บทที่ 150 การจัดการพิษ

บทที่ 150 การจัดการพิษ

"สุดยอดกว่านั้นอีกเหรอ!"

ไม่รู้ว่ามันเป็นเพียงจินตนาการของเขาเองหรือไม่ แต่โทนี่รู้สึกว่าทันทีที่เขาพูดเช่นนั้น แสงสีทองระยิบระยับก็ปรากฏขึ้นมาในดวงตาของอาจารย์โรชิ

"มันสุดยอดมากกว่าแค่ไหนงั้นเหรอ?"

เพียงปรายตามอง ก็รู้ได้เลยว่าทัศนคติของอาจารย์โรชิที่มีต่อโทนี่เปลี่ยนไปมากเพียงใด อีกฝ่ายเดินเข้ามาหาเขาพร้อมด้วยรอยยิ้มประดับบนใบหน้า ดูกระตือรือร้นกับการถามไถ่อย่างยิ่ง

"สุดยอดมากกว่าเท่าที่จะเป็นไปได้เลยครับ"

เมื่อเห็นท่าทางของอาจารย์โรชิ มุมปากของโทนี่ก็กระตุกและน้ำเสียงของเขาเบาลงเป็นอย่างมาก

กระทั่งเขาที่เคยมีชื่อเสียงว่านักเลงแห่งนิวยอร์ก ผู้มีราคะสูงล้นก็ไม่อาจเทียบได้ติด

โทนี่ก็โน้มตัวไปหาอาจารย์โรชิด้วยรอยยิ้มที่มั่นใจบนใบหน้าและกระซิบว่า "ผมขอบอกเลยว่าดีที่สุดในนิวยอร์ก..."

อาจารย์โรชิ “หืม หืม โอ้? อู้ววว...”

"..."

เมื่อมองไปที่ชายสองคนที่กำลังพูดคุยกันอยู่ตรงหน้า นาตาชาก็ทำหน้าบูดบึ้งและหันไปหายิปมันโดยไม่รู้ตัว ซึ่งเธอก็เห็นว่าเขากำลังเผยใบหน้าเขินอายออกมา

"ดูเหมือนนายจะทั้งเก่งฉลาดมาก!"

หลังจากได้ยินคำอธิบายของโทนี่แล้ว โรชิก็ปิดจมูกและชี้ไปที่อีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส

“ขอบคุณครับท่านอาจารย์!”

โทนี่ตอบด้วยรอยยิ้ม เขาดูภูมิใจอย่างยิ่ง

"อืม ในเมื่อนายเป็นคนช่างคิด งั้นฉันจะช่วยแก้ปัญหาให้เอง" เขาพยักหน้าและมองไปที่โทนี่ที่ดูซีดเซียว อาจารย์โรชิเปลี่ยนท่าทีที่เฉยเมยและกลับพูดอย่างกระตือรือร้น จากนั้นเขาก็ถามอีกครั้งทันทีว่า "แต่เรื่องปาร์ตี้เป็นเรื่องจริงใช่ไหม?"

“ไม่ต้องห่วงเลยครับท่านอาจารย์ ผมจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว” โทนี่พยายามอย่างหนักที่จะเก็บความตื่นเต้นเอาไว้ เขาลูบหน้าอกของเขาและตอบอย่างมั่นใจ "มันมีกำหนดการอยู่คืนนี้"

“งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีไหม?”

เมื่อได้ยินคำพูดของอาจารย์โรชิ นาตาชาก็พยายามทำหน้าให้นิ่งและมองไปที่ทั้งสองด้วยใบหน้าที่จริงจัง เธอต้องค้นหาให้ได้ว่าอีกฝ่ายจะรักษาพิษแพลเลเดียมของโทนี่ได้ยังไง เพราะจากสภาพร่างกายของโทนี่ มันเกินกว่าจะช่วยได้แล้ว

“คืนนี้เลยเหรอ!?” เมื่อได้ยินคำตอบของโทนี่ อาจารย์โรชิก็ดูตื่นเต้นอย่างมาก เขาจึงกล่าวด้วยสีหน้ากระตือรือร้นว่า "ถ้าอย่างนั้น ก็ดูเหมือนว่าฉันจะต้องทำให้เสร็จก่อนเวลาแล้วสิ ฉันจะได้ไปแต่งตัวให้เหมาะสมกับงานด้วย คงทำให้สาวงามทั้งหลายผิดหวังไม่ได้"

ที่ร้านขายของเก่า ไรอันได้พูดผ่านปากของอาจารย์โรชิ เขามองไปที่โทนี่ที่ยืนอยู่ตรงหน้าร่างแยกของเขา ยกมุมริมฝีปากของเขาขึ้นอย่างชั่วร้าย

จากนั้น ภายใต้สายตาอันคาดหวังของโทนี่ อาจารย์โรชิก็เริ่มเอื้อมมือไปรอบๆ ร่างกายของตัวเอง ถูไปทางซ้ายและขวาราวกับว่าเขากำลังมองหาบางสิ่งบางอย่างบนผิวของเขาที่อยู่ใต้เสื้อปอนโช

เมื่อมองไปที่ใบหน้าของโรชิ ความรู้สึกไม่สบายใจอย่างมากก็ปรากฏขึ้นในใจของโทนี่

“ท่านอาจารย์ คุณกำลังทำอะไรงั้นเหรอครับ...?”

