บทที่ 26 พายุหมุนน้ำบนทะเลเกลียวคลื่น

บทที่ 26 พายุหมุนน้ำบนทะเลเกลียวคลื่น

“จริงๆ แล้วเจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลใจหรอก” ไอส์พูดกับเฉินฟานอย่างกะทันหัน “การที่เจ้าจะไปหาจูลิสครั้งนี้ อาจจะได้อะไรบางอย่างมาก็เป็นได้”

“พูดให้ถึงที่สุดแล้ว มังกรสองชนิดเจ็ดตัว ก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องกังวลใจมากนัก”

“อืม” เฉินฟานพยักหน้า

“ว่าแต่… จริงๆ แล้วลุงมีคำถามหลายอย่างที่อยากถามเจ้ามาตลอด แต่ก็ไม่มีโอกาสเหมาะๆ เสียที” ไอส์กล่าว “เจ้าทำได้อย่างไรกันแน่?”ลุงจำได้ว่าเจ้ามีแค่พรสวรรค์พิเศษเสริมร่างกายให้แข็งแกร่งอย่างเดียวไม่ใช่รึไง?“เจ้าเลี้ยงมังกรเขาเกราะเหล็กจนถึงขั้นนี้ได้อย่างไร?”

“แน่นอน ถ้าเจ้าไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอก ข้าก็แค่อยากรู้เท่านั้น”

“เรื่องนี้ก็ไม่มีอะไรที่ไม่อยากบอกหรอก” เฉินฟานเกาศีรษะ “แต่ข้าก็ไม่รู้จริงๆ ว่าควรอธิบายอย่างไร”

“ไม่รู้ว่าควรอธิบายอย่างไร?” ไอส์ถามอย่างสงสัย

“อืม” เฉินฟานพยักหน้า “ท่านก็เห็นแล้ว ฟาร์มของข้าพังขนาดนั้น จะมีวิธีการเลี้ยงดูแบบพิเศษได้อย่างไร หรือว่ามังกรเขาเกราะเหล็กต้องเลี้ยงแบบยากจน? ยิ่งเลี้ยงให้ยากจนพรสวรรค์ยิ่งสูง?”

“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก…” ไอส์ส่ายหน้ายิ้มอย่างขมขื่น

จริงอยู่ ดูจากสภาพฟาร์มเลี้ยงมังกรของเฉินฟาน ถ้าไม่ใช่เพราะเสี่ยวเฮยและเสี่ยวฮุยรู้จักจับปลา มีหวังแม้แต่หนูสักตัวก็คงเลี้ยงไม่ไหว

ฉะนั้น หากจะบอกว่าเฉินฟานมีวิธีพิเศษในการเลี้ยงมังกรเขาเกราะเหล็ก ก็ยากที่จะเชื่อได้จริงๆ

แน่นอน ก็ไม่อาจตัดความเป็นไปได้ที่บริเวณฟาร์มใกล้ป่าใหญ่ราล์ฟอาจมีสถานที่พิเศษที่มีพลังพิเศษ เช่น บ่อน้ำที่สามารถกระตุ้นศักยภาพของเผ่าพันธุ์มังกร แต่นั่นก็เป็นเพียงการคาดเดา ตราบใดที่เฉินฟานไม่บอก ก็ไม่มีใครรู้ได้

“ว่าแต่…” พอคิดถึงตรงนี้ ไอส์ก็ถามต่อ “เจ้าสืบรู้ตัวตนของเจ้าตัวเล็กในโอ่งนั่นรึยัง?

“เสี่ยวจินน่ะหรือ? ยังไม่รู้” เฉินฟานถอนหายใจ

ในครั้งแรกที่พบไอส์ เฉินฟานเคยถามว่าไอส์รู้จักเสี่ยวจินหรือไม่ เพราะไอส์ในฐานะผู้ค้าขายมังกรย่อมมีความรู้กว้างขวาง

แต่สิ่งที่ทำให้เฉินฟานผิดหวังก็คือแม้แต่ไอส์ก็ไม่สามารถระบุตัวตนของเสี่ยวจินได้ และไม่เคยได้ยินเรื่องของสิ่งมีชีวิตที่กระโดดออกมาจากก้อนหินอีกด้วย

อืม เฉินฟานเคยได้ยินเรื่องของสิ่งมีชีวิตหนึ่งชนิด แต่นั่นคือลิง ไม่ใช่มังกร

หลังจากที่เฉินฟานได้รับ 《สารานุกรมมังกรเบื้องต้น》 เขาเปิดอ่านจนเล่มเกือบพัง แต่ก็ไม่พบเบาะแสใดที่อาจเกี่ยวข้องกับเสี่ยวจินเลย

