KOTW012
KOTW012
ณ แดนศักดิ์สิทธิ์ มารีจัวร์—ภายในคฤหาสน์แห่งเทพ คลอเดียสนั่งเอกเขนกอยู่ในห้องหนังสือของตน กำลังอ่านหนังสือเล่มหนึ่งอย่างสบายอารมณ์
แน่นอนว่า เขาไม่รู้เลยว่า ณ ขณะนั้น ชื่อเสียงของเขาเริ่มเป็นที่กล่าวถึงในกองบัญชาการทหารเรือ—อันเป็นผลจากคำพูดของเซเฟอร์
หนังสือที่อยู่ในมือคลอเดียสเล่มนี้ เป็นหนึ่งในหลายเล่มที่นีอานำมาให้เมื่อไม่นานมานี้ เป็นหนังสือว่าด้วย “ธรรมเนียมและระบบการปกครองของโลก” กล่าวถึงสภาพของบรรดาประเทศพันธมิตรของรัฐบาลโลกกว่า 170 ชาติอย่างละเอียด
“แม้จะประกาศยกเลิกระบบทาสไปแล้ว...แต่ใช่ว่าจะมีแค่พวกมังกรฟ้าเท่านั้นที่ไม่สนใจประกาศนี้ แม้แต่ในหมู่ขุนนางทั่วไป ก็ยังมีทาสให้เห็น...” คลอเดียสบ่นพึมพำเบา ๆ ขณะพลิกหน้าหนังสือ
เรื่องนี้ตรงกับสิ่งที่เขารู้ดีอยู่แล้ว แม้โดฟลามิงโก้ในเวลานี้จะยังเป็นเพียงเด็ก แต่ “ธุรกิจค้าทาส” แห่งหมู่เกาะชาบอนดี้ก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับอิทธิพลของเขาเพียงคนเดียว
กิจการนี้รุ่งเรืองมาตั้งแต่ก่อนหน้านั้นแล้ว มังกรฟ้าหลายคนแวะไปซื้อทาสเมื่อไปเยือนเกาะ และเมื่อพวกเขาไม่อยู่ ขุนนางจากทั่วโลกก็กลายเป็นลูกค้าหลักแทน
สำหรับตอนนี้ คลอเดียสยังไม่คิดจะไปยุ่งกับธุรกิจทาสมากนัก แม้ว่าเขาจะมีใจอยากเปลี่ยนแปลง แต่ก็ไม่มีพลังพอจะทำได้ ที่สำคัญ—เขาไม่ใช่วีรบุรุษในอุดมคติที่สามารถเปลี่ยนโลกได้ด้วยคำพูดเพียงไม่กี่ประโยค
นอกเหนือจากระบบค้าทาสที่ดำเนินในเงามืดแล้ว ส่วนใหญ่ของโลกก็ยังปกครองด้วยระบอบศักดินา ราชาควบคุมประเทศ ขุนนางครองดินแดน—ไม่ต่างอะไรกับโลกยุคโบราณในชาติก่อนของเขา เรื่องนี้ทำให้คลอเดียสเริ่มครุ่นคิดลึกขึ้น
ขณะกำลังจมอยู่ในห้วงความคิด เสียงเคาะประตูเบา ๆ ก็ดังขึ้น
“ท่านเซนต์เพคะ” เสียงอ่อนหวานของนีอาดังมาจากภายนอก
คลอเดียสสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงสงบ “เข้ามา”
เมื่อนได้รับอนุญาต นีอาก็เปิดประตูอย่างเงียบงันแล้วก้าวเข้ามาในห้อง
“มีข่าวอะไรไหม?” คลอเดียสถามโดยยังไม่ละสายตาจากหนังสือในมือ
