บทที่ 43 ฮาคิเกราะ! การปลุกพลัง
บทที่ 43 ฮาคิเกราะ! การปลุกพลัง
บทที่ 43 ฮาคิเกราะ! การปลุกพลัง
“หา? ผลปีศาจเหล็กกล้า? ชั้นนึกว่าเป็นผลเต้าหู้ซะอีก...”
แอตลาสยืนมองร่างไร้วิญญาณของไดแอสที่ทอดร่างอยู่กับพื้น กล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
...
ในเวลาไม่นาน ศึกระหว่างนักล่ากับเหยื่อก็สิ้นสุดลง แถวของทหารเรือทยอยเข้า-ออก ทำการรวบรวมของที่ริบมาได้จากศึก ทว่าโชคร้ายที่ไม่พบของล้ำค่าอย่างผลปีศาจหรือดาบชื่อดังเลย หลังจากทั้งหมด ดาบนั้นอาจยังพอพบเจอได้ แต่ผลปีศาจมักถูกกินทันทีที่พบ เพราะเป็นพลังที่สามารถแปรเปลี่ยนเป็นอำนาจในการต่อสู้ได้ในทันที แม้ราคาบนตลาดมืดจะอยู่ที่ร้อยล้านเบรี แต่ก็แทบจะประเมินค่าไม่ได้เลยจริงๆ
“เป็นอย่างไรบ้าง? แอตลาส ฮาคิเกราะของนาย...”
บนเรือรบ เซเฟอร์หันไปถามแอตลาสซึ่งมีสีหน้าเรียบสงบ แอตลาสไม่แสดงความประหลาดใจใดๆ เพราะเขารู้ดีว่านี่เป็นสิ่งที่จะต้องเกิดขึ้นในไม่ช้า ด้วยสภาพร่างกายและจิตใจที่แน่วแน่เช่นนี้ การปลุกพลังของฮาคิเกราะก็เป็นเพียงเรื่องของเวลา
“อืม~ มันตื่นขึ้นมาเฉยๆ เลยล่ะ...” แอตลาสกล่าวพลางยกแขนขึ้น ฮาคิสีดำอมแดงห่อหุ้มรอบแขนอย่างรวดเร็ว ราวกับสนับแขนที่เปื้อนโลหิต...
“ระดับความเข้มข้นของฮาคิเกราะเช่นนี้... ทั้งที่เพิ่งปลุกพลังเนี่ยนะ...” เซเฟอร์แสดงอาการประหลาดใจเล็กน้อย ฮาคิเกราะของแอตลาสมิได้ดูเหมือนพลังที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้นเลย ทว่าเมื่อเขานึกถึงสภาพร่างกายของแอตลาสซึ่งราวกับอสูร เขาก็เข้าใจได้ในทันที
“ไปกันเถอะ ข้างหน้านั่นมีเกาะร้างอยู่แห่งหนึ่ง มาทดสอบฮาคิเกราะของนายกันหน่อย”
แอตลาสเองก็รู้สึกกระหาย หากเขาได้รับคำแนะนำจากเซเฟอร์ทันทีหลังจากปลุกพลัง ทิศทางการฝึกในอนาคตก็จะชัดเจนยิ่งขึ้น
อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่สามารถต่อสู้กันโดยตรงบนเรือรบได้ ด้วยร่างกายของทั้งสองในยามนี้ แม้จะยังไม่ถึงขั้นระเบิดเกาะได้ด้วยหมัดเดียว แต่เรือรบธรรมดาย่อมมิอาจรองรับการสังเวียนได้เลย
ในเวลาไม่นาน เรือรบก็จอดเทียบท่า ณ เกาะร้างแห่งนั้น เหล่าทหารเรือที่เหลือไม่ลงจากเรือ ต่างพากันมองมาจากระยะไกล ไม่มีผู้ใดอยากเสี่ยงรับผลกระทบจากศึกของสัตว์ร้ายทั้งสอง
“อาจารย์เซเฟอร์! ชั้นจะใช้พลังทั้งหมดที่มีเลยนะ! ระวังด้วยล่ะ!”
แอตลาสยิ้มกว้าง ฮาคิเกราะเคลือบทั่วมือ กล้ามเนื้อขาเกร็งแน่น เส้นพังผืดในร่างดึงตึงถึงขีดสุด!
เรเซอร์! ชีวิตคืนกลับ · เทคไก · หมัดเทพสงคราม!
