บทที่ 16: การเปิดเผยวิญญาณยุทธ์แฝด

“ไม่เอาน่า น้องหญิง เจ้าก็รู้ทักษะวิญญาณของอาฮ่าวไม่ใช่หรือ

นอกเหนือจากสามวงแหวนแรกที่เป็นทักษะวิญญาณที่ปรับให้เข้ากับตระกูลจูแล้ว ทักษะวิญญาณหลังๆ ล้วนเน้นไปที่ความเร็วและการลอบสังหาร

ถ้าเขาคิดจะหนีจริงๆ ต่อให้ถังเฮ่ากลายเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ ข้าก็ไม่เชื่อว่าเขาจะอยู่ในสภาพดีนักหลังจากสังหารเชียนสวินจี๋ ซึ่งเป็นอัครพรหมยุทธ์สายวิญญาณยุทธ์เทวดา

ที่เขายังไม่กลับมา อาจเป็นเพราะมีความเป็นไปได้ที่จะได้กระดูกวิญญาณแสนปี อย่ากังวลไปเลย”

ภายในพระราชวังซิงหลัว ต้ายอวี้เทียนกำลังปลอบโยนน้องสาวของเขา

แต่ต้ายอวี้จะทนได้อย่างไร? เขาบอกว่าจะเสร็จภายในหนึ่งสัปดาห์ แต่ตอนนี้มันเกือบหนึ่งเดือนแล้ว เขาก็ยังไม่ปรากฏตัว สิ่งนี้จะไม่ทำให้ต้ายอวี้เป็นห่วงสถานการณ์ของจูฮ่าวได้อย่างไร?

“ข้ากลับมาแล้ว ฝ่าบาท อ้าว... อาอวี้ เจ้าก็อยู่ที่นี่ด้วย ฮ่าฮ่า กระดูกวิญญาณแสนปี ข้าได้มันมาแล้ว”

ต้ายอวี้ไม่สนใจกระดูกวิญญาณในมือของจูฮ่าวเลยแม้แต่น้อย นางเดินตรงเข้าไป สัมผัสโน่นสัมผัสนี่บนตัวจูฮ่าว

“พี่ฮ่าว”

“อาอวี้”

จูฮ่าวเองก็รู้ถึงความรู้สึกของต้ายอวี้ในขณะนี้ โดยไม่พูดอะไรมาก เขากอดต้ายอวี้ไว้และนิ่งเงียบ

แม้ว่าต้ายอวี้เทียนจะร้อนรนมากเช่นกัน แต่กระดูกวิญญาณก็ไม่หนีไปไหน

หลังจากรออยู่ครู่หนึ่ง ทั้งสองก็ผละออกจากกัน จูฮ่าวก้าวไปข้างหน้าและหยิบกระดูกวิญญาณทั้งสองชิ้นออกมา

กระดูกแขนขวาสามหมื่นปี มีคุณสมบัติสายฟ้า แต่ไม่ทราบที่มาของสัตว์วิญญาณที่แน่ชัด

กระดูกขาขวาแสนปี มาจากหญ้าเงินครามแสนปี แต่เมื่อมันมาถึงแสนปีแล้ว ก็น่าจะเรียกมันว่าจักรพรรดิหญ้าเงินครามถึงจะเหมาะสม

ในปัจจุบัน ต้ายอวี้เทียนและคนอื่นๆ ยังไม่ทราบถึงการมีอยู่ของจักรพรรดิหญ้าเงินคราม เพียงแค่เรียกมันว่าจักรพรรดิตามอายุของมันเท่านั้น

ระดับพลังวิญญาณของต้ายอวี้เทียนสูงถึง 86 แล้ว ในตอนนี้ เขาอายุมากกว่าถังเฮ่า แต่ถังเฮ่ากลายเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์เร็วกว่ามาก แม้กระทั่งสังหารสังฆราชแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ได้ทันทีหลังจากที่เพิ่งเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์

“บัดซบ ถังเฉิน!”

