ข้าคือ แซมเวลล์ ทาร์ลี่ ตอนที่ 54

มหาศึกชิงบัลลังก์ : ข้าคือ แซมเวลล์ ทาร์ลี่ ตอนที่ 54 สิ่งเย้ายวนใจ

‘ไม่แม้แต่น้อย’ แซมเวลล์คิดในใจ

แม้ว่าเดสเมร่าจะงดงาม และมาจากตระกูลสูงศักดิ์ การแต่งงานกับนางจะเป็นการยกระดับสถานะของเขาอย่างมหาศาล แต่แซมเวลล์ก็ไม่ได้เชื่อแม้แต่นิดเดียวว่าความตั้งใจของลอร์ดแพ็กซ์เตอร์ เรดไวน์จะตรงไปตรงมาเพียงนั้น

ทุกความช่วยเหลือล้วนมีราคาที่ซ่อนเร้นอยู่เสมอ ก่อนจะยอมรับเราจำเป็นต้องหยุดและพิจารณาให้ดีว่าสุดท้ายแล้วสิ่งนั้นจะทำให้เราสูญเสียทรัพย์สินจนหมดตัว หรือเป็นภาระที่ต้องชดใช้ไปชั่วชีวิต

แต่ภายนอกแซมเวลล์ยังคงแสร้งทำเป็นตกใจอย่างยินดี “ใครบ้างเล่าจะต้านทานเสน่ห์ของเลดี้เดสเมร่าได้? เพียงแต่ . . . ข้าเกรงว่าตัวข้าอาจไม่คู่ควรกับบุตรสาวของท่าน ท่านลอร์ด”

“ด้วยสถานะของเจ้า ณ ตอนนี้ แน่นอนว่าไม่คู่ควร ลูกสาวของข้าย่อมมิอาจแต่งเข้าไปอยู่ในดินแดนอันกันดารและห่างไกลเช่นอีเกิลส์พอยท์ได้ แต่หากข้าช่วยให้เจ้ากลับมารับนามสกุลเดิมได้ เมื่อนั้นตระกูลทาร์ลี่ย่อมเหมาะสมสำหรับนาง”

ในที่สุดแซมเวลล์ก็เข้าใจแผนการของลอร์ดแพ็กซ์เตอร์อย่างถ่องแท้ และต้องยอมรับเลยว่ามันถูกวางมาอย่างแยบยล

“แต่ท่านลอร์ด ข้าได้ใช้นามว่า ‘ซีซาร์’ แล้ว การสืบทอดฮอร์นฮิลล์ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับข้าอีกต่อไป”

“ไร้สาระ” ลอร์ดแพ็กซ์เตอร์ตอบกลับอย่างราบเรียบ “ตราบใดที่สายเลือดทาร์ลี่ยังไหลเวียนอยู่ในตัวเจ้า สิทธิ์ในฮอร์นฮิลล์ก็ยังเป็นของเจ้า ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับความเห็นของลอร์ดแรนดิลล์ เมื่อเจ้าแต่งงานกับลูกสาวข้า ข้าจะจัดการอุปสรรคอื่น ๆ ให้เอง”

แม้รู้ว่านี่เป็นกับดักชัด ๆ แต่หัวใจของแซมเวลล์ก็ยังเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อย มันเป็นข้อเสนอที่ยากจะปฏิเสธจริง ๆ ดูเหมือนว่าหากเขาพยักหน้าเพียงครั้งเดียว ทั้งหญิงงาม ความมั่งคั่ง และดินแดนก็จะตกอยู่ในมือเขาทันที

แต่แซมเวลล์ก็รู้ดีว่าข้อเสนอนี้เป็นดั่งแอปเปิ้ลอาบยาพิษ หากเขายอมรับ สูตรบรั่นดี เหมืองเงินที่กำลังรอการพัฒนา และอีเกิลส์พอยท์ ดินแดนกันดารแต่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ ล้วนจะกลายเป็นสมบัติของตระกูลเรดไวน์ในไม่ช้า