“มีเพคะ” นีอาพยักหน้า แล้วรีบกล่าวต่อ “จากกองบัญชาการทหารเรือ พบว่ามีพลเรือโทคนหนึ่งชื่อ ‘ดราก้อน’ ยังไม่ได้รับการเลื่อนขั้น แต่เป็นที่รู้กันในหมู่ทหารเรือว่าเขาคือลูกชายของมังกี้ ดี. การ์ป วีรบุรุษแห่งกองทัพเรือ”
“ก็อย่างที่คิดไว้…” คลอเดียสยิ้มเล็กน้อย พึมพำกับตัวเอง
การ์ปนั้นเป็นวีรบุรุษผู้เกลียดชังมังกรฟ้าอย่างชัดเจน แต่ในขณะเดียวกัน ความจงรักภักดีที่เขามีต่อทหารเรือและรัฐบาลโลกก็ไม่อาจปฏิเสธได้
หากไม่เชื่อมั่นในระเบียบที่รัฐบาลสร้างขึ้น เขาคงไม่ยอมเสี่ยงชีวิตในเหตุการณ์ “หุบเขาเทพเจ้า” อย่างแน่นอน
แม้ว่าเขาจะภักดีต่อสันติภาพที่เกิดจากการปกครองของรัฐบาลโลก แต่นั่นก็เป็นความภักดีอย่างไม่เสื่อมคลาย อย่างน้อยที่สุด เขารักในตัวองค์กรทหารเรืออย่างจริงใจ
และในฐานะวีรบุรุษ การ์ปย่อมหวังให้ลูกชายเดินตามรอยเท้าตนเอง ซึ่งดูเหมือนว่าเขาจะทำสำเร็จ—ดราก้อนกลายเป็นพลเรือโทตั้งแต่อายุยังน้อย แสดงถึงพรสวรรค์และพลังที่แท้จริง
หากเทียบตามอายุแล้ว ดราก้อนน่าจะอายุยี่สิบต้น ๆ—อาจประมาณยี่สิบสามหรือยี่สิบสี่
ต่อให้ไม่มีอิทธิพลจากบิดา ตำแหน่งของเขาก็ถือว่าสมควรอยู่แล้ว
ดังนั้นคลอเดียสจึงไม่รู้สึกแปลกใจกับข่าวนี้เลย
“เหตุใดฝ่าบาทถึงสนใจลูกชายของพลเรือโทการ์ปนักหรือเพคะ?” นีอาถามด้วยความสงสัย
คลอเดียสหัวเราะเบา ๆ แล้วตอบว่า “เพราะผู้ชายคนนี้...น่าสนใจดีน่ะสิ”
แม้นีอาจะยังไม่เข้าใจ แต่เธอก็เก็บความสงสัยไว้
ตั้งแต่เซนต์คลอเดียสกลับมาจาก “โลกใหม่” ก็มีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง ข้ารับใช้ทุกคน รวมถึงนีอา ต่างก็สังเกตได้ว่าท่าทีของเขานั้นสงบลงอย่างเห็นได้ชัด มังกรฟ้าที่เคยอารมณ์ร้ายและสร้างเรื่องวุ่นวายทุกวัน กลับกลายเป็นคนเงียบขรึม ไม่ค่อยออกจากคฤหาสน์เลย
นีอาเองก็รู้สึกเช่นนั้น เธออธิบายกับตัวเองว่า บางทีคลอเดียสอาจโตขึ้น ผ่านเหตุการณ์สำคัญจนใจสงบลง และเลือกที่จะมีชีวิตที่มั่นคงและสุขุม
แต่คลอเดียสรู้ดีว่า—นี่ไม่ใช่แค่ “การเปลี่ยนทัศนคติ” แต่มันคือ “การเปลี่ยนวิญญาณ” โดยสิ้นเชิง
เหตุผลที่เขาสนใจดราก้อนอย่างยิ่ง ก็เพราะว่าเขารู้ว่า—ชายคนนี้ในอนาคต จะกลายเป็น ศัตรูตัวฉกาจที่สุดของเหล่ามังกรฟ้า
เขาจำเป็นต้องรู้ให้ชัด—ดราก้อนในตอนนี้ ยังยึดมั่นในอุดมคติของพ่ออยู่หรือไม่?