หากกระดูกวิญญาณสืบทอดของตระกูลต้ายยังอยู่ ป่านนี้ต้ายอวี้เทียนคงก้าวขึ้นเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ไปนานแล้ว บัดซบเอ๊ย

เมื่อมองไปที่กระดูกขาขวาจักรพรรดิหญ้าเงินครามแสนปี ความโลภในดวงตาของต้ายอวี้เทียนก็ยิ่งรุนแรงขึ้น แต่ในไม่ช้า ร่างของถังเฉินก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

ตอนที่มันโจมตีวังหลวง ถังเฉินบรรลุขอบเขตอัครพรหมยุทธ์แล้ว แต่พลังต่อสู้ที่แท้จริงของเขาก็เพียงพอที่จะเอาชนะพยัคฆ์ขาวนรกที่เกิดจากราชทินนามพรหมยุทธ์สองคนได้

หากจักรพรรดิองค์ก่อนไม่ใช้รากฐานของซิงหลัวเดิมพันชีวิตเพื่อทำให้มันบาดเจ็บสาหัส คาดว่าสายเลือดพยัคฆ์ขาวทั้งหมดคงถูกสังหารหมู่ไปแล้ว

สายเลือดพยัคฆ์ขาวในอดีตนั้นเผด็จการเกินไป ในยุคที่เลวร้ายที่สุด มีเพียงกองกำลังที่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์ซิงหลัวเท่านั้นที่มีราชทินนามพรหมยุทธ์ภายในจักรวรรดิซิงหลัว ราชทินนามพรหมยุทธ์อิสระล้วนถูกกำจัดสิ้น

จนกระทั่งการต่อสู้ครั้งแรกของถังเฉิน ที่เขาแสดงพลังอันไร้เทียมทานออกมา เขาได้โจมตีวังหลวงซิงหลัว

เขาทุบจักรพรรดิซิงหลัวและจักรพรรดิองค์ก่อนในยุคนั้นโดยตรง รวมถึงภรรยาของพวกเขาด้วย พยัคฆ์ขาวนรกระดับราชทินนามพรหมยุทธ์ พยัคฆ์ขาวนรกที่เกิดจากการหลอมรวมของราชทินนามพรหมยุทธ์สองคน พวกเขาถูกถังเฉินทุบจนตายคาที่ และกระดูกวิญญาณก็ถูกชิงไป

อย่างไรก็ตาม ถังเฉินในตอนนั้นก็ไม่ได้อยู่ในสภาพที่ดี แต่ต้ายอวี้เทียน ซึ่งบรรลุระดับวิญญาณปราชญ์แล้ว กลับไม่กล้าเคลื่อนไหว เขากลัว ถังเฉินเหลือบมองเขาอย่างดูแคลนแล้วจากไปโดยตรง จนกระทั่งต้ายอวี้เทียนมาคิดทบทวนในภายหลัง เขาถึงตระหนักได้ว่าถังเฉินผู้เผด็จการไม่ได้โจมตีเขา ดูเหมือนว่าตอนนั้นเขาคงจะถึงขีดจำกัดแล้ว แต่เขากลับขี้ขลาด

ตอนนี้ เมื่อนึกถึงร่างของถังเฉิน เขาก็ยังไม่สามารถรวบรวมกำลังใดๆ ได้เลย บัดซบ!

“มอบกระดูกวิญญาณแสนปีให้จูจูเฮิน ข้ามีคำขอเพียงข้อเดียว: สังหารสำนักเฮ่าเทียนให้สิ้น!!!”