“เจ้าก็ไม่ต้องรีบร้อน เมื่อไปถึงที่ของจูลิส เจ้าก็สามารถถามป้าของเจ้าได้ แม้ข้าจะเป็นผู้ค้าขายมังกร แต่ส่วนใหญ่ก็มีประสบการณ์กับมังกรทั่วไปเท่านั้น ในเรื่องของมังกรระดับสูงนั้นข้าไม่ค่อยรู้มากนัก” ไอส์กล่าว “ป้าจูลิสของเจ้าอาจจะรู้มากกว่าข้า”

“ท่านหมายความว่า เสี่ยวจินอาจเป็นมังกรระดับสูง?” ดวงตาของเฉินฟานเป็นประกาย เขาจำได้ว่าในนิยาย บัฟไม่จำเป็นต้องเป็นคุณปู่คุณตาเสมอไป บางครั้งก็อาจเป็นสัตว์บางตัว

เช่น นกของหลินตง อินทรีของหยางกั๋ว หรือ อู่จู้ของฟานฉิน…

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง การที่บัฟของเขาเป็นปลาไหลก็คงจะสมเหตุสมผลอยู่หรอกมั้ง

“เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่?” ไอส์มองเฉินฟานแวบหนึ่ง แล้วส่ายหน้า “ข้าเคยตรวจดูแล้ว ปลาไหลทองคำของเจ้ามีเพียงพลังธาตุน้ำที่อ่อนแอมากเท่านั้น ขณะที่มังกรระดับสูงแม้จะเป็นมังกรวัยเด็กก็ยังมีพลังธาตุที่ทรงพลังมาก”

“ข้าเลยว่าเจ้าเสี่ยวจินของเจ้าไม่ใช่มังกรหรอก แต่เป็นสัตว์เวทสายพันธุ์ประหลาด แถมยังเป็นพวกที่อ่อนแอมากๆ ด้วย”

“โอ้” เมื่อถูกไอส์สาดน้ำเย็น เฉินฟานก็ไม่ได้รู้สึกท้อแท้

แม้เฉินฟานจะหวังมาตลอดว่าเสี่ยวจินจะเป็นบัฟอย่าง “คุณปู่” แต่ถึงไม่ใช่ก็ไม่เป็นไร

หลังจากอยู่ร่วมกันมานาน เขาถือว่าเสี่ยวจินเป็นครอบครัวไปแล้ว

ทุกวันนี้ถ้าเสี่ยวจินไม่สามารถแข็งแกร่งขึ้นได้อีก มันก็เป็นเรื่องดี

อย่างน้อยเสี่ยวจินก็จะไม่จากไปเพื่อความฝันเหมือนเสี่ยวฮุยและเสี่ยวเฮย

คิดถึงตรงนี้ เฉินฟานตั้งใจว่าเมื่อกลับไปจะต้องดีต่อเสี่ยวจินให้มากกว่าเดิม หากเขาต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวจนแก่เฒ่า คนที่อยู่เคียงข้างเขาจนวาระสุดท้ายอาจเป็นเสี่ยวจิน

ข้อแม้คือเสี่ยวจินต้องมีอายุยืนขนาดนั้น…

ในระหว่างการเดินทางที่เหลือ เฉินฟานได้ซักถามไอส์เกี่ยวกับเรื่องของเผ่าพันธุ์มังกรอยู่ตลอด

ไอส์มีความรู้กว้างขวาง รู้เรื่องมากมาย ทั้งหมดนี้ล้วนทำให้เฉินฟานได้เปิดหูเปิดตา

ในยามปกติไอส์มักยุ่งมาก ทุกครั้งที่มาที่ฟาร์มเลี้ยงมังกรผิงฟานก็รีบร้อนเสมอ เฉินฟานจึงไม่มีโอกาสถามเรื่องเหล่านี้

ในระหว่างการสนทนา เฉินฟานยังได้รู้ว่าปกติแล้วไอส์มักไปยังฟาร์มเลี้ยงมังกรระดับสามขึ้นไป หากไม่ใช่เพราะเจ้าของฟาร์มเลี้ยงมังกรผิงฟานเป็นเฉินฟาน และหากไม่ใช่เพราะเขาเป็นอาของเฉินฟาน เขาคงไม่แม้แต่จะมองฟาร์มเลี้ยงมังกรระดับหนึ่งอย่างฟาร์มเลี้ยงมังกรผิงฟาน

