มหาศึกชิงบัลลังก์ ตอนที่ 70

มหาศึกชิงบัลลังก์ : ข้าคือบุตรชายคนที่สองของตระกูลทาร์แกเรียน ตอนที่ 70 สามผู้ชม

“ฮ่า ๆ ไม่ต้องรีบ วิเซริสเป็นคนแรกหรือคนสุดท้ายกัน? มาดูกันก่อนว่าจะเกิดอะไรขึ้น”

ด้วยคำพูดนั้นการสนทนาจึงจบลงชั่วคราว และการแข่งขันก็เริ่มต้นอย่างเป็นทางการ

หลังจากกล่าวลาแดเนริสและคนอื่น ๆ วิเซริสก็มุ่งหน้าไปยังลานประลอง ซึ่งการปรากฏตัวของเขาดึงดูดความสนใจของผู้ชมทันที

“นั่นวิเซริส! หน้าตาช่างงดงามจริง~”

“ดวงตาของเขาเป็นสีม่วงจริง ๆ ด้วย!”

“หึ ราชาขอทานไม่มีอะไรดีหรอก”

“ดูผมของเขาสิ!”

เสียงกระซิบและความคิดเห็นจากผู้คนผสมกันจนกลายเป็นเสียงอื้ออึงจับความหมายได้ยาก ซึ่งส่วนใหญ่จะให้ความสนใจกับรูปลักษณ์ของเขา แต่บางคนที่มีสายตาเฉียบแหลมกว่านั้นจะสังเกตเห็นบางอย่างในท่วงท่าของเขา

“นั่นวิเซริสเหรอ?” ดาริโอถาม

“ใช่ ดูเขาสิ ท่วงท่าการเดินนั่น ดีแล้วที่บลัดเบียร์ดไม่ได้ตัวน้องสาวของเขาไป ไม่งั้นคงแย่แน่”

ดาริโอเมินลูกน้องของตน และเริ่มสังเกตจากการจับดาบ ก้าวเดิน และแววตาของวิเซริส ก่อนจะได้ข้อสรุกว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน

“ดูผลงานของเขาก่อน ถ้าทำได้ดี เราจะเพิ่มค่าตัวให้และเชิญเขามาเข้าร่วมกับเราอีกครั้ง”

ในขณะเดียวกัน จอน คอนนิงตัน ก็กำลังครุ่นคิดถึงวิธีโน้มน้าวให้วิเซริสเข้าร่วมกับกองทหารรับจ้างโกลเดน แน่นอนว่าเขาไม่กังวลเรื่องเงิน เพราะโกลเดนของเขามีเงินเหลือเฟือ และจากข้อมูลของอิลลิริโอเขาก็ได้รู้ว่าวิเซริสเป็นผู้คิดค้นสบู่ชนิดหนึ่ง ซึ่งต้องทำเงินให้เขาได้ไม่น้อย เพราะดูจากการที่เขาสามารถสร้างพันธมิตรกับตระกูลซาลีนได้

‘บางทีข้าควรเปิดเผยตัวตน?’ จอน คอนนิงตันครุ่นคิด หากเขาพูดถึงเรการ์ บางทีวิเซริสอาจจะยอมเข้าร่วมกับกองทัพโกลเดน เพราะมีน้อยคนนักที่รู้ว่าวิเซริสได้รับการสวมมงกุฎจากมารดาของเขา และจอน คอนนิงตัน ซึ่งถูกขับไล่ออกจากเวสเทอรอสมานานยังคงเชื่อว่าทายาทแห่งบัลลังก์เหล็กจะต้องมาจากสายเลือดของเจ้าชายเท่านั้น

เมริสเองก็เบิกตากว้างเมื่อเห็นเขา ก่อนหน้านี้นางแทบจะใช้เหรียญทองหมดไปกับการซื้อตั๋วเข้าชม แต่มันก็นับว่าคุ้มค่าแล้ว เพราะถ้าหากนางสามารถชักชวนเขาได้ หัวหน้าจะต้องคืนเงินให้นางแน่นอน!

