่าจริงหรือปลอม

โจเอลสันจะทำอย่างนั้นจริงๆ

ยาโลหิตมังกร ยาเพิ่มพลังอย่างถาวร

ในจินตนาการของผู้สร้างสูตรยา ยาโลหิตมังกรสามารถเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกายของอัศวินธรรมดาในระดับที่เทียบเท่ากับมังกร

ยิ่งไปกว่านั้น มันจะสืบทอดความสามารถในการต้านทานเวทย์มนต์บางส่วน

กระบวนการทั้งหมดไม่เจ็บปวดและไม่มีผลข้างเคียง เรียกได้ว่าเป็นน้ำยาศักดิ์สิทธิ์ก็ได้!

เอ่อ ประโยคสุดท้ายก็พูดโดยผู้สร้างสูตรในสมุดบันทึกเองด้วย

โจเอลสันได้ใช้สูตรนี้ในการคำนวณคุณสมบัติของยาวิเศษต่างๆ อย่างรอบคอบแล้ว และผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม

มันเป็นไปได้จริง ๆ

สูตรยาเลือดมังกรเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์อย่างมากสำหรับผู้อื่น

เพราะไม่มีใครจะหาเลือดของมังกรพันธุ์แท้ได้ และถึงแม้จะทำได้ พวกเขาก็จะไม่ใช้มันในสูตรที่พวกเขาไม่รู้ว่ามันเป็นของจริงหรือไม่ และพวกเขาไม่สามารถคาดการณ์อัตราความสำเร็จได้

แต่มันแตกต่างออกไปสำหรับโจเอลสัน

เขาจะบอกว่ามีมังกรไฟพันธุ์แท้อยู่ในฟาร์มของเขา รอให้เขาใช้อมยิ้มหลอกล่อให้เลือดออกดีมั้ยนะ

โจเอลสันได้ตัดสินใจที่จะลอง

ความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นทุกครั้งคือการรับประกันความอยู่รอดของเขาในโลกที่ไม่รู้จักนี้

บางที สักวันหนึ่ง ร่างกายที่แข็งแรงของเขาอาจเป็นไพ่ตายใบสำคัญของเขาก็ได้

“ก็ได้ แชนนอน”

โจเอลสันหลีกเลี่ยงหัวข้อนี้ เก็บหนังสือของเขาและยืนขึ้น

“ฉันควรจะไปเรียนแล้ว ฉันได้ยินมาว่าวันนี้จะมีการทดสอบ”

แชนนอนขดริมฝีปากของเขาและพูดว่า “นั่นคือปัญหาที่คุณ กังวลหรือเปล่า”

โจเอลสันหัวเราะและเดินออกจากประตูสมาคมยาวิเศษ

ระหว่างทาง โจเอลสันกำลังคิดหาวิธีรวบรวมส่วนผสมทุกชนิดในสูตรยา

วัตถุดิบวิเศษทั่วไปนั้นใช้ได้ แต่ส่วนผสมที่หายากอย่างเห็ดทรัฟเฟิลเขียวนั้นหาซื้อได้ไม่ง่ายเลย

คงจะดีที่สุดถ้าเขาสามารถหาหอการค้าและให้กองคาราวานช่วยหาของมาให้

เมื่อเขากลับมาที่ชั้นเรียน เกือบทุกคนมาถึงแล้ว

วันนี้เป็นวันที่สำคัญที่สุดของเดือน

ผลการทดสอบสิ้นเดือนเกี่ยวข้องกับหน่วยกิต

“โจเอลสัน”

มอร์ตันโบกมือให้โจเอลสันอย่างตื่นเต้น

“มาเถอะ มานี่”

มอร์ตันพยายามอย่างเต็มที่เพื่อผูกมิตรกับโจเอลสัน

โจเอลสันพยักหน้าและเดินไปหาเขา

แต่สายตาของเขามักจะมองผ่านฝูงชน

ไม่มีร่างที่คุ้นเคย

จูเลียน่าไม่มาโรงเรียนอีกเหรอ

โจเอลสันขมวดคิ้วเล็กน้อย เป็นเวลาสามวันแล้วที่จูเลียน่ากลับบ้านครั้งล่าสุด

เธอไม่ปรากฏตัวในการทดสอบรายเดือนด้วยซ้ำ เป็นไปได้ไหมว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น

“ทุกคนมาหาฉันเพื่อทำการทดสอบพลังจิตและเวทย์มนตร์”

เอลซ่าครูคนสวยกำลังอ่านบัญชีรายชื่อ

“มอร์ตัน คัมเบอร์แลนด์”

น่าเสียดายที่คนออ้วนตัวน้อยนี้กลายเป็นชายคนแรกที่ถูกเลือก

ใบหน้าที่ของมอร์ตันบบึ้งลงมาทันที และเขาก็รู้สึกหดหู่ใจ

“ลุยหน่อยนะคุณคัมเบอร์แลนด์!”

เสียงเคร่งขรึมของเอลซ่าดังก้องอยู่ในหูของเขา

มอร์ตันหันหลังให้ตรงทันที

การทดสอบพลังวิญญาณคล้ายกับการทดสอบเข้า แต่อุปกรณ์ทดสอบนั้นล้ำหน้ากว่า

มันไม่ใช่ลูกบอลคริสตัลอีกต่อไป แต่เป็นกระดานยาวที่เต็มไปด้วยชิ้นคริสตัลใส

มอร์ตันวางมือบนกระดานคริสตัลและฉีดพลังวิญญาณของเขา

ชิ้นคริสตัลใสสลัวเริ่มเรืองแสงทีละชิ้น

ห้า หก เจ็ด…

มอร์ตันใช้กำลังทั้งหมดของเขา ใบหน้าอ้วนของเขาเป็นสีแดง และเขาแทบจะไม่จุดประกายคริสตัลชิ้นที่แปดเลย

มอร์ตันเงยหน้าขึ้นมองที่เอลซ่า

เอลซ่าพูดอย่างไม่แสดงออกว่า “แทบไม่มีคุณสมบัติ”

"เห้อ."