“อดใจรออีกนิด ไม่ต้องห่วงน่า เดี๋ยวก็พร้อมแล้ว”

คำพูดของอาจารย์โรชิทำให้โทนี่รู้สึกไม่สบายใจยิ่งขึ้นไปอีก

"น่าแปลกแฮะ ปกติมันมักจะมีจำนวนค่อนข้างมาก หรือว่าเพราะฉันทำความสะอาดตัวมากกว่าปกติ?”

ขณะที่ตอบคำถามของโทนี่ มือของโรชิก็ยังคงถูไปตามร่างกายของเขา ค่อยๆ ขยับลงไปเรื่อยๆ จนดูเหมือนว่าพวกเขากำลังเคลื่อนที่ไปยังตำแหน่งที่ไม่อาจอธิบายได้ โชคดีที่ก่อนที่เขาจะแตะตำแหน่งที่จุดนั่น เขาก็หยุดมือและพยักหน้าอย่างพอใจ “เจอแล้ว”

"ฟิ้ว..."

เมื่อได้ยินคำพูดของอาจารย์โรชิ โทนี่ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ด้วยเหตุผลบางอย่างที่ไม่อาจทราบสาเหตุได้

จากนั้นตัวตนอมตะที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาก็ดึงฝ่ามือของเขาออกจากเสื้อปอนโช กางมือออกเพื่อเผยให้เห็นเม็ดสีดำเล็กๆ และให้โทนี่ได้ดู

"เอาล่ะ กินมันซะ"

[คะแนนชื่อเสียงจากโทนี่ สตาร์ค +350]

"..."

เมื่อมองไปที่เม็ดสีดำในมือของอาจารย์โรชิ โทนี่เลิกคิ้วขึ้นโดยไม่รู้ตัว เขาเผยสีหน้าปฏิเสธออกมาในทันที

พอได้เห็นขั้นตอนทั้งหมดในการเอายาออกมาโดยตรง ก็เห็นได้ชัดว่าโทนี่คงต้องใช้ความกล้าหาญอย่างมากในการกินมัน

“ท่านอาจารย์...นี่คือ...?”

เมื่อเหลือบมองไปที่เม็ดยาที่อยู่ตรงหน้าเขา โทนี่ก็มีสีหน้าซับซ้อนยิ่ง

“อย่าดูถูกยาเม็ดนี้ มันถูกเรียกว่า [ตำรับยายืดและจ้องมอง] อีกชื่อของมันคือยาแห่งความตาย คนปกติที่ใช้มันอาจจะตายได้เลย...แต่หากคนที่มีอาการใกล้ตายได้ใช้ [ตำรับยายืดและจ้องมอง] มันจะช่วยให้คนตายกลับมามีชีวิตอีกครั้ง”

“แน่ใจนะว่ามันใช้ได้ผลจริง?”

โทนี่มองไปที่อาจารย์โรชีด้วยสีหน้าไม่เชื่อมั่นนัก

ดูยังไงมันก็เหมือนขี้ไคลเป็นก้อนที่ถูกถูออกจากร่างกายของใครบางคน มันจะกลายเป็นยารักษาพิษจากแพลเลเดียมของเขาได้ไงกัน?

'ดูแล้วยังไงก็คงทำใจกินได้ไม่ง่ายหรอก'

ภายในร้านขายของเก่าไรอันก็ไม่แปลกใจกับปฏิกิริยาของโทนี่ กระทั่งทุกคนในซีรีส์ทีวีต้นฉบับก็มีปฏิกิริยารังเกียจแบบเดียวกันเมื่อได้เห็นวิธีการสร้าง [ยาเม็ดลลูกกลอนยืดและจ้องมอง] ที่จี้กงสร้างขึ้นมา แต่ว่าความสามารถอัน 'น่าทึ่ง' ของมันก็มีมากมายเหลือล้น

