บทที่ 57 - เมี่ยนจึและเจียซา

"อาจารย์ตู้ ญาติทางบ้านแม่ของฉันจะแต่งงานในวันอาทิตย์นี้ รบกวนท่านไปเป็นคนทำครัวได้ไหมคะ?"

ข้างนอกสถานการณ์เปลี่ยนแปลงไปมา ตู้เส้าเจี๋ยอยู่ที่ฟาร์มที่ห่างไกล กินดื่มไม่ต้องกังวลในแต่ละวัน ก็ไม่ได้สุขสบายอะไรมากมาย แต่ก็ไม่มีเรื่องเรื่องปวดหัว มากนัก

เขาทุกวันก็ไปทำงานเลิกงาน ออกกำลังกาย คิดค้นฝีมือทำอาหาร ดู "สงบ" มาก

แต่ตอนนี้เขาเป็นคนมีชื่อเสียงแล้ว ใครในละแวกนี้จัดงานเลี้ยง ก็มักจะมีคนหาทางมาขอร้องเขา

นี่ไง วันนี้ตอนสายตู้เส้าเจี๋ยกำลังหั่นผักอยู่ หลี่กุ้ยเซียงก็เดินมาขอความช่วยเหลือ

เดิมทีตู้เส้าเจี๋ยตั้งใจจะกลับบ้านในวันพฤหัสบดี แต่เพื่อนร่วมงานมาขอความช่วยเหลือ เขาก็ปฏิเสธไม่ลง คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็พูดว่า "ได้ครับ ให้เขาเขียนรายการอาหารมาให้ผมหน่อยนะครับ ต้องเตรียมอะไรล่วงหน้าบ้างผมจะบอกให้"

"ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ! รายการอาหารฉันมีอยู่ที่นี่แล้วค่ะ ท่านดูสิคะ"

หลี่กุ้ยเซียงกล่าวขอบคุณไม่หยุด แล้วก็หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากตัว ยื่นให้ตู้เส้าเจี๋ย

ตู้เส้าเจี๋ย่มองดูแวบหนึ่ง บนกระดาษมีรายการอาหารที่ธรรมดามาก มี [ลูกชิ้นเจียซา], [เนื้อทอดกรอบ], [ปลาคาร์ฟเปรี้ยวหวาน], [เมี่ยนจึเนื้อวัว], [เมี่ยนจึเนื้อแกะ], [ผักกาดขาวผัดเห็ดหูหนู], [เต้าหู้ตุ๋น], [กุยช่ายขาวผัดไข่], [ไก่ตุ๋นวุ้นเส้น]

ทั้งหมดเก้าอย่าง ในนั้นไก่ตุ๋นวุ้นเส้นเป็นอาหารประเภทซุป

"พี่หลี่ งานแต่งงานจัดที่ไหนครับ?"

พอตู้เส้าเจี๋ยเห็นกับข้าวเก้าอย่างนี้ ก็นึกถึงอาหารพื้นเมืองของที่นี่ ปกติจะปรากฏในงานเลี้ยงของชาวบ้าน

กับข้าวเก้าอย่างจะถูกใส่ในชามขนาดเท่ากันเก้าใบ ตอนที่ขึ้นโต๊ะจะเรียงเป็นแถวสี่เหลี่ยมจัตุรัสสามแถว ชนิดของกับข้าวจะปรับเปลี่ยนไปตามฤดูกาลและความชอบส่วนตัว

แต่ก็มีข้อกำหนดที่ตายตัวอยู่บ้าง อย่างเช่นลูกชิ้นเจียซา, เมี่ยนจึ ต้องใช้ผักสดรองก้นชาม อาหารประเภทซุปต้องวางไว้ตรงกลางโต๊ะ เป็นต้น

ตู้เส้าเจี๋ยคุ้นเคยกับเรื่องนี้ดี แต่ลงมือทำจริงๆ เป็นครั้งแรก

"บ้านแม่ฉันอยู่ที่คอมมูนหยุนเฟิง ไม่ไกลเท่าไหร่ แค่ไม่ถึง 15 กิโลเมตร ถึงตอนนั้นพวกเขาจะส่งรถแทรกเตอร์มารับท่าน ท่านว่าได้ไหมคะ?"

