บทที่ 15: ชิงกระดูกวิญญาณจักรพรรดิหญ้าเงินครามแสนปี

ถังห่าวและภรรยาจำต้องพาถังซานจากไป เพราะอาอิ๋นพบว่าพลังชีวิตของบุตรชายใกล้จะมอดดับ อาจเป็นผลจากการคลอดก่อนกำหนด ตัวนางเองก็สูญเสียพลังชีวิตไปมหาศาลเช่นกันเพื่อให้ถังซานได้ลืมตาดูโลกอย่างปลอดภัย เพื่ออนาคตของถังซาน นางจึงเตรียมมุ่งหน้าไปยังป่าหญ้าเงินครามเพื่อขอความช่วยเหลือจากเผ่าพันธุ์ของตน

เพียงครู่เดียว ร่างของทั้งสองสามีภรรยาก็หายลับไป

ราวหนึ่งเค่อต่อมา

“พี่ห่าว พวกเราจำเป็นต้องไปจริงๆ หรือคะ? เราได้กระดูกวิญญาณจากเหลยว่านจวินมาแล้ว เป็นกระดูกวิญญาณแขนขวาสามหมื่นปี ก็นับว่าดีมากแล้วนี่คะ”

“อวี้เอ๋อร์! จูจูเฮินคือพยัคฆ์ขาวผู้มีพลังวิญญาณเต็มโดยกำเนิด ซึ่งไม่เคยปรากฏมาเกือบร้อยปีแล้ว แถมยังบรรลุระดับมหาวิญญาณจารย์ตั้งแต่อายุเพียงเจ็ดขวบ! เพื่อให้จูจูเฮินก้าวสู่ระดับพรหมยุทธ์ขีดจำกัดเช่นเดียวกับถังเฉิน ข้าจะต้องนำสิ่งที่ดีที่สุดมาให้เขา! นั่นคือพรหมยุทธ์ขีดจำกัดเชียวนะ! หากปราศจากกระดูกวิญญาณแสนปี แล้วจูจูเฮินที่อายุน้อยกว่าถังห่าวเกือบสี่สิบปี จะไปเทียบเคียงกับมันได้อย่างไร?”

ทั้งสองคือจูฮ่าวและต้ายอวี้!

สาเหตุที่พวกเขาไม่ได้ปรากฏตัวในการประลองวิญญาณจารย์ ก็เพราะได้รับบัญชาลับจากจักรพรรดิซิงหลัวให้มาจับตาดูความเคลื่อนไหวของถังห่าวนั่นเอง

ต้าอวี้เทียนสัมผัสได้ถึงความผิดปกติในการไล่ล่าถังห่าวของสำนักวิญญาณยุทธ์ช่วงนี้มานานแล้ว

ตอนแรกเขาคาดเดาว่าพวกมันอาจล่วงรู้แล้วว่าถังเฉินสิ้นชีพ แต่ก็ดูไม่สมเหตุสมผลนัก เพราะหากเป็นเช่นนั้น พวกมันคงบุกไปทำลายนิกายเฮ่าเทียนแล้ว

ต่อมาเขาก็คาดเดาไปอีกว่า หรือเชียนเต้าหลิวกำลังจะหมดอายุขัย และต้องการล่อถังเฉินออกมาเพื่อตายตกไปพร้อมกัน

จนกระทั่งการประลองสิ้นสุดลงนั่นแหละ เขาถึงได้รับข้อมูลบางอย่างที่น่าเหลือเชื่อมา

นิกายเฮ่าเทียนคือมนุษย์ พวกเขาเป็นวิญญาณจารย์

นั่นหมายความว่า... พวกเขาต้องทำบางสิ่งที่ขัดต่อผลประโยชน์ของมนุษย์หรือเหล่าวิญญาณจารย์!

...สัตว์วิญญาณ!

