บทที่ 2 เกมสะท้อนสู่ความเป็นจริง

บทที่ 2 เกมสะท้อนสู่ความเป็นจริง

“ขอให้คุณฝันดีนะ ว่าแต่เมืองเพลิแคนทาวน์อยู่ไม่ไกลจากฟาร์มเท่าไหร่หรอก คุณเดินตามทางที่เรามาเมื่อกี้ไปทางตะวันออกเรื่อย ๆ ก็จะถึงตัวเมืองแล้ว ร้านขายสินค้าเกษตรของครอบครัวปิแอร์ก็อยู่ที่นั่นนะ และเพราะคุณมาที่นี่ ชาวเมืองเพลิแคนทาวน์ทุกคนก็เลยอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับคุณมาก อย่าลืมไปทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ ๆ ในเมืองบ้างล่ะ”

ลูอิสกล่าวเตือนลีออนพร้อมรอยยิ้ม

ลีออนพยักหน้าแสดงว่ารับทราบ จากนั้นลูอิสก็ตบไหล่ลีออนเบา ๆ แล้วเดินออกจากกระท่อมไป

หลังจากลูอิสจากไป ลีออนก็ไม่ได้รีบร้อนออกไปสำรวจฟาร์มที่เป็นของเขาแล้ว แต่กลับเปิดหน้าต่างระบบของตัวเองขึ้นมาแทน

หน้าจอระบบแสดงข้อมูลดังนี้:

ชื่อ: ลีออน (หลี่ อ๋าง)

ฟาร์ม: ไร่ดาวแดง (เปิดใช้งานแล้ว)

สิ่งที่โปรดปรานที่สุด: (ข้อความเฉพาะ)

การทำฟาร์ม:

การเก็บของป่า:

การขุดเหมือง:

การต่อสู้:

การตกปลา: 0

ความสามารถพิเศษ: ไม่มี

สิ่งของในกระเป๋า: ขวาน · พลั่ว · บัวรดน้ำ · เคียว · จอบ (5/12 ชิ้น สามารถอัพเกรดได้)

แม้จะเป็นหน้าจอที่เรียบง่าย แต่ลีออนกลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างยิ่ง เพราะหน้าจอระบบนี้คือหน้าจอตัวละครจากเกมทำฟาร์มชื่อดังนั่นเอง

ตอนที่ลีออนถูกรถบรรทุกดินส่งมายังโลกนี้ เขาก็รู้สึกแปลก ๆ แล้ว หน่วยงานที่เขาทำงานชื่อกลุ่มบริษัทโจจา เมืองที่เขาอยู่ชื่อเมืองจูจู ประเทศของเขาชื่อสาธารณรัฐวานกิล และกำลังทำสงครามกับจักรวรรดิกอตโทร คนส่วนใหญ่ในโลกนี้ยังนับถือเทพเจ้าที่ชื่อโยบาด้วย

ตอนแรกลีออนรู้สึกว่าฉากหลังของโลกที่เขามาถึงนั้นดูคุ้นตาอย่างประหลาด จนกระทั่งเขาพบจดหมายจากคุณปู่บนโต๊ะทำงาน และเห็นชื่อฟาร์มที่เขาเป็นคนตั้งเอง เขาก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าทำไมโลกนี้ถึงดูคุ้นเคยนัก

เพราะที่นี่คือโลกของเกมทำฟาร์มชื่อดัง เกมที่ถูกโฆษณาว่าเป็นเกมทำฟาร์มแบบสบาย ๆ ผ่อนคลาย แต่จริง ๆ แล้วเป็นสุดยอดเกมทำฟาร์มที่คุณจะต้องทำงานอย่างหนักและยาวนาน

ส่วนหน้าจอระบบนี้ ลีออนก็เพิ่งตื่นขึ้นมาเมื่อเขาพบจดหมายซองนั้น เพียงแต่ก่อนหน้านี้มันแสดงสถานะว่ายังไม่เปิดใช้งาน แต่หลังจากที่เขาเซ็นสัญญาโอนกรรมสิทธิ์กับลูอิส นายกเทศมนตรีเมืองเพลิแคนทาวน์ หน้าจอนี้ก็ถูกปลดล็อกอย่างเป็นทางการ