แม้แต่ตัวเขาเองก็จะกลายเป็นเพียงเบี้ยหมากของตระกูลเรดไวน์ ในแผนการสืบทอดฮอร์นฮิลล์ ถึงอย่างนั้น แซมเวลล์ก็ไม่ได้เชื่อว่าตระกูลเรดไวน์จะมีโอกาสจริง ๆ ในการครอบครองมรดกนั้น แถมคำสัญญาของลอร์ดแพ็กซ์เตอร์ยังฟังดูยิ่งใหญ่มาก

‘ตราบใดที่เจ้าแต่งงานกับลูกสาวข้า ข้าจะจัดการทุกปัญหาให้เอง? ไร้สาระสิ้นดี!’

การที่แซมเวลล์จะได้กลับไปใช้นามทาร์ลี่อีกครั้งขึ้นอยู่กับลอร์ดแรนดิลล์เพียงผู้เดียว ซึ่งในทางทฤษฎี การสนับสนุนจากตระกูลเรดไวน์อาจช่วยโน้มน้าวใจบิดาของเขา ทำให้แรนดิลล์พิจารณาให้เขากลับมาเป็นทายาทได้ แต่ในความเป็นจริงมันกลับตรงกันข้าม

แรนดิลล์ ทาร์ลี่ ไม่ใช่คนที่ถูกโน้มน้าวได้ง่าย ๆ!

ในเรื่องราวดั้งเดิม แรนดิลล์ได้จัดการให้บุตรชายคนรองของเขา ดิกคอน แต่งงานกับบุตรสาวคนโตของตระกูลมูตันแห่งเมเดนพูล ในเวลานั้นตระกูลมูตันอยู่ในช่วงอ่อนแอหลังจากเลือกข้างผิดในสงครามห้ากษัตริย์ และกำลังพยายามฟื้นฟูอำนาจเดิม ซึ่งการที่แรนดิลล์เลือกจับลูกชายแต่งกับบุตรสาวของลอร์ดวิลเลียม มูตัน แสดงให้เห็นชัดเจนว่าเขาต้องการแผ่อิทธิพลของตนไปยังเมเดนพูล

ขุนนางผู้ทรงอำนาจเช่นแรนดิลล์ ผู้คอยวางแผนขยายอิทธิพลของตนตลอดเวลา ย่อมไม่มีวันยอมให้ตระกูลอื่นเข้ามาแทรกแซงดินแดนของตนแน่นอน!

ดังนั้นหากแซมเวลล์แต่งงานกับเดสเมร่า แรนดิลล์ยิ่งไม่มีทางแต่งตั้งเขาเป็นทายาท ไม่เช่นนั้นในอนาค มันคงจะมีคำถามปรากฏขึ้นมาว่า ใครกันแน่ที่ปกครองฮอร์นฮิลล์ ตระกูลทาร์ลี่ หรือเรดไวน์ที่มั่งคั่งยิ่งกว่า?

“ข้าต้องขออภัยอย่างสุดซึ้ง ท่านลอร์ด แต่ข้าได้ให้คำสัตย์กับบิดาว่าข้าจะไม่มีวันกลับไปที่ฮอร์นฮิลล์” แซมเวลล์ตอบกลับอย่างราบรื่น ใช้คำสาบานของเขาเป็นข้ออ้าง

สีหน้าของลอร์ดแพ็กซ์เตอร์ไม่ได้เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย ดูเหมือนว่าคำตอบนี้จะไม่ทำให้เขาหวั่นไหวเลย

“ไม่เป็นไร” ลอร์ดแห่งเดอะอาร์เบอร์ตอบ “ลูกของเจ้ากับเดสเมร่ายังสามารถกลับไปที่ฮอร์นฮิลล์ได้”

มุมปากของแซมเวลล์กระตุกเล็กน้อย เขารู้ดีว่าคำพูดที่ดูเหมือนไม่มีพิษภัยของลอร์ดแพ็กซ์เตอร์ แต่มันกลับแฝงไว้ซึ่งนัยยะของการนองเลือด

ภายใต้สถานการณ์ใดกันที่ลูกของเขากับเดสเมร่าจะได้สืบทอดฮอร์นฮิลล์? เห็นได้ชัดว่านั่นจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อทั้งสายตระกูลของดิกคอน ทาร์ลี่ . . . ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น!