หลี่กุ้ยเซียงรีบบอกแผนการต่อมา พร้อมกับมองดูสีหน้าของตู้เส้าเจี๋ย กังวลว่าอีกฝ่ายจะมีความเห็น

"ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นหรอกครับ ผมยืมจักรยานขี่ไปก็ได้ ของที่ต้องเตรียมล่วงหน้าผมจะบอกให้พี่ พี่จำให้ดีๆ นะครับ"

ตู้เส้าเจี๋ยโบกมือ แล้วก็สั่งงานหลี่กุ้ยเซียงไปรอบหนึ่ง ก็ทำงานของตัวเองต่อ

สำหรับเมนูอาหารของงานแต่งงานครั้งนี้เขาไม่ค่อยจะคุ้นเคยเท่าไหร่ แต่กับข้าวพวกนี้ทำไม่ซับซ้อน เขาเชื่อว่าด้วยฝีมือทำอาหารของตัวเองสามารถจัดการได้

พอถึงเวลาพักเที่ยง ตู้เส้าเจี๋ยกลับหอพักไปตรวจสอบ "วิดีโอข้อมูลการฝึกอบรมเชฟ" เน้นดูวิธีการทำ [เมี่ยนจึ] กับ [เจียซา] ก็คล้ายๆ กับที่เขาเข้าใจ

วิธีการทำเขาทำเป็นหมด ที่สำคัญคือการปรุงรส

คราวนี้ ในใจของเขาก็มั่นใจขึ้นอีก

พอเลิกงานตอนเย็น ตู้เส้าเจี๋ยไม่ได้กินข้าวที่ครัว แต่กลับถือเนื้อวัวหนึ่งกิโลกรัมไปที่บ้านของฉู่เสี่ยวเหว่ย

หลังจากนั้น ฉินเสี่ยวเม่ยก็กลับมาแล้ว ตู้เส้าเจี๋ยก็เริ่มเตรียมอาหาร

สองสามีภรรยาฉู่เสี่ยวเหว่ย, ฉินเสี่ยวเม่ย มีลูกสองคน สองปีมานี้ก็ฝากไว้ที่บ้านเกิดให้ผู้ใหญ่ดูแล ปลายปีนี้พวกเขาเตรียมจะกลับไปเยี่ยมญาติ ถึงตอนนั้นพอรับลูกกลับมาก็คงจะไม่สบายเหมือนตอนนี้แล้ว

ตู้เส้าเจี๋ยสับเนื้อวัวหนึ่งกิโลกรัมเป็นหมูสับ แล้วก็แบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งใช้ทำ [เมี่ยนจึเนื้อวัว] อีกส่วนหนึ่งใช้ทำ [เจียซาเนื้อวัว]

เมี่ยนจึเนื้อวัวต้องเอาไปนึ่ง ส่วนเจียซาเนื้อวัวต้องเอาไปทอด

โชคดีที่บ้านของฉู่เสี่ยวเหว่ยไม่ขาดน้ำมันพืช น้ำมันที่ทอดเจียซาเสร็จแล้วก็ยังสามารถใช้ผัดกับข้าวได้ ไม่เสียเปล่า

ฉินเสี่ยวเม่ยคอยเป็นลูกมือให้ตู้เส้าเจี๋ยไปพลาง ก็ตั้งใจดูขั้นตอนการทำของอีกฝ่ายไปพลาง

ตู้เส้าเจี๋ยก็ไม่หวงวิชา ทำงานไปก็ชี้แนะอีกฝ่ายไป

"เมนู [เมี่ยนจึเนื้อวัว] นี้ สัดส่วนของเนื้อสับกับแป้งมันประมาณหนึ่งต่อหนึ่ง ปรุงรสให้ดีแล้วค่อยใส่น้ำซุปกระดูกหรือน้ำซุปเนื้อ ความนุ่มแข็งแล้วแต่ความชอบส่วนตัว ชอบนุ่มหน่อยก็ใส่น้ำซุปเยอะหน่อย กลับกันก็ใส่น้อยหน่อย"

