Chapter 26: เลือดมังกรฉบับสมบูรณ์

Chapter 26: เลือดมังกรฉบับสมบูรณ์

บทเพลงแห่งน้ำแข็งและไฟหรอ

ธาตุน้ำแข็งและไฟประสานกัน และภายใต้การแนะนำของพลังวิญญาณ และเกิดการเคลื่อนไหวทางเวทย์มนตร์ที่สวยงามและอันตราย

“ช่างเป็นชื่อที่สวยงามเหลือเกิน”

โดโรเธียชื่นชม

จู่ๆ สาวๆ ของสมาคมยาวิเศษก็เข้าใจโจเอลสันใหม่อีกครั้ง

หล่อ เก่ง ขยัน สง่างาม และโรแมนติกคลาสสิกและเป็นชนชั้นสูง

คนประเภทนี้ก็จะให้อารมณ์ “เจ้าชายชาร์มมิ่ง” ซึ่งเป็นความฝันในวัยเด็กของเด็กผู้หญิงเกือบทั้งหมด

ลึกลับและมีเสน่ห์

โดโรเธียจะลองใช้พลังของ "บทเพลงแห่งน้ำแข็งและไฟ" ด้วยตัวเอง

โล่เวทย์มนตร์ถูกใช้ในระดับสูงและผู้วิเศษที่ใช้ดินระดับสี่สองคนในสมาคมก็มอบคาถาป้องกันระดับ 3 ให้กับเธอด้วยโล่หินและดิน

โดโรเธียเองก็พร้อมที่จะถอยได้ทุกเมื่อ

แชนนอนใช้พลังวิญญาณของเธอเพื่อนำทางองค์ประกอบเวทย์มนตร์ในขวดทดสอบคริสตัล ซึ่งเทียบเท่ากับการจุดชนวน "ผสาน"

บูม!!

เกิดเสียงที่ดังกว่าการระเบิดครั้งแรก

นักเรียนที่เดินผ่านไปมาบริเวณทางเข้าของสมาคมยาวิเศษต่างตกตะลึง จากนั้นก็ส่ายหัวและถอนหายใจ

“คนบ้าพวกนี้นี่.. สถาบันเวทมนตร์ทิวลิปจะถูกทำลายโดยพวกเขาไม่ช้าก็เร็ว..”

เมื่อฝุ่นจางลง ห้องปฏิบัติการเวทย์มนตร์ทั้งหมดก็ยุ่งเหยิง กำแพงครึ่งหนึ่งยังพังทลายลง

พวกเขาได้เผชิญหน้ากับการโจมตีของบทเพลงแห่งน้ำแข็งและไฟ

“โล่หินและดิน” สองอันที่อยู่ข้างหน้าเธอได้ทลายลงไปแล้ว แม้แต่แสงของโล่เวทมนตร์ก็หรี่ลงเล็กน้อย

“นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว”

“พลังนี้! มันเทียบได้กับคาถาระดับ 5 และมันเป็นคาถาระดับ 5 แบบร่ายทันทีอีกด้วย!”

“ถ้าเราจู่โจมโดยไม่ให้ทันทั้งตัวแล้วโยนมันเข้าไปที่เท้าของใครสักคน ใครจะป้องกันมันได้เนี่ย”

สมาชิกทุกคนตกตะลึงและใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความปีติยินดี

โดโรเธียเองก็ตื่นเต้นเช่นกัน

“พลังนี้ยังมีช่องว่างให้ปรับปรุงอยู่ ฉันคิดว่าถ้าเราเพิ่มปริมาณของธาตุไฟและแกนพลังของธาตุน้ำ พลังก็จะเทียบได้กับคาถาระดับ 6 ได้เลย”

“แต่เดี๋ยวนะ..”

มีคนกรีดร้อง

“ท่านประธาน พวกเรารวยแล้วสิ!”

ใช่ เรารวยแล้ว!

สมาคมยาวิเศษเคยเป็นสมาคมที่ร่ำรวยที่สุดในสถาบันการศึกษาทั้งหมด

เพราะพวกเขาสามารถปรุงยาและขายได้

แต่เมื่อครึ่งปีที่แล้ว สมาชิกหลักไม่กี่คนของสมาคมต่างก็ติดอยู่ในหลุมของการพัฒนายาน้ำแข็งและยาเพลิง เงินที่มีก็ไหลออกไปเหมือนน้ำ สมาชิกของสมาคมก็กระจัดกระจายไปด้วย

ทำให้ตอนนี้ที่สมาคมทั้งหมดได้ถึงจุดต่ำสุดที่มีคนเหลืออยู่เพียงน้อยนิด

“คิดดูสิคุณคิดว่าจะมีใครซื้อยานี้ในราคา 100 เหรียญทองไหม”

“ท่านประธานยาตัวใหม่ที่ทรงพลังเช่นนี้จะต้องเป็นที่นิยมในหมู่นักผจญภัยอย่างแน่นอน! ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะบอกว่ามันควรจะขายได้อย่างน้อย 500 เหรียญทอง!”

