บทที่ 18 นายน้อยแห่งเผ่างูเหลือม

บทที่ 18 นายน้อยแห่งเผ่างูเหลือม

เทือกเขาซินเฟิง ภูเขาเรียงรายล้อมรอบ เผ่างูเหลือมนับเป็นหนึ่งในกลุ่มที่มีกำลังไม่ธรรมดาในเทือกเขานี้ ครอบครองเก้ายอดเขาอันยิ่งใหญ่

ต้องรู้ว่านี่คือพื้นที่ลึกภายในเทือกเขาซินเฟิง ว่ากันว่าเป็นแหล่งที่มีความเข้มข้นของลมปราณสูงที่สุด

ผู้ที่สามารถแข่งขันกับเผ่างูเหลือมในเทือกเขาซินเฟิงได้มีเพียงเผ่าเสือและเผ่าลิงเท่านั้น

ฉู่หรานยังไม่เคยเห็นว่าเผ่าเสือและเผ่าลิงเป็นอย่างไร แต่งูเหลือมนั้นเขาได้เห็นมากมาย

หากนับตามขนาดร่างกาย ฉู่หรานคงเป็นตัวเล็กที่สุดในกลุ่ม ไม่มีทางเลือก ใครใช้ให้ฉู่หรานอายุน้อยกันเล่า

ด้านสีสันและรูปลักษณ์ภายนอก ฉู่หรานก็ไม่ใช่ตัวที่ดูดีที่สุด งูเหลือมอื่นๆ มีทั้งสีฟ้า สีเขียว สีแดง สีดำ มีครบทุกสี

แต่ฉู่หรานกลับเป็นที่จับตามองมากที่สุด เพราะเขาถูกงูเหลือมทองพามายังยอดเขาหลักของเผ่า และประกาศให้ทุกคนที่อาศัยอยู่ที่นี่รู้ว่า ฉู่หรานคือนายน้อยแห่งเผ่างูเหลือม

มีงูเหลือมหลายตัวไม่พอใจที่สัตว์ปีศาจขั้นหนึ่งตัวเล็กๆ เพิ่งมาก็ได้เป็นนายน้อยทันที

แต่เพราะงูเหลือมทอง จึงไม่มีใครกล้าแสดงออกต่อหน้า

ฉู่หรานรับตำแหน่งนายน้อยอย่างสบายใจ เขาต้องบริจาคเลือดทุกวันหรือเปล่านะ?

"นับจากนี้ นี่คือถ้ำของเจ้า เจ้าสามารถไปไหนมาไหนได้ตามใจในเก้ายอดเขา แต่อย่าออกนอกเขตเก้ายอดเขา เพราะพลังของเจ้ายังอ่อนแอเกินไป"

งูเหลือมทองพาฉู่หรานขึ้นยอดเขาหลักของเผ่า ยอดเขาหลักสูงแปดร้อยเมตร ลมปราณเข้มข้น ถ้ำของฉู่หรานอยู่ในเขตที่อยู่ของงูเหลือมวัยเยาว์ สอดคล้องกับสถานการณ์ของฉู่หรานในตอนนี้

"ลุงจิน ข้าเข้าใจแล้ว ข้าสามารถไปเข้าเฝ้าปรมาจารย์ได้หรือไม่?" ฉู่หรานอยากเห็นว่างูเหลือมยักษ์ขั้นเจ็ดมีลักษณะอย่างไร ในใจรู้สึกตื่นเต้น

"ปรมาจารย์กำลังรักษาตัว ยังไม่สะดวก เมื่อปรมาจารย์ดีขึ้นก็จะพบเจ้าเอง หากมีความต้องการใดๆ ที่นี่ เจ้าสามารถมาหาข้าได้ ข้าจะจัดหาเพื่อนที่คุ้นเคยกับที่นี่ให้เจ้า หากมีสิ่งใดไม่เข้าใจ เจ้าสามารถถามเขาได้"

"ขอบคุณลุงจิน"

"เอาล่ะ ข้าจะไปจัดการเรื่องนี้ก่อน"

หลังจากจัดการให้ฉู่หรานเรียบร้อยแล้ว งูเหลือมทองก็จากไป

เมื่องูเหลือมทองจากไป ฉู่หรานจึงมีเวลาสำรวจถ้ำของตน

ไม่มีความหรูหราอลังการ เป็นเพียงถ้ำงูธรรมดาที่ขุดลึกเข้าไปในภูเขา พื้นที่ภายในค่อนข้างกว้าง ประมาณร้อยตารางเมตร

