บทที่ 12 เคล็ดวิชาต่อสู้

“ใคร?”

หนิงฝานขมวดคิ้ว ค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ทางเข้าถ้ำแล้วเอ่ยถาม

ไม่แปลกที่เขาจะระวังตัว

เมื่อตอนกลางวันหนิงฝานเพิ่งจะใช้กลอุบายเดียวกันลอบโจมตีจ้าวหยวนไค่ไปยกหนึ่ง หนิงฝานไม่อยากจะโดนกลอุบายเดียวกันนี้บ้าง

“ศิษย์น้องหนิง ข้าคือเส้าหง”

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากนอกประตู

เส้าหง?

หนิงฝานพึมพำกับตัวเอง วินาทีต่อมาเขาก็เปิดประตู ก็พบร่างหนึ่งยืนอยู่นอกถ้ำจริงๆ คนผู้นั้นคือเส้าหงที่วางแผนให้จ้าวหยวนเจ๋อต้องเสียชีวิต

“ศิษย์น้องหนิง ได้ยินชื่อเสียงมานาน ขอคุยด้วยสักครู่ได้หรือไม่?”

เส้าหงยิ้มแล้วเอ่ยปาก

“เชิญเข้ามา”

ก็เหมือนคำกล่าวที่ว่า “คนที่ยิ้มก็ไม่ควรทำร้าย” หนิงฝานเห็นว่าเส้าหงมีท่าทีที่ดี จึงถอยไปครึ่งก้าว เปิดทางให้เข้าไปในถ้ำ

……

…

ภายในถ้ำ

หนิงฝานและเส้าหงนั่งหันหน้าเข้าหากัน ฝ่ายแรกเปิดประเด็นถามตรงๆ

“ศิษย์พี่เส้าหง มาหาศิษย์น้องที่นี่มีเรื่องอะไรหรือ?”

เหอะๆ

เส้าหงหัวเราะแห้งๆ สองสามครั้ง ถูมือไปมาที่หน้าอก หลังจากครุ่นคิดคำพูดแล้วก็เอ่ยปาก

“อ๊ะ!”

“ข้าเส้าหงอยากจะมาขอโทษศิษย์น้องหนิง ศิษย์น้องหนิงอาจจะยังไม่รู้ว่า เมื่อตอนกลางวันจ้าวหยวนเจ๋อคนนั้นอาจจะมาหาเรื่องศิษย์น้องหนิงเพราะคำพูดสองสามคำของศิษย์พี่ แน่นอนว่านี่ไม่ใช่เจตนาของศิษย์พี่ เป็นเพียงความเข้าใจผิดเล็กน้อยเท่านั้น”

เส้าหงพูดความจริงออกมา

เมื่อตอนกลางวันตอนที่หนิงฝานสังหารจ้าวหยวนเจ๋อ เส้าหงก็เฝ้าดูอยู่ไกลๆ พูดตามตรง เมื่อเห็นจ้าวหยวนเจ๋อตายไปแล้ว เส้าหงก็เหงื่อเย็นไหลอาบแผ่นหลัง

ระดับพลังของเขากับจ้าวหยวนเจ๋อไม่ต่างกันมากนัก พลังของเขาเหนือกว่าเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

หากเขาลงมือ

มีความเป็นไปได้สูงที่จะต้องตายในมือของหนิงฝานเช่นกัน

และสาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้เส้าหงมาขอขมาก็คือ เมื่อไม่นานมานี้เขาเห็นกับตาว่าหนิงฝานกระโดดโลดเต้นเดินเข้าไปในหอเก็บคัมภีร์

ต้องรู้ว่าหนิงฝานถูกผู้อาวุโสเก้าซัดไปเต็มๆ หนึ่งหมัด ในสถานการณ์เช่นนี้หนิงฝานกลับยังกระโดดโลดเต้นได้

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม เส้าหงต้องปฏิบัติอย่างระมัดระวัง

หากถูกหนิงฝานสืบได้ว่าที่จ้าวหยวนเจ๋อมาหาเรื่องเป็นเพราะเขา เกรงว่าจะถูกหนิงฝานจงเกลียดจงชัง มิสู้มาขอขมาด้วยตนเองยเสียยังจะดีกว่า

“โอ้?”

