บทที่ 21 จงหยวนใต้ฟ้า ล้วนเป็นพี่น้อง

บริษัทเติมเต็มฝันแห่งหมื่นโลกมอบทักษะให้กับผู้เติมเต็มฝันฝึกหัดที่ดูเหมือนจะไร้ประโยชน์มาก มันทดสอบสติปัญญาของผู้เติมเต็มฝันอย่างแท้จริง

ผู้เติมเต็มฝันต้องมีจินตนาการที่กว้างไกลพอจึงจะสามารถพัฒนาความสามารถของทักษะไร้ค่าเหล่านี้ให้ถึงขีดสุดได้

ภารกิจแรก

หลี่มู่เลือกใช้ วิชารับดาบ 100% และ เงินหลบหนี ซึ่งทั้งหมดเป็นเพราะโชคดีล้วนๆ

ก่อนเลือกเขาเองก็ไม่รู้เลยว่าทักษะทั้งสองนี้จะสามารถประสานกันได้อย่างลงตัวถึงเพียงนี้

ลองนึกดูสิ

ถ้าหลี่มู่ตอนนั้นเลือก วิชารับดาบ 100% แต่กลับจับคู่กับทักษะอื่นๆ อย่างเช่น เวทย์เร่งขน , ความเงียบ , เย้ยหยัน หรือ ร่างกายไม่เน่าเปื่อย เกรงว่ามันคงจะใช้งานไม่ได้ดีเท่านี้แน่

เมื่อเดินมาถึงจุดนี้หลี่มู่เข้าใจได้อย่างชัดเจน

สิ่งที่ทำให้เขาประสบความสำเร็จไม่ใช่แค่ทักษะที่เข้าคู่กันอย่างลงตัว แต่คือความรู้เกี่ยวกับเนื้อเรื่องของโลกนี้

ข้อได้เปรียบด้านเนื้อเรื่องก็เหมือนกับการที่ผู้เติมเต็มฝันมีพลังของผู้หยั่งรู้อนาคต

ไม่ว่าจะอยู่โลกไหนก็ตามพลังของผู้หยั่งรู้ล้วนเป็นพลังระดับสุดยอดที่ไม่มีใครเทียบได้!

...

ในป่าต้นไผ่อันเงียบสงบมีห้องหนึ่งตั้งอยู่ในมุมสงบของป่า

ภายในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของกำยานอ่อนๆทำให้รู้สึกสดชื่นสบายใจ

หลงเซี่ยวอวิ๋นนั่งลงพร้อมกับหลี่มู่และคนอื่นๆอย่างเป็นทางการ

สาวใช้ยกชาอุ่นๆมาให้ทุกคนก่อนที่หลงเซี่ยวอวิ๋นจะโบกมือให้นางออกไป

ภายในห้องตอนนี้เหลือเพียงหลงเซี่ยวอวิ๋น, หลี่มู่, ถังรั่วโยวและจ๋าเมิ่ง พร้อมกับองครักษ์อีกสี่คน

หลงเซี่ยวอวิ๋นมองไปที่จ๋าเมิ่งกับองครักษ์คนอื่นๆแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย

“คุณชายหลี่พวกเขา...”

“ไม่เป็นไร คนกันเองทั้งนั้น!” หลี่มู่ยิ้ม

ไปตายซะเถอะไอ้พวก ‘คนกันเอง’!

คิดว่าข้าไม่รู้เหรอว่าจ๋าเมิ่งเป็นใคร!? เพิ่งรู้จักกันไม่กี่วันก็มองว่าเป็น ‘คนกันเอง’ แล้ว!?

สาวใช้ที่รับใช้ข้ามาแปดปีข้ายังไม่เคยมองว่าเป็น ‘คนกันเอง’ เลย!

หลงเซี่ยวอวิ๋นถอนหายใจเฮือกหนึ่ง สีหน้าของเขาดูอึดอัดมากขึ้นเมื่อมองไปที่หลี่มู่

ในเวลานี้ห้องห้องลับที่ตั้งใจจะให้เป็นที่สนทนาส่วนตัวกลับหมดความหมายไปโดยสิ้นเชิง

หลี่มู่ยกถ้วยชาขึ้นจิบเบาๆทำเป็นไม่เห็นสายตาของหลงเซี่ยวอวิ๋น แน่นอนว่าเขารู้ว่าหลงเซี่ยวอวิ๋นคิดอะไรอยู่ แต่ตัวเขาเองรู้ดีที่สุดว่าอะไรสำคัญ เขาจะไม่ยอมเสียหน้าเพียงเพราะต้องการไล่บอดี้การ์ดออกไปแน่นอน!