ต้องเป็นสัตว์วิญญาณแสนปีแน่! แน่นอนว่าต้าอวี้เทียนย่อมรู้เรื่องที่สัตว์วิญญาณแสนปีสามารถแปลงกายเป็นมนุษย์ได้

เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมา มันก็ขยายตัวอย่างบ้าคลั่งในหัวของเขา เขาสั่งการให้คนไปแจ้งความคิดนี้แก่จูฮ่าวและภรรยาทันที

หลังจากนั้น พวกเขาก็สะกดรอยตามจนไปพบกับพรหมยุทธ์อสนีบาต เหลยว่านจวิน ในสภาพแขนหักจากค้อน

จูฮ่าวและต้ายอวี้ไม่ลังเล ใช้ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ในทันที! โจมตีซ้ำเติมเหลยว่านจวินที่บาดเจ็บสาหัสอยู่แล้วจนปางตาย จากนั้นจูฮ่าวก็ลงมือสอบสวนด้วยตนเอง จนได้ความจริงว่าภรรยาของถังห่าว อาอิ๋น คือสัตว์วิญญาณแสนปีจริงๆ

ทั้งสองสังหารเหลยว่านจวินทันทีและชิงกระดูกวิญญาณมา

จากนั้นจึงแจ้งให้เหล่าทหารเดนตายและสายลับของจักรวรรดิเทียนโต่ว รวมทั้งทหารเดนตายของจักรวรรดิซิงหลัว ให้ส่งข่าวไปยังสำนักวิญญาณยุทธ์ว่าพวกเขาพบตำแหน่งของถังห่าวแล้ว

นี่คือการสร้างข้อมูลสับสน เพื่อป้องกันไม่ให้สำนักวิญญาณยุทธ์ล่วงรู้ว่าจักรวรรดิซิงหลัวก็ได้รับข้อมูลว่าอาอิ๋นเป็นสัตว์วิญญาณแสนปีเช่นกัน

พวกมันจะรู้เพียงว่ามี 'กองกำลังบางกลุ่ม' ค้นพบตัวตนของอาอิ๋น แต่จะไม่สามารถระบุได้แน่ชัดว่าเป็นกลุ่มใด

หลังจากสะกดรอยตามอย่างห่างๆ มาหลายวัน จูฮ่าวก็พบว่าถังห่าวดูเหมือนต้องการจะออกจากเขตแดนจักรวรรดิซิงหลัว

สิบวันต่อมา

แสงสีแดงฉานพลันสาดส่องไปทั่วปฐพี

“พี่ห่าว! แสงสีแดงฉานนั่นคืออะไรคะ?”

จากข้อมูลที่รวบรวมได้ ดูเหมือนอาอิ๋นจะมีความสามารถในการรับรู้เป็นวงกว้าง และเมื่อพิจารณาว่าวิญญาณยุทธ์ของนางคือหญ้าเงินคราม

จูฮ่าว ต้ายอวี้ และคนอื่นๆ จึงเลือกเดินและติดตามในสถานที่ซึ่งไม่มีหญ้าเงินครามอยู่

แม้ว่าหญ้าเงินครามจะแพร่หลาย พบได้ทั่วทั้งทวีป แต่ก็ย่อมมีสถานที่ที่หญ้าเงินครามไม่สามารถเติบโตได้

ตัวอย่างเช่น ถนนหลวง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อจักรพรรดิซิงหลัวตั้งใจที่จะเล่นงานนิกายเฮ่าเทียนอยู่แล้ว หลังจากค้นพบความสามารถของอาอิ๋น แม้จะไม่มีการถอนรากถอนโคนหญ้าเงินครามทั่วประเทศ แต่หญ้าเงินครามรอบๆ ถนนหลวงก็ถูกกำจัดจนสิ้นซาก และยังมีคนคอยตรวจสอบเป็นประจำเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีหญ้าเงินครามปรากฏในบริเวณนี้

