บทที่ 152 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ

บทที่ 152 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ

"คุณคือ?"

เมื่อมองไปที่นาตาชาที่ปรากฏตัวด้วยชุดที่ยั่วยวนใจ เปปเปอร์ก็มองไปที่โทนี่ที่อยู่ข้างๆ เธอโดยไม่รู้ตัว

เห็นได้ชัดว่านาตาชาคงเป็นเป้าหมายในอดีตของไอรอนแมนแน่

แต่ผู้หญิงคนนี้ เธอไม่เคยเห็นมาก่อน อันที่จริงแล้ว เปปเปอร์ที่เคยทำงานเป็นเลขาส่วนตัวเขา ก็ได้ช่วยโทนี่จัดการปัญหาที่คล้ายกันแบบนี้ในอดีต

แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของเปปเปอร์ โทนี่ก็ยักไหล่และตอบว่า "นาตาชา เธอคนนี้ทำงานกับเจ้าหน้าที่โคลสัน "

"เพื่อนร่วมงานของฟิลงั้นเหรอ?"

“คุณเป็นเจ้าหน้าที่จากหน่วยพิเศษนั้นด้วยเหรอ?”

เมื่อได้ยินคำอธิบายของโทนี่ เป็ปเปอร์ก็เข้าใจบทบาทของนาตาชาทันที สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่น้ำเสียงของเธอยังคงมีน้ำเสียงเหมือนเดิม เธอถามด้วยความเยือกเย็น "ฟิลอยู่ที่ไหน?"

"ผมได้ยินมาว่าเขาไปทำงานในนิวเม็กซิโก" เห็นได้ชัดว่าโทนี่ยังขาดสิ่งที่เรียกว่าการเก็บความลับ เขาอธิบายถึงสถานการณ์ของฟิลอย่างสังเขปเลยทีเดียว

"นิวเม็กซิโก?"

ในร้านขายของเก่า ไรอันที่ได้ยินคำตอบของโทนี่ก็เลิกคิ้วขึ้น

เขาจำได้ว่าค้อนของธอร์ตกอยู่ที่ไหนสักแห่งในนิวเม็กซิโก

'ค้อนของธอร์มาถึงโลกแล้วเหรอ? งั้นธอร์คงกำลังมาใช่ไหม?'

'เมื่อธอร์มาถึง น้องชายตัวปัญหาของเขาก็คงมาเช่นกัน...'

การที่ได้รู้ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับธอร์ไม่ได้ทำให้ไรอันมีความสุขมากนัก แต่เป็นความรู้สึกกังวลมากกว่า เมื่อรู้เรื่องค้อนของธอร์แล้ว ก็หมายความว่าศึกนิวยอร์กจะตามมาในไม่ช้า

...

ภายในร้านขายของเก่า ไรอันรู้สึกกังวลพอสมควรกับข่าวเรื่องนิวเม็กซิโกที่โทนี่พูดถึง

เขาจึงเริ่มคิดถึงแผนถัดไปทันที

อีกด้านหนึ่งในงานปาร์ตี้ นาตาชามองไปยังเปปเปอร์ เธอยิ้มเล็กน้อย "สวัสดีค่ะคุณเปปเปอร์ ฉันได้รู้เรื่องคุณจากฟิล คุณกล้าหาญมากในช่วงที่ต้องเผชิญหน้ากับโอบาไดอาห์"

“ขอบคุณค่ะ”

คำชมและรอยยิ้มเริ่มแรกของนาตาชาทำให้เปปเปอร์จะพูดอะไรหยาบคายได้ยาก เธอทำได้เพียงยิ้มและพยักหน้าพร้อมกับถามว่า "นาตาชา ทำไมคุณถึงอยู่กับโทนี่...ขอถามได้ไหมคะ?"

