: ตัวตนที่แท้จริงของวูด!

: ตัวตนที่แท้จริงของวูด!

ทั้งวิชาดาบและเวทมนตร์ของเขาได้บรรลุถึงระดับสูงสุดอย่างแท้จริง...กระทั่ง ‘อัศวินผู้เลิศล้ำ’ ยังถูกเขาล้มได้อย่างง่ายดาย

ด้วยพลังเช่นนี้ แม้พริสซิลลาจะไม่ถูกเลือกให้เป็นราชินีแห่งอาณาจักรมังกรในการคัดเลือกราชา…เธอก็เชื่อมั่นว่า ด้วยตัววูด เธอยังสามารถบรรลุเป้าหมายแห่งการล้างแค้นได้

หากพูดถึงบุรุษผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งจักรวรรดิวอลลาคิอา ก็ย่อมต้องเป็น เซซิลุส เซกมุนต์...และแม้พริสซิลลาจะเคยพบเขาแล้ว แต่หากเทียบกันที่พลังล้วนๆ เซซิลุสอาจล้มจูเลียสได้ แต่ก็ไม่มีทางง่ายดายเท่ากับที่วูดทำ

ผู้แข็งแกร่งเช่นวูดและเรนฮาร์ด ต่างก็ยืนอยู่นอกเหนือกฎเกณฑ์ของสามัญชนอย่างสิ้นเชิง

และในขณะเดียวกันนั้นเอง...หลังจากที่วูดเอาชนะจูเลียส และได้รับตำแหน่ง หัวหน้าหน่วยอัศวินหลวง ได้สำเร็จ เอมิเลียและคณะก็เดินทางมาถึงเมืองหลวง

ด้วยความที่ดินแดนของรอสวาลตั้งอยู่ปลายอาณาเขต คณะของเอมิเลียจึงมาถึงเป็นกลุ่มสุดท้าย โดยมีรอสวาลที่มาก่อนอยู่แล้ว ส่วนผู้อยู่ในขบวนประกอบด้วย แรม, เรม และ…สึบารุ นัตสึกิ

“บารุสุ ถ้านายไม่มีประโยชน์ในคราวนี้ล่ะก็ กลับบ้านไปทำงานบ้านสองเท่าได้เลย!” แรมพูดกระแทกเสียงขณะเหลือบตามองชายหนุ่ม

เพราะงบประมาณจำกัด แรมจึงรับหน้าที่เฝ้าบ้านแทนสึบารุชั่วคราว...แต่ทันทีที่เขาได้ยินคำว่า “การคัดเลือกราชา” สึบารุก็รู้ในทันทีว่า เหตุการณ์หลักของเรื่องได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

เพราะเขาคือผู้เดินทางข้ามโลก แม้ไม่มีฝีมือการต่อสู้อันเลิศเลอ แต่เขารู้ดีว่า ตัวเอก คือกุญแจสำคัญในการขับเคลื่อนเรื่องราว

ด้วยโอกาสเช่นนี้...ทั้งเพื่อพิสูจน์คุณค่า และสร้างความประทับใจให้เอมิเลีย...เขาจึงไม่ยอมพลาดเด็ดขาด และภายหลังการอ้อนวอนอย่างยาวนาน พร้อมการสนับสนุนจากเอมิเลียเอง ในที่สุดเขาก็ได้ร่วมเดินทางสู่เมืองหลวง

“อย่าห่วงเลย แรม! ถึงชั้นยังไม่เข้าใจว่า ‘การคัดเลือกราชา’ คืออะไร…แต่ถ้าพูดถึงสมองล่ะก็ ชั้นมั่นใจเต็มร้อย! แถมพวกเรายังมีเธอ เรม ปัค และรอสวาลคอยรับมือเวลามีเรื่องด้วย!” สึบารุกล่าวด้วยท่าทีมั่นใจ ไม่สะทกสะท้านกับคำเหน็บแนมใดๆ

