ตอนที่ 2 อิลลูมินาติทั้งหก!

ตอนที่ 2 อิลลูมินาติทั้งหก!

“อาวุธทำลายล้างขั้นสุดยอดของจักรวาล? ดูยังไงมันก็ไฟแช็ก . . .” สตาร์คพูดด้วยท่าทางสับสน พร้อมกับเอามือเคาะเปลือกของมันเบา ๆ แต่ในความจริงแล้วสตาร์คกำลังสแกนวัตถุผ่านจาร์วิส

ก่อนที่หลังจากนั้นไม่นานผลลัพธ์จะปรากฏขึ้น แต่ผลลัพธ์นี้มันกลับทำให้เขายิ่งงุนงงมากกว่าเดิม

จากข้อมูลที่เห็น สิ่งเล็ก ๆ นี้มีพลังงานมหาศาลถึงขนาดที่การรั่วไหลเพียงเล็กน้อยก็อาจทำให้โลกแตกสลายกลายเป็นฝุ่นละอองได้ในพริบตา!

ดังนั้นสิ่งนี้มันจึงอันตรายมาก และห้ามให้แม็กนีโตแตะต้องมันเด็ดขาด!!

นอกจากนี้นี่ยังเป็นการตัดสินใจของด็อกเตอร์สเตรนจ์ เพราะด็อกเตอร์สเตรนจ์เป็นผู้ควบคุมอัญมณีเวลาและจอมเวทย์สูงสุดที่ได้รับการยอมรับจากมหาจอมเวทย์ ดังนั้นสิ่งที่เขาล่วงรู้จึงไม่ใช่สิ่งที่สตาร์คจะเข้าใจได้!

“เอริค ฉันรู้สึกได้ว่าเจ้าสิ่งนี้มันอันตรายมาก นายจะทำอะไรกับมันกันแน่?” ศาสตราจารย์เอ็กซ์พูดอย่างเคร่งขรึม เพราะสัญชาตญาณของเขาในตอนนี้มันกำลังร้องเตือนว่าเจ้าสิ่งนี้มันอันตรายกว่าอะโพคาลิปส์ตั้งไม่รู้กี่เท่า

“สิ่งนี้เป็นแค่กุญแจ ฉันต้องการใช้มันเพื่อเปิดประตูเท่านั้น” เอริคตอบขึ้นมาด้วยรอยบาง ๆ และพยายามเอื้อมมือไปหาอาวุธทำลายล้างขั้นสุดยอดของจักรวาล

“นายพูดโกหก!”

ทันใดนั้นด็อกเตอร์สเตรนจ์ก็ตัดสินใจชิงลงมือก่อน เขายกมือขึ้นสร้างแส้เวทมนตร์บินไปรัดรอบตู้เซฟเอาไว้ และพยายามดึงมันออกจากกำแพงให้พุ่งมาหาตัวเอง

“เรื่องนี้มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับนาย”

แน่นอนว่าเอริคก็ไม่ยอมให้อีกฝ่ายทำสำเร็จง่าย ๆ เช่นกัน พร้อมกับยกมือขึ้นควบคุมแท่งเหล็กหลายแท่งทะลุกำแพงออกมาพันรอบตู้เซฟเอาไว้อย่างแน่นหนา

ในขณะเดียวกันสตาร์คก็เริ่มเปิดฉากโจมตีอย่างรวดเร็วด้วยการยิงปืนใหญ่พลาสม่าใส่เอริค แต่มันกลับโดนโล่สนามแม่เหล็กขวางเอาไว้

‘สนามแม่เหล็กเฮงซวย!’ สตาร์คสาปแช่งในใจ และบินขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อพยายามหาช่องโหว่ของสนามแม่เหล็ก

“ใส่เกราะเหล็กมาต่อสู้กับแม็กนีโตเนี่ยนะ? ไอคิวนายน่าจะสูงโดยเปล่าประโยชน์” เอริคพูดอย่างเยาะเย้ย ก่อนจะโบกมือเบา ๆ ส่งร่างของสตาร์คให้ปลิวออกไปทางด้านหลัง

ในขณะเดียวกันศาสตราจารย์เอ็กซ์ก็รีบพามิสทีคถอยห่างออกไปยังที่ปลอดภัย เนื่องจากเอริคสวมหมวกกันน็อคที่ป้องกันพลังจิตของเขาเอาไว้

ดังนั้นศาสตราจารย์เอ็กซ์จึงไม่สามารถควบคุมความคิดของอีกฝ่ายได้ และจำเป็นจะต้องหลบออกมาก่อนอย่างช่วยไม่ได้

