: หรือว่าชั้นติดอยู่ในวันเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า?

: หรือว่าชั้นติดอยู่ในวันเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า?

"พรแห่งสวรรค์" มิใช่สิ่งที่ใครๆ ก็ครอบครองได้ และก็หาใช่ว่าจะมีได้เพียงหนึ่งเดียวในชีวิต

แท้จริงแล้ว...ยังมีผู้กล้าหาญบางคนที่สามารถได้รับพรเพิ่มเติมในภายหลังอีกด้วย

แน่นอนว่า มีบางคนแม้จะได้รับ “พร” แล้ว แต่พรที่ได้นั้นก็ไร้ประโยชน์จนกลายเป็นภาระเสียมากกว่า

หลังจากตรวจสอบอย่างละเอียด วู้ดก็พบว่า ร่างที่เขาอาศัยอยู่ตอนนี้ มิได้มีเพียงพรเดียว...แต่มีถึง สอง พร!

กล่าวคือ เขาคือหนึ่งในบุคคลหายากผู้ได้รับ “พรคู่”

พรแรก คือ “เกียรติยศแห่งอัศวิน”...เป็นพรที่เสริมพลังใจ ฟื้นฟู และต้านทานสถานะผิดปกติ เมื่อได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการในฐานะอัศวิน

ถึงจะเป็นพรที่ดี แต่ก็มีข้อจำกัดมาก เพราะยังไม่แน่ชัดว่าเขาต้องเป็นอัศวินจริงๆ ก่อนหรือไม่ ถึงจะใช้พลังได้เต็มที่

แต่สิ่งที่ทำให้วู้ดพึงพอใจอย่างแท้จริงคือ พรที่สอง: พรแห่งแสงจันทร์

ดั่งชื่อ พรนี้เกี่ยวข้องกับแสงจันทร์...และผลของมันนั้นเรียบง่ายแต่เปี่ยมพลัง

ตราบใดที่แสงจันทร์ส่องถึง ร่างกายของวู้ดจะได้รับการเสริมแกร่งในทุกด้าน อีกทั้งยังมีภูมิคุ้มกันต่อสถานะผิดปกติหลายชนิด

ที่น่าทึ่งยิ่งกว่านั้นคือ…แม้จะไม่ได้นอนเลยในยามค่ำคืน เขาก็จะไม่รู้สึกง่วงเลยแม้แต่น้อย

แน่นอน...เมื่อรุ่งเช้ามาถึง ความเหนื่อยล้าที่สะสมจะถาโถมเข้ามาทันที

วู้ดประเมินแล้วว่า “พรแห่งแสงจันทร์” นี้คือหนึ่งในพรที่ทรงพลังที่สุดที่เขาเคยพบ

หากเขาสามารถเสริมพลังภายใต้แสงจันทร์ได้จริง…ยามค่ำคืนก็ย่อมกลายเป็นอาณาจักรของเขา

“ต่อให้ไม่ได้อะไรอีกเลยจากโลกนี้ แค่ได้พรแห่งแสงจันทร์ก็คุ้มค่ากับการมาที่นี่แล้ว…”

ตอนนี้สิ่งที่ต้องคิดคือ...พรนี้จะเสริมพลังเขาได้มากเพียงใด และจะใช้ “เกียรติยศแห่งอัศวิน” อย่างไรให้เต็มศักยภาพ

แม้ร่างนี้จะเทียบไม่ได้กับร่างที่เขาฝึกมาจนช่ำชองในโลกโจรสลัด แต่ก็แข็งแกร่งกว่าร่างในโลกของ อสูรรับใช้ของยาย 0 สนิท อย่างเห็นได้ชัด

ถึงขั้นสูสีกับร่างในโลก เกิดชาตินี้พี่ต้องเทพ เลยทีเดียว

“ดูเหมือนเจ้าของร่างนี้คงฝึกฝนเป็นประจำ ถ้าฝึกต่ออีกหน่อย น่าจะใช้วิชาหกรูปแบบของกองทัพเรือได้ไม่ยาก”

และเพราะโลกนี้มีกลิ่นอายยุโรปยุคกลาง วู้ดจึงมั่นใจว่า “อาณาจักร” และ “กองอัศวิน” ต้องมีอยู่แน่นอน

“ถ้างั้นก็ลองเข้าสอบเป็นอัศวินดูละกัน ได้ใช้พรแรก แถมยังได้ใกล้ชิดกลุ่มคนเก่งของโลกนี้อีกด้วย”

เมื่อยังไม่มีแผนอื่น วู้ดจึงตัดสินใจมุ่งหน้าสู่ราชธานีเพื่อสอบเข้าสังกัดกองอัศวิน