ความมั่นใจของเขามิใช่ไร้เหตุผล...นอกจากจะเคยเล่นเกม RPG นับไม่ถ้วนจนเข้าใจโครงสร้างและรูปแบบการเล่าเรื่องแล้ว เขายังมี พลังโกง อย่าง “ย้อนกลับจากความตาย” ที่สามารถรีเซ็ตเวลาเมื่อเกิดเหตุร้ายแรง

“พี่คะ เราน่าจะหาที่พักก่อน แล้วค่อยตามหา ท่านวูด กันนะคะ” เรมเสนอด้วยแววตาแน่วแน่

“ตามที่เขาเคยพูดไว้ เขาน่าจะมาก่อนพวกเรา และตอนนี้น่าจะได้เป็นอัศวินแล้วล่ะค่ะ”

เพราะเหตุการณ์ สัตว์อสูรแห่งป่า ที่เกิดจากเมลี่และถูกวูดขัดขวาง เรมจึงไม่มีความรู้สึกผูกพันกับสึบารุเหมือนไทม์ไลน์ก่อน...ในทางกลับกัน สิ่งที่เธอใส่ใจยิ่งกว่าคือ…จะขอให้วูดช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของพี่สาวของตน

“จะหาคนในเมืองหลวงที่กว้างขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายหรอก แถมเขาก็พูดไว้ว่าจะเข้าร่วมกองอัศวินหลวง...พวกเราก็แค่เดินตามเลดี้เอมิเลียเพื่อเข้าร่วมพิธีเลือกตั้ง แล้วคงได้เจอเขาเอง” แรมกล่าวด้วยน้ำเสียงมีเหตุผล

ในใจของแรม แทบไม่มีความหวังว่าวูดจะช่วยฟื้นฟิงเขาของเธอได้เลย เพราะแม้แต่เบียทริซผู้มีภูมิรู้เวทมหาศาล หรือรอสวาลผู้ทรงพลัง…ก็ยังไม่สามารถทำอะไรให้เธอได้

แต่มองเห็นน้องสาวสุดที่รักมีความหวัง เธอจึงตัดสินใจจะลองเสี่ยง และร่วมเดินทางมายังเมืองหลวง

เมื่อสึบารุได้ยินว่า วูด อยู่ในเมืองหลวง สีหน้าของเขาก็พลันถอดสี ราวกับดอกไม้โดนน้ำค้างแข็งเหี่ยวเฉาในทันใด

หากมีคนที่ทิ้งรอยแผลในจิตใจของสึบารุได้ลึกที่สุด...ก็คือหญิงสาวผมดำที่ถูกขนานนามว่า “นักล่าลำไส้”

ภาพที่เธอลากไส้ของเขาออกมา…ยังติดตาไม่เคยจาง

แต่รองจากเธอ...ก็มีอีกคนหนึ่งที่ทำให้สึบารุรู้สึกไม่สบายใจ…และนั่นก็คือ วูด...ชายหนุ่มผมทองที่เรมและแรมเอ่ยถึงอยู่บ่อยครั้ง

วูดไม่เพียงหน้าตาดีอย่างไม่น่าให้อภัย...แต่ยังทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ

ที่สำคัญ...เขาเองก็เป็น ผู้เดินทางข้ามโลก เช่นเดียวกับสึบารุ แต่ต่างจากเขาที่เพิ่งมาถึง วูดกลับเติบโตในโลกนี้ เหมือนกับหลอมรวมกับมันโดยสมบูรณ์แล้ว เขาไร้ซึ่งความลังเลแห่งสามัญชน พร้อมเปิดศึกได้ทุกเมื่อ

แม้จะเป็นคนข้ามโลกเหมือนกัน แต่ พลังโกง “ย้อนกลับจากความตาย” ของสึบารุ กลับไม่มีผลต่อวูด เพราะอีกฝ่ายดูจะรังเกียจการรีเซ็ตอย่างแรงกล้า