จูฮ่าวและต้ายอวี้จึงนั่งรถม้าติดตามไปอย่างเปิดเผยบนถนนหลวง

เดิมทีพวกเขาเกือบจะหลงทางไปแล้ว เพราะใครจะไปรู้ว่าจู่ๆ จะมีการคลอดลูกกันกะทันหัน ยังดีที่หลังจากถังห่าวและอาอิ๋นออกจากจักรวรรดิซิงหลัว พวกเขาได้แวะพักกินอาหารมื้อใหญ่ในเมืองชายแดนแห่งหนึ่งของจักรวรรดิเทียนโต่ว จึงถูกสายลับของซิงหลัวพบเข้า ทำให้จูฮ่าวและสหายตามทันในที่สุด

ในจักรวรรดิเทียนโต่ว การติดตามย่อมยากลำบากกว่า พวกเขาจึงทำได้เพียงค่อยๆ ติดตามรูปแบบการเดินทางของอีกฝ่ายไป

โชคยังดีที่ถังห่าวและสหายค่อนข้างซื่อตรง พวกเขาเดินเป็นเส้นตรง แทบไม่มีเจตนาจะซ่อนเร้นเลย

ถึงกระนั้น จูฮ่าวก็ยังมาสายอยู่ดี เขามาถึงก็เพราะสัมผัสได้ถึงการต่อสู้ในบริเวณนี้ เมื่อมาถึง เขาก็พบกับแสงสีแดงฉานนี้พอดี

“การสังเวย?”

จูฮ่าวและต้ายอวี้มองจากระยะไกล เห็นร่างของอาอิ๋นกำลังสลายไปอย่างชัดเจน ขณะที่วงแหวนวิญญาณสีแดงวงหนึ่งปรากฏขึ้นบนค้อนเฮ่าเทียนของถังห่าว

ทั้งสองไม่กล้ามองต่อ แน่นอนว่าพวกเขารู้ดีว่าถังห่าวเจนจัดในการต่อสู้เพียงใด และประสาทสัมผัสต่อการถูกจ้องมองนั้นไวมาก พวกเขารีบย้ายไปยังตำแหน่งอื่นอย่างรวดเร็ว

พวกเขาเฝ้ามองจากระยะไกล เห็นพลังวิญญาณของถังห่าวระเบิดออก ทำให้ราชทินนามพรหมยุทธ์สามคนจากสำนักวิญญาณยุทธ์บาดเจ็บสาหัสในพริบตา และสังหารวิญญาณพรหมยุทธ์กับวิญญาณปราชญ์อีกนับไม่ถ้วนด้วยค้อน

“พี่ห่าว!”

เมื่อเห็นพลังต่อสู้ที่พุ่งทะยานของถังห่าว ต้ายอวี้ก็ยิ่งกังวล

“ไม่ต้องห่วง อวี้เอ๋อร์ หนึ่งเดือน... ไม่สิ ขอแค่หนึ่งสัปดาห์

ถังห่าวมีกระดูกวิญญาณครบชุดอยู่แล้ว และเขายังต้องดูแลเด็กนั่นอีก

มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเขาจะพกกระดูกวิญญาณติดตัว หรือโง่พอที่จะเอาไปซ่อนไว้ที่อื่น

ข้าคาดว่าถังห่าวจะไม่กลับนิกายเฮ่าเทียนในเร็วๆ นี้แน่นอน

อย่างน้อยเขาก็มีลูกกับสัตว์วิญญาณแสนปี เพื่อชื่อเสียงของนิกายเฮ่าเทียน อย่างน้อยเขาก็ต้องรอให้พายุลูกนี้สงบลงก่อน

กระดูกวิญญาณแสนปี ถ้าไม่ได้ลองคว้ามา ข้าคงนอนตายตาไม่หลับ”

ต้ายอวี้กัดริมฝีปาก มองสีหน้าที่ไม่ยอมแพ้ของจูฮ่าวแล้วพยักหน้า

“ก็ได้ค่ะ แต่ท่านต้องจำไว้ว่า ข้าคือภรรยาของท่าน! ถ้าท่านเป็นอะไรไป...”

นางพูดไม่จบ แต่จูฮ่าวเข้าใจดี หากไม่มีเขา ต้ายอวี้ก็คงไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ

“เชื่อใจข้า!”

