บทที่ 49 : การซุ่มยิง

บทที่ 49 : การซุ่มยิง

ในพื้นที่เมืองร้างหมายเลข 0504, บนหลังคาของอาคารสูงสิบหกชั้นที่ถูกปกคลุมด้วยเถาวัลย์ยักษ์

ชูโจว, หลิงซาน, ซีเหมิง และ หลี่ชิงฉีกำลังถือกล้องส่องทางไกล, นั่งยองๆบนขอบหลังคามองดูถนนยาวเบื้องล่าง

"มีมอนส​เตอร์​มากมายในเมืองร้างนี้" ในสายตาของชูโจว ปรากฏ​กลุ่มมอนส​เตอร์​ขึ้นมากมายเเละด้วยการกวาดตาเพียงครั้ง​เดียว เขาก็เห็นมอนส​เตอร์​อย่างน้อยหลายร้อยตัว

"ไม่น่าแปลกใจที่ทุกคนบอกว่าเมืองร้าง​นั้นอันตราย...ที่นี่มีมอนสเตอร์มากมาย และระดับต่ำสุดคือระดับนักรบมอนส​เตอร์…. ยิ่งไปกว่านั้น​มันแม้แต่มอนส​เตอร์​ระดับพิเศษ​ ดังนั้นหากพวกเราติดอยู่ในการล้อมของมอนส​เตอร์​หลายร้อยตัวในนี้ คาดว่าพวกเราจะไม่สามารถหลบหนีได้อีกต่อไป” หลี่ชิงฉีกล่าวด้วยใบหน้าที่จริงจัง

"ดูนั่น…...ราชินีสุนัขหางแมงป่อง​" ทันใดนั้นซีเหมิงก็ตะโกนด้วยเสียงต่ำและยื่นนิ้วชี้ไปที่มุมถนน

ชูโจว, หลิงซาน และ หลี่ชิงฉีหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมาทันทีและมองไปยังทิศทางที่ ซีเหมิงชี้เเละในไม่ช้าพวกเขาก็เห็นสุนัขหางแมงป่องขนาดเท่าวัวเดินออกมาจากมุมถนน

สุนัขหางแมงป่องเหล่านี้โดยทั่วไปยังคงรักษาลักษณะของสุนัขในยุคเก่าเอาไว้เเต่ส่วนที่เเตกต่างคือมีหางของแมงป่องที่แหลมคมงอกขึ้นมาจากข้างหลังพวกมัน ในตอนนี้สุนัขหางแมงป่องมากกว่า 30 ตัว ได้คอยคุ้มกันสุนัขหางแมงป่องขนสีชมพูที่กำลังเดินช้าๆ อยู่บนถนน

สุนัขหางแมงป่องขนสีชมพูนี้มีขนาดใหญ่กว่าสุนัขหางแมงป่องสีเทามากกว่าสองเท่า

"มันคือราชินีสุนัขหางแมงป่อง​"

"เราโชคดีมากที่เจอราชินีเร็วขนาดนี้"

"และที่สำคั​ญ​ราชินีสุนัขหางแมงป่องตัวนี้ มีสุนัขหางแมงป่องธรรมดาคอยคุ้มกันเเค่ 30 ตัวเท่านั้น"

พวกชูโจวทั้งสี่คนต่างยิ้มอย่างมีความสุข…. ไม่มีใครคาดคิดว่าพวกเขาจะพบราชินีสุนัขหางแมงป่อง​ได้รวดเร็วเเบบนี้ ยิ่งกว่านั้น ราชินี​สุนัข​หางแมงป่อง​ที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา​ถูกล้อมรอบด้วยสุนัขหางแมงป่องธรรมดาเเค่สามสิบตัว

ต้องรู้ก่อนว่ามอนส​เตอร์​เผ่าพันธุ์​สุนัขนั้นเก่งเรื่องการเเพร่พันธุ์มาก ดังนั้นประชากรของฝูงมอนส​เตอร์​ประเภท​สุนัขจึงมักมีขนาดใหญ่มาก

ฝูงสุนัขหางแมงป่องที่มีประชากรประมาณหนนึ่งร้อยตัวก็ถือได้ว่าค่อนข้างเล็กในบรรดาฝูงสุนัขหางแมงป่องทั้งหมด เพราะฝูงสุนัขหางแมงป่องส่วนใหญ่มีจำนวนมากกว่าห้าร้อยตัวขึ้นไป​เเละมีหลายฝูงที่มีเกินหนึ่งพันตัว

ดังนั้น​ปกติ​เเล้วในฐานะผู้นำฝูง ราชินีสุนัขหางแมงป่องมักจะมีสุนัขหางแมงป่องธรรมดาอย่างน้อยร้อยตัวคอยคุ้มกันอยู่ข้างกาย, เเต่ตอนนี้พวกชูโจวกลับพบราชินีสุนัขหางแมงป่องที่มีสุนัขหางแมงป่องอยู่รอบๆตัวมันเเค่สามสิบตัว….. นี่เรียกได้ว่าหายากมากๆ

