Chapter 28: การประลองเวท์มนตร์

Chapter 28: การประลองเวท์มนตร์

“อายุสิบหกปี ระดับ 3…มันเกินไปแล้ว!”

“นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว”

“ฉันจำได้ว่าเมื่อสองสัปดาห์ก่อน มีข่าวว่าโจเอลสันได้ก้าวขึ้นสู่ระดับ 2 ในเวลาเพียงครึ่งเดือน เขาได้กระโดดขึ้นเกือบสองระดับ โอ้ เทพเจ้าแห่งเวทมนตร์ บุตรของท่านหรือเปล่าเนี่ย”

เหล่านักเรียนตกใจมากจนไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกอย่างไร

มันซับซ้อนมาก

เขาอายุพอๆ กับโจเอลสัน และหลายคนที่อยู่ที่นั่นก็แก่กว่าด้วยซ้ำ

แต่ระหว่างพวกเขากับโจเอลสัน… ราวกับว่ามีขุมนรกที่ผ่านไม่ได้ขวางกั้นอยู่

มันทำให้ผู้คนไม่มีความปรารถนาที่จะไล่ตามเขาอีกต่อไป

มันมีเพียงความสิ้นหวังอย่างสุดซึ้ง!

ความสามารถที่ทำให้คนอิจฉาจนขาดใจ!

ปากของมอร์ตันนั้นอ้ากว้างพอที่จะใส่ไข่เป็ดได้ และเขาไม่สามารถปิดมันได้

“โจเอลสัน… โจเอลสันน่าทึ่งมาก!”

มอร์ตันกระโดดขึ้นอย่างตื่นเต้นจากที่ที่เขาอยู่

เขาอยากจะรีบไปบอกทุกคนว่าโจเอลสันเอ็ดเวิร์ดเป็นเพื่อนของเขา

แม้ว่าผลการทดสอบรายเดือนครั้งนี้จะไม่สมบูรณ์แบบ แต่มอร์ตันก็ไม่ตื่นตระหนกเลย

เขามั่นใจอย่างยิ่งว่าตราบใดที่เขากลับบ้านและบอกพ่อว่าเขาเป็นเพื่อนกับโจเอลสัน เขาจะไม่ถูกทุบตี

บางทีเขาอาจจะได้รับการยกย่องด้วยซ้ำ!

ก่อนที่เขาจะมา พ่อของเขาบอกให้เขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับนักเรียนที่โดดเด่นในนี้

เพราะเมื่อพวกเขาเติบโตขึ้นหลังจากสำเร็จการศึกษาและดำรงตำแหน่งสำคัญในกองทัพหรือในศาล ทุกคนจะเป็นสายสัมพันธ์ของครอบครัวคัมเบอร์แลนด์

ตอนนี้มอร์ตันอยากจะเกาะต้นขาของโจเอลสันไว้ให้แน่น

นี่ไม่ใช่คำที่ใช้อธิบายความเป็นเลิศหรืออัจฉริยะอีกต่อไป นี่เป็นเพียงความน่ากลัวและผิดปกติ! กล่าวโดยสรุป มันไม่ใช่พรสวรรค์ที่มนุษย์สามารถครอบครองได้เลย

หากในอนาคตโจเอลสันสามารถกลายเป็นมหาอำนาจเหมือนอย่างแฮเรียต เทอเรนซ์ เขามอร์ตัน คัมเบอร์แลนด์จะได้รับการเลื่อนตำแหน่งไปพร้อมกับเขา

เอลซ่าใช้เวลานานกว่าจะสงบสติอารมณ์และความปั่นป่วนในใจของเธอได้

เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย “โจเอลสัน เอ็ดเวิร์ด คะแนนพลังวิญญาณ สมบูรณ์แบบ!”

"ต่อไป"

เขาตั้งหน้าตั้งตารอมันมากขึ้นไปอีก

การทดสอบต่อไปจะเป็นการทดสอบการต่อสู้

โจเอลสันและเอลซ่าจะทนได้นานแค่ไหนหากพวกเขาสู้กัน..

หนึ่งนาทีหรอ

หรือว่าสิบนาที?!