ไม่ว่าเมื่อไหร่ความปลอดภัยต้องมาก่อนเสมอ

ยิ่งไปกว่านั้นหลังจากได้อยู่ร่วมกับจ๋าเมิ่งและพวกมาไม่กี่วัน เขาก็เชื่อใจพวกนั้นในระดับหนึ่งแล้ว

หลงเซี่ยวอวิ๋นสูดหายใจลึกแล้วเลือกที่จะทำเป็นมองไม่เห็นจ๋าเมิ่งกับพวก

“ถ้าอย่างนั้นข้าก็จะพูดตรงๆละกัน!” หลงเซี่ยวอวิ๋นกล่าวต่อ

“ความสามารถของคุณชายหลี่ข้ายอมรับอย่างเต็มใจ แต่ถึงอย่างไรเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน อีกทั้งข้ายังเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับหลี่ซวินฮวน ท่านจู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้นแล้วบอกว่าจะร่วมมือกับข้าเพื่อจัดการพี่น้องร่วมสาบานของข้า มันทำให้ข้าไม่อาจไว้วางใจได้เลย!”

ไอ้หน้าด้าน!

ใครๆก็รู้ว่าความเจ็บปวดทั้งชีวิตของหลี่ซวินฮวนล้วนเกิดขึ้นเพราะแก!

ในสายตาของหลี่มู่ โลกของ ‘ฤทธิ์มีดสั้น’ ไม่มีความลับสำหรับเขาเลย

เพราะว่า...

เขารู้เนื้อเรื่องทั้งหมดและเข้าใจนิสัยของแต่ละคนอย่างทะลุปรุโปร่ง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นแล้วหรือเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้น

การต้องทนมองคนพวกนี้โกหกหน้าตายโดยที่ไม่สามารถเปิดโปงออกมาได้นี่มันทรมานสุดๆ!

โชคดีที่เขาค่อยๆปรับตัวได้แล้วทำให้สามารถรับมือได้อย่างเป็นธรรมชาติ

แต่คนที่ปรับตัวไม่ได้ก็คือแฟนตัวยงของหลี่ซวินฮวน...ถังรั่วโยว!

หลี่มู่ต้องถลึงตาใส่เธออยู่หลายรอบถึงจะหยุดเธอจากการสาดน้ำชาใส่หน้าหลงเซี่ยวอวิ๋นได้!

หลี่มู่ยิ้มบางๆ

“ท่านหลงไม่ต้องกังวลไป ข้าชื่นชมท่านลุงหลี่อย่างสุดหัวใจ ข้าจะทำร้ายใครก็ได้ แต่ข้าไม่มีวันทำร้ายเขาแน่นอน”

“คุณชายหลี่ช่างล้อเล่นเก่งนัก!” หลงเซี่ยวอวิ๋นเป่าฟองชาออกก่อนจะจิบชาอุ่นๆหนึ่งคำ

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้เชื่อคำพูดของหลี่มู่แม้แต่นิดเดียว

“มีที่ไหนกันที่แฟนคลับจะวางแผนจัดการ ‘ไอดอล’ ของตัวเอง!?”

“ข้าพูดจริงนะ!” หลี่มู่กล่าว

“ท่านหลง พวกเราอย่าอ้อมค้อมเลยพูดกันตรงๆดีกว่า เหตุผลที่ข้าต้องการทำลายความสัมพันธ์ระหว่างภรรยาของท่านกับหลี่ซวินฮวนก็เพราะศิษย์พี่หญิงของข้า!”

ภรรยาของท่านกับหลี่ซวินฮวน!?

ทำไมฟังดูแปลกชอบกล!?

หลงเซี่ยวอวิ๋นสำลักชาจนไอออกมาหลายครั้งกว่าจะสงบลงได้!

“ข้าอยากฟังรายละเอียด!”

