: นางเป็นน้องสาวของท่านหัวหน้าหรือ?

: นางเป็นน้องสาวของท่านหัวหน้าหรือ?

“ตอนนี้มันใช่เวลามาขอโทษกันรึเปล่า? เลิกโทษกันเองแล้วหาทางเอาตัวรอดจากสถานการณ์นี่จะดีกว่าไม่ใช่รึไง?”

เสียงเฉียบขาดของ ครูช ดังขึ้นในทันที นางตามมาติดๆ หลังจากเหตุการณ์ไม่คาดฝันบนทุ่งหญ้า อัศวินของนางได้รับความเสียหายมากกว่าพวกอมนุษย์แห่ง เขี้ยวเหล็ก ที่คล่องแคล่วว่องไวกว่า

เมื่อเห็น นัตสึกิ สึบารุ และพรรคพวกหยุดชะงัก ครูชก็ไม่รอช้าที่จะย้ำให้ทุกคนตระหนักว่านี่ไม่ใช่เวลาแห่งความแตกแยก

“จะหนีจากสถานการณ์นี้งั้นรึ? พูดง่ายนะคุณผู้สูงศักดิ์ แต่ที่พวกเรากำลังเผชิญอยู่คือ อสูรหมอก! ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าใครรอดออกมาจากมันได้!”

หนามพิษ แค่นเสียงอย่างกราดเกรี้ยว ภารกิจที่ควรจะง่ายกลับกลายเป็นการปะทะกับอสูรในตำนาน...โชคร้ายถึงที่สุด

“พวกนายดูไม่ธรรมดา ถ้าดูจากพลังแล้ว ก็ไม่น่าจะเป็นแค่กองทหารรับจ้างทั่วไป พวกเราตามล่าอสูรหมอกมาก่อน จนเกือบจะต้อนมันจนมุม ถ้าไม่ติดที่พวกนั้น...อัครสาวกแห่งบาป จากลัทธิแม่มด เข้ามาขวาง เราอาจจะปราบ วาฬขาว ได้แล้ว ถึงจะอยู่ในหมอก แต่อัครสาวกแห่งลัทธิก็ยังถูกมันเล่นงาน และวาฬขาวเองก็ยังมีร่องรอยบาดแผลจากการต่อสู้นั้นอยู่ เราไม่ได้ไร้โอกาสเสียทีเดียวหรอก”

ครูชมองเห็นได้ชัดว่าสมาชิกในขบวนของสึบารุ ไม่เว้นแม้แต่ผู้ร่วมทาง ล้วนแล้วแต่มีฝีมือไม่แพ้อัศวินตระกูลคาร์สเทนของนาง

ยิ่งไปกว่านั้น เอลซ่า ได้จัดเตรียมนักฆ่ากว่าร้อยคน รวมถึง หนามพิษ ให้เป็นองครักษ์ เสริมแนวป้องกันจนแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม

“ว่าไงนะ? นอกจากอสูรหมอก พวกสารเลวจากลัทธิแม่มดยังโผล่มาอีกงั้นเรอะ…”

น้ำเสียงของหนามพิษพลันหม่นหมองลงอย่างชัดเจน เมื่อนึกถึงศัตรูใหม่

หากพวกเขาเปรียบเสมือนหนูที่คลานในท่อทึบ ลัทธิแม่มดก็เป็นกลุ่มปรสิตอันน่าสะอิดสะเอียน

แม้แต่โลกใต้ดินก็ยังหลีกเลี่ยงการปะทะกับลัทธินั้น กลุ่มของมันเต็มไปด้วยคนวิปลาส ไม่มีสิ่งดีใดตามมาหลังจากเผชิญหน้าพวกมัน

“ชั้นว่าสังหารพวกแกที่ลากแรมมาเจอกับเรื่องบัดซบแบบนี้ ยังดูมีความเป็นไปได้มากกว่าหนีจากอสูรหมอกกับลัทธิแม่มดเสียอีก!”