เมื่อเห็นโทนี่ที่ต่อต้าน ไรอันจึงจงใจควบคุมร่างแยกของเขาอย่างอาจารย์โรชิทำสีหน้าไม่พอใจออกมา ก่อนจะพูดอย่างเย็นชาว่า "ถ้าไม่อยากกินมัน ฉันก็จะไม่สนใจอีกต่อไปแล้ว ฉันไม่ใช่คนที่จะตายเพราะพิษสักหน่อย"

"คุณควรรีบกินยาเม็ดลูกกลอนยืดและจ้องมองเถิด เชื่อผมเถอะ อาจารย์โรชิไม่ทำร้ายคุณหรอก" จากด้านข้าง ยิปมันก็พูดขึ้นและแนะนำโทนี่

นาตาชาถอนสายตาจาก [ยาเม็ดลูกกลอนยืดและจ้องมอง] ในมือของอาจารย์โรชิอย่างเงียบๆ แม้ว่านาตาชาจะสงสัยไม่แพ้กันถึงความสามารถของยา แต่เนื่องจากโทนี่เป็นคนกินยา ไม่ใช่ตัวเธอเอง เธอจึงไม่มีอะไรจะพูดมากนัก แต่เธออยากรู้เหลือเกินว่าสิ่งที่เรียกว่ายาเม็ดลูกกลอนยืดและจ้องมองนั้นมีความสามารถมากมายอย่างที่อาจารย์โรชิบอกหรือเปล่า

ด้วยเหตุนี้ นาตาชาจึงพูดขึ้นและบอกโทนี่ว่า "คุณสตาร์ค อย่างน้อยคุณก็ควรลองดูมันก่อนเถอะ ดูว่ามันจะได้ผลหรือไม่ได้กันแน่"

'ยังไงมันก็เป็นเพียงขี้ไคลที่เหม็นเปรี้ยวเท่านั้น ถ้าเกิดมันทำอะไรไม่ได้จริง มันก็คงไม่ฆ่าเขาหรอก'

"..."

เมื่อฟังยิปมันและนาตาชาพูดเช่นนี้ โทนี่จึงมองลงไปที่ [ยาเม็ดลูกกลอนยืดและจ้องมอง] ในฝ่ามือของอาจารย์โรชิ ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นเขาก็กัดฟันและคว้า [ยาเม็ดลูกกลอนยืดและจ้องมอง] สีดำจากฝ่ามือของอีกฝ่าย และยัดมันเข้าไปในปากของเขา ขณะที่เขากลืนลงไป เขาก็บังคับตัวเองไม่ให้คิดว่ายาเม็ดนี้ถูกผลิตขึ้นมาได้ยังไง

“เป็นยังไงบ้างคะ?”

เมื่อเห็นโทนี่กลืน [ยาเม็ดลูกกลอนยืดและจ้องมอง] นาตาชาก็ถามเขาทันทีถึงสภาพร่างกายของเขาในตอนนี้

"ผมไม่รู้สึกอะไรเลย อาจารย์ คุณ..."

โทนี่ขมวดคิ้ว เขารู้สึกถึงสภาพร่างกายของเขาดี เขาส่ายศีรษะและกำลังจะพูดอะไรบางอย่างกับอาจารย์โรชิ แต่ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกถึงแรงที่อธิบายไม่ได้ไหลผ่านร่างกายของเขา ในวินาทีต่อมา เขาก็ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้และอ้าปากอ้วกออก

นาตาชาขมวดคิ้วขณะมองดูโทนี่อาเจียนออกมา ของเหลวสีดำที่ออกมาจากปากของเขา เห็นได้ชัดว่ามันเป็นโลหะแพลเลเดียมที่กำลังกัดกินร่างกายของโทนี่

เขาล้มลงกับพื้นและอ้วกออกมาครู่หนึ่ง

โทนี่เช็ดมุมปากและรู้สึกโล่งแบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน จากนั้นเขาก็รู้สึกเสียวซ่าตรงอกของเขา ซึ่งมันเป็นจุดที่เครื่องปฏิกรณ์อาร์คเล็กๆ วางอยู่

"จาร์วิส"

"ถอดชุดเกราะของฉันออก"

"ครับท่าน"

ด้วยคำสั่งของโทนี่ จาร์วิสจึงถอดชุดเกราะที่ห่อหุ้มร่างกายของเขาไว้โดยอัตโนมัติ โทนี่ถอดชุดเกราะของตัวเขาออกและเห็นเส้นเลือด ผิวหนังและเลือดเล็กๆ ปรากฏขึ้นใต้อกของเขา ซึ่งมันจะมีอยู่แค่จุดบริเวณที่มีเครื่องปฏิกรณ์อาร์คจิ๋วเท่านั้น

[คะแนนชื่อเสียงจากโทนี่ สตาร์ค +655]

[คะแนนชื่อเสียงจากนาตาชา โรมานอฟฟ์ +420]

.

.