บทที่ 151 ปาร์ตี้

บทที่ 151 ปาร์ตี้

“หายแล้วเหรอ?!”

ภายในองค์กรชีลด์ นิคฟิวรี่ได้ยินรายงานของนาตาชาก็ถึงกับเลิกคิ้วขึ้น

แม้ว่าเขาจะคาดการณ์ว่าเผิงไหลมีความสามารถในการรักษาพิษแพลเลเดียมของโทนี่ แต่เขาก็ไม่ได้คิดเลยว่ามันจะเกิดขึ้นเร็วขนาดนี้

"ในความเป็นจริง เขาไม่เพียงแต่รักษาปัญหาแพลเลเดียมในร่างกายของโทนี่สตาร์คเท่านั้น กระทั่งรูในหน้าอกของเขาก็หายสนิทค่ะ"

[คะแนนชื่อเสียงจากนิค ฟิวรี่ +300]

รายงานของนาตาชาทำให้นิค ฟิวรี่ถึงกับหยุดชะงักไป "เขาทำอย่างนั้นได้ยังไง?"

“เขาทำอย่างนั้น...ได้ยังไง?”

ท่ามกลางปาร์ตี้สุดอลังการของโทนี่ นาตาชาหันไปมองอาจารย์โรชิที่รายล้อมไปด้วยนางแบบสูงขายาวสองสามคน รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของเธอ "พูดตามตรง ฉันคงไม่เชื่อเรื่องประหลาดๆ ที่มันเกิดขึ้น ถ้าฉันไม่ได้เห็นมันด้วยตาตัวเอง"

กระทั่งตอนนี้ นาตาชาก็ยังไม่อาจทำใจวิธีการรักษาของโรชิได้ เพราะกระบวนการทั้งหมดมันดูผิดปกติเกินไปเล็กน้อย

“หา?”

สีหน้าของฟิวรี่เปลี่ยนไปเมื่อนาตาชาตอบ ในฐานะหนึ่งในเจ้าหน้าที่ระดับสูงขององค์กรชีลด์ หาได้ยากมากที่นาตาชาจะรู้สึกแปลกกับอะไรบางอย่าง หากแม้แต่เธอยังประหลาดใจกับวิธีที่เผิงไหลรักษาโทนี่ มันย่อมดึงดูดความอยากรู้อยากเห็นของฟิวรี่ทันที

หลังจากถอนสายตาจากอาจารย์โรชิที่กำลังหน้าแดงและโทนี่ที่กำลังดื่มด้วยความยินดี มุมริมฝีปากของนาตาชากระตุก "ฉันเห็นคุณโรชิ... อาจารย์โรชิถูสิ่งสกปรกและเหงื่อออกจากผิวของตัวเอง ทำให้เป็นก้อนดำลูกเล็กๆ จากนั้นโทนี่ก็กินเข้าไป แล้วเขาจึงอาการดีขึ้น"

นิคฟิวรี่ได้แต่เงียบกริบ

[คะแนนชื่อเสียงจากนิค ฟิวรี่ +165]

ภายในอาคารขององค์กรชีลด์ ฟิวรี่เงียบไปนาน ก่อนจะพูดขึ้นว่า "คุณแน่ใจเหรอว่าคุณไม่ได้โทรมาล้อผมเล่น เจ้าหน้าที่โรมานอฟฟ์?"

"ฉันก็หวังว่ามันจะเป็นเรื่องตลก น่าเสียดายที่มันเป็นเรื่องจริง"

นาตาชาค่อนข้างเข้าใจปฏิกิริยาของฟิวรี่ดี กระทั่งเธอก็ยังไม่อยากเชื่อเลย โทนี่ ชายคนหนึ่งที่กำลังจะตายจากพิษของแพลเลเดียม ได้รับการรักษาจากของไร้สาระอย่างก้อนขี้ไคลที่ถูออกมาจากร่างกายของใครบางคน มันขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิงกับการฝึกฝน การศึกษาและโลกทัศน์ของเธอ

“บางทีตัวตนอมตะของเผิงไหลอาจพิเศษกว่าที่เราคิดไว้เล็กน้อย”