วูดเคยเตือนสึบารุว่า...ถ้าเขายังเล่นกับพลังนั้นต่อไป…เขาจะทำให้สึบารุกลายเป็นผักไปตลอดชีวิต

คำขู่ร้ายแรงเช่นนั้นทำให้สึบารุหวั่นวิตกยามต้องเผชิญหน้า...และเมื่อเทียบกันแล้ว…วูดทั้งสง่า ทั้งแข็งแกร่ง…จนสึบารุรู้สึกถูกบดบังไปหมดสิ้น

“ใจเย็นๆ สึบารุ นี่คือเมืองหลวงของอาณาจักรมังกร ไม่ควรมีสถานการณ์เสี่ยงถึงชีวิต…” เขาบอกตัวเองพยายามควบคุมสติ

“อีกอย่าง…การคัดเลือกไม่ใช่เรื่องของพละกำลังอย่างเดียวหรอก กลยุทธ์ สติปัญญา การเมือง...ก็ล้วนมีบทบาททั้งนั้น ถ้าเรื่องพวกนี้ล่ะก็…สึบารุ นัตสึกิ คนนี้ ไม่มีทางแพ้แน่!”

เขายังคงให้กำลังใจตัวเองอย่างต่อเนื่อง พลางเดินตามเอมิเลียไปยังโรงแรมในเมืองหลวง

หลังจากที่กลุ่มของเอมิเลียเข้าพักได้ไม่นาน ก็มีเจ้าหน้าที่จากอาณาจักรลูคนิก้ามาแจ้งข่าวว่า พิธีคัดเลือกราชา กำลังจะเริ่มต้นขึ้น

เดิมที พิธีจะจัดขึ้นอีกไม่กี่วันข้างหน้า...แต่เมื่อทั้ง ห้าหญิงผู้รับพรแห่งมังกร มาถึงครบถ้วนแล้ว หินมังกร ก็แสดงปฏิกิริยารุนแรงอย่างไม่เคยมีมาก่อน

สภานักปราชญ์แห่งราชอาณาจึงตัดสินใจเลื่อนพิธีให้เร็วขึ้น เพื่อหลีกเลี่ยงหายนะใดๆ

เอมิเลียซึ่งเพิ่งมาถึง ยังไม่เข้าใจขั้นตอนใดๆ ของพิธีดีนัก เมื่อรู้ว่าต้องไปวังหลวงในวันพรุ่งนี้ก็ตกใจอย่างมาก

เธอพยายามสอบถามเจ้าหน้าที่อย่างสุภาพ แต่เขากลับไม่คิดจะตอบคำถามเลยแม้แต่น้อย...เพียงแค่ส่งคำสั่งของสภา แล้วหันหลังกลับไป

ขณะที่เขากำลังเดินจากไป...สึบารุและพรรคพวกก็ได้ยินเสียงเขาพึมพำว่า…

“ไม่อยากเชื่อเลยว่า พวกครึ่งเอลฟ์ชั่วร้ายก็กล้าเป็นผู้เข้าชิงราชบัลลังก์ได้ด้วย”

เอมิเลียได้ยินแววประชดประชันนั้น จึงรีบดึงฮูดลงปิดหูเอลฟ์ของตน

เรมกับสึบารุต่างอยากจะวิ่งไปต่อว่า แต่เอมิเลียกลับห้ามไว้

นับแต่เธอตื่นขึ้นจากการแช่แข็ง...นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พบการดูแคลนลักษณะเช่นนี้

แม้เธอไม่เข้าใจทั้งหมด แต่เธอก็รู้ดีว่า รูปลักษณ์ของเธอคล้ายกับแม่มดแห่งความริษยา...ซาเทลล่า

แม้ไม่มีใครพูดตรงๆ แต่ก็ชัดเจน…ว่าเธอ เหมือนซาเทลล่า ราวกับฝาแฝด

ด้วยเหตุนี้...เอมิเลียจึงปรารถนาเข้าร่วมการคัดเลือก เพื่อพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่แม่มดผู้หายนะ...แต่คือผู้ที่จะนำพาความสุขสู่ประชาชน