“500 เหรียญทอง! โอ้ เทพเจ้าแห่งเวทมนตร์! ต้นทุนในการปรุงยาขวดนี้ของเราไม่ถึง 10 เหรียญทองเท่านั้นใช่ไหมนะ เป็นการเอารัดเอาเปรียบเกินไปแล้วว!”

เมื่อพูดถึงเรื่องเงิน สายตาของทุกคนเปลี่ยนไปเป็นสีของเหรียญทองคำ

เมื่อเห็นเช่นนี้โจเอลสันก็มีความสุขสำหรับพวกเขาเช่นกัน

การขายขวด “บทเพลงแห่งน้ำแข็งและไฟ” ในราคาห้าร้อยเหรียญทองนั้นไม่สมจริง ท้ายที่สุดมันเป็นการตั้งเป้าที่ดี

อย่างไรก็ตาม เหรียญทองสองถึงสามร้อยเหรียญน่าจะยังคงขายได้

เพราะถ้าในช่วงเวลาวิกฤติแล้วมีคาถาระดับห้าที่สามารถร่ายได้ทันที มันสามารถช่วยชีวิตคนได้จริงๆ

ต้นทุนต่ำกว่าสิบเหรียญทองและราคาขายสองถึงสามร้อยเหรียญทอง

กำไรเกือบสามสิบเท่าเลยสินะ

เห้อ.. โจเอลสันอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจกับความจริงที่ว่าเภสัชกรเป็นอาชีพที่ทำกำไรได้จริงๆสินะ

อย่างไรก็ตาม โดโรเธียและคนอื่นๆ ได้ทุ่มทุนมหาศาลในการพัฒนาสูตรยาวิเศษ หากพวกเขาไม่มีแนวทางของตนเอง พวกเขาจะต้องประสบกับความสูญเสียอย่างมหันต์

“รองประธานโจเอลสันมีส่วนสนับสนุนอย่างมากต่อสมาคมของเราทันทีที่เขามาเลยนะเนี่ย”

โดโรธีหัวเราะคิกคักและพูดว่า “ฉันตัดสินใจว่าในอนาคต 30% ของกำไรจากการขาย 'เพลงแห่งน้ำแข็งและไฟ' จะตกเป็นของโจเอลสัน คุณคิดว่ายังไง”

"ฉันยอมรับ!"

"ฉันยอมรับ!"

ไม่มีใครคัดค้าน

โจเอลสันรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะได้รับผลประโยชน์มากมายด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ

นี่คือแม่ไก่สีทองที่สามารถวางไข่ได้ หากสิ่งนี้ดำเนินไปเป็นเวลานาน คุณค่าของที่แห่งนี้ก็คงเป็นสิ่งที่มองข้ามไปไม่ได้

“คืนนี้ไปดินเนอร์กัน! เพื่อเฉลิมฉลองการที่โจเอลสันเข้าร่วมสมาคมของเรา และเพื่อเฉลิมฉลองความสำเร็จของการพัฒนา 'บทเพลงแห่งน้ำแข็งและไฟ'!”

โดโรเธียทำใจแข็งกระด้างและในที่สุดก็ตัดสินใจจ่ายค่าอาหารจากกระเป๋าของเธอเอง

ทุกคนต่างเชียร์

แชนนอนมองไปที่ห้องปฏิบัติการที่ทรุดโทรมและกระซิบว่า “แล้วเราจะทำอย่างไรดี แม้แต่กำแพงก็จะถล่มลงมาแล้วเนี่ย”

โดโรเธียพูดอย่างเฉยเมย “ไม่เป็นไร เราจะปรับปรุงทุกอย่างภายในสองสามวัน!”

...