ทั้งสองแยกจากกัน

วิญญาณยุทธ์ของต้ายอวี้ไม่เหมาะกับการติดตามหรือหลบหนี เพื่อไม่ให้เป็นตัวถ่วง นางจึงเดินทางกลับไปก่อน

ส่วนจูฮ่าว อาศัยคุณลักษณะของพยัคฆ์นรกอสูร ติดตามถังห่าวไปห่างๆ

และไม่ใช่การติดตามโดยตรง แต่เป็นการค่อยๆ ตามร่องรอยการเดินทางของถังห่าวที่ต้องอุ้มเด็กไปด้วย

เกิดเรื่องมากมายในสัปดาห์นี้ ที่อันตรายที่สุดคือการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเชียนเต้าหลิว แม้ว่าถังห่าวจะหลบหนีไปได้สำเร็จโดยใช้ 'ระเบิดวงแหวน' และทักษะวิญญาณที่เก้า แต่เชียนเต้าหลิวก็สัมผัสได้ถึงตัวตนของจูฮ่าว

ทว่า เชียนเต้าหลิวกลับไม่แยแส 'ขยะตัวเล็กๆ' ระดับวิญญาณพรหมยุทธ์ผู้นี้และจากไปทันที

เดิมทีจูฮ่าวก็คิดจะถอยเช่นกัน กระดูกวิญญาณชิ้นเดียวก็ถือว่าดีมากแล้ว แต่แล้วเขาก็ฉุกคิดขึ้นมา

การมาของเชียนเต้าหลิวคงไม่ใช่มาเล่นๆ ใช่หรือไม่? ถ้าเป็นเช่นนั้น ถังห่าวต้องบาดเจ็บสาหัสแน่นอน!

โดยไม่ลังเล เขาใช้หมู่บ้านโดยรอบเป็นศูนย์กลางในการสืบสวน

ไม่นาน เขาก็พบว่าหมู่บ้านที่ชื่อ 'หมู่บ้านวิญญาณศักดิ์สิทธิ์' จู่ๆ ก็มีช่างตีเหล็กคนใหม่ชื่อถังห่าว

จูฮ่าวไม่ได้เฝ้าสังเกตบ้านของถังห่าวโดยตรง แต่เลือกที่จะอยู่ห่างๆ บางครั้งก็ใช้เพียงหางตามอง

ในที่สุด คืนหนึ่ง ถังห่าวก็จากไป

จูฮ่าวค่อยๆ สะกดรอยตาม โดยเว้นระยะห่างไว้มากพอสำหรับการหลบหนี

ถังห่าวเข้าไปในน้ำตก?

จูฮ่าวไม่ได้ตามเข้าไปทันที เขารอจนถึงเที่ยงวันของวันรุ่งขึ้น ซึ่งเป็นเวลาที่ทารกน้อยนามถังซานตื่นมาได้สักพักแล้ว

และถังห่าวก็ได้ออกไปหาอาหารให้ถังซานแต่เช้า

นี่คือโอกาส!

จูฮ่าวแทรกตัวผ่านม่านน้ำตกและค้นพบถ้ำอย่างรวดเร็ว

หญ้าเงินครามต้นหนึ่ง?

ภรรยาของถังห่าว อาอิ๋น?

จูฮ่าวไม่สนใจนาง เขาสังเกตสำรวจรอบๆ อย่างระมัดระวัง

ช่องว่างเล็กๆ?

เขาทุบไปที่พื้นอย่างแรงจนมันแตกออก เผยให้เห็นกล่องใบเล็กที่ซ่อนอยู่

จูฮ่าวหายใจหอบหนัก เขาเปิดกล่องใบเล็กออกโดยไม่ลังเล

กระดูกวิญญาณ!

กระดูกวิญญาณแสนปี!

“ฮ่าฮ่าฮ่า!”

โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เขาถอนรากหญ้าเงินครามต้นนั้นออกมาแล้วจากไปทันที

“ฮ่าฮ่าฮ่า กระดูกวิญญาณแสนปี มันเป็นของเรา! เป็นของจักรวรรดิซิงหลัวแล้ว!”