แซมเวลล์อดไม่ได้ที่จะทึ่ง หรือว่าตระกูลใหญ่ทุกตระกูลในเวสเทอรอสล้วนแล้วแต่มีหัวใจที่แข็งดั่งหิน?

“ท่านลอร์ด ข้าขอเวลาคิดเรื่องนี้สักหน่อยได้หรือไม่?” แซมเวลล์เอ่ยขึ้น ขณะที่สายตาของเขาจับจ้องไปยังสวนด้านนอก ที่ซึ่งเดสเมร่ากำลังหัวเราะและพูดคุยกับเดเวน แลนนิสเตอร์ พร้อมกับความคิดบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเขา

เมื่อต้องรับมือกับขุนนางที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและความโหดเหี้ยมเช่นนี้ แซมเวลล์ตระหนักได้ว่าเขาไม่อาจใสซื่อเกินไปได้ กลอุบายเล็ก ๆ น้อย ๆ คงไม่เป็นไร เพราะหากเขาเล่นตามเกมมากเกินไป สุดท้ายแล้วเขาอาจถูกกลืนกินโดยไม่เหลือแม้แต่กระดูก

“ได้ แต่ข้าคงต้องขอคำตอบจากเจ้าโดยเร็ว” ลอร์ดแพ็กซ์เตอร์กล่าวก่อนจะกระดกไวน์จนหมดถ้วย “มิฉะนั้น ข้าอาจจะรับข้อเสนอจากตระกูลแลนนิสเตอร์แทน”

‘โกหกทั้งเพ’ แซมเวลล์คิดในใจ พลางเหลือบมองเดเวน ผู้ซึ่งถูกนำเสนอเป็น ‘คู่แข่ง’ ของเขา ก่อนที่แซมเวลล์จะแสร้งทำสีหน้ากังวลก่อนตอบกลับอย่างเร่งรีบว่า “ตกลง ท่านลอร์ด ข้าจะรีบให้คำตอบโดยเร็วที่สุด”

เมื่อสิ้นคำสนทนา ลอร์ดแพ็กซ์เตอร์ก็เร่งรีบออกจากห้องไปทันที ส่วนพ่อบ้านที่รออยู่ก็พาแซมเวลล์ไปยังห้องพักของเขา

หลังจากจัดแจงตัวเองเรียบร้อย แซมเวลล์ก็ออกจากห้องมุ่งหน้าไปยังสวนที่เขาเห็นก่อนหน้านี้ ในเมื่อลอร์ดแพ็กซ์เตอร์เร่งรีบที่จะหาคู่ครองให้ลูกสาวของเขาขนาดนี้ แซมเวลล์ก็ตัดสินใจว่าควรเล่นบท ‘คู่หมั้นในอนาคต’ ของเดสเมร่าให้สมบทบาท และในเมื่อเขาต้องเล่นละครอยู่แล้ว ก็จะแสดงให้แนบเนียนที่สุด

“แซมเวลล์!” ทันทีที่เขาก้าวเข้าสู่สวน เดสเมร่าก็โบกมือให้เขาอย่างกระตือรือร้น “เจ้าคุยกับบิดาข้าเสร็จแล้วหรือ?”

