บทที่ 11 เย่หงเหลียนคือบุคลิกที่สองของอวิ๋นชิงเหยา?
บทที่ 11 เย่หงเหลียนคือบุคลิกที่สองของอวิ๋นชิงเหยา?
ในเวลาเดียวกัน
หนิงฝานกลับมายังถ้ำ หลังจากได้ระบายเมื่อครู่ ทั้งร่างก็รู้สึกสดชื่นเป็นพิเศษ ราวกับรู้สึกว่าเส้นลมปราณทั่วร่างปลอดโปร่งขึ้นมาก
“ท่านพี่”
อวิ๋นชิงเหยาเข้ามาใกล้หนิงฝาน ในมือถือยาเม็ดอยู่สองเม็ด
ยาเม็ดนี้ เมื่อวานหนิงฝานและอวิ๋นชิงเหยาเคยใช้แล้ว
แค่กๆ
หนิงฝานไอแห้งๆ สองครั้ง ละสายตาไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ผลักยาเม็ดตรงหน้าออกไป
“ไม่ต้อง วันนี้ข้าอยากจะลองบำเพ็ญคู่โดยไม่ใช้ยาเม็ดดู”
“ได้หรือ?”
อวิ๋นชิงเหยาเอียงคอ แล้วทำตามข้อเสนอของหนิงฝาน
ปัง
พร้อมกับเสียงทุ้ม หนิงฝานและอวิ๋นชิงเหยาล้มลงบนเตียง ทั่วทั้งถ้ำก็อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของ "การบำเพ็ญเพียร"
วินาทีต่อมา
แสงสว่างจ้าพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า สำหรับแสงสว่างที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ หนิงฝานเคยเห็นมาแล้วสองครั้งจึงไม่รู้สึกแปลกใจ
เขาโคจรเคล็ดวิชาบำเพ็ญคู่เข้าสู่สภาวะบำเพ็ญเพียร
ครู่ใหญ่ต่อมา
หนิงฝานลืมตาขึ้น
แต่วินาทีต่อมา
หนิงฝานกลับตกใจอย่างยิ่ง!!
ไม่ถูกต้อง
คนบนเตียงเดิมทีถอดเสื้อผ้าออกแล้ว แต่ตอนนี้กลับมีเสื้อชั้นในสีขาวเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งตัว นี่กลับมาใส่เสื้อผ้าอีกแล้วหรือ?
ความเย็นชาบนใบหน้าของเย่หงเหลียนหายไปจนหมดสิ้น แต่นางยังคงกัดฟันแน่น ในดวงตาที่มองไปยังหนิงฝานมีร่องรอยของเจตนาฆ่าที่เจือปนด้วยความงอนและความเขินอาย
หากไม่ได้เห็นด้วยตาตนเอง เกรงว่าชาตินี้หนิงฝานคงจะจินตนาการไม่ออกว่าสายตาที่ผสมผสานระหว่าง 'ความงอน' 'ความเขินอาย' และ 'เจตนาฆ่า' นั้นเป็นอย่างไร
“หยุด รอเดี๋ยวก่อน!”
เสียงของเย่หงเหลียนสั่นเทา พยายามจะหยุดหนิงฝาน
“เป็นอะไรไป ภรรยาข้า? นี่หยุดไม่ได้นะ”
จิตใจของหนิงฝานแน่วแน่
……
…
เย่หงเหลียนกัดฟันแน่น
เขาตอบนางแล้ว
สองครั้งก่อนหน้านี้ในสถานการณ์เดียวกัน อีกฝ่ายไม่สามารถสื่อสารได้ แต่ตอนนี้อีกฝ่ายดูเหมือนจะมีสติ แม้ว่าสถานการณ์ตอนนี้จะค่อนข้าง…
เย่หงเหลียนก็ต้องถามข้อมูลที่เป็นประโยชน์ออกมาให้ได้
“เจ้า อืม เจ้าเป็นใครกันแน่?”
“สามีของเจ้าไง”
เย่หงเหลียน: …
“หยก จี้หยกมีทั้งหมดกี่ชิ้น เจ้ารู้หรือไม่ว่าจี้หยกชิ้นอื่นอยู่ที่ไหน?”
“จี้หยกอะไร?”