จูฮ่าวรู้ดีถึงสถานการณ์ปัจจุบันของต้ายอวี้เทียน เขาหวาดกลัวและใจสลายจากการโจมตีวังหลวงของถังเฉิน

“หว่านเยว่” จักรพรรดินีซิงหลัวเดินเข้ามากอดต้ายอวี้เทียนที่กำลังแตกสลาย

“ข้าไร้ประโยชน์ใช่ไหม? แค่นึกถึงถังเฉิน ข้าก็ไม่มีความคิดที่จะดูดซับกระดูกวิญญาณแสนปีเพื่อไปแก้แค้นสำนักเฮ่าเทียนอีกต่อไปแล้ว”

“ไม่ใช่อย่างแน่นอนเพคะ ท่านเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ในใจข้าเสมอ เป็นท่านที่ช่วยจักรวรรดิซิงหลัวจากการล่มสลาย เป็นท่านที่นำข้าและกองทัพไปขัดขวางความละโมบของจักรวรรดิเทียนโต่ว และต่อมา แม้แต่ถังเฉินก็ไม่ได้โจมตีราชวงศ์ซิงหลัว ทั้งหมดนั้นไม่ใช่เพราะฝ่าบาทหรอกหรือเพคะ?”

ต้ายอวี้เทียนไม่ได้ลุกขึ้น บางครั้ง ต้ายอวี้เทียนก็ชอบที่จะซบอยู่ในอ้อมแขนของภรรยา เขาหยิบชิ้นส่วนกระดูกออกมาจากเครื่องมือวิญญาณของเขา ซึ่งดูเหมือนจะเป็นส่วนหนึ่งของกะโหลกศีรษะ

“กระดูกชิ้นนี้ถูกบรรพบุรุษของเราเรียกว่ากระดูกเทวะ ตระกูลมังกรอสรพิษสายฟ้าสีครามก็ดูเหมือนจะมีสิ่งที่คล้ายกัน เรียกว่าเก้าจอมราชันมังกรแท้จริง เมื่อความแข็งแกร่งของจูจูเฮินถึงขอบเขตราชทินนามพรหมยุทธ์ มอบกระดูกเทวะนี้ให้เขา ข้าหวังว่ามันจะช่วยเขาได้บ้าง”

“เจ้าควรดูดซับกระดูกวิญญาณชิ้นนี้” ต้ายอวี้เทียนรับกระดูกแขนขวาสามหมื่นปีมา “ข้าจำได้ว่าเจ้ายังไม่มีกระดูกแขนขวา ไว้เดี๋ยวเราไปที่ห้องหนังสือด้วยกัน เจ้าดูดซับกระดูกวิญญาณ ส่วนข้าจะตรวจสอบสถานการณ์ล่าสุดภายในจักรวรรดิซิงหลัว”

...

อีกด้านหนึ่ง ตำหนักดยุก

จูจูเฮินไม่ได้กำลังบ่มเพาะตามปกติในขณะนี้ เขากลับยืนอยู่ที่ทางเข้า ราวกับกำลังรออะไรบางอย่าง ทันใดนั้น ดวงตาของเขาก็สว่างวาบขึ้น “ท่านแม่”

ขณะที่จูจูเฮินกำลังจะพูด เขาก็เห็นจูฮ่าวกำลังอุ้มต้ายอวี้ที่หลับใหลลงจากรถม้า จูฮ่าววางนิ้วไว้ที่ริมฝีปาก ส่งสัญญาณให้เขาเงียบ “ตามข้ามา”

จูจูเฮินไม่ได้ถามว่าจูฮ่าวกำลังจะทำอะไร ตอนนี้เขาเป็นเพียงมหาวิญญาณจารย์ จูฮ่าวคงไม่บอกเขา

จูฮ่าววางต้ายอวี้ลงบนเตียง และพาจูจูเฮินไปยังห้องลับแห่งหนึ่ง “นี่คือห้องลับที่ข้าใช้บ่มเพาะปกติ เข้าไปด้วยกันเถอะ” จูจูเฮินไม่ได้พูดอะไรมากและเดินตามจูฮ่าวเข้าไป

