บทที่ 27: สำนักงานใหญ่กองทัพเรือ! มารีนฟอร์ด
บทที่ 27: สำนักงานใหญ่กองทัพเรือ! มารีนฟอร์ด
บทที่ 27: สำนักงานใหญ่กองทัพเรือ! มารีนฟอร์ด
“…อา ท่านพลเรือโทการ์ปนี่ช่างตามใจตัวเองเสียจริง…”
แคนอส แอตลาส ถอนหายใจอย่างจนปัญญาเมื่อได้ยินเช่นนั้น แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังดึงดาบ “ซันได คิเท็ตสึ” ออกจากฝักที่สะพายไว้ตรงเอว ก่อนจะตั้งคมดาบให้ชี้ลง
“วิชาดาบเดียว · มังกรทะยานฟ้า · พลังเทพ!!”
คลื่นดาบสีแดงโลหิตตวัดพุ่งลงจากฟากฟ้าสู่ร่างของเจ้าทะเลยักษ์เบื้องหน้า ปลดปล่อยพลังทำลายล้างอันร้ายกาจมหาศาล!
ในพริบตา น้ำทะเลรอบตัวก็ถูกย้อมเป็นสีแดงฉานด้วยโลหิต
ซากร่างมหึมาของเจ้าทะเลลอยขึ้นสู่ผิวน้ำอย่างช้าๆ…
“ซี่~”
เพียงหนึ่งฟัน แทบจะผ่าเจ้าสัตว์ทะเลยักษ์เป็นสองซีกตามแนวขวาง ทหารเรือทั้งลำต่างพากันอ้าปากค้าง
“หืม? ขอโทษที แรงเยอะไปหน่อย... งั้นก็เอาไปเป็นอาหารเย็นวันนี้แล้วกัน”
แคนอส แอตลาส เก็บดาบลงฝักอย่างช้าๆ ก่อนจะหันหลังแล้วยิ้มให้ทุกคน
“แอตลาส ไว้ว่างๆ มาประลองเพลงดาบกันเถอะ”
ชายผู้หนึ่งที่ยืนใกล้เคียงเอ่ยปากกล่าวด้วยความทึ่ง เขาคือ โบการ์ด
คราวก่อนที่เขาเห็นแคนอส แอตลาสนั้น ยังไม่อาจเข้าถึงขอบเขตแห่งการ “ฟันเหล็ก” ได้
แต่ตอนนี้ แม้เพลงดาบของเขาจะยังไม่ถึงขั้นประณีตงดงาม หากแต่พลังของแต่ละฟันกลับน่าสะพรึงกลัว!
“ฮ่าฮ่าฮ่า แน่นอน ถ้ามีโอกาส!”
แคนอส แอตลาส พยักหน้ารับ เขาเองก็อยู่ในสภาพ “สร้างรถม้าหลังประตูปิด” กล่าวคือยังไม่เคยประลองกับนักดาบคนอื่นเลย
แม้โบการ์ดจะเป็นเพียงลูกน้องของการ์ป แต่เขาก็ไม่อาจดูแคลนได้...เพราะลูกน้องเก่าของการ์ปคนก่อน คือ “พลเรือเอก” แห่งสำนักงานใหญ่กองทัพเรือคนปัจจุบัน... คุซัน!
ทว่า ตอนนี้ไม่ใช่เวลาประลองบนเรือรบ เพราะพลังทำลายของนักดาบนั้นรุนแรงเกินกว่าจะเสี่ยง
หากเริ่มต่อสู้ขึ้นมาจริงๆ ต่อให้จะถึงสำนักงานใหญ่ได้หรือไม่ ก็ยังเป็นปัญหา
เรือรบหัวหมาสัญลักษณ์แห่งการ์ป แล่นตามเส้นทางอย่างต่อเนื่องหลายวัน จนกระทั่ง...
ถึงจุดหมายปลายทาง...
สำนักงานใหญ่กองทัพเรือ, มารีนฟอร์ด
เมื่อครั้งชมผ่านอนิเมะในชีวิตก่อน แอตลาสไม่รู้สึกอะไรมาก
แต่ตอนนี้ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสิ่งปลูกสร้างอันยิ่งใหญ่ตระหง่านนี้โดยตรง... ความรู้สึกมันช่างต่างกันอย่างสิ้นเชิง!
คลื่นทะเลลูกแล้วลูกเล่ากระหน่ำซัดเข้าฝั่งท่าเรือรูปจันทร์เสี้ยว
รอบป้อมปราการอันมั่นคงนั้นมีเรือรบประสิทธิภาพสูงล้อมรอบ
เหล่าทหารน้ำหน้าขึงขัง ธงนางนวลโบกสะบัดกลางสายลม แสดงถึงความศักดิ์สิทธิ์และสงบเคร่งขรึม
นี่แหละคือ สำนักงานใหญ่กองทัพเรือ มารีนฟอร์ด!