“ใช่แล้ว ท่านหญิงเดสเมร่า” แซมเวลล์ตอบอย่างสุภาพ “ข้าหวังว่าการมาของข้าจะไม่รบกวนการสนทนาของพวกท่าน”

“แน่นอนว่าไม่ เชิญนั่งกับพวกเราเถอะ”

เมื่อเดเวน แลนนิสเตอร์เห็นแซมเวลล์ สีหน้าของเขาก็มืดลงทันที สัญชาตญาณของบุรุษย่อมรับรู้ถึงคู่แข่งได้เสมอ โดยเฉพาะเมื่อเดสเมร่าเรียกชื่อของแซมเวลล์ด้วยน้ำเสียงสนิทสนม ทำให้ความอบอุ่นนั้นเปลี่ยนความระแวงของเดเวนให้กลายเป็นความเป็นปฏิปักษ์โดยทันที

อย่างไรก็ตามเดเวนยังคงรักษาท่าทีไว้และเอ่ยถาม “ท่านหญิงเดสเมร่า บุรุษท่านนี้เป็นใครหรือ?”

“เซอร์เดเวน ข้าขอแนะนำให้รู้จัก” เดสเมร่ายิ้มหวาน “นี่คือแซมเวลล์ ซีซาร์ บุตรชายคนโตของลอร์ดแรนดิลล์ ทาร์ลี่ อัศวินผู้บุกเบิกภายใต้ลอร์ดเมซ ไทเรลล์ แซมเวลล์ นี่คือเซอร์เดเวน แลนนิสเตอร์ แห่งตระกูลแลนนิสเตอร์”

แซมเวลล์สังเกตเห็นความแตกต่างจาง ๆ ในเสียงของเดสเมร่าขณะที่นางแนะนำเขากับเดเวน สตรีผู้นี้ช่างเป็น ‘นักปั่นมืออาชีพ’ โดยแท้ นางแทบจะอ้อนวอนให้เขากับเดเวนปะทะกันเลยทีเดียว แต่นั่นก็ไม่เป็นไรสำหรับเขา เพราะหากไม่ได้รับแรงกระตุ้นจากเดสเมร่า แซมเวลล์อาจไม่มีโอกาสยั่วให้สิงโตหนุ่มตัวนี้เดือดพล่านได้ง่าย ๆ ขนาดนี้

“อัศวินผู้บุกเบิก?” เดเวนเย้ยหยัน สายตาของเขาเต็มไปด้วยความเป็นศัตรูที่แทบจะไม่ปกปิดไว้ “แล้วดินแดนบุกเบิกของเซอร์ซีซาร์อยู่ที่ไหนกันเล่า?”

“อีเกิลส์พอยท์ ลึกเข้าไปในเทือกเขาเรดเมาน์เทนส์อันกันดาร แน่นอนว่าย่อมไม่อาจเทียบกับความโอ่อ่าของคาสเตอร์ลีร็อกได้” แซมเวลล์ตอบอย่างถ่อมตัวขณะนั่งลงที่โต๊ะเล็ก ๆ

“อีเกิลส์พอยท์ก็ดูไม่เลวนัก” เดสเมร่ากล่าว ขณะรินชาให้แซมเวลล์ด้วยตนเอง “ข้าได้ยินมาว่าเจ้าค้นพบเหมืองเงินที่นั่นใช่หรือไม่ แซมเวลล์?”

เดเวนมองเดสเมร่าที่แทบจะเอนตัวเข้าหาแซมเวลล์ ดวงตาของเขาแทบลุกเป็นไฟ

“เหมืองเงินรึ? ไม่เลวนัก” เดเวนกล่าวเสียงเรียบ “แต่เมื่อเทียบกับทองของคาสเตอร์ลีร็อกแล้ว ก็ยังถือว่าด้อยกว่ามาก”

“เทียบกันไม่ติดเลยจริง ๆ” แซมเวลล์ตอบ ก่อนจะยกถ้วยชาดื่มรวดเดียวหมด “ข้าได้ยินมาว่าแม้แต่ของเสียของตระกูลแลนนิสเตอร์ก็ยังเป็นทองคำ”

ปัง!

เดเวนกระแทกหมัดลงบนโต๊ะ ก่อนจะลุกพรวดขึ้นยืน ดวงตาของเขาเป็นประกายราวกับสิงโตที่โกรธเกรี้ยว

“แซมเวลล์ ซีซาร์! เจ้ากล้าหรือไม่ที่จะมาประลองกับข้าที่ลานฝึก?”