: ฮาคิราชันย์ในต่างโลก

: ฮาคิราชันย์ในต่างโลก

เมลิผู้ซึ่งเคารพบูชาเอลซ่าเสมอมา... มั่นใจว่า “เอลซ่าไม่มีทางล้มเหลว”

แต่เพราะการคุยโวของ นัตสึกิ สึบารุ ในอดีต ทำให้เมลิเข้าใจผิดว่า “ความล้มเหลวครั้งนี้” ของเอลซ่า มาจากตัวสึบารุ

ทว่า... ขณะที่แผนกำลังจะสำเร็จ...กลับมีบุคคลปริศนาโผล่มาขัดขวาง

ชายผู้นั้นไม่เพียงมองทะลุแผนของเมลิ แต่ยังจับได้ถึงอันตรายที่ซ่อนอยู่ใน “ลูกหมาน้อย” ที่เธออุ้มไว้

เมื่อไม่สามารถปิดบังได้อีก เมลิละทิ้งหน้ากากเด็กสาวผู้ไร้เดียงสา สายตาเย็นชาแทนที่รอยยิ้มไร้พิษภัย

เธอเป่าหวีดทันที...ผืนป่ารอบหมู่บ้านอาร์ลัมเริ่มสั่นไหว... เงาทมิฬมหึมาเริ่มเคลื่อนไหว ล้อมรอบหมู่บ้านไว้โดยสมบูรณ์

เมลิ พอร์ทรูท เด็กสาววัยเพียง 12 ปี ผู้ครอบครอง “พร” พิเศษ

ร่างเธอแผ่ไอมรณะเยี่ยงพิษ เธอสามารถควบคุม สัตว์เวท ได้อย่างน่าอัศจรรย์

แม้จะมีขีดจำกัดในด้านคุณภาพและปริมาณ แต่ถ้าจริงจัง...ควบคุมสัตว์เวทนับร้อยตัวก็หาใช่เรื่องยาก

หลังจากเอลซ่าล้มเหลวและหลบหนี เมลิแฝงตัวอยู่ในหมู่บ้านนี้เพื่อรอโอกาส

เป้าหมายภารกิจของพวกเธอ คือ ขัดขวางไม่ให้เอมิเลียเดินทางไปถึงเมืองหลวง

เมื่อรู้ว่าหมู่บ้านนี้อยู่ในเขตของรอสวาล และคนจากคฤหาสน์มักมาแลกเสบียงที่นี่

เมลิจึงวางแผนหลายชั้น

เธอบิดเบือน “บาเรีย” ที่ปกป้องหมู่บ้าน ทำให้สัตว์เวทสามารถแทรกซึมเข้ามา

ก่อความวุ่นวาย ล่อให้เอมิเลียออกมาตรวจสอบ

...แล้วจัดการนางตรงนั้น

"แม่" ของพวกเธอ...ไม่ใช่แม่จริง แต่คือผู้นำขององค์กรนักฆ่า

ความล้มเหลวของเอลซ่าทำให้องค์กรเสียหาย

ถ้าเมลิพลาดอีกคน...ทั้งเธอและเอลซ่าอาจโดนล่าหัว

แม้เอมิเลียยังไม่โผล่มา... แต่สึบารุ...คนที่ทำให้เอลซ่าล้มเหลว...กลับอยู่ตรงนี้

เมลิจึงตั้งใจจะฆ่าเขา เพื่อเป็น “ของขวัญไถ่โทษ”

แต่ก่อนที่แผนของเมลิจะเริ่ม... กลับถูก “ชายผู้นั้น” ทำลายลง

ขณะเงาแห่งสัตว์เวทใกล้เข้ามา เรม ก็ปลดปล่อยร่าง อสูร เขา

เขาเดียวโผล่ขึ้นกลางหน้าผาก...เธอฟาด “กระบองหนามยักษ์” เตรียมต่อกร

“เมลิ... อย่าทำอะไรเขาเลย คนๆ นี้... เป็นสัตว์ประหลาดของจริง สัตว์เวทของเธออาจไม่ต่างจากของเล่นในสายตาเขาด้วยซ้ำ”

สิ้นคำ เอลซ่า ก็โผล่ออกมาจากเงามืด

ตลอดหลายวันที่อยู่กับวูด...เอลซ่าได้รู้ว่า...

เขาไม่ใช่ปีศาจบริสุทธิ์... แต่มิใช่นักบุญ

ตราบใดที่ไม่มีใคร “แตะต้องเส้นแบ่ง” ทุกอย่างก็สงบสุข

แต่ถ้ามีใคร “ล้ำเส้น”...วูดไม่สนว่าคนนั้นเป็นใคร

แผนของเมลิในการ “สังหารทั้งหมู่บ้าน”... ได้ล่วงล้ำเส้นนั้นไปแล้ว

เพราะฉะนั้น เพื่อไม่ให้เมลิโดนฆ่าทิ้งก่อนจะเข้าใจอะไร เอลซ่าจึงจำต้องเผยตัว

“เอลซ่า! นายปลอดภัย... เยี่ยมมาก! ถ้าเราร่วมมือกัน...ยังมีโอกาสสำเร็จอยู่ เราไม่ต้องกลัว ‘แม่’ แล้ว!”

