ci 26

บทที่ 26: การรับสมัครสมาชิกใหม่

เมื่อมองไปยังเหล่าโจรสลัดที่รายล้อมอยู่ในห้องโถง ร็อกซ์ก็หัวเราะลั่น

“วาฮาฮาฮาฮา! วาฮาฮาฮาฮาฮาฮา!!”

“พวกเศษสวะอย่างพวกแก อยากจะเข้าร่วมกลุ่มโจรสลัดร็อกซ์งั้นเหรอ? ได้! งั้นก็สู้กันเอาเอง ใครเหลือรอด 800 คนสุดท้ายเท่านั้นถึงจะได้อยู่!!”

“วาฮาฮาฮาฮา!!” เสียงตะโกนกึกก้องของร็อกซ์ดังกระจายไปทั่วทั้งลานกว้าง “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!”

ชิกิ ราชสีห์ทองคำ หัวเราะร่วนพลางกัดซิการ์ในปาก ราวกับถูกใจกับสิ่งที่ร็อกซ์ตัดสินใจ

ในกลุ่มโจรสลัดร็อกซ์... ผู้ที่อ่อนแอ ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะยืนอยู่ด้วยซ้ำ

ทันทีที่ได้ยินคำพูดของร็อกซ์ เหล่าโจรสลัดต่างก็หันมามองกันด้วยความระแวง

พวกเขาถูกห้อมล้อมด้วยใบหน้าอันกระหายเลือด แม้แต่โจรสลัดผู้ช่ำชองก็ยังอดรู้สึกขนลุกไม่ได้

“โฮกกก!!”

ความเงียบเพียงชั่วอึดใจก็ถูกแทนที่ด้วยความโกลาหล

เสียงดาบปะทะกัน เสียงปืนดังสนั่น เลือดนองทั่วพื้นลาน

เหล่าโจรสลัดเริ่มต่อสู้กันอย่างดุเดือดเพื่อเอาชีวิตรอด

ขณะที่ความนองเลือดคืบคลานออกไป แต่ละคนในแปดแกนนำด้านหลังของร็อกซ์ต่างก็แสดงปฏิกิริยาที่แตกต่างกันออกไป

เอ็ดเวิร์ด นิวเกต หนวดขาว ยืนนิ่งไม่พูดจา สีหน้าจับทางไม่ได้

ชิกิ หัวเราะลั่นอย่างบ้าคลั่ง

ชาร์ล็อต หลินหลิน ยังคงกินเค้กของตนอย่างไม่แยแสต่อความโกลาหล

ซิลเวอร์แอ็กซ์ ยืนแน่วแน่ด้วยชุดเกราะหนาแน่น ใบหน้าถูกปกปิดอย่างลึกลับ

จอห์น จิบเหล้าอย่างสบายใจ พลางชมฉากสังหารเหมือนกำลังดูการแสดง

เมื่อสบตากับชาร์ล็อต เขายิ้มเย้ย แต่ชาร์ล็อตกลับไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย

ชาร์ล็อตหันกลับไปมองสนามต่อสู้อีกครั้ง ที่ซึ่งโจรสลัดกำลังเข่นฆ่ากันอย่างไร้ปรานี

ในหมู่พวกนั้น เขาก็มองเห็นผู้ที่มีฝีมืออยู่บ้าง รวมถึงผู้ที่ใช้พลังจากผลปีศาจสายสัตว์

แต่โดยส่วนใหญ่แล้วก็เป็นเพียงคนเถื่อน ไร้ทักษะที่ใช้แต่กำลังดิบและเหวี่ยงดาบแบบไร้ทิศทาง ชาร์ล็อตมองด้วยแววตาดูแคลน

เมื่อเวลาผ่านไปหลายชั่วโมง ความบ้าคลั่งก็ค่อย ๆ สงบลง

ในที่สุด ร็อกซ์ก็ยกมือขึ้น

“หยุด!!”

เสียงคำรามของเขาแฝงไว้ด้วย ฮาคิ อันทรงพลังที่แม้เพียงริบหรี่ก็ยังบดขยี้จิตใจของผู้เหลือรอดให้หยุดนิ่ง

“วาฮาฮาฮาฮา!! ยินดีด้วยที่ผ่านการทดสอบ! พวกแก... รอดแล้ว! กลุ่มโจรสลัดร็อกซ์ ยินดีต้อนรับ!”

ร็อกซ์ประกาศด้วยน้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยแรงกล้า

โจรสลัดที่รอดชีวิต แต่ละคนเปื้อนเลือดและบาดเจ็บไปทั่วร่าง ต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ

บางคนถึงกับสวมกอดศัตรูเก่าด้วยน้ำตาแห่งความโล่งอก ขณะที่อีกหลายคนทรุดตัวลงร้องไห้ด้วยความขอบคุณที่ยังมีชีวิต

“ร็อกซ์! ร็อกซ์! ร็อกซ์!!”

เสียงโห่ร้องดังกึกก้องไปทั่วลาน

แต่แล้ว ร็อกซ์ก็แสยะยิ้ม สีหน้ามืดครึ้มลงทันที

“พวกแก... อยากเป็นแกนนำไหม?”