“เจ้าควรดูดซับกระดูกวิญญาณชิ้นนี้ ถ้าเจ้าทำได้ วงแหวนวงที่สามของเจ้าจะสูงกว่า 5,000 ปี เมื่อเจ้าไปถึงวงแหวนวงที่สี่ ตำหนักดยุกของเราและราชวงศ์จะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อช่วยให้เจ้าบรรลุระดับ 10,000 ปี”

จูจูเฮินมองไปที่กระดูกวิญญาณในมือและนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง มันใสดุจคริสตัล ปรากฏเป็นสีฟ้าทอง และดูเหมือนจะมีแสงดาวระยิบระยับอยู่ภายใน แม้เพียงแค่ถือมันไว้ จูจูเฮินก็รู้สึกถึงความรู้สึกที่แปลกประหลาด—ความรู้สึกของชีวิต

ชีวิตที่ปรากฏเป็นความรู้สึกในใจของเขา ประกอบกับสีของกระดูกวิญญาณ หากจูจูเฮินยังเดาไม่ได้ว่านี่คือกระดูกวิญญาณประเภทใด เขาก็ไม่คู่ควรกับสถานะผู้ข้ามโลกของเขาแล้ว

“ท่านพ่อ จริงๆ แล้ว ข้าอยากถามมาตลอดว่า จักรวรรดิซิงหลัวของเรามีศัตรูที่แข็งแกร่งมากอยู่หรือครับ?”

“เอาล่ะ จูจูเฮิน เจ้ายังเด็กเกินไ...”

ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ เขาก็เห็นจูจูเฮินทำการสิงสู่ ไม่! การสิงสู่ของพยัคฆ์นรกอสูร!

เมื่อมองไปที่ลวดลายพยัคฆ์นรกอสูรบนหน้าผากของจูจูเฮิน ผมของเขาเปลี่ยนเป็นสีดำ และดวงตาของเขากลายเป็นรูม่านตาแมว

“วิญญาณยุทธ์แฝด!!! เจ้า... เจ้า...”

“ข้าขอโทษครับ ท่านพ่อ ข้า...” เดิมที จูจูเฮินเตรียมพร้อมรับการซักถามจากจูฮ่าว แต่จูฮ่าวกลับเดินตรงเข้ามากอดจูจูเฮิน

“ไม่เป็นไร อาเฮิน เป็นความจริงที่ผู้มีวิญญาณยุทธ์แฝดทุกคนต้องตายในช่วงร้อยปีที่ผ่านมา แต่ประวัติศาสตร์หลายพันปีก่อนหน้านั้นไม่ใช่ของปลอม จักรวรรดิซิงหลัวมีวิธีที่จะช่วยให้เจ้าผงาดขึ้นมาได้”

ในฐานะจักรวรรดิที่มีมรดกยาวนานนับพันปี จักรวรรดิซิงหลัวย่อมเคยมีผู้มีวิญญาณยุทธ์แฝดถือกำเนิดขึ้น และย่อมมีวิธีที่จะช่วยให้พวกเขาผงาดขึ้นมาได้

“รีบดูดซับกระดูกวิญญาณแสนปีซะ หลังจากเจ้าเสร็จแล้ว ข้าจะพาเจ้าเข้าวัง ข้าจะบอกรายละเอียดให้เจ้าฟังตอนนั้น”

จูจูเฮินไม่พูดอะไรอีก เขานั่งขัดสมาธิเพื่อดูดซับกระดูกวิญญาณ

มีเพียงจูฮ่าวที่อยู่นอกประตูเท่านั้น ที่มีรอยยิ้มที่ไม่อาจควบคุมได้ปรากฏบนใบหน้าของเขา

ฮ่าฮ่าฮ่า ลูกชายข้ามีวิญญาณยุทธ์แฝด ฮ่าฮ่าฮ่า กระดูกวิญญาณแสนปี วิญญาณยุทธ์แฝด สำนักเฮ่าเทียน! พวกแกรอไปเลย!