การปรุงรสก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าเกลือ, ผงชูรส, พริกหอมป่น, พริกไทยป่น, ต้นหอมขิงสับ จะใส่ไข่ไก่หนึ่งฟองก็ได้หรือไม่ใส่ก็ได้

พอนึ่งเสร็จ หั่นเป็นแผ่นจัดจาน ก็เป็น [เมี่ยนจึเนื้อวัว] ที่อร่อยน่ากินจานหนึ่ง

การทำ [เจียซาเนื้อวัว] จะซับซ้อนกว่าเล็กน้อย พูดง่ายๆ ก็คือปรุงเนื้อวัวสับให้ดีก่อน แล้วก็ใช้ไข่เจียวแผ่นบางๆ ห่อแล้วก็หั่นเป็นชิ้นยาวประมาณหนึ่งนิ้วกว้างสองนิ้ว

จากนั้นก็เอาไปทอดในกระทะน้ำมัน รอให้สีเปลี่ยนเป็นสีเหลืองทองก็ตักขึ้นได้

"[เจียซา] พอทอดเสร็จแล้ว จะเอาไปทำผัดรวมมิตรก็ได้หรือจะตุ๋นซีอิ๊ว, ลงหม้อซุปก็ได้ วันนี้เราทำง่ายๆ หน่อย เดี๋ยวจะใส่วุ้นเส้นหนึ่งกำมือไปตุ๋นซีอิ๊ว"

ตู้เส้าเจี๋ยทำกับข้าวเนื้อสองอย่างเสร็จอย่างรวดเร็ว ก็ต้องขอบคุณที่บ้านของเขาเก็บไข่ไก่ไว้ไม่น้อย

"ลุงฉู่, ป้าฉิน งั้นก็เริ่มกันเลยนะครับ?"

พอวางกับข้าวบนโต๊ะ ตู้เส้าเจี๋ยก็ยิ้มร่าเริงมองดูสองสามีภรรยาฉู่เสี่ยวเหว่ย

ฉู่เสี่ยวเหว่ยกินเจียซาไปชิ้นหนึ่ง ฉินเสี่ยวเม่ยกินเมี่ยนจึไปแผ่นหนึ่ง แล้วก็ยกนิ้วโป้งให้พร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

ใช้คำพูดของพวกเขาก็คือ หอม! ยิ่งกินยิ่งติดใจ

"อาจารย์ตู้ กับข้าวสองอย่างนี้ฉันเหลือไว้อย่างละหน่อย เดี๋ยวท่านเอาไปให้หัวหน้าเจี่ยงกับหมอหวังลองชิมนะ ท่านอธิบดีคนเก่า, ท่านหัวหน้าวิศวกรไจ้, หัวหน้าเจียง พวกเขาแต่ละคนก็กลับเมืองไปแล้ว เหลือพวกเขาสองคนน่าสงสารแย่"

ฉู่เสี่ยวเหว่ยกับตู้เส้าเจี๋ยดื่มไปสองสามแก้ว ไม่ใช่เหล้าดีอะไร ก็แค่ "เหล้าขาวเก่า" แบบตักขาย ดีที่ราคาถูก

ฉินเสี่ยวเม่ยกินอิ่มเร็ว แล้วก็หยิบกล่องข้าวใบใหญ่ออกมาจากครัว เตือนให้ตู้เส้าเจี๋ยอย่าลืมเอาไปด้วยตอนกลับ

ตู้เส้าเจี๋ยพยักหน้า แล้วก็กินอาหารหลักเล็กน้อย ก็ลุกขึ้นกล่าวลา

[เชื่อมต่อกับเชฟ: ตู้เส้าเจี๋ย]

[ระดับ: ลูกมือฝึกหัด (ปีที่ 3)]

[ผลงานปัจจุบัน: [เมี่ยนจึเนื้อวัว], [เจียซาเนื้อวัว]]