ในขณะเดียวกัน เบ็นโร ผู้ก้าวขึ้นสู่เวทีพร้อมกับวิเซริสกลับไม่ได้รับความสนใจมากนัก เขาดูเหมือนชายวัย 34 - 35 ปี มีเคราสีน้ำตาลปกคลุมครึ่งหน้า และรอยแผลเป็นตื้น ๆ บนหน้าผากจากลูกธนูที่เฉียดผ่าน

“เจ้าไม่ควรต่อต้านลอร์ดทอร์โม” เขาพูดขึ้น

“เลิกพูดมาก เจ้าคุยกับคนอื่นก่อนสู้หรือไง?”

“หึ!”

เมื่อเห็นว่าวิเซริสไม่คิดจะโต้เถียง เบ็นโรก็เงียบลง

“การแข่งขันเริ่มได้!”

เสียงแตรดังขึ้นสั้น ๆ พร้อมกับเบ็นโรที่ใช้ดาบพุ่งแทงเบา ๆ เพื่อทดสอบก่อน แต่วิเซริสกลับหลบได้อย่างง่ายดายและยิ้มเยาะ “ได้แค่นี้เองเหรอ?”

“เจ้าจะต้องเสียใจ!” เบ็นโรตอบกลับ

“เสียใจ?” วิเซริสแค่นเสียง “ดูเหมือนว่าสมัยนี้ทหารรับจ้างจะต่อสู้กันด้วยปากก่อนสินะ”

พูดจบสีหน้าของวิเซริสก็จริงจังขึ้น และหยุดยั่วเย้าเบ็นโรหันไปตั้งใจตอบโต้แทน

“ขึ้น! ซ้าย! ลง! ข้างหน้า!” วิเซริสประกาศการโจมตีของตนเองล่วงหน้าให้คู่ต่อสู้ตั้งรับ ซึ่งการโจมตีแต่ละครั้งของเขาไม่เพียงแค่รวดเร็วเท่านั้น แต่ยังแข็งแกร่งมากอีกด้วย

ในขณะเดียวกันฝูงชนก็จ้องมองการประลองตรงหน้าด้วยความตกตะลึง พวกเขาไม่เคยเห็นการประลองเช่นนี้มาก่อนเลย เพราะมันเหมือนบทเรียนมากกว่าการต่อสู้ เด็กหนุ่มผมเงินผู้นี้กำลังแสดงฝีมือในรูปแบบที่แปลกใหม่ เมริส ดาริโอ และคนอื่น ๆ ต่างเพิ่มค่าตัวในใจอย่างเงียบ ๆ

ไม่นานนักเบ็นโรก็ตระหนักว่าเขาตามความเร็วดาบของวิเซริสไม่ทัน ‘นี่มันปีศาจอะไรกัน?’ วิเซริสสามารถโจมตี พูด และรักษาการหายใจได้อย่างง่ายดาย ในขณะที่เบ็นโรเหนื่อยหอบหลังจากผ่านไปไม่ถึงสิบกระบวนท่า

การป้องกันของเบ็นโรเริ่มพังทลาย ในที่สุดดาบของเขาก็หลุดจากมือ โดยวิเซริสได้ฟาดดาบของตนให้เฉียดเคราของเขา พร้อมกับปลายคมดาบอันเย็นเฉียบที่แนบกับลำคอของเบ็นโร

เพียงสองลมหายใจต่อมา กรรมการก็ประกาศผลอย่างรวดเร็ว “วิเซริส ทาร์แกเรียน เป็นผู้ชนะ!”