เผชิญหน้ากับแค่อสูรหมอกก็ยากลำบากพออยู่แล้ว แต่นี่ต้องเจอกับ อัครสาวกแห่งบาป ด้วยอีกต่างหาก

แต่เดิม พวกเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย กลับถูกดึงเข้ามาเพราะพวกคนตรงหน้า

ในฐานะนักฆ่าจากโลกใต้ดิน หนามพิษและพรรคพวกย่อมไม่ยอมก้มหัวให้ใครง่ายๆ และเมื่อสถานการณ์พลิกผันเช่นนี้ จะให้นอบน้อมต่อกลุ่มของครูชก็คงเป็นไปไม่ได้

ถ้าไม่มีทางรอด ก็ขอล้างแค้นก่อนตายก็แล้วกัน!

สึบารุ แม้จะยังไม่เข้าใจถึงความน่ากลัวของ อสูรหมอก หรือ อัครสาวกแห่งบาป อย่างถ่องแท้ แต่ก็เห็นด้วยกับครูช ว่าการร่วมมือคือทางรอดเดียวในตอนนี้ ไม่ใช่การประหัตประหารกันเอง

ทว่า หนามพิษและพวก กลับไม่สนใจคำพูดของเขาเลย

ก่อนหน้านี้ พวกเขายังยอมฟังคำสั่งของสึบารุเพราะเกรงกลัวอำนาจของ วูด แต่เมื่อต้องเผชิญกับความตายจริงๆ ไม่มีใครคิดจะฟังคนอ่อนแออย่างสึบารุอีกต่อไป

“ความจริง เราอาจจะไม่ตายกันหมดก็ได้นะ ก่อนออกมาปราบวาฬขาว ชั้นแอบไปหาพี่วูดด้วยตัวเอง ตอนนั้นเขาไม่ได้อยู่ในวิลล่าที่เช่าไว้ แต่คนดูแลบอกว่าเขาออกไปจัดการสัตว์อสูรแถวๆ นี้ และน่าจะกลับมาในช่วงเย็น ชั้นเลยทิ้งจดหมายไว้ให้แล้ว!”

ผู้ที่พูดคือ มิมิ เพิร์ลบาตัน พี่สาวคนโตจากพี่น้องสามคนแห่งเผ่าอมนุษย์

แววตาของมิมิเปี่ยมด้วยความมั่นใจอย่างยิ่ง นางแอบออกไปตามหาวูดมาก่อนหน้านี้โดยไม่บอกใคร

ไม่ว่าท่านวูดจะอยู่ฝ่ายไหน สำหรับมิมิ เขาก็คือ “พี่วูด” ผู้เป็นครอบครัว

หากวูดรู้ว่าพวกเขากำลังจะเผชิญหน้ากับ วาฬขาว อสูรอันตราย เขาจะไม่มีทางนิ่งเฉยเป็นแน่

“พี่วูดงั้นเรอะ!? ก็เพราะพวกแกนั่นแหละที่ทำให้พวกเราโดนพวกอสูรหมอกกับลัทธิแม่มดเพ่งเล็ง! ปกติชั้นไม่ฆ่าเด็กนะ แต่วันนี้จะทำเป็นกรณียกเว้นก็แล้วกัน!”

หนึ่งในนักฆ่าจากกลุ่มของสึบารุเดือดดาลจนสุดขีด ชักดาบหมายจะสังหารเด็กสาวหูแมวทันที

เมื่อเห็นนักฆ่าพุ่งเข้าหามิมิ ทั้ง จูเลียส และ วิลคิน ก็รีบขยับตัวเข้าป้องกันทันที

ทว่า ยังมีคนที่ไวกว่า...

เสียง ปึ้ก! ดังขึ้น นักฆ่าผู้นั้นปลิวกระเด็นออกไปอย่างรุนแรง เลือดและฟันกระเซ็น

ผู้ลงมือคือ หนามพิษ คนเดิม ผู้ซึ่งเมื่อครู่ยังแสดงความอาฆาตแค้นอย่างเห็นได้ชัด

“หัวหน้า...นี่คุณทำบ้าอะไร...?” นักฆ่าคนนั้นพูดพลางสำลักเลือด มองด้วยความงุนงง

“หัวหน้าแกอยู่ที่ไหนวะ? จำกฎใหม่ไม่ได้รึไง? ใครแตะต้องเด็กหรือหญิงมีครรภ์ ต้องแทงมันจนตาย! แล้วเด็กนั่นก็พูดถูกด้วย ถ้าแกแตะต้องเธออีก ชั้นจะเป็นคนฆ่าแกเอง เข้าใจไหม?”