ทว่านิค ฟิวรี่เองก็เคยได้เห็นหลายสิ่งหลายอย่าง ได้ต่อสู้กับมนุษย์ต่างดาว แม้ว่าสิ่งที่นาตาชารายงานกลับมาจะแปลกประหลาดเกินไป แต่เขาก็สามารถยอมรับผลลัพธ์ของมันได้ "เจ้าหน้าที่โรมานอฟฟ์ จากนี้ไปสิ่งสำคัญที่สุดของคุณคือการสืบสวนเผิงไหลต่อไปจากก่อนหน้านี้ ผมจะจัดการให้เจ้าหน้าที่คนอื่นทำงานเรื่องของโทนี่ สตาร์คแทน"

ด้วยการฟื้นตัวของโทนี่ สตาร์ค องค์กรชีลด์จึงต้องลดการมุ่งความสนใจเขา ทำให้เขาเป็นเป้าหมายรองและมุ่งความสนใจไปที่อาจารย์โรชิแทน

เพราะวิธีการรักษาอันมหัศจรรย์นี้ แม้ว่าขั้นตอนการทำมันจะดูไร้สาระ แต่ก็จงอย่าดูแคลนความสามารถของมัน วิธีการนี้กลับสามารถรักษาโทนี่จากพิษของแพลเลเดียมได้อย่างง่ายดาย

“เข้าใจแล้วค่ะ” นาตาชาตอบด้วยการพยักหน้าเล็กน้อย เธอไม่ได้ดูประหลาดใจกับงานที่ฟิวรี่สั่งเธอเลย

นาตาชาเงยหน้า แตะหูจบการสื่อสารกับองค์กรชีลด์พลางมองไปที่อาจารย์โรชิที่อยู่ไม่ไกลนัก จากนั้นเธอก็ยกมุมริมฝีปากขึ้นและเดินไปอย่างมีเสน่ห์

...

"อาจารย์โรชิ! คุณสนุกกับปาร์ตี้นี้ไหม?”

เมื่อรักษาพิษแพลเลเดียมในร่างกายของเขาได้สำเร็จและรักษารูที่หน้าอกของเขา โทนี่ก็รู้สึกว่าก้อนหินหนักที่ถ่วงหัวใจของเขาไว้ในที่สุดก็ได้ถูกยกขึ้นไป เขามองไปที่อาจารย์โรชิที่รายล้อมไปด้วยนางแบบและถามด้วยรอยยิ้มที่รู้กัน

"โอ้ แน่นอนเลย"

อาจารย์โรชินั่งอยู่ระหว่างนางแบบสาวผมทองขายาวสองคนที่กำลังลูบศีรษะโล้นของตน เขาตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มกว้างบนใบหน้า

'ถ้าฉันรู้แบบนี้ ฉันคงไปที่นั่นด้วยตัวเองแล้ว'

ภายในร้านขายของเก่า ไรอันมองไปที่ปาร์ตี้ใหญ่โตที่โทนี่จัดขึ้น พอได้เห็นสาวผมทองที่กระตือรือร้นรอบร่างแยก เขาก็รู้สึกเสียใจยิ่ง

“สมกับที่นายชำนาญการเรื่องนี้จริงๆ”

“ถ้าคุณชอบ ผมจะจัดปาร์ตี้แบบนี้ให้คุณเมื่อไหร่ก็ได้ที่คุณต้องการเลยครับ” สำหรับอาจารย์โรชิที่ช่วยชีวิตเขาไว้ หัวใจของโทนี่จึงเต็มไปด้วยความกตัญญู ดังนั้นเขาเลยไม่ลังเลที่จะสัญญากับอีกฝ่ายเลย

"นายพูดจริงเหรอ?"

“แน่นอนครับผม” โทนี่พยักหน้าพร้อมกับกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เขาได้ยินเสียงที่คุ้นเคยในหูของเขา

"โทนี่?"

ในงานปาร์ตี้ เปปเปอร์ขมวดคิ้วกับจำนวนนางแบบที่มากมายมหาศาล น้ำเสียงของเธอดูไม่พอใจขณะที่เธอถามว่า "คุณกำลังทำอะไร?"