"คนอื่นรอก่อน….. หลี่ชิง​ฉี​เธอแอบไปหาราชินีแห่งสุนัขแมงป่องและลอบจู่โจมมัน…. ถ้ามันตายทันที​นั่นคือสถานการณ์ในอุดมคติ…… แต่ถ้ามันไม่ตายฉันกับซีเหมิงจะพุ่งเข้าใส่ฝูงสุนัขหางแมงป่องทั้ง 30 ตัวเพื่อบังคับให้พวกมันเปิดทาง…..เเละเมื่อทางเปิดเเล้วหลิงซานจะเข้าไปฆ่าราชินีสุนัขหางแมงป่องในท้ายที่สุด​" ชูโจวเเจ้งเกี่ยวกับกลยุทธ์สั้น ๆ

“เข้าใจแล้ว” พวกหลิงซานทั้งสามพยักหน้าพร้อมกัน​

"เอาล่ะ…….มาเริ่มกันเลย" ชูโจวนำคนอื่น ๆลงไปชั้นล่างอย่างรวดเร็ว จากนั้นหลี่ชิงฉีก็หายตัวเข้าไปในอาคารข้างๆ และเข้าไปหาราชินีสุนัข​หางแมงป่อง​จากทางด้านหลัง

ด้านคนที่เหลือทั้งสามคนย่อตัวลงเล็กน้อย และค่อยๆขยับเข้าไปใต้ร่มเงาของต้นไม้สูงเหล่านั้นเพื่อซ่อนตัวขณะเคลื่อนที่เข้าไปไกล้ๆราชินี​สุนัข​หางแมงป่อง​ เเละหลังจากนั้นไม่นานพวกชูโจวทั้งสามคนก็มาถึงตำแหน่งที่ห่างจากราชินีสุนัขหางแมงป่องประมาณ 300 เมตร และทำการหยุดรอ

สุนัขแมงป่องมีประสาทสัมผัส​ของจมูกที่ดีมากและมีนิสัยระแวดระวังตลอดเวลา…ดังนั้นการเดินหน้าต่อไปอาจจะมีโอกาส​ที่จะถูกค้นพบได้ ตอนนี้ทั้งสามกลั้นหายใจและเตรียมพร้อมที่จะออกไปโจมตีได้ตลอดเวลา​

ปัง!

ทันใดนั้นก็มีเสียงดังเกิดขึ้น​เเละปรากฏ​ลำแสงสีขาวระเบิดขึ้นที่หัวของราชินีสุนัขหางแมงป่อง

"เอ๊งงงงงง"

ทันใดนั้นราชินีสุนัขหางแมงป่องก็กรีดร้องอย่างสมเพช, ที่ตำแหน่งหัวของมันไม่เพียงแต่มีรูรอยเลือดเท่านั้นแต่ยังมีร่องรอยของการถูกเผาด้วยอุณหภูมิสูงมาก…..เเละนี่คือประสิทธิภาพของกระสุนพลังงานปืนพลาสมา

ในขณะที่ราชินีสุนัขหางแมงป่องกรีดร้อง, สุนัขหางแมงป่องกว่า 30 ตัวที่อยู่รอบๆก็ตื่นตระหนกเเละวิ่งเข้าหาราชินีสุนัขหางแมงป่องเพื่อทำการปกป้อง​ราชินีของพวกมัน

"หลี่ชิงฉีโจมตีเป้าหมายเเล้ว พวกเราลุยเลย" หลังจากเห็นราชินี​สุนัขหางแมงป่อง​ถูกโจมตี ดวงตาของชูโจวก็เป็นประกายเเงะเขาก็รีบพุ่งออกไปเป็นคนเเรกด้วยทักษะ​ย่างก้าวลวงตา​เเบบเต็มกำลังเเละมันทำให้​ระยะทาง 300 เมตรหายไปในพริบตา

"ร่างไทเทเนียมทองคำ​" หลังจากเข้ามาไกล้เเล้วหลินเป่ยก็ใช้อีกทักษะที่ทำให้ปรากฏ​แสงสีทองจางๆส่องออกมาจากร่างของเขา จากนั้นผิวหนังทั้งหมดของเขาก็กลายเกราะสีเงินกระแทกเข้ากับฝูงสุนัขแมงป่องทั้งสามสิบตัว (วิ่งชนดื้อๆเลย)​