อย่างไรก็ตามศาสตราจารย์เอ็กซ์ก็ไม่ได้รออยู่เฉย ๆ เช่นกัน และรีบติดต่อขอกำลังเสริมโดยใช้เครื่องส่งสัญญาณจิตพิเศษของมิสเตอร์แฟนแทสติก ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่สามารถเชื่อมโยงสมาชิก อิลลูมินาติ ทั้งหมดภายในระบบสุริยะได้

แน่นอนว่าเอริคไม่ได้สนใจศาสตราจารย์เอ็กซ์อีกต่อไป และรีบโบกมือทำให้ประตูโลหะหมุนเป็นกังหัน ตัดแส้เวทมนตร์ที่พันอยู่รอบตู้เซฟทันที

ทำให้ด็อกเตอร์สเตรนจ์ที่เห็นเช่นนั้นก็สร้างดาบเวทมนตร์ขึ้นมาและฟันลงบนตู้เซฟอย่างไม่ลังเล

ชัวะ!

ทันใดนั้นตู้เซฟพิเศษของมิสเตอร์แฟนแทสติก และแท่งเหล็กที่พันรอบอยู่ก็ถูกตัดออกเป็นสองส่วนในคราวเดียว

“ดาบเวทมนตร์ที่สร้างขึ้นจากพลังของคัมภีร์วิชานติ? ทำไมถึงเรียกว่าดาบ ทั้งที่มันเหมือนมีดมากกว่า”

เอริคพูดหยอกล้อด้วยท่าทางสบาย ๆ ก่อนที่จะควบคุมแท่งเหล็กที่เหลือให้พันรอบ ‘อาวุธทำลายล้างขั้นสุดยอดของจักรวาล’ โดยหวังจะยึดมันเอาไว้กับที่อีกครั้ง

แต่ด็อกเตอร์สเตรนจ์ที่เพิ่งท่องคาถาใหม่ ดาบเวทมนต์เล่มยักษ์ก็ถูกสร้างขึ้นมาและฟันลงใส่ตู้เซฟอีกครั้ง ทำให้ตู้เซฟที่เหลือระเบิดออกกลายเป็นผีเสื้อแห่งเวทมนตร์ที่สลายหายไปทันที เหลือเพียง ‘อาวุธทำลายล้างขั้นสุดยอดของจักรวาล’ ที่ร่วงลงมากับพื้น

ทันใดนั้นเอริคก็พยายามควบคุมโลหะอีกครั้งเพื่อยึดมันเอาไว้กับพื้น แต่ดูเหมือนว่าเขาจะช้าไปเสี้ยววินาที เพราะในขณะที่เขากำลังควบคุมโลหะมันก็มีพอร์ทัลปรากฏขึ้นใต้ ‘อาวุธทำลายล้างขั้นสุดยอดของจักรวาล’ และพาวัตถุนั้นหายไปในชั่วพริบตา โดยสถานที่ปลายทางของมันน่าจะเป็นอาศรมเวทย์ในนิวยอร์ก

“กลับมานี่!”

เอริคยื่นมือออกไปด้านหน้าพยายามคว้าไปที่ ‘อาวุธทำลายล้างขั้นสุดยอดของจักรวาล’ และในเสี้ยววินาทีสุดท้ายก่อนที่พอร์ทัลจะปิดตัวลง โล่โลหะทรงกลมจากอาศรมเวทย์ในนิวยอร์กก็พุ่งออกมารับมันเอาไว้พอดี และพา ‘อาวุธทำลายล้างขั้นสุดยอดของจักรวาล’ กลับมาอยู่ในมือของเอริคอีกครั้ง

“นายทำให้ฉันโกรธจริง ๆ แล้ว!”

สตาร์คบินกลับมาอีกครั้งหลังจากโดนเอริคเหวี่ยงออกไป ใบหน้าภายใต้หน้ากากของเขาในตอนนี้กำลังแสดงให้เห็นถึงความเจ็บใจและรู้สึกโกรธมากที่ถูกดูหมิ่นขนาดนี้

“อ้อ นั่นชุดเกราะต้านแมกนีโตของนายหรอ?” เอริคกล่าวแซะเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าสตาร์คเปลี่ยนไปใช้ชุดเกราะใหม่ที่ทำจากท่อนาโนคาร์บอนที่ป้องกันความสามารถของเขาได้

อีกด้านหนึ่งด็อกเตอร์สเตรนจ์ก็ยกมือขึ้นเปิดพอร์ทัลเพิ่ม ทำให้ นามอร์, แบล็คโบลท์ และ มิสเตอร์แฟนแทสติก ค่อย ๆ เดินออกมาจากพอร์ทัลละคน

ตอนนี้ยักษ์ใหญ่ทั้งหกของอิลลูมินาติได้มารวมตัวกันพร้อมหน้าพร้อมตาเรียบร้อยแล้ว!