หลงเซี่ยวอวิ๋นถลึงตาใส่หลี่มู่ พลางวางถ้วยชาลงกับโต๊ะอย่างแรง ใบหน้ามืดครึ้มราวกับว่ากำลังพยายามอดกลั้นไม่ให้สาดน้ำชาร้อนๆใส่หน้าหลี่มู่

หลี่มู่กล่าวอย่างหนักแน่น

“ศิษย์พี่หญิงของข้าจะไม่แต่งให้ใครนอกจากหลี่ซวินฮวน!”

“โอ้?” หลงเซี่ยวอวิ๋นหันไปมองถังรั่วโยวด้วยความประหลาดใจ

ถังรั่วโยวรักษาท่าทีสงบนิ่งก้มหน้ามองจมูก จมูกมองหัวใจดูเหมือนไม่สนใจเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย

ยังไงสักวันหนึ่งเธอก็ต้องผ่านเรื่องนี้กับหลี่ซวินฮวนอยู่ดีเธอทำใจไว้ล่วงหน้าแล้ว

หลี่มู่ถอนหายใจ

“เพียงแรกพบก็หลงผิดไปตลอดชีวิต! นี่มันเวรกรรมชัดๆ!” เ

หลงเซี่ยวอวิ๋นขมวดคิ้ว

“แค่เพราะเรื่องนี้อย่างเดียวงั้นหรือ?”

“แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว!” หลี่มู่กล่าวอย่างจริงจัง

“อาจารย์ของข้ามีพระคุณต่อข้าอย่างล้นพ้น ตอนนี้ศิษย์พี่หญิงกับข้าเป็นเพียงศิษย์ที่เหลืออยู่ของสำนัก สำหรับข้าแล้วการแต่งงานของศิษย์พี่หญิงเป็นเรื่องสำคัญที่สุด เพื่อความสุขของนางข้ายอมเป็นศัตรูกับคนทั้งโลกก็ได้! ท่านหลงท่านรู้จักหลี่ซวินฮวนดีที่สุด ท่านก็น่าจะรู้ว่าเขาเป็นคนเช่นไร!หลี่ซวินฮวนรักภรรยาของท่านสุดหัวใจ แม้ว่าจะพยายามหนีมาสิบปีความรู้สึกของเขาก็ไม่ได้จางหายไป ตรงกันข้ามกลับยิ่งรุนแรงขึ้น! ถ้าไม่แยกพวกเขาออกจากกัน ศิษย์พี่หญิงของข้าก็ไม่มีโอกาสแม้แต่น้อย!”

แค่ก!

หลงเซี่ยวอวิ๋นกระแอมเสียงดังเพื่อกลบเกลื่อนความกระอักกระอ่วนที่เกิดขึ้น ในชั่วพริบตานั้นเขาเกิดความคิดว่า...

เขาไม่อยากร่วมมือกับหลี่มู่อีกต่อไปแล้ว!

ไม่ใช่เพราะอะไรอื่นเลย เพียงแค่หลี่มู่พูดแต่ละคำ แต่ละประโยค มันเหมือนเอามีดมากรีดแทงหัวใจของเขาซ้ำๆ!

จ๋าเมิ่งและพวกองครักษ์มีสีหน้าพิลึก แม้พวกเขาอยากจะหัวเราะแต่ก็ไม่กล้า

ส่วนเรื่องที่หลี่มู่พูดว่าทำทั้งหมดนี้เพื่อให้ถังรั่วโยวได้แต่งงานกับหลี่ซวินฮวน?

ช่างเป็นเรื่องที่ไม่มีใครเชื่อได้เลย!

พวกเขาต่างมั่นใจมาโดยตลอดว่า หลี่มู่เข้าสู่ยุทธภพเพื่อดำเนินแผนการอันยิ่งใหญ่!

“ขุมทรัพย์ล้ำค่ายังหาง่าย แต่ยอดบุรุษผู้จริงใจนั้นหายากยิ่ง!” หลงเซี่ยวอวิ๋นถอนหายใจยาว

“คุณชายหลี่ ข้ายอมร่วมมือกับท่านก็แล้วกัน ถึงเวลาที่ข้าจะต้องจัดหาคู่ให้พี่น้องของข้าเสียที!”