“เนื่องจากปัญหาสุขภาพของคุณสตาร์ค องค์กรชีลด์จึงจัดให้ฉันอยู่กับเขา เพื่อช่วยเขาเมื่อเขากำลังจะตาย ทว่าตอนนี้สุขภาพของคุณสตาร์คดีขึ้นแล้ว ดังนั้นภารกิจของฉันจึงจบลงค่ะ...” พอกล่าวจบ นาตาชาจึงหันไปมองอาจารย์โรชิที่อยู่อีกด้านหนึ่งของห้อง รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอปรากฏขึ้น จากนั้นเธอจึงกล่าวเสริมว่า "ตอนนี้ฉันกำลังทำภารกิจอื่นอยู่"

"ปัญหาสุขภาพ? คุณหมายความว่ายังไง? โทนี่ป่วยงั้นเหรอ?”

เมื่อสังเกตเห็นนัยยะในคำพูดของนาตาชา ใบหน้าของเปปเปอร์ก็เผยความประหลาดใจออกมาขณะที่หันไปมองโทนี่ที่อยู่ข้างๆ เธอ เธอยังคงถามต่อไปว่า "คุณกำลังจะตายเหรอ?"

"ไม่ ไม่อย่างแน่นอน" เมื่อเหลือบมองนาตาชาที่อยู่ตรงหน้าเขา โทนี่ก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าอีกฝ่ายตั้งใจพูดแบบนั้น แต่ในขณะนี้ เขาไม่มีเวลาที่จะไปสนใจเรื่องของเจ้าหน้าที่องค์กรชีลด์ เพราะเขาจำเป็นต้องตอบคำถามกับเปปเปอร์ที่ผุดมาอย่างไม่หยุดหย่อนก่อน "ผมจะตายได้ยังไงกัน? ด้วยความสัตย์จริง ผมกำลังจะบอกคุณเรื่องนี้ทีหลัง "

“บอกว่าอะไร? บอกฉันมาว่าคุณกำลังจะตายเหรอ?!” เปปเปอร์ถามด้วยอารมณ์อันคุกรุ่น "ทำไมคุณไม่บอกฉันก่อนหน้านี้?!"

"ผมกำลังจะบอกคุณเมื่อเช้านี้ แต่ผม... ผมลืมไป"

“คุณมาลืมเรื่องสำคัญขนาดนั้นได้ยังไง!”

เห็นได้ชัดว่าเปปเปอร์โกรธที่โทนี่ไม่บอกเธอ

ในขณะนั้นเอง อาจารย์โรชิที่นั่งอยู่ในหมู่นางแบบก็หยุดยิ้มและพูดว่า "ฉันไม่ต้องการขัดจังหวะการสนทนาของพวกเธอหรอกนะ แต่ดูเหมือนว่าจะมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญจำนวนมากกำลังบินมาทางนี้ด้วยล่ะ"

“แขกที่ไม่ได้รับเชิญ?”

เมื่อได้ยินคำเตือนของอาจารย์โรชิ ท่าทางของเปปเปอร์ก็ค่อนข้างสับสน

ในอีกด้านหนึ่ง โทนี่และนาตาชาต่างก็รู้สึกตึงเครียดขึ้นในทันที

"จาร์วิส"

"ครับท่าน"

"ประกอบชุดเกราะของฉัน"

“เอาล่ะ ทุกคน! ปาร์ตี้เลิกแล้ว!” นาตาชาฉีกชุดของเธอออก เผยให้เห็นชุดเจ้าหน้าที่ลับของเธอ จากนั้นเธอก็ตบมือด้วยใบหน้าที่จริงจังขณะที่เธออพยพฝูงชนออกจากงานปาร์ตี้

"โทนี่ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน?"