“ฮ่าฮ่าฮ่า มาเลย เจ้าหนูน้อย! อย่าคิดดูแคลนคนแก่คนนี้เชียวล่ะ!”
เซเฟอร์หัวเราะอย่างใจกล้า รอยยิ้มบนใบหน้าเผยถึงความมั่นใจอย่างแน่วแน่ ท้ายที่สุด เขาคืออดีตขุมพลังแนวหน้าของกองทัพเรือ...หมัดดำ เซเฟอร์!
ปัง!
หมัดสีดำอมแดงดุจหมัดของเผ่ายักษ์ และหมัดขนาด “เล็กกว่า” ของเซเฟอร์ซึ่งฉายประกายสีดำอมม่วงปะทะกันอย่างรวดเร็ว เสมือนพลิกฟ้าคลื่นสมุทร แรงกระแทกก่อเกิดคลื่นอากาศนับพันชั้น ผิวดินแตกระแหงเป็นวงกว้างรอบศูนย์กลางการปะทะของทั้งคู่
“ฮ่าฮ่าฮ่า! ช่างสะใจนัก!”
ปัง! ปัง! ปัง!
การปะทะที่รุนแรงดังขึ้นอีกหลายระลอก แต่แอตลาสกลับถอยเพียงเล็กน้อย โดยมิรู้สึกถึงความผิดปกติใดในร่างกายเลยแม้แต่น้อย
“เด็กดี! ฮาคิเกราะของแกนี่มันช่างร้ายกาจนัก! มาเลย ให้คนแก่คนนี้ได้เห็นขีดจำกัดของแกบ้าง!”
เซเฟอร์เองก็อดตื่นเต้นมิได้ เขาเฝ้ารอคู่ต่อสู้ที่คู่ควรมานานแสนนาน เขายกหมัดขึ้นอีกครั้งและพุ่งเข้าใส่แอตลาส
ทว่า สิ่งประหลาดได้เกิดขึ้น... หมัดของเซเฟอร์ยังมิทันสัมผัสร่างของแอตลาส แต่แอตลาสกลับรู้สึกถึงพลังมหาศาลพุ่งเข้ามา
“...การปลดปล่อยฮาคิเกราะ!!?”
สีหน้าของแอตลาสแปรเปลี่ยน ไม่ว่าเขาจะมีฮาคิเกราะที่แข็งแกร่งเพียงใด แต่ในด้านเทคนิค เขายังอยู่เพียงขั้นตอนพื้นฐานของการเคลือบเท่านั้น
“ฮ่าฮ่าฮ่า ใช่แล้วล่ะ ลองสัมผัสกับขั้นที่สองของฮาคิเกราะดูสิ!”
แอตลาสไม่พูดแม้แต่คำเดียว เขาไขว้แขนขึ้นตรงหน้า รวบรวมฮาคิเกราะปริมาณมหาศาลห่อหุ้มไว้ เท้ากดแน่นลงบนพื้น แผ่นหลังงอลงเล็กน้อย...
ตูมมม!!
แรงกระแทกมหาศาลส่งร่างแอตลาสปลิวไปไกลกว่าสิบเมตร ทว่าร่างของแอตลาสกลับไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย มีเพียงร่องลึกบนพื้นเท่านั้นที่ถูกกรีดออกเป็นทางยาว!
เรเซอร์!
แอตลาสไม่หยุดเลยแม้แต่วินาที พื้นดินเบื้องล่างที่เขาเหยียบถึงกับยุบตัวลงกลายเป็นหลุม ร่างของเขาพุ่งเข้าหาเซเฟอร์อีกครั้งในพริบตา!
หมัดเทคไกสไตล์ · ทะลวงร้อยจุด!
นี่คือท่าไม้ตายที่แอตลาสคิดค้นขึ้นเพื่อรับมือกับผู้ใช้ฮาคิโดยเฉพาะ แม้ยังไม่อาจเทียบกับพลังทะลวงของฮาคิเกราะขั้นสูงได้ แต่ก็สามารถสร้างปัญหาให้เซเฟอร์ได้บ้าง
และเมื่อเซเฟอร์ปะทะหมัดกับแอตลาสอีกครั้ง เขากลับรู้สึกแปลกประหลาด ราวกับว่าพลังหนึ่งได้ทะลวงผ่านฮาคิเกราะของเขาเข้าไปยังเนื้อแท้ ทว่าแรงทะลวงนั้นยังเบาบางนัก แทบไม่มีผลอะไรต่อเขาเลย คล้ายโดนยุงกัดก็ไม่ปาน
“ยอดเยี่ยม! ท่านี้มันเยี่ยมจริงๆ!”
