ตอนที่ 82 กราวิโทเนียม!
ตอนที่ 82 กราวิโทเนียม!
ตอนที่ 82 กราวิโทเนียม!
“แค่นี้เองเหรอ? เรือบรรทุกเครื่องบิน? นี่คือความลับสุดยอดของนายเหรอ?” เอริคพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน พลางมองฟิวรี่ด้วยความผิดหวัง “ดูเหมือนว่าฉันไม่น่ามาที่นี่เลยนะเนี้ย”
“นี่ไม่ใช่เรือบรรทุกเครื่องบินธรรมดา!” ฟิวรี่ไม่พอใจกับท่าทีของเอริค ก่อนที่เขาจะโบกมืออย่างภาคภูมิใจ “นี่คือเรือบรรทุกเครื่องบินลอยฟ้า!”
เอริคทำท่าฟังอย่างตั้งใจ รอคำอธิบายเพิ่มเติม แต่เมื่อรออยู่นาน ฟิวรี่กลับเพียงแค่ยืนทำท่าโอ่อ่าอยู่ตรงนั้น จนเอริคแสดงสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ “แค่นี้?”
“นายหมายความว่ายังไงว่าแค่นี้! นี่คือเรือบรรทุกเครื่องบินลอยฟ้าเลยนะ!” ฟิวรี่โต้กลับด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
เอริคกรอกตามองบน ก่อนก้าวเข้าไปตบบ่าฟิวรี่เบา ๆ “ฟิวรี่ นายเคยเห็นยานรบของชาวครีไหม? เอาเถอะ ไปหาอะไรกินกันคืนนี้เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง และพรุ่งนี้เช้าฉันจะนั่งรถไฟกลับนิวยอร์กเอง”
“เอริค! นี่เป็นความลับสุดยอด ฉันบอกได้แค่นี้!” ฟิวรี่จ้องเอริคด้วยสายตาขึงขัง
เอริคมองไปที่ฟิวรี่ ก่อนจะถอนหายใจและถามขึ้นมาว่า “ก็ได้ เห็นแก่ความเป็นเพื่อน นายอยากให้ฉันช่วยอะไรล่ะ?”
“เรือบรรทุกเครื่องบินลอยฟ้ามันใหญ่เกินไป เวลาบินสูงมันจะถูกตรวจจับได้ง่าย ฉันอยากให้นายช่วยซ่อนมัน”
ดวงตาของเอริคเบิกกว้างทันที “นายจะใช้เทคโนโลยีป้องกันรังสียูวีมาช่วยงั้นเหรอ? โธ่ นายแค่ใช้แผ่นสะท้อนแสงธรรมดาก็พอแล้ว ให้เด็กมัธยมต้นมาปรับแต่งก็ยังได้เลยจริงไหม?”
“ขอโทษที แต่คำว่าเด็กมัธยมต้นของพวกเราคงต่างกัน ตอนฉันอยู่มัธยมต้น ฉันเพิ่งเรียนบวก ลบ คูณ หาร ไม่เกินร้อยเอง”
“งั้นฉันคงต้องคิดเรื่องส่งสกายไปเรียนต่างประเทศแล้วล่ะ” เอริคพูดด้วยสีหน้าจริงจัง
“. . .” ฟิวรี่
“โอเค ถ้ามันแค่ปัญหานี้ ฉันใช้เวลาสองวันก็พอ” เอริคชูสองนิ้วขึ้นมาแล้วส่ายมันไปมา
ฟิวรี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “จริง ๆ แล้วพวกเราอยากติดตั้งอาวุธเพิ่มด้วย เช่น ปืนแม่เหล็กไฟฟ้า”
เอริคหัวเราะพลางส่ายหัว “ฟิวรี่ นี่คือจุดประสงค์ที่แท้จริงของนายใช่ไหม? แต่ฉันทำข้อตกลงกับกองทัพเอาไว้แล้วว่าจะไม่ขายปืนแม่เหล็กไฟฟ้าให้ใครหรือองค์กรอื่นในช่วงห้าปีนี้”
“เอริค แต่เราเป็นเพื่อนกัน”
“แน่นอน ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่มายืนตรงนี้! แต่สกาย อินดัสตรีส์จะไม่มีทางผิดสัญญาเด็ดขาด!”
ฟิวรี่เงียบไป และจ้องหน้าเอริคด้วยสายตาเฉียบขาด ทำให้บรรยากาศระหว่างพวกเขาทั้งสองเริ่มแข็งกร้าวขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่ฟิวรี่จะพูดอีกครั้งว่า “ฮาเวิร์ด สตาร์คเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งชีลด์ เขาเป็นคนคิดค้นเครื่องปฏิกรณ์อาร์ค ดังนั้นถ้าหาก . . .”