แต่ไอส์ก็ยังได้แสดงความชื่นชมต่อผลงานของเฉินฟาน

ห้าปีก่อนหน้านี้ไม่นับ แต่อย่างน้อยตอนนี้เสี่ยวฮุยและเสี่ยวเฮย รวมถึงหน่วยรื้อถอนที่เฉินฟานเลี้ยงดูขึ้นมา ถือเป็นสุดยอดของมังกรเขาเกราะเหล็ก สุดยอดในด้านพรสวรรค์

ถ้าในอนาคตเฉินฟานยังทำแบบนี้ต่อไปได้ แค่เลี้ยงมังกรเขาเกราะเหล็กอย่างเดียวก็รวยเละแล้ว

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ถึงวันที่เจ็ด เฉินฟานและไอส์ในที่สุดก็มาถึงทะเลเกลียวคลื่น

บนผิวทะเลสีดำแสนมืดมิดนั้น คลื่นซัดสาดอย่างบ้าคลั่ง มีน้ำวนขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้นเป็นระยะ แล้วพายุหมุนน้ำมหึมาก็พุ่งทะยานออกจากกลางน้ำวน เชื่อมต่อระหว่างท้องฟ้าและพื้นน้ำราวกับมังกรน้ำขนาดยักษ์ ถ้าเรือธรรมดาๆ แล่นเข้ามาแถวนี้ มีหวังได้จมหายไปในทะเลภายในเวลาไม่นานแน่

เมื่อเห็นภาพเช่นนี้ ใบหน้าของเฉินฟานก็ซีดเซียวไปเล็กน้อย ถึงแม้ว่ามังกรรัตติกาลนัยน์ตาแดงจะบินอยู่บนฟ้า แต่เมื่อเห็นพายุหมุนน้ำที่มีอำนาจทำลายล้างน่ากลัว เฉินฟานก็กลัวว่าหากเกิดเหตุผิดพลาด อาจถูกดูดเข้าไปในนั้น

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ไอส์ที่อยู่ระดับเชื่อมพันธสัญญาอาจจะไม่เป็นอะไร แต่เขาที่ยังไม่ถึงขั้นรับรู้สัมผัสด้วยซ้ำต้องตายหยังเขียดแน่

แต่ถึงเฉินฟานจะกลัวจนขาสั่น ใบหน้าของไอส์กลับเรียบเฉยสงบนิ่ง

มังกรรัตติกาลนัยน์ตาแดงพลิกตัวหลบหลีกพายุหมุนน้ำอย่างคล่องแคล่ว ราวกับกำลังเดินเล่นในสวนหลังบ้าน พายุหมุนน้ำมากมายพุ่งผ่านข้างตัวไป แต่กลับไม่อาจแตะต้องแม้แต่ขนของมันได้

“วางใจเถอะ แม้ว่าน้ำวนที่นี่จะไม่มีรูปแบบที่แน่นอน แต่พายุหมุนน้ำกลับมีรูปแบบ” ไอส์ยิ้มให้เฉินฟาน “พวกเราที่มาที่นี่เป็นประจำ ล้วนรู้กฎของพายุหมุนน้ำเหล่านี้แล้ว ดูเหมือนอันตราย แต่จริงๆ แล้วแม้แต่การทำให้ขนของหงหลิงเปียกก็ทำไม่ได้!”

หงหลิงคือชื่อของมังกรรัตติกาลนัยน์ตาแดง

“ฮึ ฮึ” ใบหน้าของเฉินฟานยังคงซีดเซียว เขารู้ว่าไอส์พูดความจริง แต่ในใจก็ยังกลัวอยู่มาก

เหมือนกับรู้ว่าการกระโดดบันจี้จัมพ์ไม่มีปัญหา แต่พอกระโดดลงไปก็ยังกลัวอยู่ดี

“เอาล่ะ อีกเดี๋ยวก็จะถึง…” คำพูดของไอส์ยังไม่ทันจบ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที จากนั้นพายุหมุนน้ำสีดำก็พุ่งออกมาจากทะเลเกลียวคลื่น แม้แต่ไอส์ก็ไม่ทันตั้งตัว มันพุ่งชนเข้าที่ท้องของมังกรรัตติกาลนัยน์ตาแดงโดยตรง

“โครม!” มังกรรัตติกาลนัยน์ตาแดงถูกกระแทกกระเด็นออกไปทันที ไอส์และเฉินฟานต่างลอยออกจากหลังมังกร…

(จบบทที่ 26)