หนิงฝานพยักหน้าเล็กน้อย

การที่จ้าวหยวนเจ๋อมาหาเรื่องเกี่ยวข้องกับคนตรงหน้าหรือ?

เขายังไม่รู้จริงๆ

แต่ในเมื่อเส้าหงมาด้วยตนเอง คงไม่ใช่แค่มาบอกเขาเรื่องนี้ง่ายๆแน่ แล้ววินาทีต่อมา เส้าหงก็พลิกฝ่ามือ ในฝ่ามือก็ปรากฏป้ายคำสั่งขึ้นมาหนึ่งอัน

“ป้ายคำสั่งเข้าแดนชำระมลทินอันนี้ ศิษย์พี่ยินดีมอบให้ศิษย์น้องหนิง พรุ่งนี้สามารถพาคู่บำเพ็ญไปสำรวจแดนชำระมลทินด้วยกันได้”

เส้าหงกล่าว

ใช่

“แดนชำระมลทิน คือพื้นที่ที่ถูกปิดล้อมอยู่หลังเขาของสำนัก ด้านบนคือผาสารภาพผิด ว่ากันว่าศิษย์ที่ถูกขังอยู่ที่ผาสารภาพผิดหากมีความคับแค้นใจ สามารถกระโดดลงมาจากหน้าผา และหากทนทานต่อลมปราณหนึ่งหมื่นเมตรโดยตกลงมาแล้วไม่ตาย ก็จะสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของคนผู้นั้นได้”

“คำว่าบริสุทธิ์ ก็มีความหมายเช่นนี้”

“ทุกๆ ช่วงเวลาหนึ่ง สำนักเทวะจะมอบสิทธิพิเศษให้ศิษย์เข้าสู่แดนชำระมลทินเพียงสองถึงสามตำแหน่ง ศิษย์ต้องแย่งชิงป้ายคำสั่ง ใครได้ป้ายก็สามารถพาคู่บำเพ็ญเข้าไปผจญภัย ค้นหาสมบัติล้ำค่าแห่งสวรรค์และปฐพี รวมถึงมีโชควาสนาและโชคชะตาอันยิ่งใหญ่ต่างๆ ที่รออยู่”

“สิทธิพิเศษนี้ล้ำค่ามาก”

เส้าหงเน้นย้ำ

“โอ้?”

หนิงฝานเลิกคิ้ว

เส้าหงคนนี้เพื่อขอขมาตนเองกลับส่งป้ายคำสั่งที่ล้ำค่าเช่นนี้มาให้ ไม่ว่าจะอย่างไร ในเมื่อเส้าหงส่งมา เขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

“เช่นนั้นข้าหนิงฝานก็ขอขอบคุณศิษย์พี่เส้าแล้ว”

หนิงฝานประสานหมัดคำนับ แล้วรับป้ายคำสั่งมา

“จริงสิ ศิษย์น้องหนิงได้เรียนเคล็ดวิชาหรือไม่?”

ทันใดนั้นเส้าหงก็ถามขึ้น

“เคล็ดวิชา? 'คัมภีร์หยินหยางเร้นลับ'?”

