- หน้าแรก
- ผมเป็นหลานชายของฟิล โคลสัน
- เจ้าหน้าที่หมายเลข 155
เจ้าหน้าที่หมายเลข 155
เจ้าหน้าที่หมายเลข 155
ตอนที่ 155
หน่วย ESU!
"ขอความช่วยเหลือ?"
กรมตำรวจนิวยอร์กมีสาขามากกว่าเจ็ดสิบเจ็ดสาขา การขนส่งสิบสองแห่ง และที่พักอาศัยอีกเก้าแห่งทั่วนิวยอร์ก ทำให้ในนิวยอร์กมีตำรวจมากถึง 35,000 คนอาศัยอยู่ที่นี่!
ซึ่งไม่ว่าจะเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจจากสาขาย่อยหรือเจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งหมดล้วนอยู่ภายใต้การดูแลของชายวัยกลางคนผมบลอนด์สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวและเนคไทที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเขา!
ในขณะเดียวกันตั้งแต่วินาทีแรกที่ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลเดินเข้ามาจอร์จก็รู้สึกแล้วว่ามันมีความรู้สึกแปลก ๆ แพร่กระจายออกมาจากตัวของชายหนุ่มคนนี้
แถมตอนนี้มันยิ่งรู้สึกผิดปกติมากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ
‘เสือสองตัวไม่สามารถอยู่ถ้ำเดียวกันได้’[1] เจ้าหน้าที่ FBI ที่มีความสัมพันธ์ตึงเครียดกับตำรวจนิวยอร์กมาโดยตลอดจะมีเรื่องอะไรที่จะต้องมาขอความช่วยจากเขาด้วย?
เรื่องนี้มันแปลกมาก . . .
เมื่อสังเกตเห็นว่าจอร์จกำลังมองมาที่เขาด้วยสีหน้าแปลก ๆ ลีออนก็รีบอธิบายขึ้นมาอย่างรวดเร็วว่า "ใช่ครับ ขอความช่วยเหลือ! ตอนนี้ผมกำลังตรวจสอบเรื่องคนหายอยู่ และไปเจอข้อมูลหนึ่งเข้า . . ."
ขณะที่พูดลีออนก็หยิบแฟลชไดรฟ์ออกมาจากกระเป๋าในชุดสูทมอบมันให้กับจอร์จ
เมื่อเห็นแฟลชไดรฟ์ที่ลีออนยื่นให้จอร์จก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย "นี่คือ?"
"หลังจากอ่านมันคุณจะเข้าใจมันเอง"
จอร์จที่มึนงงเล็กน้อยรีบสั่งลูกน้องของเขาให้เอาแล็ปท็อบมาวางบนโต๊ะและเสียบแฟลชไดรฟ์ของลีออนเข้าไป ก่อนที่จะกดเปิดคลิปวิดีที่ยังติดตาของลีออนอยู่จนถึงตอนนี้ขึ้นมา
แม้แต่ลีออนที่เคยเห็นภาพที่โหดร้ายกว่านี้มาแล้วมากมายก็ยังไม่สามารถทนต่อความโกรธภายในจิตใจของตัวเองได้เมื่อเห็นคลิปการเจาะเลือดอันนี้ นับประสาอะไรกับจอร์จที่ไม่ค่อยจะลงมือปฏิบัติภารกิจภาคสนามด้วยตัวเองสักเท่าไหร่?
สีหน้าของจอร์จเริ่มเปลี่ยนเป็นจริงจัง เขาในตอนนี้กำลังดูคลิปของชายหนุ่มสองคนที่ถูกดูดเลือดจนร่างของพวกเขาซีดลงจนเห็นกระดูก ก่อนที่พวกเขาจะถูกพาตัวออกไปในที่สุด ซึ่งเป็นตายร้ายดีหรือไม่นั้นไม่มีใครรู้
หลังจากคลิปวิดีโอจบห้องสำนักงานก็ตกลงสู่ความเงียบและความหดหู่ที่อธิบายไม่ถูก
"นี่เป็นหนึ่งในหลักฐานชิ้นสำคัญที่ผมเก็บรวบรวมมาได้ ซึ่งตอนแรกผมคิดว่าที่นี่เป็นเพียงแค่ชุมชนที่อยู่อาศัยธรรมดา แต่ใครจะคิดว่าเบื้องหลังของมันจะเป็นฐานของแก๊งอาชญากรที่ลักพาตัวและทำการทดลองกับมนุษย์!"
"ผมหวังว่าคุณจะส่งเจ้าหน้าที่ไปทำลายสถานที่ชั่วร้ายแห่งนี้ทันทีและช่วยเหลือผู้บริสุทธิ์ที่ถูกหลอกโดยเร็วที่สุด . . ."