“ไม่!” เอริคพูดขัดทันที “เครื่องปฏิกรณ์อาร์คเป็นสิ่งที่ฮาเวิร์ดและแอนตัน แวนโกพัฒนาขึ้นด้วยกัน นายจะต้องเข้าใจให้ถูกต้องด้วย”
“ไม่มีทางต่อรองเลยเหรอ? เราสามารถจ่ายค่าแลกเปลี่ยนได้” ฟิวรี่ยกมือขึ้นด้วยท่าทีจำยอม
เอริคแสดงความสนใจทันที “โอ้? ค่าแลกเปลี่ยนนี้คืออะไร?”
“ก็ขึ้นอยู่กับว่านายต้องการอะไร”
เอริคยิ้มกว้างทันที “งั้นเราก็มีเรื่องต้องคุยกันแล้วล่ะ! พาฉันไปที่ทำงานก่อน”
. . .
“คุณเอริค ห้องทดลองนี้จะเป็นของคุณชั่วคราว มันมีอุปกรณ์ครบครัน ถ้าหากต้องการอะไรเพิ่มเติม สามารถเรียกผมได้ตลอดเวลาครับ” โคลสันที่เพิ่งเลื่อนขั้นเป็นเจ้าหน้าที่ระดับ 5 กล่าวพลางยิ้มก่อนเดินออกจากห้องไป
เอริคยิ้มตอบและปิดประตู จากนั้นก็กวาดตามองรอบ ๆ ห้องแล้วหัวเราะเบา ๆ เอริคหยิบอุปกรณ์รูปร่างเหมือนไฟแช็กออกมาจากกระเป๋า และเมื่อเขากดเบา ๆ อุปกรณ์มอนิเตอร์ในห้องทดลองก็ปล่อยควันดำออกมาทันที
. . .
“บ้าจริง ไอ้นี่มันอะไรกัน? เขามีอุปกรณ์แบบนี้ด้วยเหรอ?” อเล็กซานเดอร์มองหน้าจอที่เต็มไปด้วยสัญญาณรบกวนพลางหันไปถามการ์เร็ตต์ที่อยู่ข้าง ๆ แต่การ์เร็ตต์ก็ทำได้เพียงแค่ยักไหล่และบอกว่าเขาไม่เคยเห็นมันมาก่อนเหมือนกัน
ในเวลาเดียวกัน หน้าจอมอนิเตอร์ของฟิวรี่ก็กลายเป็นสัญญาณรบกวนเช่นกัน ทำให้ฟิวรี่ที่เหมือนคาดการณ์ไว้แล้วก็หันไปถามนาตาชาที่อยู่ข้าง ๆ ว่า “ซ่อมได้ไหม?”
นาตาชาส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้ “อุปกรณ์มอนิเตอร์ถูกทำลายหมดแล้ว”
. . .
หลังจากตรวจสอบอีกครั้งและยืนยันว่าไม่มีอุปกรณ์เฝ้าระวังอื่น ๆ อยู่ในห้องทดลอง เอริคก็โยนไฟแช็กกลับเข้าไปในกระเป๋าเป้แบบไม่ใส่ใจ ก่อนจะหยิบแล็ปท็อปออกมาและเสียบสายเข้ากับเครือข่ายของหน่วยชีลด์
“ขึ้นชื่อว่าหน่วยชีลด์ซะเปล่า แต่ดันไม่มีไวไฟ ทำไมชีวิตฉันต้องมาลำบากแบบนี้ด้วย!” เอริคบ่นพึมพำ ก่อนจะเปิดคอมพิวเตอร์อย่างรวดเร็ว “ฟิวเจอร์ เชื่อมต่อกับฐานข้อมูลของชีลด์”
“รับทราบค่ะ ฐานข้อมูลเชื่อมต่อเรียบร้อยแล้ว แต่สิทธิ์ของนายท่านสามารถดูได้เฉพาะไฟล์ระดับหกหรือต่ำกว่า นายท่านต้องการให้ฉันเจาะไฟร์วอลล์ของชีลด์ไหมคะ?” เสียงผู้หญิงนุ่มนวลดังออกมาจากแล็ปท็อป นี่คือเสียงของปัญญาประดิษฐ์ ฟิวเจอร์
“ไม่ต้อง แค่ระดับหกก็พอแล้ว ใช้รหัสอนุญาตที่ฟิวรี่ให้มาเพื่อเชื่อมต่อกับดาวเทียมของชีลด์” การใช้ดาวเทียมของชีลด์นั้นคือเงื่อนไขที่เอริคยื่นให้กับฟิวรี่ และเป็นสิ่งที่เขาต้องการทำมาโดยตลอด