[คะแนนประเมินโดยรวม: ต่ำสุดๆ]

[ของแถม: สารานุกรมการจำแนกวัตถุดิบ (หนึ่ง)]

[รางวัล: สันในหมู (2 กิโลกรัม), ระยะเวลาฝึกซ้อมจำลอง (20 ชั่วโมง)]

[รางวัลพิเศษ: ไม่มี]

พอถึงหอพักสิ่งแรกที่ตู้เส้าเจี๋ยทำก็คือเปิดหน้าจอแสง

ตอนที่เขาทำกับข้าวก่อนหน้านี้ เขาก็รู้สึกว่า [เมี่ยนจึเนื้อวัว] กับ [เจียซาเนื้อวัว] สองเมนูนี้ควรจะเข้ารอบ และก็เป็นไปตามคาด ระบบให้คะแนนประเมินโดยรวม "ต่ำสุดๆ" ทั้งคู่

หลังจากเรียนรู้และฝึกฝนมานานขนาดนี้ ฝีมือทำอาหารของตู้เส้าเจี๋ยก็ก้าวหน้าไปมาก โดยทั่วไปแล้ว ตราบใดที่ไม่ใช่กับข้าวที่ซับซ้อนมากนัก หลังจากดูและเรียนรู้แล้ว ฝีมือในการทำจริงก็จะไม่แย่

แน่นอนว่าถ้ามีโอกาสได้ลงมือทำจริงมากขึ้นก็จะดีกว่านี้ น่าเสียดายที่ตอนนี้ไม่มีเงื่อนไขนั้น

ดังนั้น สำหรับการออกไปทำครัวข้างนอกเขาไม่เคยถามถึงค่าตอบแทน แต่จะพยายามทำกับข้าวทุกอย่างให้ดีที่สุด

[ระยะเวลา: 140 ชั่วโมง\210 ชั่วโมง]

ระยะเวลาฝึกซ้อมจำลองเพิ่มขึ้นมาอีกเล็กน้อย ปัจจุบันเหลือระยะเวลาอีก 140 ชั่วโมง

ตู้เส้าเจี๋ยพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง ก็ยังคงใช้เวลารวม 10 ชั่วโมง เพื่อทำการฝึกซ้อมจำลองสำหรับ [เมี่ยนจึ] และ [เจียซา] และในการฝึกซ้อมจำลองก็ได้รับคะแนนประเมินโดยรวม "ต่ำ" หลายครั้ง

[ระยะเวลา: 130 ชั่วโมง\210 ชั่วโมง]

ระยะเวลาที่เหลือในพริบตาก็กลายเป็น 130 ชั่วโมง

พอฟ้ามืดแล้ว เขาก็แบ่งกับข้าวในกล่องข้าวออกเป็นสองส่วน แล้วก็เอาไปส่งให้หวังลี่เหวินกับเจี่ยงเซียนฟาคนละส่วน

พอกลับมา ล้างหน้าล้างตาก็นอนแล้ว

พริบตาเดียวก็ถึงวันเสาร์

ใกล้เที่ยง จ้าวต้าจวินก็รีบร้อนวิ่งมาที่โรงอาหาร

"อาจารย์ตู้ มีของกินสำเร็จรูปอะไรบ้างไหมครับ? ผมต้องรีบไปประชุมที่กรมฯ ไม่ทันได้กินข้าวเที่ยงแล้วครับ เอาของไปกินบนรถหน่อย"

การแจ้งประชุมมาอย่างกะทันหัน ไม่ให้เวลาจ้าวต้าจวินเตรียมตัวเลย

ตอนที่แจ้งก็บอกว่า การประชุมครั้งนี้สำคัญมาก ห้ามสาย ห้ามลา

พอตู้เส้าเจี๋ยได้ยินก็อึ้งไปเล็กน้อย แล้วก็มองหน้ากับจ้าวต้าจวิน ทั้งสองคนก็มีการคาดเดาที่เหมือนกัน: ที่กรมฯ คงจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่แล้ว