บทที่ 24 ธาตุ

บทที่ 24 ธาตุ

สภาพของหน่วยรื้อถอนทำให้ไอส์ประหลาดใจอย่างยิ่ง เขาจำได้อย่างชัดเจนว่าครั้งสุดท้ายที่มา ยังไม่มีมังกรเขาเกราะเหล็กสามตัวนี้

พูดอีกอย่างก็คือ มังกรเขาเกราะเหล็กสามตัวนี้ต้องเพิ่งฟักออกจากไข่ได้ไม่นานแน่ๆ

แต่นี่เพียงมังกรวัยเด็กก็มีพลังทำลายล้างถึงเพียงนี้ ช่างทำให้ผู้คนยากจะเชื่อ

สิ่งที่ทำให้ไอส์ตกใจยิ่งกว่านั้นคือ เมื่อครู่เขาชัดเจนว่ารู้สึกได้ถึงพลังธาตุดินจากตัวของมังกรเขาเกราะเหล็กทั้งสามตัวนี้!

เรื่องนี้น่าตกใจยิ่งกว่าการที่มังกรเขาเกราะเหล็กมีลมหายใจมังกรเสียอีก!

ต้องรู้ไว้ก่อนว่าสิ่งมีชีวิตทุกชนิดในโลกนี้ล้วนมีธาตุประจำตัว เช่นเดียวกับมนุษย์ ที่เรียกว่าพรสวรรค์การบำเพ็ญเพียรก็คือรูปแบบหนึ่งของความถนัดด้านธาตุนั่นเอง

เย่หยุนมีพรสวรรค์ธาตุมืด จึงบำเพ็ญพลังแห่งสายเงามืดได้อย่างว่องไว อายุยังน้อยก็เข้าสู่ระดับดึงวิญญาณ และตอนนี้กำลังมุ่งสู่ระดับหยั่งรู้

ส่วนมังกรเขาเกราะเหล็ก ธาตุของมันจัดอยู่ในธาตุทอง แม้แต่มังกรอย่างกังซาน ก็เพียงสามารถดึงพลังธาตุทองมาเสริมการป้องกันของตนเท่านั้น

แต่มังกรเขาเกราะเหล็กที่เฉินฟานเลี้ยงดูนี้ ไม่เพียงสามารถใช้ลมหายใจมังกร ยังสามารถควบคุมพลังธาตุดินได้อีก นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ถ้าเจ้ามังกรเขาเกราะเหล็กสามตัวนี้โตขึ้น ราคาก็น่าจะสูงกว่าเสี่ยวเฮยกับเสี่ยวฮุยอยู่หลายขุม

ควรกล่าวไว้ด้วยว่า ลมหายใจมังกรที่มังกรส่วนใหญ่พ่นออกมาแม้จะเป็นเปลวไฟธาตุไฟ แต่ไม่ได้หมายความว่ามังกรชนิดนั้นจะสามารถควบคุมพลังธาตุไฟได้ มันเป็นเพียงพรสวรรค์ประจำสายพันธุ์เท่านั้น

“พวกมันคือมังกรเขาเกราะเหล็กที่ข้าเพิ่งฟักออกมาน่ะ” เฉินฟานถอนหายใจ ชี้ไปที่หน่วยรื้อถอนพลางกล่าว “ชื่อเสี่ยวไช่ เสี่ยวเฉียน และเสี่ยวตุย ตามลำดับ”

“นั่นชื่ออะไรกัน?” ไอส์ขมวดคิ้วมองเฉินฟาน แล้วส่ายหน้า “ช่างเถอะ ไม่ว่าจะชื่ออะไร มังกรเขาเกราะเหล็กสามตัวนี้มีพรสวรรค์แข็งแกร่งมาก เหนือกว่าสองตัวก่อนหน้านี้ของเจ้าอีกมาก”

“โฮก!” คำพูดของไอส์เพิ่งจบลง ก่อนที่เฉินฟานจะทันตอบ หน่วยรื้อถอนก็ร้องใส่ไอส์พร้อมกัน ดวงตาฉายแววเป็นศัตรู

“ปัญญาญาณก็สูงมาก เหนือกว่าสองตัวนี้…” ไอส์พยักหน้า แต่ก่อนที่จะพูดจบ หน่วยรื้อถอนก็พุ่งเข้าใส่เขา