นี่จึงเป็นเหตุผลที่ลีออนมายังเมืองชนบทนี้ และสืบทอดฟาร์มของ 'คุณปู่' คนนี้ ส่วนหนึ่งก็เพื่อระบบ อีกส่วนหนึ่งก็เพื่ออนาคตของตัวเอง

ยังไงซะ ชีวิตนี้ก็ไม่คิดจะกลับไปเป็นลูกจ้างอีกแล้ว ในเมื่อมีฟาร์มของตัวเองที่สามารถปลูกเองขายเองเป็นเจ้าของฟาร์มได้ แล้วทำไมต้องไปก้มหน้าก้มตาทำงานให้คนอื่นดูถูกด้วยล่ะ?

และในฐานะผู้เล่นเกมทำฟาร์มชื่อดัง ลีออนไม่กังวลเลยว่าจะหาเงินจากการสืบทอดฟาร์มนี้ไม่ได้ เขารู้ทางลัดดี ถ้าไม่รวยก็ผิดหลักการแล้ว

ดังนั้น หลังจากที่แน่ใจว่าระบบของเขาใช้งานได้และปลดล็อกฟังก์ชันทั้งหมดแล้ว ลีออนก็เตรียมพร้อมที่จะเริ่มต้นชีวิตในฟาร์ม

ก่อนอื่น เขาต้องตามหาเมล็ดพาร์สนิป 15 เมล็ด ซึ่งเป็นของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้น เมล็ดพืชตระกูลผักชีฝรั่งที่มีลักษณะคล้ายหัวไชเท้าและเป็นญาติกับผักกาด

แต่หลังจากค้นหาในกระท่อมที่ไม่ใหญ่นักอยู่พักใหญ่ ลีออนก็พบกับความผิดหวัง เขาไม่เจอรางวัลของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้นนี้เลย และเมื่อลองค้นหาดูอีกครั้ง ก็ยังคงไม่พบอะไร

ตอนนี้เองที่ลีออนเข้าใจว่า เกมก็คือเกม ความจริงก็คือความจริง เมื่อเกมเข้ามาสู่โลกแห่งความเป็นจริง หลายสิ่งหลายอย่างที่เขาคุ้นเคยก็เปลี่ยนไปอย่างเงียบ ๆ

แต่สิ่งนี้ไม่ได้หยุดความกระตือรือร้นของลีออน ไม่มีเมล็ดพืชแถมให้ก็ไม่เป็นไร ก็แค่ไปซื้อมาปลูกไม่ได้เหรอ? ก่อนที่เขาจะลาออกจากกลุ่มบริษัทโจจา เขาก็ได้รับเงินเดือน 2,000 หน่วยเงิน ซึ่งมากกว่าเงินเริ่มต้นในเกมที่ให้มา 500 หน่วยเงินอย่างแน่นอน ถือว่าเป็นเงินทุนเริ่มต้นที่เหลือเฟือ

แต่ตอนนี้สิ่งที่ลีออนสนใจมากกว่าคือ สถานการณ์ของเครื่องมือที่ระบบของเขามีให้ ว่ามันเป็นอย่างไรกันแน่

เพราะการทำฟาร์มในโลกแห่งความเป็นจริงต้องใช้ทั้งกำลังกายและเทคนิค ถึงแม้ตอนเด็ก ๆ เขาจะเติบโตในชนบท แต่ลีออนก็ไม่ค่อยคุ้นเคยกับงานนี้เท่าไหร่ เพราะหลังจากที่ครอบครัวมีฐานะดีขึ้นและย้ายไปอยู่ในเมือง เขาก็ไม่เคยต้องมาเกี่ยวข้องกับการทำฟาร์มเลย

ลีออนเดินออกจากบ้าน มองดูวัชพืช หิน และท่อนไม้ที่ขึ้นรกหนาแน่นเต็มฟาร์ม ทันใดนั้น เคียวสีเงินก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

เขาลองเหวี่ยงเคียวดู เคียวเล่มนี้ค่อนข้างเบา ลีออนจึงลองเหวี่ยงมันไปที่วัชพืชที่อยู่ข้างหน้า และวัชพืชทั้งหมดในบริเวณที่ใบมีดของเคียวผ่านก็หายไปในทันที

“นี่มันน่าสนุกมาก”