เซเฟอร์เองก็ไม่เข้าใจว่าแอตลาสไปคิดค้นท่าแปลกๆ พวกนี้มาจากไหน แต่ผลลัพธ์กลับมหัศจรรย์ยิ่งนัก เช่นเดียวกับท่า 'ทะลวงร้อยจุด' หากเป็นคนอื่น คงตกอยู่ในอันตรายแล้ว
ต้องรู้ว่า ในการประมือระหว่างยอดฝีมือ เพียงเสี้ยววินาทีแห่งความลังเลก็อาจเปลี่ยนผลแพ้ชนะได้ทันที
“อาจารย์เซเฟอร์! รับท่านี้ของผมอีกสักที!”
ริมฝีปากของแอตลาสโค้งยิ้ม ฮาคิเกราะหนาทึบเคลือบทั่วร่าง ไม่มีช่องโหว่ใด ราวกับสวมเกราะสีดำอมแดงเสมือนปีศาจ เส้นดำสองเส้นพาดจากหางตาลงมาถึงลำคอ แผ่กลิ่นอายแปลกตาและงดงามราวกับศิลปะ ร่างของแอตลาสถูกอัดอัดย่อเล็กลงเหลือเพียงสองเมตรครึ่ง!
“อาจารย์เซเฟอร์! ท่านี้ของผมยังพัฒนาไม่เสร็จดีนัก หวังว่าท่านจะช่วยแนะนำด้วย!”
“ฮาคิเกราะผสานกับชีวิตคืนกลับ?”
เซเฟอร์พึมพำขณะมองร่าง ‘เล็ก’ เบื้องหน้า (เซเฟอร์สูง 3.48 เมตร)
ฝึ่บ!
แอตลาสในร่างนี้ดูราวกับไร้น้ำหนัก ภายใต้ความเร็วอันน่ากลัวที่เพิ่มขึ้นจากยันต์กระต่าย แม้แต่แสงก็แทบจะจับไม่ทัน คล้ายภูตพรายในรัตติกาล
หัวใจของเซเฟอร์ตึงเครียดขึ้นทันที ร่างของเขาเกร็งแน่น ฮาคิสังเกตเร่งทำงานเพื่อจับเป้า ทว่า... มันช้าไปแล้ว!
ฮาคิเกราะ · หมัดเทคไกสไตล์ · ค้อนอสูร!
หมัดของแอตลาสพองบวมขึ้นฉับพลัน ดุจค้อนสงครามที่พุ่งกระแทกลงมาจากฟากฟ้า ปลายแขนที่ปะทะกับอากาศยังเกิดประกายไฟจากแรงเสียดทาน!
เซเฟอร์รู้สึกเหมือนเงาทมิฬมหึมาโถมลงมาทับอก เขาอดกลั้นความอึดอัดไว้ แล้วรีบเคลือบฮาคิเกราะเพื่อต้านรับ!
ตึงงงงง!!!
เสียงระเบิดดังก้องจากเกาะกระจายออกไปโดยรอบ แม้แต่ทหารเรือที่อยู่บนเรือรบยังรู้สึกถึงเสียงหวีดในหูและความเวียนหัวอย่างเฉียบพลัน
เมื่อฝุ่นควันจางหาย สองร่าง...หนึ่งใหญ่ หนึ่งเล็ก...ยืนประจันหน้ากันอย่างเสมอกัน!!
“แค่ก... แค่ก~ ฮ่า... ฮ่า... ฮ่า...”
ทันใดนั้น เซเฟอร์ก็ค่อยๆ ก้มร่างอันสูงใหญ่ของตนลง พร้อมกับหอบหายใจอย่างรุนแรง ใบหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงทีละน้อย
“หืม?”
แอตลาสเห็นท่าไม่ดี เดิมทีเขาคิดว่าศึกเมื่อครู่นั้นไม่น่าจะใช้แรงมากสำหรับเซเฟอร์ ทว่าเมื่อเห็นสีหน้าของอีกฝ่าย เขากลับขมวดคิ้วราวกับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
ความเร็วศักดิ์สิทธิ์ · เรเซอร์!
แอตลาสพุ่งกลับไปยังเรือรบทันทีโดยไม่รีรอ ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน เขาวิ่งตรงไปยังห้องของเซเฟอร์ พุ่งเข้าไปโดยไม่เปิดประตู... แต่พังมันลงแทน!
โปรดติดตามตอนต่อไป
จบตอน