บทที่ 8 - บรรลุแจ้ง

บทที่ 8 - บรรลุแจ้ง

เมิ่งชิงหานเป็นคนหยิ่งทะนง

แน่นอนว่านางมีต้นทุนที่จะหยิ่งทะนง

ชาติก่อนของนาง เกิดในตระกูลชั้นนำ ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายมาตั้งแต่เด็ก มีพรสวรรค์เป็นเลิศ มีอาจารย์ชื่อดังคอยชี้แนะ ทั้งยังขยันหมั่นเพียรอย่างยิ่ง

ท่านต้องยอมรับว่า สวรรค์นี้ช่างไม่ยุติธรรมอย่างยิ่ง

บนโลกนี้มีคนบางประเภทที่เกิดมาก็ได้รับความโปรดปรานจากฟ้าดิน ถูกกำหนดให้ต้องก้าวสู่จุดสูงสุด มองลงมายังสรรพชีวิต

เช่นเดียวกับเมิ่งชิงหานผู้นี้ มีพรสวรรค์เป็นเลิศ ภูมิหลังแข็งแกร่ง ทั้งยังขยันหมั่นเพียรอย่างยิ่ง

ดังนั้น เมิ่งชิงหานจึงกลายเป็นอัจฉริยะแห่งยุคสมัย ก้าวสู่ขอบเขตมหาจักรพรรดิอย่างสมเหตุสมผล!

แม้ว่าเมิ่งชิงหานจะกลับชาติมาเกิดใหม่ในตอนนี้ มายังแดนเร้นลับแห่งนี้ กลายเป็นศิษย์ของเฉินเสวียนเฟิง แต่ความหยิ่งทะนงที่ซ่อนอยู่ในกาย ก็ไม่เคยจางหายไป

ไม่ว่าจะเป็นต่อแดนเร้นลับแห่งนี้ หรือต่อนิกายกระบี่เทวะ แม้กระทั่งตอนแรกที่เผชิญหน้ากับเฉินเสวียนเฟิง ในใจของนางก็ยังคงมีความรู้สึกเหนือกว่าและหยิ่งทะนงติดตัวมาแต่กำเนิด

แต่คำพูดของเฉินเสวียนเฟิงเมื่อครู่นี้ ราวกับค้อนหนักที่ทุบทำลายความหยิ่งทะนงของนางจนแหลกละเอียด!

‘หากภายในหนึ่งชั่วยาม ยังหุงข้าวนี้ไม่สุก เจ้าก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นศิษย์ของข้า จงลงจากเขาไปตามทางของเจ้าเถิด’

คำพูดที่เฉินเสวียนเฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่งอย่างยิ่งนี้ ฉายซ้ำอยู่ในห้วงความคิดของนางไม่หยุด

“.....ไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นศิษย์ของท่านเลยอย่างนั้นหรือ”

เมิ่งชิงหานพึมพำกับตนเองอย่างเหม่อลอย

ไม่!

ไม่มีทาง!

ข้าคือจักรพรรดินีเทวาเร้นลับผู้ผ่านมหาเคราะห์สามหมื่นหกพันครั้ง กว่าจะได้ปกครองทั่วหล้า!

แค่การหุงข้าว อย่าหวังว่าจะเอาชนะข้าได้!!

ในชั่วพริบตา ความอดทนอันแข็งแกร่งอย่างยิ่งยวดก็ระเบิดออกมาจากร่างของเมิ่งชิงหาน

สีหน้าของเมิ่งชิงหานแน่วแน่ ในดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

“ข้าจะไม่ยอมแพ้!”

“แค่การขัดเกลาเพียงเท่านี้ ก็คิดจะให้ข้ายอมแพ้แล้วหรือ”

“ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ ท่านดูถูกข้าเกินไปแล้ว!”

“ท่านบอกว่าหากข้าทำไม่สำเร็จ ก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นศิษย์ของท่าน เช่นนั้นข้าก็จะทำให้ท่านดู พิสูจน์ให้ท่านเห็นให้ได้!”

“ข้าน่ะ เกิดมาก็ดื้อรั้น!”

ในห้วงความคิดของเมิ่งชิงหานค่อยๆ กระจ่างแจ้งขึ้น

วินาทีถัดมา

เมิ่งชิงหานนั่งขัดสมาธิลง ไม่สนใจจะเช็ดคราบเขม่าดำบนใบหน้างามล่มเมืองของนาง ค่อยๆ หลับตาลง

นางไม่รีบร้อนที่จะก่อไฟหุงข้าว

แต่ทำจิตใจของตนเองให้สงบ เป็นความสงบที่ไม่เคยมีมาก่อนนับตั้งแต่กลับชาติมาเกิด

บำเพ็ญเพียรก่อนบำเพ็ญจิต!

กระแสจิตสำนึกสายหนึ่งถูกนางปลดปล่อยออกมา เข้าไปในฟืนที่อยู่ในเตาไฟ

นางเห็นแล้ว

ในฟืนนั้นซ่อนค่ายกลไว้เป็นวงแล้ววงเล่า!

จิตสำนึกของนาง เริ่มท่องไปตามค่ายกล

เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ

ในพริบตาเดียว ก็ผ่านไปครึ่งชั่วยาม

เมิ่งชิงหานยังคงไม่ก่อไฟ แต่ร่างทั้งร่างของนาง กลับเข้าสู่สภาวะที่ลึกซึ้งอย่างยิ่งยวดตั้งแต่เมื่อใดมิทราบ!