เธอกังวลเรื่องพฤติกรรมที่ไม่สมเหตุสมผลของโทนี่มาตลอด ซึ่งเธอก็อารมณ์เสียเป็นพิเศษที่เห็นเขามาปาร์ตี้และสนุกสนาน ราวกับว่าไม่ได้ทำอะไรผิด

"เฮ้ เปปเปอร์"

ในทางกลับกัน โทนี่ที่เห็นเป็ปเปอร์ปรากฏตัวในงานปาร์ตี้ก็มีอารมณ์ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง "ผมกำลังฉลองอยู่"

"ฉลอง? ฉลองอะไร?"

เพราะความลับของโทนี่ เปปเปอร์จึงไม่ได้รู้ถึงโรคร้ายที่เขาไปเผชิญหน้า เธอจึงคิดว่างานเลี้ยงที่เขาจัดขึ้นมาก็เป็นแค่นิสัยตามปกติของเขา

"ฉลองวันที่ผมยังมีชีวิตอยู่ เพื่อพรุ่งนี้ที่ดีกว่า!" โทนี่ยื่นมือออกมาและดึงเปปเปอร์เข้ามา มองไปที่ใบหน้าของเปปเปอร์พร้อมกับพึมพำว่า "อีกทั้งยังเป็นการเฉลิมฉลองความจริงที่ว่าคุณอยู่เคียงข้างผมมาตลอด"

“คิดว่าคุณพูดแบบนี้แล้วฉันจะยกโทษให้กับทุกอย่างที่เกิดขึ้นเหรอ?”

แต่เห็นได้ชัดว่าคำพูดหวานๆ ของโทนี่พุ่งลึกลงไปในใจของเปปเปอร์ เธอไม่อาจรู้สึกโกรธได้อีกต่อไป

"ยังไงก็เถอะ ผมขอแนะนำคนนี้ให้คุณรู้จัก"

หลังจากพูดจบ โทนี่ก็จับมือเปปเปอร์และไปหาอาจารย์โรชิ จากนั้นจึงแนะนำเขาอย่างเคร่งขรึม "นี่คือ อืม...ตัวตนอมตะจากเผิงไหล เขาเป็น...ตัวตนเทียมดั่งพระเจ้า คุณพอจะรู้จักซุส อะโฟรไดท์ อะธีนา...ประมาณนี้ ไม่สิ อาจจะเหมือนเฮอร์คิวลิสหรือเพอร์ซีอุสมากกว่า เป็นมนุษย์กึ่งเทพที่อาศัยอยู่กับมนุษย์.... แต่ว่าใสวิ๋งงี้! ไม่สิ... หัวล้าน... พระพุทธเจ้ามั้ง? อาจจะแบบนี้มากกว่า...?"

"ตัวตนอมตะ? พระเจ้า?"

อาจารย์โรชิยิ้มและทักทายกลับมา ตัวเขายามนี้รายล้อมไปด้วยนางแบบ เปปเปอร์พอได้ยินคำพูดของโทนี่ เธอก็ดูถูกชายชราศีรษะล้านที่มีเคราอยู่ตรงหน้าเธอทันที รูปลักษณ์อันพิลึกพิลั่นของเขาไม่สามารถเชื่อมโยงกับเทพหรือตัวตนอมตะใดๆ ที่กล่าวถึงเช่นนั้นได้เลย ดังนั้นเธอจึงคิดว่าเขาเพียงกล่าวไร้สาระเพราะมาก สงสัยว่าเพราะโทนี่ไม่ได้ดื่มมานานแล้ว พอเมาเลยก็เป็นแบบนี้ล่ะมั้ง

"คุณสตาร์ค ฉันไม่คิดว่าคุณควรเปิดเผยตัวตนของคุณโรชิมากเกินไปนะคะ"

ในขณะนั้นเอง เสียงแผ่วเบาก็ดังมาจากด้านหลัง

เปปเปอร์หันศีรษะของเธอไปและเห็นคนผู้หนึ่งที่มีผมสีแดงยิ้มให้โทนี่