คิ้วของจอร์จขมวดเข้าหากันพร้อมกับใบหน้าที่เปลี่ยนเป็นเยือกเย็น ทันใดนั้นเขาก็ถามขึ้นมาว่า "คุณเอาวิดีโอนี้มาจากไหน?"
"ทำไมคุณถึงไม่รายงานเรื่องนี้กับหัวหน้าของคุณ แต่เลือกที่จะมาหาผม?"
ในฐานะหัวหน้ากรมตำรวจนิวยอร์ก ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นตำรวจน้ำดี แต่มันก็ไม่ได้ความว่าเขาจะเป็นคนโง่
ด้วยคลิปวิดีโอจากกล้องวงจรปิดของลีออนมันยังไม่สามารถทำให้เขาเชื่อคำพูดของลีออนได้ในทันที
เขาต้องการถามให้ชัดเจนว่าลีออนมีอะไรแอบแฝงอยู่ข้างในอีกหรือไม่?
เมื่อเห็นสายตาที่กำลังจ้องมองมาด้วยความระมัดระวังของจอร์จ สมองของลีออนก็เริ่มทำงานอย่างรวดเร็วคิดหาคำพูดที่มันมีความน่าเชื่อถือสูงที่สุด
ท้ายที่สุดแล้วตอนนี้ในมือของเขาก็มีผู้นำระดับสูงของเดอะแฮนด์คนหนึ่งในสถาบันฝึกสอนเดอะแฮนด์อยู่ในกำมือของเขา!
ทันใดนั้นเรื่องราวสุดแสนบรรเจิดก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในหัวของเขา . . .
"อันที่จริงแล้วเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นเพราะลูกสาวของเพื่อนของผม . . ."
หลังจากนั้นลีออนก็เริ่มเล่าเรื่องขึ้นมาว่า "ลูกสาวของเพื่อนผมหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ดังนั้นผมจึงช่วยตรวจสอบเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ทำให้หลังจากตามหาเบาะแสมาเรื่อย ๆ จนถึงมาสถาบันฝึกสอนแห่งนี้ผมก็เลยแอบเข้าไปด้านใน และได้พบหลักฐานชิ้นมาจากกล้องวงจรปิดของอีกฝ่ายในที่สุด"
คำพูดของลีออนนั้นรวบรัดและชัดเจน
"เป็นอย่างนี้นี่เอง . . ."
เมื่อฟังแวบแรกเรื่องราวของลีออนมันฟังดูน่าเชื่อถือมาก ซึ่งจอร์จก็ได้พยักหน้าให้กับลีออนเล็กน้อย แต่ถึงอย่างนั้นความสงสัยภายในใจของเขาก็ยังไม่ได้หายไป
เมื่อเห็นว่าเรื่องราวของตัวเองยังไม่สามารถทำให้อีกฝ่ายเชื่อใจได้อย่างสมบูรณ์ ลีออนจึงหยิบรูปถ่ายของยามที่เดินลาดตระเวนไปรอบ ๆ ด้วยปืนไรเฟิลจู่โจมออกมาจากในชุดสูทและวางมันลงบนโต๊ะ!
แน่นอนว่าภาพถ่ายพวกนี้เป็นภาพที่ลีออนถ่ายเอาไว้ตอนที่เขาใช้โดรนตรวจสอบสถานที่ . . .
เมื่อมองไปที่หลักฐานชิ้นแล้วชิ้นเหล่าจอร์จก็ตัดสินใจขึ้นมาได้ทันที . . .
นี่จะต้องเป็นคดีใหญ่อย่างแน่นอน!!
จอร์จก้มหน้าลงมองไปที่นาฬิกาบนข้อมือและพบว่ามันยังไม่สายเกินไป ดังนั้นจอร์จจึงแทบจะสั่งเรียกประชุมด่วนทันทีและเตรียมพร้อมสำหรับปฏิการช่วยเหลือ!
ตอนนี้จอร์จแทบจะรอไม่ไหวแล้วที่จะจับตัวพวกที่ใช้พลเรือนผู้บริสุทธิ์มาทำการทดลองและพาพวกมันเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมทันที!
"ในกรณีนี้ผมจะเรียกหน่วย ESU (หน่วยบริการฉุกเฉิน) และเจ้าหน้าที่ตำรวจจากสำนักงานใหญ่ทั้งหมดทันที โดยเราจะโจมตีพวกมันทีเผลอแบบไม่ทันตั้งตัว ตอนนี้พวกมันคงจะประหลาดใจมากแน่นอน!"