อาณาจักรนี้มีนามว่า “ลุกนิก้า” และบริเวณที่เขาอยู่ตอนนี้คือดินแดนของเคานต์รอสวอล แอล. มาเธอร์ส

ระยะทางจากเขตชายแดนไปยังราชธานีใช้เวลาเดินทางหลายวัน

วู้ดจึงเช่ามังกรพาหนะตัวหนึ่งโดยจ่ายเป็นเหรียญเงินสองเหรียญ แล้วออกเดินทางตามแผนที่ไปยังราชธานี

ทุกอย่างดูจะเป็นไปได้ด้วยดี เขาเจอสัตว์อสูรระหว่างทางเล็กน้อย และก็จัดการได้อย่างไม่ลำบาก

แต่แล้ว...หลังจากฆ่าสัตว์อสูรคล้ายหมาป่าตัวหนึ่ง และตรวจสอบแผนที่อีกครั้ง…

คลื่นเวียนศีรษะอันรุนแรงก็ถาโถมเข้ามา!!

ประสบการณ์เช่นนี้วู้ดไม่เคยเจอมาก่อน

เขาคิดว่าอาจเป็นการโจมตีทางจิตจากสิ่งมีชีวิตลึกลับ จึงรีบรวบรวมสติ

แต่ไม่ทันไร สติของเขาก็หลุดลอยไป…

และเมื่อรู้สึกตัวอีกครั้ง...เขากลับมาอยู่ที่ถนนตลาดคึกคักที่เคยอยู่เมื่อตอนบ่าย!

วู้ดตกใจอย่างยิ่ง

ตอนแรกคิดว่าเป็นระบบผิดพลาดจนทำให้เขากลับมาโลกเดิม

แต่พอเห็นแอปเปิ้ลที่ถูกกัดไปครึ่งผลในมือ และบรรยากาศรอบข้างที่เป๊ะทุกระเบียบนิ้ว เขาก็รู้แล้วว่า…

เวลาย้อนกลับไปกว่าหนึ่งชั่วโมง!

ในตอนแรก วู้ดไม่อาจยอมรับเหตุการณ์ไร้สาระนี้ได้

เขาคิดว่านี่อาจเป็น “กลไกลับของโลกนี้”

แต่เมื่อกลับไปยังจุดเช่ามังกรเดิม...พ่อค้ากลับทักเขาราวกับ “ไม่เคยเจอกันมาก่อน”

แม้จะผ่านมาเพียงไม่กี่ชั่วโมง และเขาเพิ่งเช่ามังกรจากชายคนนี้ไปแท้ๆ…

“นี่มันไม่ใช่แค่เวลาย้อน…แต่ความทรงจำของผู้คนก็ถูกรีเซ็ต!”

เขาลองเช่ามังกรอีกครั้ง คราวนี้เลือกมังกรคนละสายพันธุ์ และเปลี่ยนเส้นทาง

ขณะเดินทาง วู้ดเฝ้าสังเกตเวลาอย่างระมัดระวัง หากนี่เป็นกลไกแบบมีรอบเวลา มันก็น่าจะวนอีกครั้งในเวลาเดิม

แต่พอฟ้าสาง และพระอาทิตย์เริ่มตก...เขาคิดว่า “น่าจะปลอดภัยแล้ว…”

…ทว่า เวียนหัวอีกครั้ง!

“บ้าชะมัด…เสียเวลาไปอีกชั่วโมงเหรอฟะ!?”

และเมื่อฟื้นขึ้นมาอีกที...เขากลับมาอยู่บนถนนเดิม แอปเปิ้ลเดิม และเสียงตะโกนขายของเดิม!

“เปลี่ยนทั้งเส้นทาง ทั้งมังกร ทั้งสภาพร่างกาย…แต่ก็ยังย้อนเวลาเหมือนเดิม

…แสดงว่าต้นเหตุไม่ได้อยู่ที่การออกจากเมืองใช่มั้ยเนี่ย?”

ทฤษฎีที่ว่า “โลกนี้จำกัดพื้นที่ให้แค่ในเมือง” เริ่มเข้ามาในหัว

เหมือนเกมบางเกมที่ถ้าออกนอกแผนที่ ตัวละครจะตายหรือถูกรีเซ็ต

เพื่อพิสูจน์ทฤษฎี วู้ดจึงลอง “ไม่ออกจากเมือง”

เย็นวันนั้น เขานั่งกินอาหารที่โรงเตี๊ยมอย่างสบายใจ และกลับเข้าห้องพัก

แต่พอหัวแตะหมอน…คลื่นเวียนศีรษะก็มาอีกครั้ง!

ไม่ว่าจะต้านยังไง...ร่างของเขาก็กลับมาจุดเดิมเสมอ

ครั้งนี้เขาไม่ได้ออกจากเมืองเลยด้วยซ้ำ

นั่นหมายความว่า...ทฤษฎีก่อนหน้า…ผิด!