ถ้าดราก้อนเริ่มแยกตัวจากแนวทางของการ์ป และเริ่มต่อต้านรัฐบาลโลกแล้วล่ะก็—คลอเดียสจำเป็นต้องลงมือก่อนที่จะสายเกินไป
ถ้าดราก้อนได้ตัดขาดจากแนวคิดเดิม และกำลังเดินสู่เส้นทางแห่งการก่อกบฏอย่างแท้จริง นั่นหมายความว่าเขาได้ “เปลี่ยนแปลง” ไปแล้ว—และได้ตั้งปณิธานปฏิวัติไว้แล้ว
ในกรณีนั้น คลอเดียสจะต้อง “กำจัด” ดราก้อนเสียก่อนที่เขาจะเติบโตเป็นภัยอันใหญ่หลวง
เขาไม่ใช่คนที่ใจอ่อน แม้ดราก้อนจะเป็นลูกของการ์ปผู้ยิ่งใหญ่ นั่นก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร
เพราะสิ่งที่กำหนดการกระทำของเขา...คือ “บทบาท” ที่เขาได้รับ
หากเขาเกิดมาเป็นโจรสลัด เขาก็คงใช้ชีวิตปล้นชิง ไล่ล่าตำแหน่งเจ้าแห่งโจรสลัดอย่างไม่ลังเล
หากเขาเกิดมาเป็นทหารเรือ เขาก็คงสวมเสื้อคลุม “ยุติธรรม” ปีนตำแหน่งขึ้นไปจนเป็นพลเรือเอก และกดปุ่มบัสเตอร์คอลลบล้างทุกสิ่งที่ไม่ชอบใจ
ถ้าเขาเกิดมาในยุคของดราก้อน และตกอยู่ใต้บัญชาการของชายผู้นั้น บางที...เขาอาจทุ่มเททั้งชีวิตให้การปฏิวัติ ล้มล้างอำนาจเดิมอย่างไม่ลังเลเช่นกัน
แต่ความจริงก็คือ—เขาเกิดมาเป็น “มังกรฟ้า” ผู้ครอบครองทรัพย์สมบัติ อำนาจ และอภิสิทธิ์ทั้งโลก
บทบาทของเขาจึงชัดเจน—ปกป้องมังกรฟ้า รักษาสถานะเดิม
ตราบใดที่รัฐบาลโลกยังคงยืนหยัด เขาก็จะยังได้เสวยสุขต่อไปโดยไม่ต้องกลัวสิ่งใด
ดังนั้น—ศัตรูของมังกรฟ้า จะต้องถูกกำจัด
คลอเดียสรู้ดีว่า ถึงตอนนี้พวกมังกรฟ้าจะดู “แตะต้องไม่ได้” แต่ในอีกยี่สิบหรือสามสิบปีข้างหน้า อะไร ๆ ก็อาจเปลี่ยนแปลงได้
หากรัฐบาลโลกล่มสลาย มังกรฟ้าจะสูญเสียอำนาจ และในคลื่นหลังการปฏิวัติ—ชนชั้นปกครองเก่า จะถูกล่า
ชะตากรรมของดองกิโฮเต้ โฮมิงและครอบครัวของเขาเป็นเครื่องยืนยัน แม้พวกเขาจะสละสถานะมังกรฟ้าไปแล้ว แต่ประชาชนยังคงเกลียดชังจนอยากให้ตายตกไป
หากรัฐบาลล่ม คลอเดียสไม่ต้องจินตนาการให้มาก ก็เห็นภาพชัดเจนว่าเขาจะลงเอยเช่นไร...