มอร์ตันถอนหายใจยาวและปาดเหงื่อเย็นที่หน้าผากออก

ในที่สุดเขาก็ผ่านการทดสอบ

แต่การทดสอบครั้งที่สองนั้นไม่ง่ายขนาดนั้น

อาจารย์เอลซ่าได้ทดสอบความสามารถในการเชี่ยวชาญเวทย์มนตร์ของนักเรียนเป็นการส่วนตัว

พูดง่ายๆ ก็คือ มันคือการต่อสู้กับเอลซ่า!

อย่างไรก็ตาม เอลซ่าจะระงับความสามารถของเธอในระดับที่สอดคล้องกับนักเรียน

มอร์ตัน ...แพ้ยับเยิน

มอร์ตันถูกครูเอลซ่าเล่นงานจนหยุดกรีดร้องไม่ได้ ขาของเขาวิ่งไปทั่วสนาม และเขาไม่มีโอกาสตอบโต้แม้แต่น้อย

เมื่อเห็นเช่นนี้ ใบหน้าของนักเรียนคนอื่นๆก็ซีดเช่นกัน และหลังของพวกเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อที่เย็นยะเยือก ต้องรู้ว่าความแข็งแกร่งของมอร์ตันไม่ได้ต่ำเลย ถ้าเขาถูกอาจารย์เอลซ่าเล่นงานแบบนี้ ผลของการที่พวกเขาขึ้นไปคงไม่ดีไปกว่านี้อีกแล้ว

มันน่ากลัวเกินไป มันน่ากลัวยิ่งกว่าการฆ่าหมูเสียอีก

"ล้มเหลว"

“มอร์ตัน คัมเบอร์แลนด์จะถูกหักหนึ่งหน่วยกิต”

การแสดงออกของมอร์ตันช่างน่าสังเวชมาก เขามีความรู้สึกว่าเขาไม่อยากมีชีวิตอยู่

นักเรียนก็ขึ้นไปทำแบบทดสอบทีละคน

พวกเขาส่วนใหญ่ยังคงผ่านการทดสอบครั้งที่สอง ตราบใดที่พวกเขาสามารถอยู่ได้สองสามรอบภายใต้มือของเอลซ่า พวกเขาจะผ่าน

โจเอลสันรู้สึกว่าฉากนี้คล้ายกับการทดสอบรายเดือนในชีวิตก่อนหน้านี้มาก อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับการทดสอบรายเดือน การทดสอบเวทมนตร์นั้นตรงไปตรงมาและโหดร้ายกว่า

..

“โจเอลสัน เอ็ดเวิร์ด”

ในที่สุด ชื่อโจเอลสันก็ถูกเรียก

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่โจเอลสันในทันที

ความคาดหมาย ความอยากรู้ และความสงสัย

มีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับโจเอลสัน แต่มีเพียงไม่กี่คนที่ได้เห็นกับตาของพวกเขาเอง

ทุกคนอยากรู้ว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหน!

ตอนนี้เป็นโอกาสที่ดีที่สุด!

ด้วยท่าทางที่สงบ เขาเดินไปที่กระดานวัดพลังวิญญาณ

เขาวางมือลงบนมันโดยไม่ตั้งใจ

หวึ่งง

ชิ้นคริสตัลใสพุ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

พวกเขาสว่างขึ้นทีละคนทำให้ผู้คนรู้สึกราวกับว่าดวงตาของพวกเขาไม่สามารถจ้องมองต่อไปได้

“1,2,3…”

มีคนนับพวกเขาออกเสียงโดยไม่ได้ตั้งใจ

เมื่อนับเสร็จ ทุกคนก็มีสีหน้าตกใจ

“3… 38!”

“ฉันไม่ได้นับผิดใช่มั้ย!”

“ให้ตายสิ เขาเป็นสัตว์ประหลาดเหรอ?”

“สมกับเป็นอัจฉริยะระดับสุดยอดพร้อมพรสวรรค์ขั้นสุดยอด!”

"โอ้!"

นักเรียนทุกคนมองโจเอลสันด้วยความชื่นชม

ในที่สุดพวกเขาก็รู้ว่าช่องว่างระหว่างพวกเขากับอัจฉริยะที่แท้จริงนั้นกว้างใหญ่เพียงใด

พลังจิตสามสิบแปดหน่วยเลยหรอ

ใกล้ถึงระดับสี่แล้ว!

โจเอลสันเป็นจอมเวทย์ระดับสามแล้วเหรอ

และยังเป็นจอมเวทย์ระดับสามที่กำลังจะไปสู่ระดับสี่งั้นหรอ

มันเหมือนกับความฝัน

เอลซ่ายังอ้าปากกว้างโดยไม่รู้ตัวและกระพริบตาที่สวยงามของเธอ

ถ้าเธอไม่ได้เห็นด้วยตาของเธอเอง มันยากมากที่จะจินตนาการว่าสิ่งนี้ได้เกิดขึ้นจริงๆ

เมื่อไม่กี่วันก่อนโจเอลสันพึ่งจะทะลุไปถึงระดับ 2 เองนี่

ผู้แต่ง : Fish For Every Year

ผู้แปล : sigmundphoom

ติดตามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ : ว่างๆก็เลยเอานิยายมาแปลไทย