เมลิยังไม่รู้ว่า วูดคือใคร

ในเรื่องโม้ของสึบารุ...ไม่มีการเอ่ยถึงชายผู้นี้ เพื่อให้เรื่องดูดีในสายตาคนฟัง

เอลซ่าเงียบ... ก่อนจะมองเมลิด้วยสายตาหนักแน่น

“เมลิ... ชั้นมาที่นี่เพื่อบอกอะไรบางอย่างกับเธอ...ชั้นจะ ‘ออกจากองค์กร’”

“ในฐานะ ‘คู่หู’ ที่รู้จักเธอมานาน...ชั้นมาชวนเธอไปด้วยกัน”

ได้ยินเช่นนั้น สึบารุก็ขนลุกซู่

“นักล่าลำไส้” ที่เขาเกลียดชัง... ตอนนี้กลับอยู่ฝ่ายเดียวกับชายลึกลับ

แถมยังมีเด็กผู้ควบคุมสัตว์เวทคอยสนับสนุน

ในสถานการณ์นี้...มีเพียงเรมคนเดียวที่อยู่ข้างเขา

และเบื้องหลังยังมีหมู่บ้านที่เต็มไปด้วยชาวบ้านไร้ทางสู้

“เอลซ่า... เธอบ้าไปแล้วรึไง! จะทรยศ ‘แม่’ เรอะ!? เธอก็รู้ว่าเธอจะเจออะไรถ้าทำแบบนั้น!”

“หรือนี่เป็นเพราะภารกิจที่แล้วล้มเหลว? ไม่เป็นไร! ถ้าเราฆ่าทุกคนที่นี่ แล้วรอจัดการ ‘เอลฟ์ผมเงิน’ ตอนนางโผล่มา...เรายังทำภารกิจสำเร็จได้นะ!”

เมลิหวาดกลัวชัดเจน แค่ได้ยินชื่อ “แม่”...ร่างก็สั่นสะท้าน

ชัดเจนว่า ผู้หญิงคนนั้น... คือฝันร้ายของพวกเธอทั้งสอง

“ชั้นไม่อยากเป็นนักฆ่าที่ไร้จุดหมายอีกแล้ว...”

“ตราบใดที่ยังอยู่ในองค์กร ชั้นไม่มีวันหนีจาก ‘แม่’ ได้...เพราะงั้น ถ้าจะหลุดพ้นได้... ชั้นต้องการพลังที่ ‘บดขยี้เธอได้’!”

กับวูด... เอลซ่ารู้สึกว่าเธอเริ่มได้สัมผัส “ชีวิตที่มีความหมาย”

เธอยังล่าได้... ยังชำแหละได้... แต่ไม่ต้องทนฝันร้ายอีกต่อไป

เมลิกลับคิดว่าเอลซ่าพูดเพ้อเจ้อ

“หรือเธอโดนเขาขู่ หรือถูก ‘พร’ อะไรครอบงำมา!?”

“ไอ้ผู้ชายข้างเธอนี่น่ะเรอะ พลังของเธอที่ว่า!? เขาจะเอาอะไรไปสู้กับ ‘แม่’ ได้!?”

เมลิมองวูดด้วยสายตาดูแคลน

ในสายตาเธอ...เขาไม่ต่างจากขุนนางสวยๆ ไร้พิษภัย

...แถมยัง “น่ารำคาญ” กว่าสึบารุอีก

เธอยกมือขึ้น...สัตว์เวทจำนวนมหาศาลพุ่งออกมาจากป่า

พวกมันคำแรมสะท้านไพร... กำลังถาโถมสู่วูด

สัตว์เวทเหล่านี้ แม้จะไม่ใช่ระดับอันตรายสูง

แต่จำนวนมากจนสร้างความกดดันได้ไม่น้อย

เรมยกกระบองขึ้นป้องกันพวกเด็กๆ เอลซ่าก็เตรียมลุย

...แต่ วูด ยกมือขึ้นหยุด

“พลังควบคุมสัตว์เวทเหรอ... น่าสนใจ มีแววดีทีเดียว”

“แต่ชั้นจะจัดการเอง...ในเมื่อชั้นจะเป็นผู้นำของพวกเธอ... ก็ต้องแสดงให้เห็นก่อน ว่าชั้น ‘คู่ควร’ ที่จะนำ!”