ต่อมาพื้นใต้เท้าของไอส์สั่นไหวอย่างรุนแรง หนามดินเล็กๆ มากมายแทงขึ้นมาจากพื้นดิน

“น่าสนใจ!” ไอส์ยกเท้าเหยียบเบาๆ พลังมหาศาลพุ่งกระจายออกไปโดยรอบ หนามดินที่เพิ่งก่อตัวถูกบดเป็นผงทันที

เห็นภาพนี้ ม่านตาของเย่หยุนหดลงเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เห็นยอดฝีมือระดับเชื่อมพันธสัญญาออกฤทธิ์ พลังนี้ช่างเหลือเชื่อจริงๆ

“หลานรักของข้า มังกรเขาเกราะเหล็กที่เจ้าเลี้ยงนี่มันน่าทึ่งจริงๆ” ไอส์พยักหน้า ต้องรู้ว่านี่เป็นเพียงมังกรวัยเด็กที่เพิ่งเกิดไม่นาน หากรอให้พวกมันโตขึ้น พลังย่อมไร้ขีดจำกัด “แต่ก็ต้องสอนเรื่องระเบียบวินัยให้ดีหน่อย ไม่อย่างนั้นคงปล่อยเช่าในราคาดีๆ ไม่ได้หรอก”

“ฮิๆ” เย่หยุนที่อยู่ข้างๆ กลับยกมือปิดปากหัวเราะ แล้วกล่าวว่า “ท่านไอส์ นี่ไม่ใช่ว่าพวกมันไร้ระเบียบ แต่เป็นเพราะท่านหาเรื่องเอง”

“หืม?” ไอส์รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเย่หยุนกับเฉินฟานไม่ธรรมดา จึงไม่โกรธกับคำพูดของเย่หยุน เพียงมองไปที่อีกฝ่ายอย่างสงสัย “ข้าไปทำอะไรตอนไหน…”

แต่ไอส์พูดไม่ทันจบก็เข้าใจแล้ว เห็นหน่วยรื้อถอนวิ่งไปอยู่หน้าเสี่ยวฮุยและเสี่ยวเฮยอย่างรวดเร็ว ก้มหัว สะบัดหางไม่หยุด

“เอ่อ…” ไอส์อึ้งไป แล้วยิ้มขื่น “ข้าผิดจริงๆ เป็นข้าที่พูดไม่ดี”

ไอส์รู้ว่ามังกรเขาเกราะเหล็กที่เฉินฟานเลี้ยงมีปัญญาญาณสูง แต่ไม่คิดว่าจะสูงถึงระดับนี้

เห็นได้ชัดว่า เสี่ยวเฮยและเสี่ยวฮุยคือหัวหน้าของหน่วยรื้อถอน สาเหตุที่หน่วยรื้อถอนโจมตีตนก็เพียงเพื่อแสดงความจงรักภักดี

การที่ตนมายืนหน้าหัวหน้าพูดว่าหัวหน้าสู้ลูกน้องไม่ได้ ก็ไม่แปลกที่ลูกน้องจะโมโห

“ไม่ใช่ความผิดของท่าน ยังเป็นปัญหาของพวกมันอยู่ดี” เฉินฟานรีบกล่าว

“เอาเถอะ ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว” ไอส์มองไปที่เฉินฟาน “ครั้งนี้ข้ามา หนึ่งคือเพื่อบอกเรื่องเสี่ยวฮุยและเสี่ยวเฮย สองคือให้เจ้าเตรียมตัว พวกเราต้องออกเดินทางแล้ว”

“ออกเดินทาง?” เฉินฟานอึ้งไปชั่วขณะ “ไปที่ไหนหรือ?”

“เพียงไม่กี่วันเจ้าก็ลืมแล้วหรือ? ก็วันเกิดของป้าเจ้าน่ะสิ” ไอส์ยิ้มกล่าว “ฟาร์มเลี้ยงมังกรของเจ้าอยู่ห่างจากฟาร์มเลี้ยงมังกรของป้าเจ้ามาก แม้จะขี่มังกรรัตติกาลนัยน์ตาแดงของข้าก็ต้องใช้เวลา ดังนั้นพวกเราต้องออกเดินทางแต่เนิ่นๆ เพื่อไม่ให้พลาดวันเกิดของป้าเจ้า”

“อ้อ แล้วพวกเราจะไปเมื่อไร?” เฉินฟานถาม

“พรุ่งนี้” ไอส์กล่าว “เดี๋ยวข้าจะพาเสี่ยวฮุยและเสี่ยวเฮยไปส่งที่กองทัพมังกรเขาเกราะเหล็กของอาณาจักรแองเจลิก้าก่อน แล้วพรุ่งนี้จะมารับเจ้าไปที่บ้านป้าเจ้า”