ซีลอร์ดเฟอร์เรโก เหลือบมองไปที่องครักษ์ส่วนตัวของเขาการ์โร ซึ่งแสดงแววชื่นชมออกมาอย่างหายาก ทำให้เฟอร์เรโกรู้ทันทีว่าวิเซริสสามารถเอาชนะใจของการ์โรได้ด้วยฝีมือดาบของเขาเรียบร้อยแล้ว

ข้าง ๆ เขาทอร์โมก็ขมวดคิ้วแน่น คนของเขาดูเหมือนจะไม่มีใครสามารถเอาชนะวิเซริสได้ เช่นนั้นแล้ว . . .เขาอาจจะไม่ได้แชมป์สักรายการเลยก็เป็นได้

ส่วนรอธนั้นกลับรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง แม้ว่าเขาจะรู้ว่าวิเซริสแข็งแกร่งจากผลงานในวันก่อน ๆ แต่เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าทักษะของเด็กหนุ่มจะอยู่ในระดับนี้ ตอนนี้เขาสามารถจินตนาการถึงวันที่วิเซริสจะกลายเป็นดาวเด่นในหมู่ทหารรับจ้างได้อย่างชัดเจนแล้ว

ส่วนทางด้านเมริสนั้นดวงตาสีฟ้าของนางก็เป็นประกาย แต่ความมั่นใจของนางก็ต้องสั่นคลอนเล็กน้อยเมื่อสังเกตเห็นกองทัพโกลเดนที่อยู่ไม่ไกล กองทัพโกลเดนเป็นกองทหารรับจ้างที่แข็งแกร่งและมีชื่อเสียงที่สุดในนครเสรี อีกทั้งยังมีความสัมพันธ์อันยาวนานกับธนาคารเหล็ก หากลูกหนี้คนใดคิดจะเบี้ยวหนี้ กองทัพโกลเดลก็คือกองทหารที่ธนาคารเหล็กจะส่งไปจัดการเสมอ และพวกเขาก็ไม่เคยทำให้ผิดหวัง

หากคนพวกนี้ต้องการรับสมัครวิเซริส เมริสก็กลัวว่าพวกนางจะไม่มีทางแข่งขันได้ เพราะนางต้องไม่ลืมว่าวิเซริสเป็นตระกูลทาร์แกเรียน และผู้ก่อตั้งกองทัพโกลเดนก็เป็นลูกนอกสมรสของตระกูลทาร์แกเรียน ความเชื่อมโยงทางสายเลือดนี้ยิ่งทำให้นางรู้สึกไม่แน่ใจเข้าไปใหญ่

ความไม่มั่นใจของเมริสนี้มาจากการที่นางไม่เข้าใจเรื่องราวของเหล่าขุนนางดีนัก เพราะแท้จริงแล้ว ทาร์แกเรียนและแบล็คไฟร์ต่างก็เกลียดชังกันเข้าไส้

“เจ้าคิดว่าเราจะทำอย่างไรให้เขาเข้าร่วมกับพวกเราได้?” เมริสถามชายผมสีเทาที่อยู่ข้าง ๆ

“เมริส เจ้าเป็นห่วงว่าเราจะจ่ายค่าตัวของวิเซริสไม่ไหวหรือ?”

“ใช่” เมริสพยักหน้า

“ที่จริงแล้ว ข้าว่าปัจจัยสำคัญไม่ใช่เรื่องเงินหรอก กุญแจสำคัญคือการหาสิ่งที่เขาใส่ใจมากที่สุด”

“สิ่งที่เขาใส่ใจที่สุด . . .” เมริสขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็คิดอะไรไม่ออก

ในขณะเดียวกันวิเซริสที่กำลังเดินลงจากลานประลอง เขากำลังยิ้มอย่างสบายใจ แต่เมื่อเดินมาได้ครึ่งทางเขาก็ต้องชะงักเล็กน้อย เมื่อเห็นเงาสีขาวหลายสายพุ่งมาทางเขาโดยไม่ทันตั้งตัว และด้วยสัญชาตญาณเขาจึงพยายามหลบ แต่พอเพ่งมองดูเขาก็พบว่ามันเป็นผ้าเช็ดหน้าหลากสี ชมพู ขาว และฟ้า โดยแต่ละผืนต่างมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของหญิงสาวติดมาด้วย

ดังนั้นวิเซริสจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องรับมันเอาไว้ ขณะที่เดินต่อไปจนถึงห้องพัก ทำให้ในอ้อมแขนของเขาจึงเต็มไปด้วยผ้าเช็ดหน้าที่ได้รับจากสาว ๆ มากมาย

แดเนริสที่ดีใจอย่างมากที่เห็นเขากลับมา บัดนี้กลับมีสีหน้าหม่นหมองโดยไม่รู้ตัว ทำให้วิเซริสที่สังเกตเห็นท่าทีของน้องสาวจึงตะโกนเสียงดังทันที “รีจิส!”

รีจิสรีบเข้ามารับผ้าเช็ดหน้าจากเขา “จะให้ข้าทำอย่างไรกับสิ่งเหล่านี้?”

“กำจัดมันซะ”

“กำจัด?” รีจิสถามอย่างงุนงง

“เจ้าตัดสินใจเองแล้วกัน”

วิเซริสเหลือบมองแดเนริส ก่อนจะอุ้มนางขึ้นและหมุนตัวไปรอบ ๆ ทำให้ใบหน้าของแดเนริสกลับมามีรอยยิ้มอีกครั้ง

. . .

ก่อนหน้านี้ไม่กี่นาที ที่ด้านนอกโรงละคร

“การแข่งขันเริ่มแล้ว!” มีคนประกาศขึ้น ทำให้ทุกคนที่อยู่ด้านนอกต่างหันไปมองทางโรงละคร ราวกับพวกเขามีดวงตาทะลุกำแพง

หลังจากรออย่างตึงเครียดอยู่ไม่กี่นาที ทันใดนั้นเสียงโห่ร้องก็ดังขึ้นจากด้านใน

“ผลออกมาแล้ว! เร็วขนาดนี้เลยหรือ!” โจราห์อุทานด้วยความกังวล แม้ว่าเขาจะเคยเห็นความแข็งแกร่งของวิเซริสมาก่อน แต่การแข่งขันครั้งนี้เป็นรอบสุดท้าย และเขาได้ลงพนันไปถึงครึ่งหนึ่งของทรัพย์สินที่มี หากแพ้ล่ะก็ เขาจะเดือดร้อนหนักแน่

ตรงกันข้ามกับความกังวลของโจราห์ เฮลโบกลับดูสบายใจมาก แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยรู้เรื่องศิลปะการต่อสู้มากนัก แต่เขาก็มองออกว่าวิเซริสมีฝีมือที่ไม่ธรรมดา และเขาก็ได้รับรางวัลจากความมั่นใจของตน เพราะเงินเดิมพัน 100 เหรียญทองของเขาเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

หลายคนที่เดิมพันในวันนี้ไม่ได้เข้าใจเรื่องดาบมากนัก พวกเขาแค่ชอบวิเซริสและเลือกเขา เหมือนกับคนที่พนันฟุตบอลโลกโดยเลือกทีมจากประเทศที่พวกเขาคิดว่าชื่อเท่ดี อย่างไรก็ตามเมื่อมีผู้ชนะก็ต้องมีผู้แพ้เช่นกัน และผู้แพ้ส่วนใหญ่ในวันนี้ก็คือ พวกทหารและนักเลงของตระกูลเฟรการ์

“ครั้งหน้า เราจะเดิมพันกับนักดาบของตระกูลเฟรการ์” ชายผู้มีดวงตาเรียวยาว ดูเหมือนเป็นเจ้าของกิจการเล็ก ๆ กล่าวขึ้น

“แต่ดูเหมือนว่าวิเซริสจะแข็งแกร่งมากเลยนะ เห็นว่าเขาเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ในพริบตา” อีกคนหนึ่งพูดขึ้น

เจ้าของกิจการยิ้มเยาะและตอบว่า “ไม่ต้องห่วง ครั้งหน้าเขาแพ้แน่นอน!”

โปรดติดตามตอนต่อไป …