ในแผนเดิมของเอริคการเข้าถึงชีลด์ และการใช้ดาวเทียมควรจะสำเร็จตั้งแต่สองหรือสามปีก่อน แต่เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกลับทำให้เขาเสียเวลาไปบ่อยครั้ง อีกทั้งอเล็กซานเดอร์ก็ระมัดระวังตัวมาก ทำให้เอริคไม่มีโอกาสที่เหมาะสมเลย
ดังนั้นการใช้ดาวเทียมของชีลด์จึงต้องถูกเลื่อนออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งการพัฒนาปัญญาประดิษฐ์ ‘ฟิวเจอร์’ สำเร็จ
โดยสิ่งที่น่าขันก็คือด้วยความสามารถของ ‘ฟิวเจอร์’ เอริคไม่จำเป็นต้องขออนุญาตจากชีลด์เลยแค่เชื่อมต่อสายเครือข่ายเขาก็สามารถควบคุมดาวเทียมได้ในเวลาอันสั้น
อย่างไรก็ตามก่อนที่เขาจะมีโอกาสแสดงฝีมือ ฟิวรี่กลับให้รหัสอนุญาตแก่เขาเอง . . .
ความรู้สึกในตอนนี้มันเหมือนกับว่าเขาตั้งใจฝึกฝนวิชาเพื่อไปชิงสมบัติ แต่พอฝึกจนเก่งในสามปี กลับมีคนเอาสมบัติมามอบให้ถึงมือเสียอย่างนั้น!
เรียกได้ว่าการไม่ได้ใช้วิชาที่ฝึกมา มันช่างน่าหงุดหงิดจริง ๆ!
อย่างไรก็ตามไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือใช้ดาวเทียมให้เป็นประโยชน์สูงสุด บวกกับมีเวลาจำกัดเอริคจึงรีบลงมือทันที
“รหัสอนุญาตถูกต้อง ทำการเชื่อมต่อกับดาวเทียมเรียบร้อยแล้วค่ะ”
ทันใดนั้นบนหน้าจอก็ปรากฏภาพจำลองโลก พร้อมกับจุดสีแดงจำนวนมากที่กระจายอยู่เต็มพื้นที่ ซึ่งแต่ละจุดแทนตำแหน่งดาวเทียมของชีลด์
“หน่วยชีลด์นี่รวยจริง ๆ! มีดาวเทียมนับพันดวง ไม่แปลกใจเลยที่ข่าวกรองของพวกเขาจะแน่นปึ้กแบบนี้” เอริคมองจุดสีแดงบนหน้าจอและส่ายหัวเบา ๆ
“นายท่านคะ มีคนกำลังตรวจสอบเครือข่ายของเรา” ฟิวเจอร์เอ่ยเตือน พร้อมเปิดหน้าต่างบนหน้าจอเผยให้เห็นหัวล้านของฟิวรี่ “ฉันแฮ็กกล้องของเขามาให้ดูค่ะ”
“มีแค่เขาคนเดียวเหรอ? แล้วอเล็กซานเดอร์ล่ะ?”
“เขาก็กำลังจับตาดูอยู่ค่ะ แต่คอมพิวเตอร์ของเขาไม่มีกล้องติดตั้งไว้”
“ระวังตัวดีจริง ๆ! งั้นสร้างดาวเทียมเสมือนขึ้นมา ให้พวกเขาเห็นว่าเรากำลังหาอะไรบางอย่างอยู่”
“รับทราบค่ะ นายท่าน”
ภายใต้การควบคุมของฟิวเจอร์ ดาวเทียมสำรวจที่ไม่ได้ใช้งานของชีลด์ก็ถูกหลอกให้แสดงเหมือนว่ามันกำลังเบี่ยงวงโคจรไปรวมตัวกันในเขตอาร์กติก และทำการสแกนราวกับกำลังค้นหาบางสิ่ง แน่นอนว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงภาพลวงตาที่ฟิวเจอร์สร้างขึ้น ส่วนดาวเทียมจริง ๆ นั้นไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรเลย
“ฟิวเจอร์ ค้นฐานข้อมูลของชีลด์ด้วยคีย์เวิร์ด 'กราวิโทเนียม'!”
โปรดติดตามตอนต่อไป …