ดังนั้น เขาจึง จำเป็นต้องปกป้องรัฐบาลโลก และอำนาจของมังกรฟ้าไว้ให้มั่นคง
จากความทรงจำและความเข้าใจของเขาในโลกใบนี้ คลอเดียสระบุได้ทันทีว่า—มี “กลุ่มปัจจัยสำคัญ” ที่อาจนำไปสู่การล่มสลายของรัฐบาลโลกได้
และอันดับหนึ่งในรายชื่อก็คือ...ตระกูลมังกี้
พวกเขามีอิทธิพลกระทบสามเสาหลักของโลก—ทหารเรือ, กองทัพปฏิวัติ และโจรสลัด
การ์ป—ฮีโร่แห่งทหารเรือ หนึ่งในผู้แข็งแกร่งที่สุดในยุคสมัย
ลูกชายของเขา ดราก้อน—แม้ตอนนี้จะยังเป็นพลเรือโท แต่จะกลายเป็นผู้นำกองทัพปฏิวัติในอนาคต และจะทำสงครามกับรัฐบาลโลก
หลานชาย มังกี้ ดี. ลูฟี่—ว่าที่เจ้าแห่งโจรสลัดในอนาคต แม้จะยังไม่เกิด แต่โชคชะตาของเขาถูกขีดไว้แล้ว
หากมองให้ลึก ตระกูลมังกี้จะ “เขย่าเสาหลักของโลก” ในไม่ช้า
ในสามคนนี้ คลอเดียสไม่กังวลการ์ปนัก—เมื่อถึงเวลานั้น เขาคงชราภาพและอาจเกษียณแล้ว และด้วยความภักดีต่อทหารเรือ เขาคงไม่กลายเป็นศัตรูในภายหลัง
ในทางกลับกัน ดราก้อน—จะกลายเป็นภัยอันตรายอย่างแท้จริง หากเขาโอบรับอุดมการณ์ปฏิวัติเมื่อใด มังกรฟ้าก็จะตกอยู่ในความเสี่ยงทันที
ส่วนลูฟี่—คลอเดียสตัดสินใจไว้แล้วว่าจะ ไม่ยุ่งกับเด็กคนนั้น เว้นแต่เขาจะกลายเป็นภัยจริง ๆ
แต่ถ้าลูฟี่เดินหน้าสู่เส้นทางของราชาโจรสลัดจริง ๆ—คลอเดียสก็จะ ไม่ลังเลที่จะกำจัดเขาก่อนเกิดภัย
“แต่คงต้องให้เกียรติการ์ปบ้าง...” คลอเดียสคิดในใจ “หากลูฟี่เข้าสู่โลกใหม่เมื่อใด ชั้นคงต้องจัดการแน่นอน ไม่ว่าจะเป็นที่อาลาบัสต้า หรือเอนิเอสล็อบบี้...บางที การกระทำของชั้นอาจเปลี่ยนชะตาของหมอนั่นไป”
“ส่วนดราก้อน...” คลอเดียสพึมพำ “ถ้าเขากลายเป็นภัยจริง ๆ ชั้นก็ไม่มีทางเลือกอื่น ต้องจัดการให้เด็ดขาด...และยิ่งจัดการได้ก่อนก่อตั้งกองทัพปฏิวัติ ก็ยิ่งดี”
แต่ในตอนนี้ ดราก้อนยังเป็นเพียงพลเรือโทหนุ่ม ที่ยึดมั่นในความยุติธรรมตามแบบฉบับของผู้เป็นพ่อ
หากคลอเดียสวางแผนดี อาจสามารถ “ชักจูง” หรือ “ยับยั้งอุดมการณ์” ของเขาไว้ได้ก่อนที่จะก่อตัว
“จะฆ่าเขาตอนนี้ก็ไม่ได้” คลอเดียสคิดในใจ “เขายังเป็นลูกของการ์ป ถึงการ์ปจะเกลียดมังกรฟ้า แต่เขาจงรักภักดีต่อทหารเรือและรัฐบาลโลก ถ้าชั้นใช้วิธีสกปรกกำจัดลูกเขา การ์ปคงคลั่งจนบุกมาชกหน้าชั้นถึงมารีจัวร์แน่”
คลอเดียสถึงกับจินตนาการได้—ฮีโร่แห่งทหารเรือบุกเข้ามารีจัวร์ หมัดเหล็กฟาดใส่เขาอย่างบ้าคลั่ง
“ต้องระวัง...แต่ก็ต้องรีบลงมือ ก่อนที่จะสายเกินไป...”
ด้วยเหตุนี้ แผนการจึงเริ่มก่อตัวขึ้น—จับตาดราก้อนอย่างใกล้ชิด หากชักนำได้ ก็ชักนำ หากไม่ได้...ก็ต้องกำจัดก่อนที่เขาจะเป็นภัยที่แท้จริง
เมื่อคิดได้ดังนั้น คลอเดียสก็ถอนหายใจเบา ๆ รู้ดีว่า...เส้นทางในอนาคตของเขา จะเต็มไปด้วยการตัดสินใจที่หนักหนา
จบตอน