หนิงฝานถามกลับ

“แน่นอนว่าไม่ใช่ 'คัมภีร์หยินหยางเร้นลับ' เป็นเคล็ดวิชาบำเพ็ญคู่ที่ศิษย์ทุกคนต้องฝึกฝนหลังจากเข้าร่วมสำนักเทวะ ศิษย์พี่หมายถึงเคล็ดวิชาต่อสู้”

“แตกต่างจากเคล็ดวิชาบำเพ็ญคู่ที่ใช้ได้เฉพาะตอนบำเพ็ญคู่ เคล็ดวิชาต่อสู้คือพื้นฐานการบำเพ็ญเพียรของผู้ฝึกยุทธ์ เคล็ดวิชาต่อสู้ระดับสูงบางอย่างถึงกับสามารถทำให้พลังปราณของผู้ฝึกยุทธ์เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างลึกซึ้ง จนสามารถยกระดับพลังของผู้ฝึกยุทธ์ไปอีกขั้นได้”

“ศิษย์น้องหนิงน่าจะยังไม่ได้ฝึกฝนเคล็ดวิชาต่อสู้ใช่หรือไม่? พรุ่งนี้สามารถไปที่หอวิทยายุทธ์ก่อน เพื่อเลือกเคล็ดวิชาต่อสู้ที่เหมาะสมสักหนึ่งวิชา”

“พรุ่งนี้บ่ายศิษย์พี่จะมาหาศิษย์น้องที่ถ้ำอีกครั้ง แล้วค่อยเดินทางไปยังหลังเขาของสำนักพร้อมกัน ถึงตอนนั้นจะมีผู้อาวุโสนำทางเข้าไปในแดนชำระมลทินด้วยกัน”

เส้าหงอธิบายอย่างใจเย็น

โอ้…

เมื่อได้ยินดังนั้น ในดวงตาของหนิงฝานก็ฉายแววเข้าใจ

'คัมภีร์จิตเทียนเสวียน' นั่น หรือว่าคือเคล็ดวิชาต่อสู้?

เพียงแต่

หนิงฝานไม่ต้องการจะบอกเล่าถึงการมีอยู่ของ 'คัมภีร์จิตเทียนเสวียน' ให้คนอื่นรู้ จึงยิ้มแล้วพูดกับเส้าหงว่า

“ขอบคุณศิษย์พี่ที่ให้ความกระจ่าง ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พรุ่งนี้ศิษย์น้องจะไปที่หอวิทยายุทธ์ก่อน เพื่อศึกษาเคล็ดวิชาต่อสู้สักหนึ่งวิชาแล้วค่อยว่ากัน”

“แน่นอน”

เส้าหงกล่าว

จากนั้นเส้าหงก็ลุกขึ้นยืน

หนิงฝานก็ลุกขึ้นยืน เตรียมจะส่งแขก

แต่ขณะที่เส้าหงกำลังจะจากไป เขาก็หยุดฝีเท้าทันที เหลือบมองไปยังส่วนลึกของถ้ำ แล้วหัวเราะแห้งๆ

“เหอะๆ”

“ยังไม่ได้พบกับคู่บำเพ็ญของศิษย์น้องหนิงเลยนะ?”

หนิงฝานขมวดคิ้ว

พรุ่งนี้ย่อมมีโอกาส

สีหน้าของเส้าหงแข็งทื่อไป แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก

……

…

รุ่งเช้าวันต่อมา

หนิงฝานออกจากถ้ำแล้วรีบเดินทางไปยังหอวิทยายุทธ์ทันที ระหว่างทางมีสายตามากมายจับจ้องมาที่เขา คาดว่าข่าวที่เขาได้อันดับหนึ่งใน “ระดับกะ” แต่ใกล้จะตาย คงจะแพร่ไปถึงหูของใครหลายคน วันนี้เมื่อเห็นหนิงฝานกระโดดโลดเต้น ก็ย่อมตกใจในใจ

หนิงฝานก็ไม่คิดจะปิดบัง เพราะเขาก็ไม่สามารถซ่อนตัวอยู่ในถ้ำได้ตลอดไป นั่นก็ไม่ต่างอะไรกับการเป็นคนไร้ประโยชน์จริงๆ