แต่ลมปราณที่นี่เข้มข้นจริงๆ เห็นได้จากการแจ้งเตือนของระบบ

เมื่อฉู่หรานเข้าสู่เขตยอดเขาหลัก ระบบจะปรากฏแจ้งเตือนเป็นระยะ

แจ้งเตือนว่าฉู่หรานได้รับค่าวิวัฒนาการ

และนี่เกิดขึ้นโดยที่ฉู่หรานไม่ได้กินอะไรเลย

ทั้งยังได้รับไม่น้อย เฉลี่ยประมาณสิบกว่าจุด

"ไม่คิดเลยว่าเพิ่งมาถึงก็ได้เข้าร่วมองค์กรเสียแล้ว" ฉู่หรานรู้สึกประหลาดใจกับประสบการณ์วันนี้จริงๆ

"จากสถานการณ์ตอนนี้ ดูเหมือนจะไม่มีอันตราย แต่ก็ไม่รู้ว่าต้องบริจาคเลือดวันละเท่าไร"

หากการบริจาคเลือดไม่กระทบถึงรากฐานของฉู่หราน ที่นี่ก็นับว่าเป็นสถานที่ที่ดีสำหรับเขา

มีคนแข็งแกร่งให้พึ่งพา อีกทั้งตัวเขาเองอยู่ในช่วงวัยเยาว์ ต้องได้รับการดูแล

อาหารประจำวันน่าจะเป็นหน้าที่ของเผ่าในการจัดหา

ผลวิเศษน่าจะมีไม่น้อยใช่ไหม?

ตลอดทางเดินมา ฉู่หรานเห็นต้นผลวิเศษมากมายบนยอดเขา

"ในเมื่อเป็นนายน้อย สวัสดิการคงไม่เลวแน่"

ขณะที่ฉู่หรานกำลังคาดเดาอยู่ในถ้ำ ก็มีเสียงเคลื่อนไหวดังมาจากด้านนอก

"นายน้อยอยู่หรือไม่?"

"อยู่ เข้ามาเถิด"

งูเหลือมสีฟ้าตัวหนึ่งเข้ามาในถ้ำของฉู่หราน มันยาวประมาณสิบห้าเมตร ลำตัวหนากว่าฉู่หรานเล็กน้อย มีระดับขั้นสาม

"นายน้อย ท่านสามารถเรียกข้าว่าต้าชิง นับจากนี้ข้าจะติดตามท่าน" ต้าชิงเป็นเพียงชื่อที่ใช้เรียก ในเผ่างูเหลือมไม่ใช่ทุกตัวที่เหมาะจะมีชื่อเรียก

มีเพียงผู้ที่แข็งแกร่งจริงๆ หรือมีศักยภาพมหาศาลเท่านั้นจึงจะมีชื่อของตนเอง

"ยินดีที่ได้รู้จัก ต้าชิง เล่าสถานการณ์ที่นี่ให้ข้าฟังหน่อย ข้าเพิ่งมาถึง ยังไม่เข้าใจอะไรเลย"

ฉู่หรานแสดงความถ่อมตัว

มาใหม่ถึงที่ การทำตัวถ่อมตนนั้นเหมาะสมที่สุด

"ได้ขอรับ นายน้อย"

ต้าชิงปล่อยวางความกังวลลง มันเป็นเพียงงูเหลือมธรรมดา ไม่มีสายเลือดพิเศษใดๆ

ถูกจัดให้มาอยู่กับฉู่หราน ก็เพื่อรับใช้ฉู่หรานเป็นหลัก หากฉู่หรานเป็นคนอารมณ์ร้อน ในอนาคตมันคงจะลำบาก

แต่เมื่อได้พบ ต้าชิงกลับรู้สึกดี อย่างน้อยฉู่หรานก็ดูเหมือนนิสัยไม่แย่

จากการแนะนำของต้าชิง ฉู่หรานได้เข้าใจเผ่างูเหลือมอย่างคร่าวๆ

เก้ายอดเขาของเผ่ามีงูเหลือมอาศัยอยู่ประมาณห้าร้อยตัว งูเหลือมเหล่านี้อยู่รวมกันเพราะปรมาจารย์ เมื่อได้รับการคุ้มครองก็ต้องอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์

เทือกเขาซินเฟิงเป็นบริเวณที่มีสัตว์ปีศาจอยู่มากที่สุดในรัศมีพันลี้ เผ่างูเหลือม เผ่าเสือ และเผ่าลิงเป็นสามเผ่าที่แข็งแกร่งที่สุด ควบคุมพื้นที่ของเทือกเขาซินเฟิงถึงหกสิบเปอร์เซ็นต์

