เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 66 : คำเตือนของเฉินปาโจว!

บทที่ 66 : คำเตือนของเฉินปาโจว!

บทที่ 66 : คำเตือนของเฉินปาโจว!


บทที่ 66 : คำเตือนของเฉินปาโจว!

"เป็นอย่างไรบ้าง, เห็นได้ชัดว่าหมิงจูรู้สึกดีกับคุณมาก…… ดังนั้นหากคุณสนใจในตัวเธอ…..ฉันสามารถช่วยคุณได้" เฉินปาโจวเห็นฉู่โจวมองตางหลังหมิงจูไปและดูเหมือนจะ "สนใจ" เล็กน้อย, เขาก็หัวเราะทันที

ชูโจวสะดุ้ง, เขาไม่ได้คาดคิดเลยว่าเฉินปาโจวผู้ซึ่งจริงจังอยู่เสมอจะกลายเป็นคนเเบบนี้ได้

“ผู้อำนวยการ, คุณกำลังล้อเล่นเเล้ว” ชูโจวกล่าวอย่างไม่สามารถหัวเราะหรือร้องไห้ได้

"ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันจริงจังนะ, หมิงหยวนเป็นหญิงสาวที่ทุกคนต้องการเลือกเป็นอันดับต้นๆในเมืองฐานกวางตุ้ง, ไม่ว่าจะความสามารถ​ของเธอเองหรือตระกูล​โดยกำเนิด​ล้วนอยู่ในระดับสูงมาก…….แต่ด้วยความสามารถและความแข็งแกร่งของคุณ, มันก็มากเกินพอที่จะสานสัมพันธ์​กับเธอเเต่มันขึ้นอยู่กับว่าคุณต้องการหรือไม่, เเละถ้าคุณต้องการ ฉันสามารถ​จับคู่ให้คุณได้ ฮ่าๆๆๆๆ” เฉินปาโจวหัวเราะเสียงดัง

"เรื่องเเบบนี้ค่อยว่ากันทีหลัง, ตอนนี้ผมแค่ต้องการฝึกฝนอย่างเต็มที่​และแข็งแกร่งขึ้นให้เร็ว​ที่สุด​" ชูโจวกล่าว

“คุณยังคงตัดสินใจ​ได้ยอดเยี่ยม​เสมอ” เฉินปาโจวมองชูโจวด้วยความชื่นชม

“สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับคุณในตอนนี้คือการแข็งแกร่งขึ้นโดยเร็วที่สุดจริงๆ”

“ครั้งนี้ที่ฉันขอให้คุณมาพบฉัน, เพราะฉันจึงมีข่าวลับจะเเจ้ง…. เพื่อให้คุณเตรียมตัวไว้ให้พร้อม”

…….

หลังจากออกจากบ้านของเฉินปาโจวและออกจากโรงยิมศิลปะ​การต่อสู้​โทมาฮ​อว์ก​ก็เป็นเวลาบ่ายโมงแล้ว

ชูโจวเงยหน้าขึ้นมองดวงอาทิตย์ที่เจิดจ้าและตกอยู่ในภวังค์ชั่วขณะหนึ่ง

ก่อนหน้านี้, เฉินปาโจวบอกข้อมูลที่เป็นความลับมากมายแก่เขา… แต่โดยสรุปแล้วมีคำเตือนประมาณสามข้อ!

1. อาจมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในเร็วๆนี้
2. ฝ่ายพันธมิตรมนุษย์จะมีการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่
3. เตือนให้ชูโจวรีบแข็งแกร่งขึ้นโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

คำเตือนทั้งสามของเฉินปาโจวในตอนนั้น ทำให้ชูโจวมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดี

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า​เฉินปาโจว, หนึ่งในสามผู้อำนวยการของโรงยิมศิลปะการต่อสู้โทมาฮ​อว์ก​ในเมืองฐานกวางตุ้งจะต้องมีข้อมูลลับมากมายที่นักรบคนอื่นไม่สามารถมีได้…… ดังนั้นคำพูดของเขาจึงมีความน่าเชื่อถือ​มาก

"อาจมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในอนาคต….... การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่นี้เกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่ปรากฏตัวในฐานการทดลอง​หรือเปล่า​นะ"

ชูโจวอดไม่ได้ที่จะนึกถึงสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่ปรากฏตัวในฐานการทดลอง​ลับในวันนั้น ซึ่งมีลักษณะผสมของมนุษย์และมอนส​เตอร์, โดยเฉพาะสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ขนาดใหญ่​ที่น่าสะพรึงกลัวตัวนั้น………เเละเขารู้สึกโดยสัญชาตญาณว่าสิ่งที่เรียกว่าการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่เฉินปาโจวกล่าว น่าจะเกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์เหล่านั้น