“ในเมื่อทุกคนมาแล้ว งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่า!” เอริคลอยตัวขึ้นเหนือพื้นดิน มองลงมาที่อิลลูมินาติทั้งหกคนด้านล่าง

“นายไม่ใช่คนเดียวที่บินได้!” นามอร์ถือตรีศูลพุ่งทะยานขึ้นไปด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม ในขณะที่แบล็คโบลท์ยืนรอเอามือไขว่หลัง และจ้องมองไปที่เอริคอย่างแข็งกร้าว

“เขามีโล่สนามแม่เหล็กที่แข็งแกร่งมาก ฉันขอเวลาฉันแปปหนึ่ง ฉันคิดว่าน่าจะรบกวนสนามแม่เหล็กของเขาได้!” มิสเตอร์แฟนแทสติกพูดขึ้นพร้อมกับหยิบอุปกรณ์ขนาดฝ่ามือซึ่งดูเหมือนเทคโนโลยีชั้นสูงที่ประกอบขึ้นอย่างเร่งรีบขึ้นมากดอย่างรวดเร็ว

“อิลลูมินาติ? ฮ่าฮ่าฮ่า! พวกนายคงไม่รู้หรอกว่ากำลังจะเจอกับอะไร!” เอริคหัวเราะเยาะ ก่อนจะสะบัดนิ้วส่งคลื่นพัลส์แม่เหล็กไฟฟ้าพุ่งออกไป

แน่นอนว่าชุดเกราะของสตาร์คไม่ได้รับผลกระทบอะไร แต่เครื่องมือกึ่งสำเร็จรูปในมือของมิสเตอร์แฟนแทสติกนั้นกลับเริ่มปล่อยควันดำและเสียหายจนใช้งานไม่ได้อีกต่อไป

“ไม่นะ!” มิสเตอร์แฟนแทสติกอุทานขึ้นมาด้วยความตกใจ และรีบปล่อยมือจากอุปกรณ์ทันที ทำให้อุปกรณ์อันนั้นที่หล่นลงกับลื่นไถลไปบนพื้นและมาหยุดอยู่ตรงเท้าของเอริคอย่างน่าประหลาดใจ

ในขณะเดียวกันนามอร์ก็ใช้โอกาสที่เอริคกำลังสนใจคนอื่นอยู่ยกตรีศูลขึ้นมา และแทงใส่เอริคอย่างรวดเร็ว ทำให้เอริคที่เห็นเช่นนั้นก็ควบคุมประตูโลหะให้ลอยขึ้นมาบังตรีศูลเอาไว้ และควบคุมแท่งเหล็กหลายแท่งให้ลอยมาพันรอบตัวนามอร์เอาไว้จนขยับตัวไม่ได้อีกต่อไป

“คิดว่าปลาจากทะเลอย่างนายจะเอาชนะฉันบนบกได้อย่างงั้นหรอ?” เอริคพูดขึ้นมาอย่างเยือกเย็น พร้อมกับกำมือบีบแท่งเหล็กให้รัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

ถ้าหากนามอร์ไม่ได้มีร่างกายที่แข็งแกร่งเหนือมนุษย์ ป่านนี้เขาคงโดนบีบจนแหลกไปแล้ว

“อ๊าก!”

ทันใดนั้นแบล็คโบลท์ที่เงียบมานานก็อ้าปากออกอย่างกะทันหัน และปล่อยเสียงตะโกนเบา ๆ แต่เต็มไปด้วยพลังออกมา

คลื่นเสียงสะท้อนส่งแรงกระแทกอย่างมหาศาลใส่โล่สนามแม่เหล็กของเอริคจนโล่สนามแม่เหล็กเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ตูม!!

ในขณะที่เอริคกำลังรับมือกับคลื่นแสงของแบล็คโบลท์ ทันใดนั้นอุปกรณ์ที่เอริคคิดว่าพังไปแล้วของมิสเตอร์แฟสแทสติกจู่ ๆ มันกับเกิดการระเบิดขึ้นใต้อุ้งเท้าของอย่างกะทันหัน

ทันใดนั้นคลื่นสนามแม่เหล็กที่แปลกประหลาดก็เริ่มพัดผ่านร่างของเอริค ทำให้โล่สนามแม่เหล็กของเขาแตกสลายทันที พร้อมกับพลังในการควบคุมสนามแม่เหล็กของเขาที่เริ่มสูญเสียการควบคุมไป ทำให้ตอนนี้เอริคไม่สามารถลอยตัวได้อีกต่อไปและร่วงลงสู่พื้นทันที

โปรดติดตามตอนต่อไป …