เมื่อเห็นฉากที่ไม่เป็นไปตามหลักการนี้ ลีออนก็รู้สึกตื่นเต้น ถ้าตอนเด็กเขามีเคียวแบบนี้ ดอกคาโนลาในรัศมีแปดกิโลเมตรคงไม่เหลือรอดแน่

ประสิทธิภาพของเคียวทำให้ลีออนรู้สึกว่าชีวิตการทำฟาร์มของเขาอาจจะง่ายขึ้นมาก เขาจึงตัดสินใจเริ่มจากการเคลียร์พื้นที่ว่างเปล่าหน้ากระท่อมก่อน

ทุกครั้งที่เขาเหวี่ยงเคียว พื้นที่หนึ่งก็จะถูกทำความสะอาดจนเกลี้ยง ไม่มีวัชพืชเหลืออยู่เลย นอกจากก้อนหินและท่อนไม้ที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น

หลังจากที่เคลียร์พื้นที่ขนาดใหญ่ได้แล้ว ลีออนก็เริ่มหอบ แม้ว่าเขาจะไม่ต้องลงมือตัดวัชพืชเอง แต่การเหวี่ยงเคียวเป็นเวลานานก็ยังต้องใช้แรงไม่น้อย

นี่เป็นปัญหาทั่วไปของคนหนุ่มสาวในยุคปัจจุบัน นอกจากบางอาชีพแล้ว สุขภาพร่างกายของคนหนุ่มสาวส่วนใหญ่อยู่ในสภาวะที่เรียกว่าสุขภาพกึ่งดี

เมื่อลีออนหยุดการเคลียร์วัชพืช เขาก็สังเกตเห็นว่า บริเวณที่วัชพืชถูกกำจัดไป นอกจากดินและหินที่ถูกเปิดเผยออกมาแล้ว ยังมีสิ่งของที่น่าสนใจปรากฏขึ้นอีกด้วย

มีทั้งหมดสามอย่าง: ฟางข้าวสีเหลืองที่มัดรวมกัน พืชสีเขียวที่พันกัน และเมล็ดพืชเล็ก ๆ ที่ผสมรวมกันเป็นกำมือ

ทันทีที่เขายื่นมือออกไปสัมผัส ลีออนก็เห็นหน้าจอคำอธิบายปรากฏขึ้นตรงหน้า

“ใยพืช (ทรัพยากร): วัตถุดิบธรรมชาติจากพืช”

“หญ้าแห้ง (ทรัพยากร): หญ้าที่ตากแห้งแล้ว สามารถใช้สำหรับเลี้ยงสัตว์”

“เมล็ดพืชผสม (เมล็ดพันธุ์): มีเมล็ดพืชหลายชนิดผสมอยู่ ลองปลูกดูสิว่าจะได้อะไร”

และในขณะที่สัมผัสสิ่งเหล่านี้ ลีออนก็เห็นข้อความแจ้งเตือนจากระบบว่าสิ่งของเหล่านี้สามารถเก็บเข้ากระเป๋าสตางค์ของระบบได้โดยตรง

ตอนนี้ลีออนรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที ความเป็นจริงก็คือความจริง แต่เขามีระบบ! นั่นหมายความว่า เขาสามารถใช้เคียวตัดหญ้าเพื่อสะสมเมล็ดพืชผสมเหล่านี้มาปลูกได้

เมล็ดพืชผสมในเกมนั้น สามารถปลูกได้ทั้งมันฝรั่ง พาร์สนิป และกะหล่ำดอก ซึ่งถือเป็นทรัพยากรเมล็ดพืชที่ดีในช่วงเริ่มต้น เพราะยกเว้นพาร์สนิป ราคาเมล็ดพืชอีกสองชนิดก็ไม่ถูก เขาไม่แน่ใจว่าเงินของเขาสามารถซื้อเมล็ดพืชได้มากแค่ไหน แต่ตอนนี้มีโอกาสได้ฟรี เขาก็ต้องคว้าไว้ก่อน

เมื่อรู้ถึงวิธีการได้เมล็ดพืชผสม ลีออนก็มีกำลังใจขึ้นมาทันที วัชพืชจำนวนมากที่ปกคลุมฟาร์ม ตอนนี้ในสายตาของเขาก็คือเมล็ดพืชผสมกองแล้วกองเล่า