คำถามนี้ตัดผ่านเสียงเชียร์ทั้งหมด ทำให้ทุกคนเงียบกริบทันที

แม้แต่แปดแกนนำด้านหลังก็หยุดนิ่ง ไม่เข้าใจเจตนาของเขา

แต่คำพูดของร็อกซ์... ได้ปลุกความโลภและความทะเยอทะยานของเหล่าผู้รอดชีวิตให้ตื่นขึ้น

“ถ้าอยากเป็นแกนนำ ก็ไปสู้กับพวกแกนนำปัจจุบัน! ล้มพวกเขา หรือฆ่าพวกเขา แล้วแสดงให้เห็นว่าพวกแกคู่ควร!”

เสียงร็อกซ์เต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม

เหล่าโจรสลัดที่รอดชีวิตหันไปมองเหล่าแกนนำด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความโลภและแรงปรารถนา

แกนนำแต่ละคนก้าวออกมา พลังอำนาจของพวกเขาสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งลาน

เอ็ดเวิร์ด นิวเกต ยืนอยู่ด้านหน้า ใบหน้าหนักแน่น ดาบ มุราคุโมกิริ ระดับชั้นเลิศแผ่รัศมีน่าเกรงขาม

ชิกิ ยิ้มเยาะขณะกัดซิการ์ สายตากวาดมองเหล่าผู้ท้าทายอย่างเหยียดหยาม

ชาร์ล็อต หลินหลิน ยังคงกินเค้กอย่างไม่แยแส แม้จะมีหลายคนเล็งเธอว่าเป็น “เป้าหมายง่าย”

ซิลเวอร์แอ็กซ์ ยืนนิ่งในชุดเกราะหนัก ร่างกายดูน่าเกรงขาม

จอห์น จิบเหล้าอย่างใจเย็น แต่ชักดาบราพิเออร์ขึ้นมาพร้อมแผ่ไอสังหาร

คุโรซึมิ มุจัง และ คุโรซึมิ จันมารุ สองคนสั่นด้วยความกลัวอย่างเห็นได้ชัด

และในที่สุด... ก็คือ ชาร์ล็อต

โจรสลัดหลายสิบคนจ้องมองเขาด้วยสายตาเปี่ยมด้วยความโลภและความทะเยอทะยาน

ชาร์ล็อตรู้สึกถึงสายตานั้น เขาก้าวออกมาก่อนที่ร็อกซ์จะทันพูดอะไร

“ถ้าคิดจะท้าชั้น ก็เข้ามาเลย นี่คือโอกาสเดียวของพวกแก”

น้ำเสียงเย็นชา ดังก้องไปทั่วทั้งลาน

ร็อกซ์เลิกคิ้วขึ้น แต่ก็ยิ้มมุมปากให้กับความกล้าของเขา

“ผู้ใดประสงค์จะท้าทาย กัปตันหน่วยที่แปด นักดาบโลหิต ร็อกกี้เฟลเลอร์ ชาร์ล็อต ก้าวออกมา!!”

เสียงประกาศของร็อกซ์ดังอย่างเย้ยหยัน

ทันใดนั้น... โจรสลัดมากกว่าสี่สิบคนก็ก้าวออกมาอย่างไม่ลังเล

“แค่นี้เองเหรอ?” ร็อกซ์ถามด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน ก่อนจะมีอีกยี่สิบคนก้าวเข้ามาเพิ่มเติม

“ดีมาก งั้น... การท้าทายก็เริ่มได้!!”

เมื่อร็อกซ์ประกาศจบ โจรสลัดทั้งหกสิบคนก็กรูกันเข้าใส่ชาร์ล็อตพร้อมอาวุธนานาชนิด

ชาร์ล็อตชักดาบใหม่ออกจากฝัก ใบดาบส่องประกายดุดัน

ดาบเล่มนี้... เขาได้มาจากขุมคลังของประเทศสมาชิกของรัฐบาลโลกที่ถูกทำลาย

ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงปืนดังขึ้น หลายคนยิงใส่ชาร์ล็อตทันที

แต่ชาร์ล็อตไม่แม้แต่จะขยับ

ด้วยพลังฮาคิสังเกต เขาหลบกระสุนได้อย่างง่ายดาย เอียงศีรษะเพียงเล็กน้อยให้กระสุนเฉียดผ่าน

“ถึงตาชั้นแล้ว...” เขาพูด ก่อนจะยกดาบขึ้น

โดยไม่ลังเล เขาฟันดาบออกไป เป็นคลื่นดาบยาวกว่า 40 เมตร

พลังดาบตัดผ่านกลุ่มโจรสลัดอย่างไร้ปรานี ผ่าพวกนั้นออกเป็นสองท่อนในพริบตา

เสียงกรีดร้องดังสนั่น เลือดพุ่งกระจายเต็มลาน

พลังของชาร์ล็อต นั้นน่าตกตะลึง

เพียงหนึ่งกระบวนท่า เขาสังหารผู้ท้าทายทั้งหกสิบคนในคราวเดียว!

“วาฮาฮาฮาฮา! ซวยหน่อยนะ! ผู้ท้าทายตายหมดเลย เสียดายจริง ๆ!!”

ร็อกซ์พูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน แต่แฝงด้วยความบันเทิง

“ทำไมชาร์ล็อตต้องฆ่าหมดด้วยล่ะ? พวกนั้นอาจเป็นสหายร่วมรบของพวกเราได้นะ!”

เขาพูดด้วยท่าทีเสียดายปลอม ๆ แต่รอยยิ้มชั่วร้ายของเขาก็เผยความจริงในใจ

จบ