หนามพิษกล่าวเสียงเย็น ขณะถลึงตาใส่ลูกน้อง จากนั้นจึงหันไปหามิมิ

และในทันใด รอยยิ้มประหลาดที่ดูฝืนยิ้มอย่างที่สุดก็ปรากฏขึ้น

“น้องหนูไม่เป็นไรนะ? ลูกน้องของชั้นเสียมารยาทเอง ชั้นจัดการให้เธอแล้วล่ะ”

ทุกคนรอบข้างตะลึงงันกับการเปลี่ยนแปลงของหนามพิษ

แม้แต่สึบารุก็แทบไม่เชื่อสายตา

เขาเคยสัมผัสถึงนิสัยของชายคนนี้ดี...เจ้าเล่ห์ โหดเหี้ยม ไม่ยอมใคร ท่าทีห่ามๆ ต่อครูชก็ปกติอยู่แล้ว

แต่ตอนนี้...

ชายหนุ่มผู้คลั่งอนิเมะอย่างสึบารุพลันนึกขึ้นมา...หรือว่าหมอนี่จะเป็น โลลิค่อน!?

ไม่สิ...อาจจะเป็นพวกคลั่งหูแมวต่างหาก!

แต่ความคิดฟุ้งซ่านของสึบารุก็ต้องหยุดลง เมื่อได้ยินคำถามต่อไปของหนามพิษ

น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนลงราวกับคนละคน

“น้องหนู...เธอกับพี่วูดเป็นอะไรกัน? แล้วคิดว่าพี่วูดจะมาถึงที่นี่เมื่อไหร่?”

มิมิยืดอกตอบอย่างภาคภูมิ “ชั้นเป็นครอบครัวของพี่วูด! พี่วูดเก่งมาก ไม่ว่าวาฬขาวหรืออัครสาวกแห่งบาป ถ้าพี่วูดมา พวกนั้นก็แพ้แน่! แล้วพี่แอนนาก็คือน้องสาวของพี่วูด! ถ้าเขารู้ว่าน้องสาวกำลังตกอยู่ในอันตราย เขาต้องมาช่วยแน่!”

ได้ยินดังนั้น ดวงตาของหนามพิษพลันเปล่งประกาย

แม้คนอื่นจะไม่รู้ว่า “พี่วูด” คือใคร แต่ หนามพิษ รู้ดี...

ในฐานะอดีตผู้นำกลุ่มนักฆ่า เขาย่อมรู้ว่า “วูด” นั้นคือ หัวหน้าตัวจริง ของพวกเขา!

เขาไม่เคยสงสัยเลยในพลังของวูด

ชายผู้นั้นเคยปะทะกับ ดาบศักดิ์สิทธิ์ โดยที่ไม่มีฝ่ายใดยอมถอย...การปะทะกับ ไรน์ฮาร์ด จนเสมอ ไม่ใช่เรื่องที่ใครทำได้

อสูรวาฬขาว? อัครสาวกแห่งบาป? สำหรับวูด คงแค่ตัวขัดหูขัดตา

“ใครคือแอนนา?” หนามพิษรีบถาม มิมิชี้ทางอย่างร่าเริง

เมื่อพบ อนาสตาเซีย เขารีบยิ้มแฉ่งเข้าหาทันที

“งั้นคุณคงเป็นพี่สาวแอนนา...งามราวเทพธิดา! ขออภัยในความไร้มารยาทของพวกเราก่อนหน้านี้ นับแต่นี้ พวกเราจะคอยปกป้องและเชื่อฟังคำสั่งของคุณทุกประการ!”

สีหน้าทุกคนดูประหลาดใจทันที สาเหตุแห่งการเปลี่ยนแปลงก็ชัดเจน...ไม่ใช่เพราะชอบเด็กสาวหูแมว แต่เป็นเพราะ วูด ฮอกซิน พี่ชายของอนาสตาเซีย!