หอวิทยายุทธ์

สถานที่เก็บคัมภีร์วิทยายุทธ์ทั้งหมดที่ตั้งอยู่ภายในสำนัก มีทั้งหมดเก้าชั้น จะต้องมีคุณสมบัติตรงตามเงื่อนไขบางอย่างจึงจะสามารถเข้าไปในชั้นที่สูงขึ้นได้

ศิษย์ใหม่สามารถเข้าได้ชั้นหนึ่ง

ศิษย์เฝ้าหอหลังจากตรวจสอบป้ายเฝ้าหอของหนิงฝานแล้ว ก็เข้าไปยังชั้นหนึ่งของหอวิทยายุทธ์ สิ่งที่เห็นคือชั้นหนังสือที่วางเรียงราย

บนชั้นหนังสือมีม้วนตำรามากมาย ม้วนตำราเหล่านี้ทั้งหมดคือคัมภีร์เคล็ดวิชา!

หลากหลาย มีครบทุกอย่าง

แต่ในชั้นหนึ่งของหอเก็บคัมภีร์นี้แม้จะมีคัมภีร์เคล็ดวิชามากมาย แต่ระดับชั้นกลับไม่สูงนัก คัมภีร์เคล็ดวิชาก็แบ่งออกเป็น: เทียน ตี้ เสวียน หวง สี่ระดับ

และแต่ละระดับยังแบ่งออกเป็นสามขั้นคือ สูง กลาง และต่ำ

คัมภีร์เคล็ดวิชาในชั้นหนึ่งของหอเก็บคัมภีร์โดยพื้นฐานแล้วเป็นระดับหวงขั้นต่ำ มีระดับหวงขั้นกลางอยู่บ้างบางเล่ม ระดับหวงขั้นสูงไม่เห็นเลยสักเล่ม

……

…

หนิงฝานเดินไปที่ชั้นหนังสือแห่งหนึ่งอย่างไม่ตั้งใจ แล้วหยิบคัมภีร์เคล็ดวิชาขึ้นมาหนึ่งเล่ม

หลังจากอ่านอย่างละเอียด หนิงฝานก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วแน่น

ไม่ใช่ว่าไม่เข้าใจ

แต่ว่ามันง่ายเกินไป!!!

หนิงฝานเปิดอ่านคัมภีร์อีกสองสามเล่ม แต่ไม่มีเล่มใดเลยที่เทียบกับ 'คัมภีร์จิตเทียนเสวียน' หากจะเปรียบเทียบ คัมภีร์นี้เปรียบเสมือนศิลปะอันประณีต ละเอียดลออที่สุดในการจัดสรรการไหลเวียนของพลังวิญญาณภายในร่างกาย บางครั้งก็ซับซ้อนจนแทบเกินเข้าใจ เป็นเคล็ดวิชาต่อสู้ที่ละเอียดลึกซึ้งและลึกล้ำกว่าเคล็ดวิชาอื่นๆ ทั้งหมด

เคล็ดวิชาอื่นๆ นั้นเรียบง่ายเกินกว่าจะเทียบได้ ใช้เพียงคำง่ายๆ อย่าง “บน–ล่าง–ซ้าย–ขวา” มากำหนดทิศทางของพลังปราณ

แม้แต่ 'หยาบ' ก็ยังไม่นับ

ขยะเกินไปแล้ว

หนิงฝานขมวดคิ้ว

ภายใต้เงื่อนไขที่มี 'คัมภีร์จิตเทียนเสวียน' อยู่แล้ว เคล็ดวิชาต่อสู้เหล่านี้ไม่สามารถทำให้หนิงฝานสนใจได้เลย

เคล็ดวิชาที่สูงกว่ายังต้องอยู่ชั้นบน แต่เสียดายที่ตอนนี้ข้าไม่มีสิทธิ์เข้าไปในชั้นที่สูงกว่าของหอวิทยายุทธ์

ไปแดนชำระมลทินก่อนเถอะ

ที่นั่นน่าจะมีอะไรดีๆ อยู่ไม่น้อย

……

…