ขณะเดียวกันนั้น วูดก็เพิ่งหลุดพ้นจากพริสซิลลาผู้ตามตื๊อไม่เลิก และในฐานะหัวหน้าหน่วยใหม่แห่งกองอัศวินหลวง เขาตั้งใจจะเปิดช่องทางให้ กลุ่มของเอลซ่า แทรกซึมเข้าสู่เมืองหลวง

หลังเขียนจดหมายหลายฉบับเกี่ยวกับแผนขยายกลุ่มนักฆ่า และส่งให้เมลี่ดูแล ทันใดนั้นก็มีอัศวินเข้ามาแจ้งว่า...พรุ่งนี้เขาจะต้องเข้าวังเพื่อทำหน้าที่อารักขา

เพิ่งทำงานวันแรก…ก็ต้องทำโอทีเสียแล้ว

วูดบ่นพึมพำ...แต่ทันทีที่มาร์คัสจ่ายเงินเดือนล่วงหน้าให้ถึงสองเดือน คำบ่นก็หายไปในพริบตา

ถ้าอยากให้ม้าแข่ง ก็ต้องให้อาหาร...ถ้าอยากให้มันวิ่งเร็ว ก็ต้องให้ดี วูดเห็นด้วยกับหลักการนี้เต็มที่

ไม่เหมือนกับคุณลุงหนวดแพะที่เคยใช้งานเขาเยี่ยงทาสโดยไม่ให้เบี้ยเลี้ยงแม้แต่เหรียญเดียว มาร์คัสกลับแสดงให้เห็นว่าเขา รู้จักวิธีใช้คนอย่างแท้จริง

ด้วยเหตุนี้ วูดจึงยินดีจะไปยืนเฝ้าในพิธีวันพรุ่งนี้

พิธีคัดเลือกราชาแห่งลูคนิก้าใกล้เปิดฉาก และตัวตนของ หญิงผู้รับพรแห่งมังกรทั้งห้า ก็เริ่มถูกเปิดเผย

ผู้เข้าชิงทั้งห้าคือ:

หนึ่ง...เอมิเลีย ครึ่งเอลฟ์ที่มีรูปลักษณ์คล้ายแม่มดแห่งความริษยา...ซาเทลล่า

สอง...เฟลท์ เด็กสาวจากสลัม ซึ่งแท้จริงคือหลานสาวของพระอนุชาแห่งอดีตราชา และได้รับการพบโดยเซียนดาบ

สาม...พริสซิลลา ผู้สืบทอดตระกูลวอลลาคิอา สมญา “เจ้าสาวสีชาด”

สี่...ครูช คาร์สเทน หัวหน้าตระกูลดยุกคาร์สเทน ที่อายุเพียงสิบเจ็ด แต่ได้รับการยอมรับในฐานะผู้นำมากฝีมือ

ห้า...อนาสตาเซีย โฮชิน นักธุรกิจอัจฉริยะ ผู้นำกิลด์พาณิชย์ และเป็นผู้เข้าชิงที่มีอายุมากที่สุด

ชาวเมืองหลวงล้วนจับตามองว่าใครจะได้ขึ้นครองราชบัลลังก์ เพราะมันจะส่งผลต่อชีวิตพวกเขาโดยตรง

ถึงขั้นที่บ่อนพนันบางแห่งเปิดรับแทงว่า “ใครจะได้เป็นราชาคนต่อไป”

ในบรรดาผู้สมัคร ครูช คาร์สเทน เป็นเต็งหนึ่ง ด้วยศักดิ์ฐานะและการสนับสนุนจากขุนนางมากมาย

ในทางกลับกัน เอมิเลีย ถูกมองว่าไม่มีทางชนะเลย แม้จะเป็นหนึ่งในหญิงผู้รับพร แต่ชาวเมืองและขุนนางส่วนใหญ่ล้วนเกลียดชังเธอ เพราะใบหน้าอันละม้ายแม่มด