ทันใดนั้น หมาป่าตัวหนึ่ง...ซึ่งเร็วที่สุด...กระโจนเข้าใส่วูด

ปากมันอ้ากว้าง หวังจะกัดหัวเขาให้หลุด

แต่วินาทีนั้น... สายตามันสบกับวูดโดยตรง

...ร่างมันชะงักทันที

ขนลุกเกรียว กล้ามเนื้อเกร็ง...สัญชาตญาณตะโกนอย่างบ้าคลั่ง

“หนีไป!!”

แม้จะอยู่ภายใต้พลังของเมลิ

แต่สัตว์เวทก็ยังมี “สัญชาตญาณดิบ” ที่แข็งแกร่งกว่ามนุษย์หลายเท่า

“สัญชาตญาณของแก... ดีมาก...แต่สายไปแล้ว”

วูดไม่ใช้เวท ไม่ชักดาบ

เขาแค่... “เหวี่ยงหมัด” ออกไป

ตูม!!!

คลื่นกระแทกพุ่งจากหมัด

พื้นแยกเป็นร่องยาว หมาป่ากระเด็นราวถูกปืนใหญ่ยิง

ร่างแหลกเหลวจนดูไม่ออกว่าเคยเป็นสัตว์

เมลิตกตะลึง

นั่นคือ “ตัวแกร่งที่สุด” ในฝูง

แต่วูด... “ฆ่ามันด้วยหมัดเดียว”

“ฮึ่ย! แค่หมัดเดียวแล้วจะอะไร!? ชั้นมีสัตว์อีกเป็นร้อย!”

แม้ตกใจ... แต่เมลิก็เริ่มเรียกฝูงใหม่

แผนเธอคือถล่มวูดด้วย “จำนวน”...ให้เขาเหนื่อยจนหมดแรง

เธอกระโดดขึ้น “สัตว์บิน” ลอยเหนือสนามรบ

มองลงมาอย่างเหนือกว่า

“พวกนักสู้ไม่มีทางบินขึ้นมาได้หรอก! สูงแบบนี้... เขาทำอะไรชั้นไม่ได้แน่!”

วูดยืนมองสัตว์นับร้อยที่ใกล้เข้ามา

ก่อนจะพูดขึ้นเบา ๆ

“สัตว์พวกนี้... แม้แต่เวทวงกว้างก็ฆ่าได้สบาย... เหมือนฉีดยาฆ่าแมลง”

“แต่ที่นี่คือหมู่บ้าน...เวทโจมตีหมู่ไม่แยกมิตรหรือศัตรู... ชั้นใช้ไม่ได้”

“งั้นก็เหลือทางเดียว... วิธีที่ ‘ฆ่าเฉพาะสัตว์’ โดยไม่ทำร้ายใคร...แม้คนจะ ‘ง่วง’ ไปหน่อยก็เถอะ...”

พูดยังไม่ทันจบ

แรงกดดันไร้รูป ก็ระเบิดออกจากร่างวูด

มันแผ่ไปรอบทิศ... ปกคลุมทั่วหมู่บ้าน

ทุกคน... รู้สึกเหมือนหัวจะระเบิด

ตุบ! ตุบ! ตุบ!!

สัตว์เวทเริ่มล้มลงทีละตัว... หมดสติ

ไม่ใช่แค่สัตว์เวท

แม้แต่ สึบารุ, ชาวบ้าน, สัตว์เลี้ยง...ล้วนร่วงระเนระนาด

ทั่วหมู่บ้าน... เหลือเพียงคนที่ยังยืนได้แค่ 3 คน

วูด

เอลซ่า

เรม

แม้แต่เอลซ่าและเรม... ยังต้องทรุดลงนิด ๆ ก่อนจะฝืนยืนขึ้นได้อีกครั้ง

“เมื่อกี้... นายทำบ้าอะไรลงไป...?”

เสียงเมลิสั่นเครือ...เธอคลานออกจากใต้สัตว์บิน

วูดหันมา มุมปากยกยิ้มเย็น

“แม้ชั้นยังไม่ได้ใช้พลังเต็มที่... แต่เธอยังยืนได้...แสดงว่าใจเธอ ‘แข็งพอตัว’”

“สำหรับคนอ่อนแอ... เธอทำได้ดี... ทน ‘ฮาคิราชันย์’ ของชั้นได้...”

เมลิยังมีสติ

แต่นกเวทของเธอ...ไม่รอด

มันร่วงจากฟ้า...

ร่างของเมลิ... กระแทกพื้นขาหัก...

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน

♥♥ ถ้าเนื้อเรื่องไม่โอเค ขออภัยด้วยนะครับ เนื่องจาก Re : zero ทางผู้แปลไม่เคยดูเลยจะทำการเปิดฟรีจนจบจักรวาล Re : Zero ครับ ขอบคุณครับ ♥♥

♥♥ หากท่านใดอ่านแล้วค้างสามารถติดตามผลงานเรื่องอื่นๆของ charcoal gray silver gold ได้ที่ชัั้นหนังสือ ขอบคุณครับ ♥♥