บทที่ 153 แส้

บทที่ 153 แส้

โทนี่จำชายที่ปรากฏตัวต่อหน้าเขาได้

อีวาน แวนโกเป็นคนที่เคยโจมตีเขาในโมนาโกก่อนหน้านี้

"นายออกมาได้ยังไงกัน?"

เขาจำได้อย่างชัดเจนว่าเขาได้จับอีกฝ่ายเอาไว้แล้ว 'จู่ๆ เขาก็มาปรากฏตัวที่นี่ได้ยังไงและ...'

เมื่อมองไปที่หุ่นยนต์หุ้มเกราะที่อยู่รอบตัวเขาและคนอื่นๆ สีหน้าของโทนี่เปลี่ยนไปเป็นหนักอึ้ง เนื่องจากพิษของแพลเลเดียม เขาจึงไม่ได้มีเวลาไปอัพเกรดชุดเกราะของตัวเขาเอง ในเวลานี้ เขาสวมมาร์ค 4 ที่เขาพัฒนาขึ้นมาตั้งนานแล้ว ซึ่งเป็นชุดที่เขาสวมใส่ในระหว่างการต่อสู้กับอะบอมิเนชัน

แม้ว่าเจ้าสิ่งนี้จะดี แต่ก็เห็นได้ชัดว่ามีข้อบกพร่องมากมายและมันไม่ได้แข็งแกร่งนักในแง่ความสามารถในการต่อสู้

“คุณน่ะมีศัตรูมากกว่าที่คุณรู้นะ สตาร์ค”

เพื่อตอบคำถามของโทนี่ อีวานได้ยิ้มออกมาอย่างน่าเกลียดและตอบด้วยเสียงแหบแห้ง

โทนี่ “จัสติน แฮมเมอร์?”

อีวาน แวนโกถึงกับเงียบกริบ

ภายใต้หมวก โทนี่เลิกคิ้วและชี้ไปข้างหลัง "ฉันเห็นโลโก้ของบริษัทอุตสาหกรรมแฮมเมอร์บนหุ่นยนต์ที่อยู่ข้างหลังของนายได้อย่างชัดเจน"

เมื่อมองย้อนกลับไป อีวานก็เหลือบมองหุ่นยนต์ที่อยู่ข้างหลังเขา

ในชั่วพริบตา ไรอันก็ได้เห็นใบหน้าหยาบกร้านของอีวานดูเขินอายอย่างเห็นได้ชัด

“ได้เวลาตายแล้ว โทนี่ สตาร์ค!”

เสียงคำรามต่ำดังขึ้นด้วยความรำคาญ หมวกของอีวานปิดรอบใบหน้าของเขาและเขาก็เหวี่ยงแขนออกมา แส้ทั้งสองพันรอบแขนของชุดเกราะต่อสู้ของเขา ทำให้เกิดกระแสไฟฟ้าที่รุนแรง พวกมันถูกกระแทกลงกับพื้น ทำให้เกิดการระเบิดของไฟฟ้าอันแสนน่าสะพรึง

“ยังโจมตีเหมือนเดิมอีกเหรอ?” โทนี่บ่นโดยไม่รู้ตัวเมื่อเห็นสายแส้ในมือของอีวานฟาดลงพื้น

เขาจำได้ว่าก่อนหน้านี้ในโมนาโก อีกฝ่ายก็ยังเคยใช้แส้แแบนี้สองอันพยายามฆ่าเขา ชายคนนี้ได้อัปเกรดอุปกรณ์ของเขาแล้ว ทำให้โทนี่ไม่ได้คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะใช้การโจมตีแบบเดียวกับที่เขาเคยทำมาก่อน

“ตราบใดที่ฉันสามารถฆ่าแกได้ก็พอแล้ว”

อีวานออกคำสั่งด้วยสีหน้าว่างเปล่าและชุดเกราะต่อสู้หุ่นยนต์ที่ไม่เคลื่อนไหวรอบตัวเขาก็หันปืนไปทางโทนี่ รวมถึงคนอื่นๆ

เมื่อเผชิญกับอำนาจการยิงอันมหาศาลจากหุ่นยนต์ โทนี่จึงรีบหันไปปกป้องนาตาชาโดยรู้ เพราะเขารู้ดีว่าด้วยความแข็งแกร่งที่มีของตัวตนอมตะ อาจารย์โรชิคงจะไม่กลัวกระสุนเหล่านี้ ทว่านาตาชาแตกต่างออกไป แม้จะเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงขององค์กรชีลด์ แต่เขาก็ได้ปฏิบัติต่อเธอในฐานะมนุษย์ธรรมดาโดยไม่รู้ตัว