ยิ่งไปกว่านั้น รอบระยะเวลาระหว่างการย้อนก็ “สั้นลงเรื่อยๆ!”

“นี่มันอะไรกัน!? โลกนี้ไม่มีลูป 24 ชั่วโมงแบบในเรื่องทั่วไปด้วยซ้ำ!

ไม่ว่าจะทำอะไรก็ถูกโยนกลับมาจุดเริ่มต้นอยู่ดี!”

ตลอดการเดินทางผ่านโลกต่างๆ...ทั้งโลกโจรสลัด โลกเวทมนตร์ โลกโรงเรียน

ไม่เคยเลยที่เขาจะเจอเหตุการณ์ไร้เหตุผลเช่นนี้

เขาถูกดึงกลับมาเหมือนเป็นของเล่นในมือใครบางคน

ไม่ว่าจะกระทำ ไม่กระทำ ต่อสู้ หรือนิ่งเฉย...ก็จบด้วยการย้อนกลับ

วู้ดจึงหยุดนิ่ง…ยืนนิ่งอยู่ตรงถนน ไม่ขยับไปไหน

เขาวิเคราะห์สถานการณ์ด้วยจิตใจสงบนิ่ง

หากนี่เป็นกลไกของโลก...มันต้องมีรูปแบบ

แต่หลังจากเฝ้าสังเกตมาหลายครั้ง ก็ไม่พบกฎตายตัวใดๆ

“นี่มันไม่ใช่กฎของโลก…แต่น่าจะเป็น พลังของใครบางคน

พลังย้อนเวลานี่มันคล้ายบั๊ก หรือไม่ก็…พลังโกงจากต่างโลก…”

พรในโลกนี้ไม่ควรมีอะไรทรงพลังขนาดนี้

พรแบบนี้น่าจะเป็นของ “คนข้ามโลก” มากกว่า...คนอย่าง…นัตสึกิ สึบารุ!

“ไม่มีใครเหมาะกับพลังนี้ไปมากกว่าสึบารุแน่ๆ…”

วู้ดจึงตัดสินใจลองพิสูจน์

สึบารุไม่ใช่คนมีออร่าหรือพลังอะไรเป็นพิเศษ แต่ชุดวอร์มจากโลกเดิมของเขาโดดเด่นมากพอจะตามหา

วู้ดกระโดดขึ้นหลังคา วิ่งไล่บนยอดอาคาร เฝ้ามองผู้คนเบื้องล่าง

ไม่นานนัก เขาก็พบสึบารุอยู่ในตรอกด้านหลัง

…แต่ก่อนจะเข้าไปหา วู้ดก็ได้เห็นภาพที่ช็อกยิ่งกว่า...สึบารุถูกพวกนักเลงแทงจนล้มลงกับพื้น เลือดไหลไม่หยุด…และสิ้นใจ

“ดูท่าจะคิดผิดจริงๆ ถ้าเจ้าหมอนี่มีพลังย้อนเวลา ก็คงไม่ตายอนาถขนาดนี้…”

วู้ดไม่ทันได้ช่วยอะไร เพราะช้าเกินไป

เขากำลังจะตัดใจจากทฤษฎีเดิมแล้ว…

…แต่ทันใดนั้น คลื่นเวียนหัวก็กลับมาอีกครั้ง!!

และที่อีกฟากหนึ่ง...สึบารุก็ลืมตาตื่นด้วยสีหน้าตกใจ มือกุมบาดแผลที่เคยถูกแทง

“เราย้อนกลับมาอีกแล้วเหรอ…?”

เขากลับมาอยู่ที่เดิมอีกครั้ง

ไม่มีข้อกังขาใดอีกแล้ว...พรของนัตสึกิ สึบารุ…คือ “พลังย้อนเวลา” หรือพูดอีกอย่างคือ พลังโกงจากต่างโลก

ในตอนแรก สึบารุดีใจแทบบ้า ที่ได้พลังเทพเช่นนี้

แต่พอใช้ไปไม่กี่ครั้ง…เขาก็รู้ว่า…

“พลังนี้…มันน่าหงุดหงิดเป็นบ้า!!”

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน

♥♥ ถ้าเนื้อเรื่องไม่โอเค ขออภัยด้วยนะครับ เนื่องจาก Re : zero ทางผู้แปลไม่เคยดูเลยจะทำการเปิดฟรีจนจบจักรวาล Re : Zero ครับ ขอบคุณครับ ♥♥

♥♥ หากท่านใดอ่านแล้วค้างสามารถติดตามผลงานเรื่องอื่นๆของ charcoal gray silver gold ได้ที่ชัั้นหนังสือ ขอบคุณครับ ♥♥