"ลืมมันไปเถอะ, ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของฉัน แม้ว่าในอนาคตจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ฉันก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้"

"ตอนนี้…..ฉันทำได้เพียงหาทางเพิ่มความแข็งแกร่งให้เร็วที่สุด อย่างน้อยก็ต้องรับประกันว่าแม้การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่จะมาถึง ฉันก็ยังมีพลังที่สามารถ​ปกป้องตัวเองได้”

หลังจากสงบสติอารมณ์​ได้ ชูโจวก็ทำการเรียกแท็กซี่และมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยศิลปะป้องกันตัวเซาท์ไชน่า

เเละในไม่ช้า เขาก็มาถึงมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้เซาท์ไชน่า

มหาวิทยาลัศิลปะ​การต่อสู้​เซาท์​ไชน่าเป็นหนึ่งในหกมหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้หลักของเมืองฐาน​กวางตุ้ง​ทำให้ได้รับการสร้างขึ้นอย่างยิ่งใหญ่, นักเรียนที่เข้ามาและออกที่นี่เต็มไปด้วยพลังและความเย่อหยิ่งอยู่ในสายตาของพวกเขา

หากพวกเขาสามารถเข้ามหาวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้นี้ได้ ไม่ว่าพวกเขาจะสามารถ​เลื่อน​ขั้นเป็นนักรบได้หรือไม่ก็ตาม เเต่พวกเขาก็ยังมีโอกาสที่​ดีกว่าคนธรรมดาถึงร้อยละเก้าสิบเก้าหลังจากสำเร็จการศึกษาไปเเล้ว

"หลิวเฉียนๆ, ฉันรออยู่ตรงประตูมหาวิทยาลัยของคุณเเล้ว" ชูโจวเเตะนาฬิกาสื่อสารของเขาและทำการติดต่อหลิวเฉียนๆโดยตรง

“ฮะ….. ชูโจว, นายมาถึงเเล้วหรอ?” หลิวเฉียนๆรู้สึกประหลาดใจ, เธอไม่คาดคิดว่าเธอที่พึ่งจะคุยกับเขาไปตอนเช้าเเล้วเขาจะมาถึงตอนบ่ายเลย

“รอสักครู่ ฉันจะออกไปรับนายเดี๋ยวนี้”

ประมาณ 5 นาทีต่อมา หลิวเฉียนๆก็เดินมาที่ประตูของมหาวิทย​าลัย

“ชูโจว, ทางนี้” เมื่อเห็นชูโจว, หลิวเฉียนๆรู้สึก​มีความสุขมากจากนั้น​เดินไปหาชูโจวอย่างรวดเร็ว

ชูโจวมองไปที่หลิวเฉียนๆด้วยรอยยิ้ม, หลิวเฉียนๆในวันนี้แตกต่างจากตอนที่เธออยู่มัธยมปลายมาก

ผมยาวสลวย​ของเธอมัดเป็นเปียสองข้างห้อยลงมาที่หน้าอก สวมชุดสีเขียวอ่อนที่คู่กับรอยยิ้มหวานเล็กน้อยนั้น มันให้ความรู้สึกสดชื่นอย่างไม่สามารถ​อธิบาย​ได้​

“ไม่ได้เจอกันนาน เธอสวยขึ้นมากเลยนะ” ชูโจวกล่าวชม

หลิวเฉียนๆหน้าเเดง, ตบไหล่ชูโจวเบาๆ เเละมุมปากของเธอก็โค้งขึ้นเล็กน้อย

"หืมมมม…..นั่นใช่หลิวเฉียนๆหรือเปล่า, ผู้ชายข้างๆนั่นเป็นแฟนของเธอเหรอ?"

"ไม่มีทาง…. หลิวเฉียนๆมีแฟนแล้วหรอ?"