ESU แตกต่างจากหน่วยปฏิบัติการพิเศษทั่วไปเล็กน้อย เพราะนอกเหนือจากการปฏิบัติการต่อต้านการร้ายแล้ว ทีมนี้ยังให้บริการช่วยเหลือตัวประกัน การช่วยชีวิตฉุกเฉิน และการปฐมพยาบาลต่าง ๆ เรียกได้ว่าเป็นกองกำลังชั้นยอดที่ได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีพร้อมสำหรับการยืนอยู่ในแนวหน้า
เมื่อได้ยินว่าจอร์จจะใช้ไพ่เด็ดอย่าง ESU ลีออนก็รู้สึกว่าการโจมตีสถาบันฝึกสอนเดอะแฮนด์คราวนี้มันคงง่ายดายพอสมควร!
"ว่าแต่คุณกับผมจะอยู่แนวหลัง หรือว่า . . ."
ลีออนที่ต้องการไปตรวจสอบดูว่ามีอะไรอยู่ในตู้เซฟของบากูโตะเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่งเขาก็ตอบขึ้นมาว่า "แนวหน้า . . ."
เมื่อได้ยินคำตอบของลีออนจอร์จที่คิดว่าเขาเป็นห่วงลูกของเพื่อนที่หายตัวไป ดังนั้นเขาจึงอดไม่ได้ที่จะตบไหล่เบา ๆ เพื่อเป็นการปลอบโยน "ไม่ต้องกังวล เราจะช่วยเหลือผู้บริสุทธิ์เหล่านั้นด้วยกัน . . ."
ลีออนพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม
. . . . . .
ท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท แสงจันทร์ที่ซ่อนตัวอยู่ในหมู่เมฆทำให้เกิดแสงสว่างขึ้นมาเป็นครั้งคราว
ตอนนี้กรมตำรวจนิวยอร์กได้รวบรวมกองกำลังทั้งหมดอย่างเร่งด่วน ส่วนทางด้านสถาบันฝึกสอนเดอะแฮนด์นั้นยังคงเงียบสนิทเหมือนเช่นเดิม
ภายในห้องหนึ่งที่ดูเรียบง่าย คอลลีน วิง นอนพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงซ้ำแล้วซ้ำเล่าเนื่องจากนอนไม่หลับ ทันใดนั้นเธอก็ลืมตาขึ้นและลุกขึ้นมานั่งบนเตียงอย่างเงียบ ๆ ห่อตัวเองเอาไว้กับผ้าห่ม
ใบหน้าของหญิงสาวที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะเต็มไปด้วยความโศกเศร้าและวิตกกังวล
วันนี้เป็นวันที่สามแล้วที่เธอถูกลักพาตัวมาอยู่ที่นี่!
เมื่อสามวันก่อนคอลลีนเพิ่งเดินกลับมาที่นิวยอร์กจากการไปร่วมงานศพพ่อของเธอที่ญี่ปุ่น ทำให้ตอนที่เธอกลับมาถึงนิวยอร์กเธอจึงรู้สึกเคว้งคว้างเป็นอย่างมากจากการเสียบุคคลอันเป็นที่รักไป ทำให้เธอได้แต่เดินไปอย่างไร้จุดหมายก่อนที่จะถูกพบตัวโดยบากูโตะและพาตัวเธอมาที่นี่
เธอไม่รู้เลยว่าผู้ชายที่มีชื่อเหมือนคนญี่ปุ่นคนนี้เป็นคนแบบไหน แต่ถ้าดูจากลักษณะหน้าตาของเขาแล้วเธอคิดว่าเขาน่าจะเป็นคนดี?
ส่วนเหตุผลที่เธอตามบากูโตะมาอย่างง่ายดายนั้นเป็นเพราะว่าตอนนั้นมีความรู้สึกว่าไม่อยากอยู่คนเดียว . . .
ซึ่งตอนนี้เธอมีอายุได้เพียงแค่ 16 ปีเท่านั้น!
การไม่มีเงินในนิวยอร์กที่เต็มไปด้วยคนขี้เมามากมายและชอบทำอะไรโดยไม่สนกฎหมายเธอจะอยู่รอดได้อย่างไร?
ถึงแม้ว่าเธอจะได้เรียนศิลปะการต่อสู้ของญี่ปุ่นมาจากปู่ของเธอ แต่เธอก็สามารถใช้มันเพื่อปกป้องตัวเองเท่านั้น ส่วนหัวใจที่ว่างเปล่าและสับสนนั้นศิลปะการต่อสู้มันไม่สามารถช่วยอะไรเธอได้เลย
เมื่อมองเหม่อมองไปที่แสงจันทร์ที่ส่องผ่านเข้ามาผ่านทางหน้าต่างคอลลีนก็พึมพำขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวว่า "คิดถึงจังเลยนะคะ คุณแม่ . . ."
โปรดติดตามตอนต่อไป …
[1] เสือสองตัวไม่สามารถอยู่ถ้ำเดียวกันได้ หมายถึง คนมีอำนาจ บารมี อิทธิพลพอ ๆ กัน ย่อมอยู่ร่วมกันไม่ได้