สามเผ่าใหญ่แม้จะมีความขัดแย้ง แต่ก็เป็นเพียงการปะทะเล็กๆ น้อยๆ ไม่มีการเกิดสงครามใหญ่เป็นเวลานานแล้ว

ส่วนเรื่องนอกเทือกเขาซินเฟิง ต้าชิงรู้ไม่มาก รู้เพียงว่ารอบเทือกเขาซินเฟิงมีเมืองของมนุษย์สามเมือง

มนุษย์มักจะเข้ามาในเทือกเขาเพื่อหาสมบัติและล่าสัตว์ปีศาจ พวกเขาเป็นศัตรูตายกับสัตว์ปีศาจทั้งหมด

อย่างไรก็ตาม ยังไม่เคยมีมนุษย์กล้าเข้ามาในเขตใจกลางของเผ่างูเหลือม

สามเผ่าใหญ่ของเทือกเขาซินเฟิงบางครั้งก็รวมตัวสัตว์ปีศาจโจมตีเมืองทั้งสามของมนุษย์

แต่เรื่องเหล่านี้ไม่เกี่ยวข้องกับฉู่หรานที่อยู่ในวัยเยาว์

"แล้วอาหารประจำวันแจกจ่ายกันอย่างไร?"

หลังจากรู้ข้อมูลทั่วไปแล้ว ฉู่หรานถามเรื่องที่สำคัญที่สุดสำหรับเขา นั่นคือเรื่องอาหาร

"นายน้อย ด้วยสถานะของท่าน ปริมาณโควต้าเนื้อและเลือดต่อวันจึงสูงมาก และไม่เพียงแต่อาหารเนื้อสัตว์ ทุกเดือนยังได้รับผลวิเศษสามลูกด้วย" ต้าชิงรู้สึกอิจฉา

ตลอดชีวิตของต้าชิง มันเคยกินผลวิเศษเพียงครั้งเดียว

เมื่อมองฉู่หราน กลับได้รับถึงสามลูกต่อเดือน

"และไม่เพียงเท่านี้ ตามคำสั่งของท่านงูเหลือมทอง นายน้อยสามารถรับผลวิเศษเพิ่มเดือนละสามลูก และสามารถรับเนื้อสัตว์ปีศาจที่มีระดับสูงกว่าตนเองสองขั้นได้โดยไม่จำกัดปริมาณ"

ดวงตาของฉู่หรานเปล่งประกายเมื่อได้ยินเช่นนั้น

ไม่จำกัดปริมาณ?

เดือนละหกลูกผลวิเศษ?

นี่มันเหมือนสวรรค์ชัดๆ!

"ไปกัน ไปรับเนื้อสัตว์วันนี้กับผลวิเศษเดือนนี้ก่อน" ฉู่หรานรู้สึกร้อนรน

ต้าชิงไม่กล้าช้า รีบนำฉู่หรานออกจากถ้ำ

ที่เชิงเขาหลัก กลิ่นคาวเลือดลอยอบอวล

นี่คือสนามล่าที่กักขังเหยื่อไว้ สัตว์ปีศาจในสนามล่าล้วนเป็นสัตว์ที่เผ่างูเหลือมจับมาจากเทือกเขาซินเฟิง พื้นที่ที่ฉู่หรานและต้าชิงอยู่นั้นเป็นส่วนที่จัดไว้สำหรับงูเหลือมวัยเยาว์โดยเฉพาะ

เหยื่อที่นี่มีระดับสูงสุดคือขั้นสาม

ฉู่หรานไม่จำเป็นต้องลงมือเองเมื่อต้องการอาหาร ต้าชิงสามารถทำแทนได้อย่างเต็มที่ แต่ทั้งหมดนี้ต้องได้รับอนุญาตจากฉู่หรานก่อน มิฉะนั้นงูเหลือมยักษ์ที่ดูแลสนามล่าจะไม่ปล่อยให้ต้าชิงเข้าไป

ขณะที่ต้าชิงกำลังช่วยฉู่หรานล่าเหยื่อ งูเหลือมยักษ์ที่ดูแลสนามล่าก็เข้ามาใกล้ฉู่หราน

"เจ้าคือตัวเล็กที่เจ้าแก่ทองพากลับมาใช่ไหม?" งูเหลือมยักษ์ตัวนี้สีแดงทั้งตัว ขนาดร่างกายและความยาวใกล้เคียงกับงูเหลือมทอง น่าจะเป็นงูเหลือมแข็งแกร่งขั้นห้าเช่นกัน

"สวัสดีผู้อาวุโส ท่านสามารถเรียกข้าว่าฉู่หราน"

(จบบทที่ 18)