เย่หงเหลียน: …
“ข้ามาได้อย่างไรกันแน่ เหตุใดทุกครั้งจึงต้องมาเจอสถานการณ์เช่นนี้ มีวิธีเพิ่มพลังโดยไม่ต้องพึ่งเรื่องพรรค์นี้หรือไม่… อึก”
“ข้าไม่รู้นี่”
เย่หงเหลียน: …
เย่หงเหลียนถามคำถามต่อเนื่อง หนิงฝานไม่รู้คำตอบเลยสักข้อ ในระหว่างการตอบคำถาม หนิงฝานก็ตระหนักได้ถึงเรื่องหนึ่ง
คนตรงหน้าดูเหมือนจะไม่ใช่อวิ๋นชิงเหยา!?
ไม่ว่าจะเป็นรูปลักษณ์ หรืออุปนิสัย
แม้กระทั่งคำพูด
ผู้หญิงตรงหน้าแตกต่างจากอวิ๋นชิงเหยาโดยสิ้นเชิง
“เจ้าคือใคร?”
หนิงฝานถามคำถามออกไป
“แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียน ธิดาศักดิ์สิทธิ์ เย่ เย่หงเหลียน”
เย่หงเหลียนตอบ แล้วจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้า
นี่คือการหยั่งเชิงของเย่หงเหลียน
หากคนตรงหน้ารู้ความหมายของชื่อนี้แล้วหดหายไปในทันทีก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้
นางอยากจะดูว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าจะมีปฏิกิริยาอย่างไรหลังจากได้ยินชื่อนี้ แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงคือ หนิงฝานไม่มีการกระทำใดๆ… ไม่… ควรจะบอกว่าการกระทำของหนิงฝานไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ยังคงบำเพ็ญเพียรด้วยจิตใจที่แน่วแน่
ไม่
ไม่ดีแล้ว
ต้องรีบถาม นางรู้สึกว่าการบำเพ็ญเพียรครั้งนี้กำลังจะจบลงแล้ว
ใช่
ก็คือหลังจากเสร็จสิ้นแล้ว นางก็จะกลับไปยังแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียน
แต่ไม่รอให้เย่หงเหลียนเอ่ยปาก หนิงฝานก็ถามต่อ
“เช่นนั้นพี่สาวนางฟ้า”
“ระดับพลังของท่านเป็นอย่างไร?”
“เทียน ขอบเขตเทียนจี๋” เย่หงเหลียนตอบ
เดิมทีควรจะเป็นเย่หงเหลียนที่ถามข้อมูลเพิ่มเติม แต่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เย่หงเหลียนกลับเป็นฝ่ายเสียเปรียบ
จังหวะทั้งหมดอยู่ในมือของหนิงฝาน
คำถามสุดท้าย
ลมหายใจของหนิงฝานค่อนข้างหนักหน่วง
ถาม…
“สามีของท่านเก่งหรือไม่?”
เย่หงเหลียน: …
ไม่รอให้เย่หงเหลียนตอบ
วินาทีต่อมา
หยินหยางประสานกันอย่างสมบูรณ์ ภายใต้การเสริมของเคล็ดวิชา พลังปราณของทั้งสองผสมผสานกันอย่างกลมกลืน บำเพ็ญเพียรถึงจุดสูงสุดในเวลาเดียวกัน
แสงสีขาวสายหนึ่งห่อหุ้มคนทั้งสองไว้
……
…
จนกระทั่งกลางดึก
หนิงฝานเพิ่งจะฟื้นตัวจากของการบำเพ็ญคู่ หลังจากสัมผัสได้เพียงครู่เดียว เขาก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจอย่างยิ่ง ระดับพลังเพิ่มขึ้นอีกแล้ว!
จากขอบเขตหวงจี๋ขั้นที่หกเพิ่มขึ้นเป็นขอบเขตหวงจี๋ขั้นที่แปด
เป็นการเลื่อนระดับสองขั้นเช่นเดียวกัน
ความยากในการเลื่อนระดับจากขอบเขตหวงจี๋ขั้นที่หกไปยังขอบเขตหวงจี๋ขั้นที่แปดนั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่ายากกว่าการเลื่อนระดับจากขอบเขตหวงจี๋ขั้นที่สี่ไปยังขอบเขตหวงจี๋ขั้นที่หก นั่นก็หมายความว่า การบำเพ็ญคู่ครั้งนี้ให้ประโยชน์แก่หนิงฝานมากกว่าการบำเพ็ญคู่ครั้งก่อน คนอื่นบำเพ็ญคู่ครั้งแรกจะมีการเลื่อนระดับมากที่สุด หลังจากนั้นก็จะยากขึ้นเรื่อยๆ
แต่หนิงฝานกลับมีการเลื่อนระดับครั้งละมากกว่าครั้งก่อน
แต่การเลื่อนระดับครั้งนี้ต้องใช้หินปราณถึงสามร้อยก้อน โชคดีจริงๆ ที่ผู้อาวุโสเก้าคนนั้นส่งหินปราณมาให้มากกว่าสองพันก้อน
มิฉะนั้นตอนนี้ข้าคงต้องกังวลเรื่องทรัพยากรบำเพ็ญเพียรแล้ว
หนิงฝานจุปากเบาๆ
วินาทีต่อมา
หนิงฝานก็มองไปที่ข้างกาย อวิ๋นชิงเหยานอนนิ่งอยู่ข้างๆ ความยุ่งเหยิงบนเตียงบ่งบอกถึงความคลั่งไคล้ของคนทั้งสองเมื่อหลายชั่วยามก่อน
……
…
หนิงฝานขมวดคิ้ว
“'เย่หงเหลียน' คนนั้นคือใครกันแน่?”