พิธีจัดขึ้นในท้องพระโรงของวังหลวง ท่ามกลางบรรดารัฐมนตรีและสภานักปราชญ์

ในฐานะกองอัศวินหลวง วูดกับหน่วยของเขาได้รับหน้าที่ดูแลความเรียบร้อย

“วันนี้วันใหญ่นะ...พิธีคัดเลือกราชากำลังจะเริ่มแล้ว นายจะทำหน้าหาวแบบนั้นไม่ได้นะ” เรนฮาร์ดยิ้มเหนื่อยเมื่อเห็นวูดยืนหาวอยู่ข้างๆ

วูด เรนฮาร์ด เฟลิกซ์ และจูเลียส...ทั้งสี่ได้รับมอบหมายให้ยืนแถวหน้าในฐานะหัวหน้าหน่วยอัศวิน แต่วูดกลับดูไม่ใส่ใจเอาเสียเลย

“ก็ชั้นเพิ่งเข้าทำงานเมื่อวานเองนี่นา…แถมใครจะเป็นราชา มันก็ไม่เกี่ยวกับชั้นอยู่แล้ว” วูดบ่นพลางเกาศีรษะ

เมื่อคืนเขาเขียนแผนงานขยายกลุ่มลอบสังหารจนดึก...พิธีนี้จึงไม่อยู่ในลิสต์สำคัญของเขาเลยแม้แต่น้อย

แต่แล้ว…ขณะที่หญิงผู้รับพรแห่งมังกรทั้งห้าก้าวเข้าสู่ท้องพระโรงทีละคน สีหน้าเฉื่อยชาของวูด…ก็แข็งค้าง

เขารู้จักถึงสี่คนในนั้น!

เอมิเลียเขารู้จักดี...เธอคือ นางเอกหลัก ของโลกนี้ ไม่มีข้อกังขา

แต่เขากลับต้องตะลึงเมื่อพบว่า...หญิงม่ายผู้ยั่วยวนที่เคยจีบ และ เด็กสาวจากสลัมที่เคยช่วยไว้ ก็คือผู้สมัครเข้าชิงราชา!?

ในอีกสองคน...หนึ่งคือครูช คาร์สเทน สตรีผมเขียวทรงพลังในชุดชาย...เขาไม่รู้จัก

แต่อีกคน...เขารู้ดี!

อนาสตาเซีย โฮชิน สาวน้อยผมสีม่วงอ่อนในชุดขาว พร้อมหมวกขนแกะสีขาว

และในที่สุด…ชิ้นส่วนแห่งอดีตก็ประกอบสมบูรณ์

ต่างจากสองชีวิตจำลองก่อนหน้า...วูดไม่ใช่คนข้ามโลกจากโลกศูนย์ หรือโลกของมุโชคุ เทนเซย์

แต่ตัวละครที่เขาจำลองไว้...มีอดีตของตนเองอยู่แล้วในโลกนี้

เพราะความทรงจำเก่าไหลเข้ามาพร้อมกันทั้งหมด วูดจึงไม่เคยมีเวลาสำรวจมันอย่างจริงจัง...จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้…เขาเพิ่งใช้เวลาสำรวจและดูดซึมทุกสิ่งอย่างละเอียด

และบัดนี้…ตัวตนที่แท้จริงของเขาก็เปิดเผยออกมา

นามเต็มของเขาในโลกนี้คือ...วูด โฮชิน!

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน

♥♥ ถ้าเนื้อเรื่องไม่โอเค ขออภัยด้วยนะครับ เนื่องจาก Re : zero ทางผู้แปลไม่เคยดูเลยจะทำการเปิดฟรีจนจบจักรวาล Re : Zero ครับ ขอบคุณครับ ♥♥

♥♥ หากท่านใดอ่านแล้วค้างสามารถติดตามผลงานเรื่องอื่นๆของ charcoal gray silver gold ได้ที่ชัั้นหนังสือ ขอบคุณครับ ♥♥