โจเอลสันเริ่มมีชีวิตที่สบายและสงบสุขในสถานศึกษา

ทุกวัน ยกเว้นชั้นเรียน เขาจะอยู่ในสมาคมเวทมนตร์หรือห้องสมุด

ที่สำคัญสมาคมยาวิเศษน่าสนใจกว่าที่เขาคิดไว้มาก

นอกจากหนังสือและบันทึกจำนวนมาก ซึ่งทำให้ความสำเร็จของโจเอลสันในการปรุงยาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ยังมีสูตรยาแปลก ๆ ทุกชนิดที่สมาชิกของสมาคมทิ้งไว้

ตัวอย่างเช่น มียาปลูกผมที่สามารถปลูกผมและเคราได้เร็วมาก ยาลอยที่ทำให้คนลอยจากพื้นครึ่งเมตรเหมือนอยู่ในที่ที่ไม่มีน้ำหนัก และยาโกลาหลที่ทำให้มือ เท้า และใบหน้าคนไม่ ประสานงานภายในหนึ่งชั่วโมง

ส่วนใหญ่เป็นเพียงเพื่อความสนุกสนานและไม่มีค่ามากนัก และไม่มีสูตรยาที่มีคุณค่าอย่างแท้จริงใดที่พัฒนาได้สำเร็จ

อย่างไรก็ตามโจเอลสันก็มีความสุขมากที่ได้เห็นมัน เขารู้สึกว่าเขาหลงใหลในเสน่ห์แปลก ๆ ของยาต่างๆอย่างสมบูรณ์

สมาชิกจะเตรียม "เพลงน้ำแข็งและไฟ" สิบขวดทุกวันและขายให้กับโลกภายนอกโดยสมาชิกของสมาคมชื่อรูดอล์ฟ

“เพลงน้ำแข็งและไฟ” เป็นที่นิยมมากในหมู่นักเรียนที่กำลังจะสำเร็จการศึกษาในชั้นเกรด 5 หรือ 6 ราคา 200 เหรียญทอง ถ้ามีส่วนที่เหลือพวกเขาจะขายให้หอการค้านอกสถาบันการศึกษาในราคา 300 เหรียญทอง

โจเอลสันไม่ต้องทำอะไรเลย ทุกสัปดาห์ เขาสามารถหารายได้อย่างน้อย 5,000 เหรียญทอง

พื้นที่เพาะปลูกในฟาร์มมังกรได้รับการปลูกฝังเป็นสามที่ และสองที่ได้รับการอัปเกรดเป็นระดับกลาง จำนวนดอกมังกรที่สามารถปลูกได้เพิ่มขึ้นเป็น 8 ดอก

ด้วยดอกไม้มังกรจำนวนมากที่เลี้ยงเขา ดูลูจึงก้าวขึ้นสู่ระดับ 5 อย่างรวดเร็วและพยายามเลื่อนระดับเป็น 6

ในช่วงเวลานี้ ความจริงที่สมาคมสัจธรรมส่งคนมาตามหาเขาถึงสามครั้ง

ครั้งสุดท้ายคือเมื่อรองประธานสมาคมสัจธรรมมาเชิญเขาให้เข้าร่วมเป็นการส่วนตัว เขาสัญญาว่าตราบใดที่เขาเข้าเรียนในเกรด 3 เขาจะได้รับการดูแลแบบเดียวกับฟรานซิสและได้รับตำแหน่งสำคัญในสมาคม

โจเอลสันปฏิเสธอย่างสุภาพและหนักแน่น

มันง่ายมาก ขอโทษ ไม่สนใจ

หลังจากนั้น สมาคมสัจธรรมก็ไม่เคยรบกวนเขาอีกเลย

“โจเอลสัน คุณกำลังทำอะไรหรอ”

แชนนอนผมสั้นสีม่วงขยับเข้าไปใกล้โจเอลสันมากขึ้น มือเรียวยาวของเธอรองรับคางของเธอในขณะที่เธอมองมาที่เขาอย่างสงสัย

โจเอลสันวางกระดาษโน้ตไว้ในมือ บนมันเป็นลายมือที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อย

“สูตรนี้น่าสนใจมาก”

แชนนอนขมวดคิ้วด้วยความสงสัยและกล่าวว่า “มันหมายความว่าอะไรหรอ มันใช้ไม่ได้หรอ”

"เปล่า"

โจเอลสันยิ้มและส่ายหัว เขาชี้ไปที่โน้ตในมือและพูดกับแชนนอนว่า “สูตรยานี้เป็นไปได้ในทางทฤษฎี”

แชนนอนมองเข้าไปใกล้ ๆ และเห็นว่าข้อความนั้นอ่านว่า “สูตรเลือดมังกรฉบับสมบูรณ์”

ผู้แต่ง : Fish For Every Year

ผู้แปล : sigmundphoom

ติดตามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ : ว่างๆก็เลยเอานิยายมาแปลไทย