“พวกคุณเกี่ยวอะไรกับพี่ชายชั้น?”

อนาสตาเซียมิใช่คนโง่ ความน่ากลัวในออร่าของหนามพิษและพวกชัดเจนว่าพวกเขาคือนักฆ่าชั้นยอด ขณะที่พี่ชายของนาง...ผู้ใฝ่ฝันจะเป็นอัศวิน ดูไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับพวกนี้ได้เลย

“พี่สาวแอนนา พูดแบบนั้นได้ไงล่ะ? พวกเราไม่มีสิทธิ์ผูกพันกับพี่วูดหรอก พวกเราก็แค่...ได้รับการช่วยเหลือจากเขาเท่านั้น!”

หนามพิษเล่าด้วยน้ำเสียงซาบซึ้ง น้ำตาแทบคลอ ยกย่องวูดเสมือนวีรบุรุษผู้ปลดปล่อยโลกใต้ดินจากความชั่วร้าย

เพื่อเอาตัวรอด หนามพิษสรรเสริญอย่างถึงที่สุด

วูดกลายเป็นอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ ใจดี และบริสุทธิ์ สละโอกาสสังหารพวกเขาแล้วให้โอกาสกลับใจ แถมยังจัดหางานให้พวกเขาอีกด้วย

แม้แต่มิมิและพี่น้องก็ร้องไห้ด้วยความตื้นตัน

จูเลียส และ เฟนิกซ์ ก็เริ่มยอมรับในตัวชายที่นักฆ่าชั้นยอดยังต้องสยบ

“ถ้าอย่างนั้น ก็อยู่กับพวกเราก่อนเถอะ พอวูดมา ชั้นจะให้เขาตอบแทนพวกนายเอง”

เพียงอนาสตาเซียเอ่ยวาจา หนามพิษและนักฆ่าทั้งร้อยก็เคลื่อนย้ายมาประจำหลังนางทันที ปฏิญาณจงรักภักดี

ส่วนสึบารุ...ยังคงยืนงุนงงอยู่คนเดียว เขายังไม่มีบทบาทสำคัญใด ไม่มีพลังในการต่อสู้ด้วยซ้ำ ครูชกับอนาสตาเซียไม่มีเหตุผลจะปกป้องเขา

แต่แล้ว อัครสาวกแห่งบาป...ตัณหา ก็ปรากฏขึ้น ไล่ตามกลุ่มของอนาสตาเซียมาทัน

ณ ตอนนั้นเอง สึบารุก็ได้แสดงคุณค่าที่แท้จริง

เขาคือคนเดียวที่ มองเห็นแขนดำ ของศัตรูได้ แขนล่องหนแห่ง ตัณหา ที่งอกออกจากเงามืดเบื้องหลัง

พลังของตัณหานั้นน่ากลัวเพราะ “มือที่มองไม่เห็น” เหล่านี้ แต่หากมีคนเห็นมันได้...พลังของศัตรูก็ลดลงทันที!

สึบารุจึงกลายเป็นกุญแจสำคัญในการนำทางการต่อสู้ จูเลียส, วิลคิน, ครูช และ หนามพิษ ผนึกกำลัง พยายามผลักดันตัณหาให้ถอยร่น

แต่ในตอนที่พวกเขากำลังจะรวมพลังจัดการศัตรู...

“ป๊าดดดดดด!!”

เสียงคำแรมของวาฬขาวดังก้องมาจากภายในม่านหมอก...ทำให้ทุกสีหน้ากลับกลายเป็นเคร่งเครียดอีกครั้ง...

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน

♥♥ ถ้าเนื้อเรื่องไม่โอเค ขออภัยด้วยนะครับ เนื่องจาก Re : zero ทางผู้แปลไม่เคยดูเลยจะทำการเปิดฟรีจนจบจักรวาล Re : Zero ครับ ขอบคุณครับ ♥♥

♥♥ หากท่านใดอ่านแล้วค้างสามารถติดตามผลงานเรื่องอื่นๆของ charcoal gray silver gold ได้ที่ชัั้นหนังสือ ขอบคุณครับ ♥♥