“คนอื่น?”
หรือว่าเป็นอีกด้านหนึ่งของอวิ๋นชิงเหยา?
แต่ไม่น่าแปลกใจที่พลังของตนเองเพิ่มขึ้นเร็วขนาดนี้ คาดว่าพลังที่แท้จริงของอวิ๋นชิงเหยาก็คือขอบเขตเทียนจี๋!
หนิงฝานแอบจุปาก
ขอบเขตเทียนจี๋ในนิกายเทพหยินหยาง ตนเองไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเข้าใกล้ ตอนนี้กลับกลายเป็นคู่บำเพ็ญของตนเองไปอย่างงงๆ?
แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียน
ใช่
ขอเพียงรู้ว่าแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนคืออะไร บางทีอาจจะรู้ว่าเย่หงเหลียนกับอวิ๋นชิงเหยามีความสัมพันธ์อะไรกันแน่
หนิงฝานพึมพำกับตัวเอง
เขาอาศัยช่วงที่อวิ๋นชิงเหยายังพักผ่อนอยู่ เดินออกจากถ้ำไปเอง เลี้ยวลดคดเคี้ยวมาถึงหอเก็บคัมภีร์แล้วเริ่มเปิดอ่านหนังสือทีละเล่ม
การเปิดอ่านหลายชั่วยาม
ไม่ว่าจะเป็นหนังสือเล่มไหน หนิงฝานก็ไม่พบชื่อแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียน ไม่ต้องพูดถึงชื่อเย่หงเหลียนเลย
ในโลกนี้ ขอบเขตเทียนจี๋ถือว่าเป็นยอดฝีมือระดับสูงแล้ว เย่หงเหลียนคนนั้นไม่มีทางที่จะไร้ชื่อเสียงอย่างแน่นอน
เย่หงเหลียนคนนั้นไม่มีอยู่จริง และก็ไม่มีสถานที่ที่เรียกว่าแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนด้วย คาดว่าเย่หงเหลียนก็คือภรรยาที่บำเพ็ญเพียรจนธาตุไฟเข้าแทรก แล้วจินตนาการถึงบุคลิกอื่นขึ้นมา…
เพราะในสำนักเทวะที่มั่นคงดั่งทองนี้ การเปลี่ยนคนตอนบำเพ็ญคู่ แล้วเปลี่ยนกลับมาหลังจากบำเพ็ญคู่เสร็จ มันช่างเหลือเชื่อเกินไป
สีหน้าของหนิงฝานเคร่งขรึม
นี่ไม่ใช่ข่าวดีเลยนะ บำเพ็ญเพียรจนธาตุไฟเข้าแทรก
ต้องรักษา
หนิงฝานกลับมายังถ้ำ
“ท่านพี่?”
อวิ๋นชิงเหยาตื่นขึ้นมาแล้ว พอเห็นหนิงฝานกลับมาก็รีบเข้ามาใกล้ มองอีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่ไร้เดียงสา
“ดึกขนาดนี้ ไปทำอะไรมาหรือ?”
“ไม่เป็นไร”
หนิงฝานเงยหน้าขึ้น มองด้วยสายตาที่ห่วงใยแล้วตบบ่าของอวิ๋นชิงเหยาที่ 'ธาตุไฟเข้าแทรก'
“สามีแค่เป็นห่วงเจ้านะ”
อวิ๋นชิงเหยาเอียงคอ: ?
ไม่รอให้ทั้งสองคนคุยกันต่อ
ก๊อกๆ
ประตูถ้ำถูกเคาะ