สุนัขหางแมงป่องข้างหน้าชูโจวถูกทุบลงไปเป็นก้อนเนื้อโดยตรง นอกจากนี้สุนัขหางแมงป่องหลายตัวที่อยู่รอบๆก็กระเด็นห่างออกไปกว่า 10 เมตร, กระดูกหักและอาเจียนเป็นเลือด

“ฮ่าฮ่าฮ่า ตาฉันแล้ว” ซีเหมิงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งและรีบวิ่งไปโจมตีสมทบ​ต่อจากชูโจว

ซีเหมิงถือโล่ไว้ในมือข้างหนึ่งเเละปล่อยทักษะ​หมัดเก้าชั้นด้วยมืออีกข้างหนึ่งส่งสุนัขหางแมงป่องบินออกไปตัวเเล้วตัวเล่า

หลิงซานทำเพียงเเค่ตามหลังชูโจวและซีเหมิงเท่านั้น มือข้างเดียวของจับที่ดาบไว้แน่นเตรียมเเละรอจังหวะ​ที่จะฟาดฟันราชินี​หางแมงป่องตลอดเวลา

เด้วยการมีชูโจวและซีเหมิงเป็นผู้เคลียร์​ทางข้างหน้า, มันทำให้สุนัขหางแมงป่องรอบๆไม่สามารถหยุดพวกเขาไว้ได้เลย เเละในที่สุด​พวกเขาก็ไปถึงตัวราชินีสุนัขหางแมงป่องที่กำลังคร่ำครวญ​อย่างเจ็บปวด​

"ตาย" หลิงซานผู้ซึ่งอดทนมาเป็นเวลานาน ทันใดนั้นก็กระโดดออกมาจากด้านหลังของชูโจวและซีเหมิง, เเทงดาบทะลุคอของราชินีสุนัขหางแมงป่อง​ด้วยความเร็วราวกับสายฟ้า

"ตุบ" ราชินีสุนัขหางแมงป่องกลายเป็นศพและล้มลงกับพื้นทันที

"ยอดเยี่ยม​มาก​" ชูโจวยกนิ้วให้หลิงซาน

"ฮ่าฮ่าฮ่า เราจัดการมันได้ตามเเผนเป๊ะ​เลย" ซีเหมิงหัวเราะเสียงดังจากนั้นดึงหางแมงป่องของราชินีสุนัขหางแมงป่องออกมาโดยตรง

สุนัขหางแมงป่องสามสิบตัวที่อยู่รอบๆ ต่างก็คลั่งเมื่อเห็นหลิงซาน​ฆ่าราชินีสุนัขหางแมงป่อง จากนั้นพวกมันก็เข้าโจมตีคนทั้งสามอย่างสิ้นหวัง

อย่างไรก็ตามพวกชูโจวทั้งสามก็ผ่อนคลายกับสถานการณ์​ตอนนี้มาก…. ถ้าพวกเขาอยากจะออกไปจากตรงนี้ สุนัขหางแมงป่องทั้งสามสิบตัวเหล่านี้จะไม่สามารถหยุดพวกเขาได้เลย

……..

ขณะที่ชูโจวและทีมของเขา​กำลังจัดการกับราชินีสุนัขหางแมงป่อง, หน่วยไวเปอร์ก็ได้มาถึงบนยอดตึกอีกหลังหนึ่งเช่นกันเเละกำลังมองพวกเขาด้วยกล้องส่องทางไกล

“กัปตัน เราพบพวกมันแล้ว” สมาชิกของทีมไวเปอร์​ชี้ไปที่ที่ชูโจวและคนอื่นๆอยู่

ลู่หวู่หยิบกล้องส่องทางไกลออกมาทันที และมองไปทางที่สมาชิก​ทีมบอก "หืม….ไม่คาดคิดเลยว่ามือใหม่เหล่านี้จะค่อนข้างแข็งแกร่ง, พวกเขากล้าโจมตีราชินีสุนัขหางแมงป่องและที่สำคั​ญ​พวกเขายังทำสำเร็จอีกด้วย​" ใบหน้าของลู่หวู่แสดงความประหลาดใจออกมา

อย่างไรก็ตามเขารีบพูดกับซุนหลงที่อยู่ข้างๆ เขาอย่างรวดเร็ว "ซุนหลง ฆ่าพวกมันซะ"

“กัปตัน ไม่ต้องกังวลพวกมันจะตายในไม่ช้า” ซุนหลงยิ้มอย่างมั่นใจตั้งปืนสไนเปอร์​ขึ้นและเล็งไปที่ชูโจว

...