นาตาชาเลิกคิ้วเมื่อเห็นโทนี่ปกป้องเธอจากกระสุน แม้ว่าเธอจะไม่คิดว่าเธอจะถูกกระสุนปืนได้อย่างง่ายดาย แต่การกระทำของโทนี่ได้ทำให้นาตาชาเปลี่ยนความคิดเห็นของเธอเกี่ยวกับเขาไป เธอเริ่มปรับการประเมินของเธอที่มีต่อโทนี่ให้ดีขึ้นเล็กน้อย

“ดูเหมือนว่าคุณต้องโทรเรียกกำลังเสริมนะครับ คุณเจ้าหน้าที่”

"ไม่จำเป็นหรอกค่ะ”

นาตาชาส่ายหัวปฏิเสธคำแนะนำของโทนี่ กลิ้งไปด้านข้างห่างจากการป้องกันของโทนี่และโยนแผ่นดิสก์ที่ดูเหมือนไม่ได้มีอะไรสำคัญไปที่ชุดเกราะหุ่นยนต์ตรงหน้าเธอ

เมื่อเหลือบมองลงไปที่แผ่นดิสก์ที่ติดอยู่ที่เท้าของมัน  AI ที่มีสติปัญญาน้อยนิดและเรียบง่ายก็ไม่สามารถเข้าใจสถานการณ์ได้ ในวินาทีต่อมา กระแสไฟฟ้าที่รุนแรงได้ปะทุออกมาจากแผ่นดิสก์ มันพุ่งเข้าใส่ร่างของหุ่นยนต์ในทันทีและทำให้มันหยุดทำงานทันที

"ฉันเองก็สามารถต่อสู้ด้วยตัวเองได้"

นาตาชาสามารถกำจัดชุดเกราะต่อสู้หุ่นยนต์ได้สำเร็จ เธอหันไปมองโทนี่อย่างท้าทาย

“โอเค”

การกระทำของนาตาชาก็ได้แต่ทำให้โทนี่ต้องยักไหล่ตอบ ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาไม่ได้บอบบางอย่างที่เขาคิด ในทางตรงกันข้าม อีกฝ่ายหนึ่งเป็นถึงกับเจ้าหน้าที่สายลับขององค์กรชีลด์ ต่อให้มีชุด เขาก็ไม่มั่นใจว่าจะชนะเธอได้หรือเปล่า

เมื่อละสายตาจากนาตาชา โทนี่ก็มองไปอีกด้านหนึ่ง แต่ก็ได้ถูกดึงดูดความสนใจไปยังการต่อสู้ของอาจารย์โรชิทันที

อีกฝ่ายแตกต่างจากนาตาชาที่ต้องหลบหลีกและมองหาโอกาสในการโจมตี ตัวตนอมตะผู้นี้มีวิธีที่เรียบง่ายและโหดร้ายยิ่งกว่า ด้วยความเร็วที่กระทั่งจาร์วิสก็ไม่สามารถมองตามได้ทัน เขาพุ่งไปที่ด้านข้างของชุดเกราะหุ่นยนต์ทันที จากนั้นด้วยคลื่นกำปั้น เขาก็ทำลายแกนกลางของชุดเกราะหุ่นยนต์ในหัวของมันโดยตรง

ในชั่วพริบตา ชุดเกราะหุ่นยนต์กว่าห้าหรือหกชุดได้ถูกทำลายอย่างง่ายดายโดยตัวตนอมตะ

แม้ว่าร่างแยกจะมีความแข็งแกร่งเพียงหนึ่งในสี่ของ [เทนชินฮัง] แต่ก็เห็นได้ชัดว่าหุ่นยนต์เหล่านี้ยังไม่สามารถเอาชนะเขาได้เลย พวกเขาสูญเสียการควบคุม ไม่สามารถแตะต้องร่างแยกได้แม้แต่ครั้งเดียว

“แกกำลังมองไปที่ไหน สตาร์ค”

ความแข็งแกร่งที่นาตาชาและร่างแยกแสดงออกมาได้กดดันอีวานอย่างหนัก ทว่าเขาก็เหวี่ยงแส้ใส่โทนี่อย่างไม่ลังเล

เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีที่เป็นอันตรายจากอีวาน โทนี่ได้นำร่องชุดสูทของเขาขึ้นทะยานไปบนฟ้าอย่างรวดเร็วและยกฝ่ามือขึ้นเพื่อยิงระเบิด แต่การควบคุมแส้ของอีวานนั้นเหนือความคาดหมายของโทนี่มาก ด้วยการบิดมือของเขา สายไฟได้พันรอบร่างของโทนี่ ในวินาทีต่อมา กระแสไฟฟ้าจากสายไฟและแรงเฉือนของมันดึงเขาออกจากอากาศ กระแทกเขาลงกับพื้น

“นั่นคือทั้งหมดที่แกทำได้สินะ สตาร์ค” เมื่อมองไปที่โทนี่ที่ถูกดึงลงมาด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว อีวานก็พูดภาษาอังกฤษด้วยสำเนียงแปร่งๆ เขายังคงเหวี่ยงแส้ในมือของตนต่อไป

เมื่อสังเกตเห็นเสียงแส้ดังมาจากด้านหลังเขา โทนี่ก็ลุกขึ้นจากปากปล่องภูเขาไฟและกลิ้งไปมาเพื่อหลีกเลี่ยงแส้

เมื่อหันกลับไป คลื่นพลังงานที่รวมตัวกันอยู่ในอกของเขาก็ถูกยิงใส่อีวาน

แรงระเบิดที่ทรงพลังทำให้อีวานถอยหลังไปหลายก้าว

พอปะทะกับแรงระเบิด อีวานจึงได้แต่ต้องควบคุมขาชุดเกราะของเขาให้ดีดตัว ถ่วงน้ำหนักของตนอย่างมั่นคงเพื่อยึดร่างของเขาไว้กับที่ จากนั้นเขาก็ยกแขนหุ้มเกราะขึ้น เพื่อเหวี่ยงแส้ไปที่ร่างของโทนี่

ฟึบ--

ซี่ซี่ซี่--

เนื่องจากกระแสไฟฟ้าที่รุนแรง ประกายไฟจึงปรากฏขึ้น แรงระเบิดจากหน้าอกของเขาก็หยุดลงอย่างกะทันหัน

โทนี่เหลือบมองลงไปที่ชุดของเขาและเห็นรอยแส้สีดำไหม้เกรียมวิ่งลงมาที่หน้าอกของเขา มันไปตั้งแต่จากชุดเกราะไหล่ของเขาไปจนถึงเอวของเขา เครื่องปฏิกรณ์อาร์คขนาดเล็กที่อยู่ตรงกลาง ซึ่งเป็นแหล่งพลังงานที่สำคัญที่สุดของชุดเกราะกำลังกะพริบเปิดและปิด ส่งสัญญาณถึงความเป็นไปได้ที่น่ากลัวบางอย่าง

การโจมตีครั้งนี้ของอีวานทำให้เกิดความเสียหายอย่างรุนแรงต่อเตาปฏิกรณ์อาร์คขนาดเล็กบนชุดเกราะของโทนี่

“ท่านครับ ความเสียหายต่อเตาปฏิกรณ์อาร์คถึง 60% เครื่องยิงลำแสงก็ได้รับความเสียหายเช่นกัน มันไม่สามารถทำงานได้...” จาร์วิสส่งข่าวร้ายไปยังหูของเขาในทันที

"มีอาวุธเหลือไหม?"

"จรวดจิ๋วสองตัวตรงหัวไหล่และแขน... ท่านครับ ผมต้องขอเตือนท่านว่าเตาปฏิกรณ์อาร์คยังคงสูญเสียพลังงานอย่างต่อเนื่อง..."

“ดูเหมือนว่าแกจะหมดเล่ห์เหลี่ยมแล้วสินะ สตาร์ค” ในฐานะที่เป็นนักฟิสิกส์เอง อีวานก็พอจะรู้เห็นสถานการณ์ของโทนี่ดี ภายใต้หน้ากากเหล็ก ใบหน้าหยาบกร้านของเขาเผยให้เห็นรอยยิ้มอันน่าสะพรึง เขายกแส้ขึ้นอีกครั้งและยิงกระแสไฟฟ้าอันทรงพลังไปทางโทนี่

“ถ้าอย่างนั้นก็ถึงตาฉันแล้ว!”