เมื่อมองไปที่ท่าทางอันเคร่งเครียดของโทนี่และนาตาชา เปปเปอร์ก็ลืมเรื่องก่อนหน้านี้ สีหน้ากังวลพลันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอขณะที่เธอถามออกมาด้วยความไม่สบายใจ

"มันอาจมีบางอย่างที่อันตรายเกิดขึ้นน่ะ"

ด้วยความช่วยเหลือของจาร์วิส โทนี่ก็เปลี่ยนเป็นชุดเกราะของเขาแล้ว พอมองไปที่ท่าทางอันเป็นกังวลของเปปเปอร์ เขาก็ปรับโทนเสียงของเขาให้เบาลงโดยไม่รู้ตัว "เปปเปอร์ ผมจะบอกคุณเรื่องปัญหาสุขภาพและทุกอย่างในภายหลัง แต่ตอนนี้ ผมต้องการให้คุณไปหาที่ซ่อนที่ปลอดภัยก่อน”

"คุณเองก็ต้องระวังตัวนะ โทนี่"

เปปเปอร์รู้ว่าหากเกิดสถานการณ์อันตรายขึ้น เธอจะต้องรับผิดต่อโทนี่ ดังนั้นแม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจนัก แต่เธอก็เดินผ่านฝูงชนและรีบออกออกจากสถานที่จัดงานแห่งนี้ไปอย่างไม่เต็มใจ

“จำไว้ว่าอย่าลืมโทรหาฉันทีหลังนะ”

อาจารย์โรชิเองก็ไม่เต็มใจที่จะแยกจากกัน เสียงของเขาได้ดังขึ้นอีกด้านหนึ่ง

เขาโบกมือลานางแบบขายาวที่ออกจากที่นี่ไปด้วยความรู้สึกเศร้าสร้อย จากนั้นเขาก็หันศีรษะมาและบ่นว่า "อา มันเป็นโอกาสที่หายากที่จะได้พบกับสาวสวยเลยนะ ทำไมเจ้าพวกนี้ต้องมารบกวนฉันด้วย...."

"คุณโรชิ ใครเป็นแขกไม่ได้รับเชิญทีว่่าเหรอ?"

หลังจากอพยพทุกคนออกจากสถานที่จัดปาร์ตี้ นาตาชาก็ขมวดคิ้วและถามโรชิที่มีสีหน้าบูดบึ้ง

“พวกเขาอยู่ไกลมาก ฉันก็เลยมองเห็นไม่ค่อยชัดเจนนัก ดูจากวิธีการที่ใช้มา พวกเขาคงจะไม่ได้มางานปาร์ตี้แน่นอน” แม้ว่าร่างแยก 'หมัดสี่กายา' จะมีพลังเพียงหนึ่งในสี่ของ [เทนชินฮัง] แต่จงอย่าดูถูกและประเมินต่ำเกินไป

ด้วยวิชาการควบคุมพลังของเขา มันก็เป็นเรื่องง่ายสำหรับเขามากที่จะมองเห็นศัตรูที่มาจากระยะไกลได้

"จาร์วิส"

“ท่านครับ วัตถุที่ไม่ระบุตัวตนจำนวนมากกำลังบินมายังตำแหน่งของท่าน”

ภายในชุดเกราะ คำเตือนของจาร์วิสได้ยืนยันคำกล่าวของอาจารย์โรชิด้วย

ตู้ม--

ด้วยเสียงคำรามดังขึ้น ชุดเกราะเหล็กจำนวนมากที่มีรูปร่างและขนาดต่างกันได้ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า ปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา พวกเขาล้อมรอบทั้งสามไว้ แสงสีแดงส่องพุ่งออกมาจากดวงตาของพวกเขา

"โทนี่ สตาร์ค!"

ทันทีหลังจากนั้นเอง เปลวไฟขนาดใหญ่ก็ถูกยิงจากขาของมัน ชุดเกราะต่อสู้เหล็กที่ดูแปลกตาได้ตกลงบนพื้นอย่างแรง ทิ้งรอยแตกเหมือนใยแมงมุมไว้บนพื้น หมวกของมันเปิดออกและเผยให้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย เขาตะโกนใส่โทนี่ "ดีใจที่ได้กลับมาเจอกันนะ"

"แวนโก้!"