นางหลับตาสนิท คิ้วที่ขมวดอยู่คลายออก หายใจสม่ำเสมอ

รอบกายนาง มีคลื่นแห่งเต๋านับไม่ถ้วนไหลเวียนอยู่รอบๆ

......

......

ภายในตำหนักฟ้าพิสุทธิ์

[ติ๊ง! ตรวจพบว่าศิษย์ของเจ้าของร่าง เมิ่งชิงหาน เข้าสู่สภาวะการรู้แจ้ง!]

[ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของร่างที่ได้รับการตอบแทนจากวิถีแห่งสวรรค์ รางวัล: บัตรรู้แจ้ง (สิบชั่วยาม)]

เฉินเสวียนเฟิงที่กำลังรดน้ำดอกไม้อยู่ เลิกคิ้วขึ้น มุมปากปรากฏรอยยิ้มจางๆ

“รู้แจ้งแล้วอย่างนั้นรึ ถูกต้อง นี่สิถึงจะเป็นพรสวรรค์ที่ร่างกลับชาติมาเกิดของมหาจักรพรรดิควรจะมี”

เฉินเสวียนเฟิงลูบคาง กล่าวอย่างมีความสุข

การรู้แจ้ง!

นี่คือสภาวะการบำเพ็ญเพียรที่ลึกซึ้งอย่างยิ่งยวด

ในระหว่างการรู้แจ้ง ตนเองจะสอดคล้องกับมรรคาอย่างยิ่งยวด

มีคำกล่าวว่า รู้แจ้งหนึ่งวัน ดีกว่าบำเพ็ญเพียรธรรมดาร้อยวัน!

จากนี้จะเห็นได้ว่า การรู้แจ้งนั้นล้ำค่าและสำคัญเพียงใด

แน่นอนว่า การรู้แจ้งนี้สำหรับเฉินเสวียนเฟิงแล้ว ไม่ได้มีประโยชน์มากนัก

เมื่อถึงขอบเขตพลังของเขา อาจกล่าวได้ว่าใกล้เคียงกับผู้รอบรู้และผู้มีอำนาจทุกอย่างแล้ว การรู้แจ้งเป็นเพียงเรื่องที่เขาทำได้ในชั่วพริบตา

ยังไม่ทันที่เฉินเสวียนเฟิงจะได้คิดอะไรมาก

[ติ๊ง! ตรวจพบศิษย์ของเจ้าของร่าง เมิ่งชิงหาน ทะลวงสู่ขั้นกำเนิดระดับสี่ ค่าชะตาวาสนา +20!]

[ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของร่างที่ได้รับการตอบแทนจากวิถีแห่งสวรรค์ ค่าชะตาวาสนา +200!]

[ติ๊ง! ตรวจพบศิษย์ของเจ้าของร่าง เมิ่งชิงหาน ทะลวงสู่ขั้นกำเนิดระดับห้า ค่าชะตาวาสนา +30!]

[ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของร่างที่ได้รับการตอบแทนจากวิถีแห่งสวรรค์ ค่าชะตาวาสนา +300!]

[ติ๊ง! ตรวจพบศิษย์ของเจ้าของร่าง เมิ่งชิงหาน ทะลวงสู่ขั้นกำเนิดระดับหก ค่าชะตาวาสนา +40!]

[ขอแสดงความยินดีกับเจ้าของร่างที่ได้รับการตอบแทนจากวิถีแห่งสวรรค์ ค่าชะตาวาสนา +400!!!]

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นต่อเนื่องในห้วงความคิดของเฉินเสวียนเฟิง

เมิ่งชิงหานภายใต้การรู้แจ้ง ทะลวงระดับพลังแล้วอย่างนั้นรึ

เฉินเสวียนเฟิงตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งสดใสขึ้น

ไม่เลว ไม่เลว ศิษย์ของข้าผู้นี้ ยังนับว่ามีความสามารถ!

“ดูดซับ!” เฉินเสวียนเฟิงเอ่ยปากอย่างเด็ดขาด

ในชั่วพริบตา ค่าชะตาวาสนาทั้งหมดเก้าร้อยแต้ม แปรเปลี่ยนเป็นระดับพลังที่แท้จริง ไหลเข้าสู่ร่างของเฉินเสวียนเฟิง!

ตูม!!!

กล้ามเนื้อและกระดูกของเฉินเสวียนเฟิง ล้วนส่งเสียงดังเปรี๊ยะปร๊ะราวกับถั่วที่ถูกคั่ว

เฉินเสวียนเฟิงหลับตาลง ใบหน้าปรากฏแววพึงพอใจและเพลิดเพลินเล็กน้อย

ครู่ต่อมา เฉินเสวียนเฟิงลืมตาขึ้น เผยให้เห็นความยินดีจางๆ

ค่าชะตาวาสนา 900 แต้ม ทำให้ระดับพลังของเฉินเสวียนเฟิงที่ถึงขีดสุดแล้ว ก้าวไปข้างหน้าอีกประมาณ 0.3!

หากรวมกับชะตาวาสนาระดับมหาจักรพรรดิของเมิ่งชิงหาน

นั่นหมายความว่า ระดับพลังของเฉินเสวียนเฟิง เนื่องจากเมิ่งชิงหาน ได้เพิ่มขึ้นเกือบร้อยละหนึ่งแล้ว!

อย่าได้ดูแคลนว่าเหมือนจะเป็นเพียงร้อยละหนึ่ง

ต้องรู้ไว้ว่า ร้อยละหนึ่งของเฉินเสวียนเฟิงนั้น หมายความว่าอย่างไร

นั่นคือ หนึ่งความคิดดวงดาวดับสูญ หนึ่งวาจาสามภพพินาศ!

......

......