เอลซ่าไม่รู้ว่าทำไม แต่จริงๆแล้วเธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย

เธอรู้เกี่ยวกับพรสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวของโจเอลสันในการเรียนรู้เวทมนตร์

เขาสามารถเรียนรู้หลักการร่ายได้โดยไม่ต้องร่ายคาถาด้วยซ้ำ

และมันก็ถูกโยนออกมาได้ทันที

แต่เธอก็ต้องการดูว่าตอนนี้เขาแข็งแกร่งแค่ไหน

มีพื้นที่ขนาดใหญ่ในสนามทดสอบ

"เอาล่ะ"

ทันทีที่เอลซ่าพูดจบ ลูกไฟขนาดเท่าศีรษะมนุษย์ก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือแต่ละข้างของเขา

เขาควบคุมมันด้วยความคิดแล้วขว้างมันใส่เอลซ่าเหมือนดาวตก

มีเสียงอุทานระงมออกมาจากนอกสนามทดสอบ

"พระเจ้า! ทำไมโจเอลสันไม่ได้ร่ายมนตร์ล่ะ”

“ร่ายทันทีงั้นหรอ”

“เขาเพิ่งก้าวไปสู่ระดับสามและเขาสามารถร่ายคาถาลูกไฟระดับ 1 ได้ทันทีงั้นหรอ และเขายังสามารถร่ายทันทีสองอันพร้อมกันงั้นหรอ!”

"น่าตื่นตาตื่นใจมาก"

“นี่คือสิ่งที่เราทำได้ในวัยของเราจริง ๆ เหรอ”

การแสดงออกของเอลซ่าไม่เปลี่ยนแปลง ลูกบอลน้ำสองลูกลอยอยู่ข้างหน้าเธอและเธอก็รีบขึ้นไปหาพวกมัน

นอกจากนี้ยังเป็นการร่ายทันทีเช่นกัน

ในฐานะผู้วิเศษระดับสูงระดับ 6 เธอสามารถร่ายคาถาระดับต่ำได้ทันที

เธอไม่ได้ร่ายคาถาโดยเฉพาะ และมาตรฐานของเธอก็แตกต่างไปจากคนอื่นๆ อย่างสิ้นเชิง

ดูเหมือนจะรุนแรงเกินไปเล็กน้อย

ทันทีที่ลูกไฟและลูกบอลน้ำกำลังจะสัมผัสกัน พวกมันก็ระเบิดออก ทำให้เกิดประกายไฟขึ้นสองอัน

โล่เวทย์มนตร์รอบๆเอลซ่ากระเพื่อม และแสงก็หรี่ลงเล็กน้อย

“!!!”

“มันไม่ใช่คาถาลูกไฟ! เขาใช้คาถาลูกไฟระเบิด!”

“โจเอลสันสามารถร่ายเวทย์ระดับ 2 ได้ทันทีเลยหรอ โอ้ พระเจ้า!”

ตาของนักเรียนคนอื่นๆแทบจะถลนออกมา

มันน่ากลัวเกินไป!

น่ากลัวเกินไป! น่ากลัวเกินไป!

ทุกคนไม่รู้จะพูดอะไร

เอลซ่าเริ่มโต้กลับ

โจเอลสันทำให้เธอรู้สึกกดดัน

เธอรู้สึกว่าถ้าเธอไม่ได้ใช้ทักษะและความแข็งแกร่งทั้งหมดของเธอ เธออาจจะแพ้ด้วยซ้ำ

นิ้วของเอลซ่าดีดเบา ๆ ในอากาศ และเธอก็ตะโกนอย่างรวดเร็วด้วยเสียงต่ำ

ระเบิดน้ำขนาดเท่าไข่หลายสิบลูกปรากฏขึ้นทีละลูก เรียงกันอย่างหนาแน่นต่อหน้าเธอ

เวทย์มนตร์น้ำระดับ 3, คาถาระเบิดน้ำ

วิญญาณของเหล่านักเรียนแทบหลุดออกจากร่าง

เวทมนตร์ระดับ 3นี่ อาจารย์เอลซ่าเริ่มเอาจริงแล้ว

อย่างไรก็ตาม ผู้คนไม่เข้าใจสิ่งที่โจเอลสันทำ

ไม่เพียงแต่เขาไม่ถอย แต่เขายังก้าวไปข้างหน้า

กระสุนน้ำหลายสิบนัดพุ่งเข้าหาโจเอลสันราวกับฝูงผึ้ง

แต่ละอันมีพลังเวทย์ระดับ 1

ไม่มีทางที่โจเอลสันจะหลบได้

"ระวัง!"