สถานที่ที่โจรสลัดทั้งหลายต่างหวั่นเกรงไม่กล้าเฉียดใกล้
ไม่ว่าจะเป็น “ราชสีห์ทองคำ” แห่งยุคเก่า หรือ “ราชาโจรสลัด โรเจอร์” ผู้เปิดม่านยุคสมัยใหม่…
ทั้งคู่ต่างจบชีวิต ณ ที่แห่งนี้!
นับตั้งแต่โรเจอร์ถูกประหารที่โลคทาวน์เมื่อ 5 ปีก่อน สถานการณ์ในท้องทะเลแม้จะโกลาหลขึ้นเรื่อยๆ
แต่บารมีของกองทัพเรือ… ก็ได้พุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดเช่นกัน!
และที่แห่งนี้ จะเป็น “จุดเริ่มต้น” แห่งการก้าวขึ้นเวทีโลกของแคนอส แอตลาส
ยุคสมัยแห่งโจรสลัด จะถูกปิดฉากด้วยน้ำมือของเขา... แคนอส แอตลาส!!
เรือธงของการ์ปค่อยๆ เทียบเท่าท่ามารีนฟอร์ด ส่งผลให้เกิดเสียงฮือฮาทั่วบริเวณ
ดีไซน์หัวหมาของเรือรบนั้นเด่นสะดุดตาเกินกว่าจะไม่รู้จัก
ทหารของสำนักงานใหญ่แทบทุกคนต่างจดจำได้ทันที
ไม่นานนัก พันโทผู้หนึ่งซึ่งอยู่เวรประจำวันก็ควบฝีเท้าวิ่งเข้ามา ยืนตรงทำความเคารพอย่างเคร่งขรึมตรงหน้าการ์ป
“ท่านพลเรือโทการ์ป! พันโทเฮซ แห่งสำนักงานใหญ่ ขอรับคำสั่งครับ!”
“พาไอ้เด็กใหม่นี่สองคนไปแนะนำให้คุ้นเคยกับสำนักงานใหญ่หน่อย!”
การ์ปกล่าวพลางยิ้มร่าก่อนจะตบไหล่ของพันโทเฮซอย่างแรง พร้อมชี้ไปยังแคนอส แอตลาส และสโมคเกอร์
เฮซถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ...เด็กสองคนนี้เป็นใครกัน ถึงขั้นให้พลเรือโทการ์ปพามาด้วยตัวเอง!?
“รับทราบครับ!!”
เฮซตอบเสียงดัง แม้จะงุนงงในใจ แต่เขาก็ไม่กล้าถามอะไรเพิ่ม
ในใจลอบคิดว่าคงต้องไปสืบความลับจากเด็กใหม่สองคนนี้ทีหลังแน่...
“ตามชั้นมาเถอะ ชั้นจะพาพวกเธอไปทำความคุ้นเคยกับมารีนฟอร์ดก่อน เอ้อ...พวกเธอมาเข้าแคมป์ฝึกทหารใหม่ใช่ไหม?”
เฮซกล่าวอย่างสุภาพ ขณะมองสองคนที่ยืนข้างพลเรือโทการ์ป
“ครับ ท่านพันโทเฮซ!”
แคนอส แอตลาส และสโมคเกอร์ตอบพร้อมเพรียง
แม้แคนอส แอตลาสจะถือยศ พันตรี ในทะเลอีสต์บลู
แต่ตามระเบียบแล้ว ยศเดียวกันที่สำนักงานใหญ่จะสูงกว่าที่สี่ทะเลธรรมดาถึง “สามขั้น”
ดังนั้น หลังผ่านการรายงานตัวแล้ว ยศของเขาจึงถูกปรับเป็น “กัปตัน” แห่งสำนักงานใหญ่
“ฮ่าฮ่าฮ่า งั้นฝากเด็กน้อยสองคนนี้ไว้ด้วยนะ! ลุงแก่จะไปหาท่านจอมพลเรือเซนโงคุละ!”
การ์ปพูดจบก็หมุนตัวเดินไปยังห้องทำงานของเซนโงคุ
“ไปกันเถอะ ชั้นจะพาพวกเธอไปรายงานตัวที่แคมป์ทหารใหม่ก่อน...”
เฮซหันมาบอกกับแคนอส แอตลาสและสโมคเกอร์ทันทีที่เงาของการ์ปลับสายตา
...
ณ ห้องทำงานของเซนโงคุ
ในเวลานั้น เซนโงคุกำลังปรึกษากลยุทธ์ทางการทหารกับพลเรือโทสึรุ
ข้างๆ พวกเขา มีชายผู้หนึ่งนั่งเอนตัวอยู่บนเก้าอี้
สวมผ้าปิดตา มีผมหยิก และดูเหมือนจะหลับได้ทุกเมื่อ...
เขาคือ “พลเรือเอก คุซัน!”
“ปัง!”
เสียงเปิดประตูดังลั่น ขัดจังหวะการสนทนา
เมื่อเห็นว่าเป็นการ์ป... คิ้วของเซนโงคุก็กระตุกทันที สีหน้าเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นไม่พอใจ
“กา...ร์ป! ในที่สุดนายก็กลับมา!!”