"ชายคนนี้เป็นใคร….. เเจ้งลูกพี่เร็วเข้า"

นักเรียนชายรอบๆหลายคน ดูเหมือนจะรู้จักหลิวเฉียนๆและเมื่อพวกเขาเห็นหลิวเฉียนๆและชูโจวทำตัวสนิทสนมกัน, พวกเขาก็พูดถึงเรื่องนี้ทันที….. โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักเรียนบางคนที่เป็นเเฟนคลับ​ของหลิวเฉียนๆก็อกหักทันที​

ด้านชูโจวได้ยินเสียงของนักเรียนชายรอบๆ, ก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่หลิวเฉียนๆด้วยท่าทางแปลกๆเเละพูดว่า

"เธอมีชื่อเสียงในมหาวิทยาลัย​นี้อย่างรวดเร็วเลยนะ"

ส่วนหลิวเฉียนๆตอนนี้กำลังหน้าแดงเพราะนักเรียนหลายคนพูดว่าชูโจวเป็นแฟนของเธอ…… เธอจึงรีบจูงมือชูโจวเดินเข้าไปในมหาวิทยาลัยอย่างรวดเร็ว เเละพูดกับชูโจวด้วยความลำบากใจเล็กน้อย

“สาเหตุที่พวกเขารู้จักฉันอาจเป็นเพราะอาจารย์ของฉัน, เธอค่อนข้าง​เป็นคนดังน่ะ”

ฉู่โจวยิ้มและพูดว่า "ดูเหมือนว่าอาจารย์ของเธอจะไม่ธรรมดาเลย"

"อาจารย์​ของฉันไม่ธรรมดา​จริงๆ….. ดูเหมือนว่าเธอจะมาจากครอบครัวชั้นนำในเมืองฐานกวางตุ้ง เเละเธอก็เป็นคนที่เก่งมากเช่นกัน,ขนาดผู้นำโรงเรียนยังชื่นชมเธออย่างมากเลย"

"งั้นขอแสดงความยินดีกับเธอด้วย" ชูโจวก็มีความสุขเช่นกันที่หลิวเฉียนๆได้อาจารย์ที่ดีเเบบนี้

"อ๋าาาา, ฉันลืมไปเลย….เมื่อกี้​ฉันกำลังติดต่อกับสมาชิกของชมรมศิลปะ​การ​ต่อสู้​ของฉัน, เเละหลังจากรับสายของนาย ฉันก็ออกไปรับนายโดยที่ไม่ได้อธิบายอะไรให้พวกเขาฟังเลย….ตอนนี้ฉันต้องกลับไปอธิบายก่อนเเละแนะนำเพื่อนสองสามคนให้นายรู้จักด้วย” จากนั้น​หลิวเฉียนๆก็พาชูโจวไปที่อาคารหลังหนึ่ง

ชู​โ​จว​นั้น​ไม่ได้สนใจสิ่งที่เรียกว่าชมรม​ศิลปะ​การ​ต่อสู้​และเหล่าเพื่อนๆที่หลิวเฉียน​ๆ​กล่าวถึงเลย

แต่เมื่อ​เจ้าของบ้าน​แนะนำมันก็ไม่​ผิดอะไรที่จะได้รู้จักคนเพิ่มขึ้นสองสามคน, ดังนั้น​เขาเดินตามหลังหลิวเฉียน​ๆ​ไป, เเละในไม่ช้าหลิวเฉียน​ๆ​ก็พาชูโจวมาที่ห้องฝึกสอนขนาดใหญ่

"เฉียนเฉียน เธอหายไปโดยไม่ได้บอกอะไรพวกเราเลย….. เกิดอะไรขึ้นหรอ"

"ใช่เเล้ว…. เฉียนเฉียน, ทำไเมื่อ​กี้เธอรีบร้อนจัง" เมื่อเข้าไปในห้อง ก็มีสองสาวเดินเข้ามาถามหลิวเฉียน​ๆ

หนึ่งในนั้นสวมเสื้อเกาะอกลายทางกับกระโปรงสีดำดูทันสมัย, ส่วนอีกคนมีผมยาวสีดำ, ใส่ตุ้มหูสีน้ำเงินที่หูทั้งสองข้าง สวมชุดลูกไม้แขนกุดและดูเป็นผู้ใหญ่ทีเดียว

“เมื่อกี้ฉันไปที่ประตูโรงเรียนเพื่อรับเพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายของฉัน”  หลิวเฉียน​ๆ​ทักทายหญิงสาวทั้งสองด้วยรอยยิ้ม จากนั้นแนะนำให้รู้จักกับชูโ​จว

​"ชูโ​จว​นี่คือเพื่อนของฉัน หยางซิน และ ฉีหยาน"

“ยินดีที่ได้รู้จัก, ฉันชื่อชูโจว” ชูโจวทักทาย​สองสาวด้วยรอยยิ้ม​

…………………

จบบทที่ บทที่ 66 : คำเตือนของเฉินปาโจว!

คัดลอกลิงก์แล้ว