“เป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาด!” หลี่มู่ยิ้ม

“ท่านหลง ท่านต้องการให้ภรรยาของท่านกลับมารักท่าน ศิษย์พี่หญิงของข้าก็ต้องการแต่งงานกับหลี่ซวินฮวน การร่วมมือของเราจึงเป็นพรหมลิขิต! ท่านจะได้รับครอบครัวที่สมบูรณ์แบบและสามารถรักษามิตรภาพกับพี่น้องได้โดยไม่ต้องทนทุกข์กับความรู้สึกผิดในใจ ไม่ต้องถูกทรมานจากความรักและมิตรภาพจนต้องทำสิ่งที่ไม่กล้าทำ! ส่วนศิษย์พี่หญิงของข้าก็จะได้รับความรักที่สมหวัง ไม่ต้องอยู่อย่างเดียวดายไปชั่วชีวิต ไม่ต้องเสียใจไปจนวันตาย! สามฝ่ายได้ประโยชน์ร่วมกัน แค่คิดก็น่าซาบซึ้งใจแล้ว!”

“……” หลงเซี่ยวอวิ๋นกระแอมไอเบาๆก่อนจะพูดขึ้นว่า

“คุณชายหลี่ เรื่องนี้ต้องวางแผนให้รอบคอบก่อน ข้อมูลที่เจ้ามอบให้ข้านั้นอาจจะมีประโยชน์อยู่บ้าง แต่แค่เพียงเท่านั้นคงยังไม่พอ!”

หลี่มู่ยิ้มบาง

“ท่านหลงไม่ต้องรีบร้อน ข้าได้เตรียมแผนการที่ละเอียดไว้แล้ว แผนนี้ชื่อว่า ‘จงหยวนใต้ฟ้า ล้วนเป็นพี่น้อง’ แผนนี้ข้าคิดขึ้นมาเองอาจจะยังไม่สมบูรณ์นัก แต่ท่านเป็นผู้มากประสบการณ์คงสามารถช่วยให้คำแนะนำได้ แผนนี้แบ่งออกเป็นสองส่วนโดยให้ข้าเป็นศูนย์กลาง…”

หนึ่งชั่วยามต่อมา

หลี่มู่นำจ๋าเมิ่งและพรรคพวกออกจากที่พัก

ปล่อยให้หลงเซี่ยวอวิ๋นนั่งนิ่งอยู่ในห้องเพียงลำพัง สีหน้าของเขาแข็งทื่อเหมือนคนไร้วิญญาณ

ผ่านไปครู่ใหญ่

เขาจับถ้วยชาที่เย็นชืดขึ้นมาดื่มรวดเดียวจนหมดก่อนจะถอนหายใจยาว

“ปีศาจ! ไม่เพียงแต่ฝีมือร้ายกาจ แม้แต่ความคิดก็ยังน่ากลัว! แผน ‘จงหยวนใต้ฟ้า ล้วนเป็นพี่น้อง’ นี่มันแผนรวมยุทธภพดีๆนี่เอง!

แค่ต้องการให้ถังรั่วโยวได้แต่งงานกับหลี่ซวินฮวนถึงกับต้องวางแผนยิ่งใหญ่ขนาดนี้? คิดว่าข้าเป็นเด็กสามขวบรึไง?”

เขามองเพดานห้องด้วยสายตาเลื่อนลอยพึมพำกับตัวเอง

“ปีศาจปรากฏขึ้นแล้ว ยุทธภพนี้คงต้องเกิดความวุ่นวายใหญ่แน่! แต่ข้ายังไม่แน่ใจเลยว่าการเข้ามาพัวพันกับเรื่องนี้จะนำพาภัยพิบัติหรือโชคลาภมาสู่ตระกูลหลงกันแน่! หลี่เสี่ยวไป๋เจ้ากำลังทำให้ข้าปวดหัวเสียแล้ว!”

ตึก! ตึก! ตึก!

หลงเซี่ยวอวิ๋นเคาะเสาไม้ข้างตัวเบาๆ

ผ่านไปครู่หนึ่ง

องครักษ์คนหนึ่งก็เดินเข้ามาจากด้านนอก

“นายท่าน มีอะไรจะสั่งหรือไม่?”

หลงเซี่ยวอวิ๋นเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า

“หลงจิ่ว เจ้านำพรรคพวกออกไปนอกด่าน ข้าต้องการรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับสิ่งที่หลี่เสี่ยวไป๋ทำตั้งแต่เขาเข้าสู่จงหยวน!”

(จบบท)