ทว่า การ์ปกลับทำหูทวนลม เอ่ยขึ้นอย่างไม่แยแสว่า
“ลุงแก่ก็แค่มาพักร้อนเยี่ยมหลานเท่านั้นเอง เดี๋ยวจะฝึกเจ้าหลานชายให้กลายเป็นทหารเรือชั้นยอดให้ดู!”
“นายยังกล้าพูดอีกเหรอ! พวกตระกูลมังกี้น่ะ ไม่เคยมีใครรับมือได้ง่ายเลยซักคน!”
เซนโงคุโวยลั่นเมื่อได้ยินคำว่า “ฝึกหลาน”
เขาเพิ่งได้รับข่าวกรองว่า “ดราก้อน” ไอ้เด็กนั่น ได้ก่อตั้งองค์กร “กองทัพปฏิวัติ” แล้ว!
แถมยังอยู่ในสายตาจับตามองของรัฐบาลโลกอย่างใกล้ชิด
ถึงขั้นที่ “ผู้เฒ่า” ยังเรียกตัวเขาไปสอบถามด้วยตนเอง
“อา... คุซันอยู่นี่ด้วยเหรอ?”
เมื่อเห็นเซนโงคุเริ่มเดือด การ์ปก็แกล้งเฉไฉ เปลี่ยนหัวข้อหันไปทักทายคุซันแทน
“อ่า ท่านการ์ป...”
คุซันถอนใจอย่างจนใจ แต่ก็ต้องยกมือดันผ้าปิดตาขึ้นและรับคำทักทาย
“ฮ่าฮ่าฮ่า ลุงแก่นี่แหละ ไปเจอปีศาจตัวจริงในทะเลอีสต์บลูมาแล้ว! พรสวรรค์ของหมอนั่นยังเหนือกว่าแกอีก คุซัน!!”
การ์ปพูดพลางหัวเราะร่าด้วยความภาคภูมิใจ
“หืม? งั้นเหรอครับ? ในเมื่อเป็นคนที่ท่านการ์ปแนะนำ ถ้ามีโอกาสก็อยากพบตัวจริงซักครั้งแล้วสิ”
คุซันเริ่มสนใจขึ้นมาเล็กน้อย
เพราะกลุ่ม “3 พลเรือเอกแห่งรุ่นใหม่” ที่กำลังจะสืบทอดตำแหน่งต่อไปนั้น คือ
เขา, อาคาอินุ, และ โบร์ซาลิโน่
ส่วนคนรุ่นรองลงมาอย่าง กิอง และ ชาตง นั้น ยังไม่ถึงเกณฑ์เลยแม้แต่น้อย
“แคนอส แอตลาส งั้นเหรอ?”
เซนโงคุพึมพำ แล้วหยิบเอกสารข่าวกรองจากกองเอกสารหนาบนโต๊ะขึ้นมาแผ่นหนึ่ง
ภาพถ่ายของแคนอส แอตลาส ปรากฏอย่างชัดเจนตรงกลางเอกสารนั้น...
ในขณะเดียวกัน
แคนอส แอตลาส และสโมคเกอร์ ซึ่งกำลังเดินตามพันโทเฮซ หลังรายงานตัวที่แคมป์ทหารใหม่เสร็จ
ก็กำลังจะไปชมโรงอาหารของแคมป์ฝึก
แต่แล้ว...
“แอตลาส! ท่านจอมพลเรือเซนโงคุต้องการพบท่านครับ! ขอความกรุณาเดินทางไปกับผมด้วย!”
ทหารคนหนึ่งรีบวิ่งมาขวางทางทั้งสามเอาไว้ พูดด้วยเสียงหอบเหนื่อย
แคนอส แอตลาส และอีกสองคนถึงกับผงะไปเล็กน้อย
สโมคเกอร์กับเฮซต่างมองมาทางเขาด้วยแววตาที่แฝงด้วยความอิจฉา
การได้ “จอมพลเรือเซนโงคุ” เรียกพบตั้งแต่วันแรกที่เหยียบสำนักงานใหญ่...
ชะตากรรมของชายคนนี้ ย่อมไม่ธรรมดา!
ต้องรู้ไว้ว่า ขณะนี้ “เซนโงคุ” คือผู้ดำรงตำแหน่ง “จอมพลเรือ” แทนเพียงคนเดียว
ขณะที่ “คอง กระดูกเหล็ก” ได้มอบอำนาจทั้งหมดให้เซนโงคุดูแลไปหมดแล้ว
กล่าวได้ว่า การขึ้นดำรงตำแหน่งจอมพลเรือของเซนโงคุนั้น เป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น!
“ครับ!”
แคนอส แอตลาสตอบกลับด้วยเสียงหนักแน่น แม้จะตกใจอยู่เล็กน้อย
โปรดติดตามตอนต่อไป
จบตอน