“โจเอลสันกำลังมีปัญหาแล้ว”

ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในการแสดงออกของโจเอลสัน ตาของเขาจับจ้องไปที่เอลซ่า และเขาแสร้งทำเป็นไม่เห็นกระสุนน้ำที่กำลังจะกระทบเขา

ตูม

วงแหวนไฟสีแดงสุกใสสามวงล้อมรอบตัวเขา

ทันใดนั้น วงแหวนเพลิงสีแดงก็ขยายตัวและกระจายออกไปทั่วทุกทิศทุกทาง…

เปลวไฟที่ลุกโชนกระจายกระสุนน้ำส่วนใหญ่ และมีเพียงไม่กี่อันเท่านั้นที่โดนโล่เวทมนตร์ของโจเอลสัน

“คาถาระดับ 2 อีกอัน! และมันเป็นการร่ายทันทีอีกแล้ว”

“บ้าไปแล้ว เขาทำได้ยังไง!”

ดวงตาของเอลซ่าเป็นประกาย

เธอไม่คาดคิดมาก่อนว่าโจเอลสันจะใช้วิธีนี้เพื่อต้านทานเวทระเบิดน้ำของเธอ

มันฉลาดมาก และวงแหวนไฟทั้งสามก็ถูกควบคุมอย่างดี

ในเวลานี้ โจเอลสันอยู่ห่างจากเอลซ่าไม่ถึงห้าเมตร

ฉากนั้นแปลกมาก

มันดูไม่เหมือนการต่อสู้ระหว่างผู้วิเศษสองคน แต่เป็นเหมือนนักรบที่ต้องการเข้าใกล้ผู้วิเศษเอลซ่ามากกว่า

เอลซ่าดูไม่ตื่นตระหนก

มีแสงระยิบระยับปรากฏต่อหน้าเธอ

คาถาระดับ 3 คาถากระจกวารี

มันสามารถป้องกันการโจมตีด้วยเวทมนตร์ที่สะท้อนถึงพลังในระดับหนึ่ง

โจเอลสันเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย และแสงสีแดงก็ปรากฏขึ้นบนร่างกายของเขาทันที

มันคือโล่เวทมนตร์ของเขาซึ่งถูกผลักไปถึงขีดจำกัด

"แคร๊ก"

ด้วยเสียงที่คมชัด กระจกก็แตกเป็นเสี่ยงๆ

ทุกคนเบิกตากว้าง

ร่างของโจเอลสันทะลุกำแพงกระจกน้ำ

มันต้านทานเวทมนตร์ก็จริง แต่ก็ไม่ได้มีผลอะไรกับการโจมตีทางกายภาพมากนัก

เขาใช้วิธีการโจมตีด้วยพลังแบบซึ่งๆหน้า เพื่อทำลายเวทย์ป้องกันระดับ 3 ของเอลซ่า

แต่โล่เวทมนตร์ของโจเอลสันก็แตกเช่นกัน

เอลซ่าตกใจและตกตะลึง

ณ ตอนนี้

โจเอลสันเหยียดมือขวาออก

ฝ่ามือเรียวสวยของเขาวางอย่างอ่อนโยนต่อหน้าเอลซ่าโดยเล็งไปที่หน้าอกของเธอ

ทันใดนั้นไฟสามสายก็พุ่งออกไป

พวกมันกลายร่างเป็นงูดุร้ายและกัดเข้าหาเอลซ่าอย่างดุเดือด

ร่ายเวทย์งูอัคคีระดับ 3 แบบทันที!

และมันก็เป็นการร่ายทันทีหลายคาถาติดต่อกัน!

โล่เวทมนตร์สีน้ำเงินหายไปทันที

เอลซ่าถอยหลังไปสองสามก้าวแล้วโบกมือเพื่อจัดการงูอัคคีสามตัวที่ไล่ตามเธอมา

พลังของนักเวทย์ระดับสูงระดับหก

อาจารย์เอลซ่าใช้พลังของนักเวทย์ระดับสูงอันดับหก!

เธอแพ้แล้ว!

ทั้งสนามเงียบไปสามวินาที

ทุกคนจ้องไปที่โจเอลสันที่หอบเล็กน้อยในสนามอย่างว่างเปล่า พวกเขาตกใจมากจนปากเปิดกว้างและกรามเกือบหลุด

โจเอลสันชนะแล้ว!

ทุกคนแทบไม่เชื่อเลยว่าพวกเขาได้เห็นฉากนี้ด้วยตาของพวกเขาเองจริงๆ!

มหัศจรรย์!

วิเศษมาก

มันเหมือนกับการดวลเวทมนตร์ในตำราเรียนเลย

ผู้แต่ง : Fish For Every Year

ผู้แปล : sigmundphoom

ติดตามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ : ว่างๆก็เลยเอานิยายมาแปลไทย