อีกด้าน ชูโจวและซีเหมิงสอง "ตัวเเท็ง" ที่พึ่งฝืนฝ่าฝูงสุนัขหางแมงป่องเตรียมล่าถอยกลับไป…… ตอนนี้เป้าหมายถูกฆ่าตาย เเล้ว พวกเขาไม่จำ​เป็นต้องอยู่ที่นี่เพื่อต่อสู้กับสุนัข​หางแมงป่อง​ที่เหลืออยู่

ทันใดนั้นหนังศีรษะของชูโจวก็รู้สึกชาวาบและเขาก็เปิดทักษะ​ 'ร่างไทเทเนียม​ทองคำ​' โดยสัญชาตญาณเเล้วเอาเเขนกันศรีษะ​

"บูม!"

เสียงโซนิคบูมดังขึ้น ชูโจวรู้สึกเจ็บที่แขนเล็กน้อยเเละรู้สึกได้ถึงแรงกระเเทก​ที่รุนแรงจนทำให้เขาก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าว

"บูม! "

เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง จากนั้นซีเหมิงก็กรีดร้องและล้มลงกับพื้น, ปรากฏ​รูเลือดพุ่งผ่านต้นขาของเขา

“ไม่ดีเเล้ว มีคนซุ่มยิงเรา!”

“หลิงซาน เข้าไปหลบในซากอาคารข้างๆเร็วเข้า!” ในขณะนั้นเองชูโจวเริ่มรู้สึกตัวเเล้ว

การกระทำ​ของเขาเปลี่ยนไป ไม่ว่าแขนของเขาจะได้รับบาดเจ็บหรือไม่เขาก็คว้าตัวซีเหมิงแบกเขาไว้บนหลัง จากนั้นใช้การเคลื่อนไหวของทักษะย่างก้าว​ลวงตา​ด้วยพลังเต็มพิกัด​ทันทีเเละหลบหนีเข้าไปในอาคารทันที…. ส่วนหลิงซานก็หลบเข้าไปในอาคารเกือบจะพร้อมกันกับเขา

ทันทีที่พวกเขาเข้าไปหลบในอาคารได้ พวกเขาจึงมองย้อนกลับไปตามทิศทางของเสียงปืนและเห็นร่างที่คุ้นเคยห้าร่างจางๆ

"หน่วยไวเปอร์ เป็นพวกมัน!" ชูโจวขมวดคิ้ว​จากนั้นเจตนาฆ่าก็ควบแน่นในดวงตาของเขา​

…

“นี่มัน…… เป็นไปได้อย่างไร? เจ้าชูโจวปัดป้องกระสุนของเขาได้ด้วยมือเปล่า​?” ณ ที่ซ่อนของทีมไวเปอร์, ซุนหลงแทบจะไม่เชื่อสายตาของตัวเองเมื่อเขาเห็นว่าการโจมตีของเขาใช้ไม่ได้ผลกับชูโจว

……. นี่คือกระสุนปืนสไนเปอร์​และยังเป็นกระสุนเจาะเกราะแบบพิเศษที่แม้แต่นักรบระดับ​พิเศษ​ก็ยังไม่กล้าที่จะป้องกันกระสุนเจาะเกราะของเขาด้วยมือเปล่าเเบบชูโจว

จากนั้นเขาตอบสนอง​อย่างรวดเร็วว่าเมื่อเห็นชูโจวและหลิงซานหนีไปหลบในอาคารข้างๆ อย่างไรก็ตามก่อนที่เขาจะได้ยิงอีกครั้งก็ปรากฏ​เสียงกระสุนอีกมาจากอีกทาง

กระสุนโลหะผ่านหูของเขาไปและมันเกือบจะโดนศีรษะของเขา จากนั้นกระสุนพลังงานอีกนัดพุ่งเข้าใส่กำแพงข้างๆ เขา และระเบิดเสียงโครมครามพร้อมกับคลื่นพลังงานกลุ่มหนึ่งก็ระเบิดออกใกล้ๆตัวเขา

"บ้าเอ้ยยย, ปืนพลาสม่า" สีหน้าของซุนหลงเปลี่ยนไป เขาทำได้เพียงเลิกยิงพวกชูโจวและถอยกลับด้วยความเร็วสูงสุด

“กัปตัน ภารกิจ​ล้มเหลว!” ซุนหลงพูดกับลู่หวู่ด้วยใบหน้าอับอาย

"ลู่หวู่หรี่ตาของเขาเล็กน้อย​จากนั้นมุมปากของเขาก็ยกขึ้น "ฮิฮิ ดูเหมือนว่าชูโจวคนนี้จะมีความพิเศษ​บางอย่าง เเต่อย่างไรก็ตามในเมื่อเขากลายเป็นเหยื่อของเรา, เขาก็ถึงวาระที่จะต้องตาย"

“เอาล่ะ เรามาเล่นเกมส์​ล่าพวกเขากันเถอะ” หลังจากที่พูดจบลู่หวู่ก็พาทุกคนในทีมไวเปอร์​ออกจากอาคารเเละมุ่งตรง​ไปหาพวกชูโจว

…………………….