“…” ได้ยินคำพูดนี้ เฉินฟานเงียบไปอีกครั้ง

ในที่สุด เสี่ยวเฮยและเสี่ยวฮุยก็จากไปกับไอส์

เมื่อเสี่ยวเฮยและเสี่ยวฮุยจากไป ทั้งฟาร์มเลี้ยงมังกรผิงฟานก็เงียบเหงาทันที อากาศรอบข้างค่อยๆ กดดันขึ้น

เฉินฟานยืนอยู่ตรงนั้นไม่รู้ว่านานเท่าไร จ้องมองทิศทางที่ไอส์พาเสี่ยวเฮยและเสี่ยวฮุยจากไป เย่หยุนยืนอยู่ข้างกาย แต่ไม่รู้จะปลอบใจอย่างไร

ที่จริงแล้ว ในใจของเย่หยุนก็รู้สึกไม่ดีเช่นกัน แต่นางเข้าใจว่า เฉินฟานไม่มีทางเลือกอื่น

อีกอย่าง นี่เป็นการตัดสินใจของเสี่ยวเฮยและเสี่ยวฮุยเอง

เย่หยุนเห็นด้วยอย่างยิ่งกับคำพูดของไอส์ในตอนนั้น มังกรนั้นภาคภูมิใจและแข็งแกร่ง

แม้ตอนนี้เสี่ยวเฮยและเสี่ยวฮุยจะพึ่งพาเฉินฟาน แต่สักวันหนึ่งพวกมันก็ต้องจากไป พวกมันควรมีโลกที่กว้างขวางกว่า

เย่หยุนกับเฉินฟานเลยไม่อยากจะขวางทางเดินของเสี่ยวเฮยและเสี่ยวฮุย ได้แต่หวังให้เทพมังกรคุ้มครองพวกมัน

ผ่านไปไม่รู้ว่านานเท่าใด เฉินฟานก็ขยับตัวในที่สุด เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงหันหลังเดินเงียบๆ ไปที่ริมแม่น้ำ เงยหน้ามองผิวน้ำที่ระลอกคลื่น

“เฉินฟาน…” เย่หยุนเดินตามหลังเฉินฟาน เรียกเบาๆ

“พวกมัน… จะไม่เป็นอะไรใช่ไหม?” เฉินฟานพูดเบาๆ

“ใช่” เย่หยุนพยักหน้า “พวกมันฉลาดและเก่งขนาดนี้ ต้องอยู่ได้ดีแน่นอน”

“อืม” เฉินฟานพยักหน้า ในสมองนึกถึงวันเวลาที่ใช้ชีวิตกับเสี่ยวฮุยและเสี่ยวเฮย แต่ในใจกลับรู้สึกหนักอึ้งมากขึ้นเรื่อยๆ

“อ้าาาาาาาาาา!” เฉินฟานกระชากหน้าขึ้นทันใด ตะโกนสุดเสียงใส่ท้องฟ้า

พร้อมกับเสียงตะโกนของเฉินฟาน หน่วยรื้อถอนที่เกาะกลุ่มอยู่ข้างถังน้ำใหญ่ ไม่กล้าส่งเสียงใดๆ ก็สั่นเทาขึ้นมาทันที มองเฉินฟานด้วยสายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ส่วนเสี่ยวจินก็ว่ายออกมาจากถังน้ำใหญ่ คลานขึ้นมาบนขอบถัง ดวงตาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง

แต่เฉินฟานกลับไม่ได้ทำอะไรพิเศษ หลังจากตะโกนระบายความอัดอั้น ในใจเขาก็รู้สึกดีขึ้น

“เสี่ยวเฮยและเสี่ยวฮุยเก่งที่สุด ข้าเชื่อในตัวพวกมัน!” เฉินฟานหันหน้ามา ยิ้มพูดกับเย่หยุน

“ถูกต้อง” ไม่รู้ทำไม พอเห็นรอยยิ้มของเฉินฟาน หัวใจของเย่หยุนก็สั่นไหววูบหนึ่ง

ราวกับว่าสิ่งที่เฉินฟานพูดไม่ใช่การให้กำลังใจตัวเอง แต่เป็นคำสั่งบางอย่าง…

(จบบทที่ 24)