เจ้าหน้าที่หมายเลข 154

ตอนที่ 154

ขอความช่วยเหลือ!

ถึงแม้ว่าลีออนจะมองไม่เห็นรหัสผ่านตู้เซฟของบากูโตะ แต่เขาก็คิดว่าสิ่งที่อยู่ในตู้เซฟอาจจะไม่ได้สำคัญอะไรมากนัก เพราะถึงอย่างไรแล้วข้อมูลที่ได้รับมาจากการแทรกซึมมันก็เพียงพอแล้วสำหรับการวางแผนขั้นต่อไป

หลังจากล้างข้อมูลบนคอมพิวเตอร์ลีออนก็หันหลังกลับเดินออกมาห้องใต้ดินทันที กลับออกมาทางเดิม และออกจากสถาบันฝึกสอนอย่างรวดเร็ว

หลังจากออกมาจากสถาบันฝึกสอนลีออนก็กลับไปที่อพาร์ตเมนต์ และหยิบแฟลชไดรฟ์ขึ้นมาเสียบกับคอมพิวเตอร์ของเขาเพื่อตรวจสอบข้อมูลที่ได้รับมา

ซึ่งภายในแฟลชไดรฟ์มีไฟล์ข้อมูลและวิดีโอจากกล้องวงจรปิดจำนวนมากถูกใส่เอาไว้ภายใน ทำให้ลีออนจะต้องเปิดไฟล์ขึ้นมาดูทีละอันเพื่อทำการคัดแยกมันให้เป็นหมวดหมู่ ไม่ว่าจะเป็น ใบนำส่งสินค้า บิลค่าสาธารณูปโภค อสังหาริมทรัพย์ . . .

หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมงในที่สุดลีออนก็สามารถแยกไฟล์ที่มีประโยชน์และน่าสงสัยมากกว่าสิบอันออกมาจากไฟล์หลายพันอันได้ในที่สุด ก่อนที่เขาจะคัดลอกไฟล์เหล่านี้ลองคอมพิวเตอร์ของตัวเอง

หลังจากคัดลอกไฟล์ทั้งหมดเสร็จเป้าหมายต่อไปก็คือคลิปวิดีโอจากกล้องวรจรปิด

เดิมทีลีออนต้องการเห็นว่าคนหนุ่มสาวในสถาบันฝึกสอนเดอะแฮนด์ถูกล้างสมองให้จงรักภักดีกับองค์กรได้อย่างไร แต่ใครจะคิดว่าเขาจะค้นพบความลับที่น่าตกใจขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งตัว . . .

เมื่อเขากดคลิกไฟล์วิดีโอที่ไม่มีชื่อ ลีออนก็ค้นพบทันทีว่าวิดีโอนี้มันแตกต่างจากวิดีโออันอื่น ๆ อย่างชัดเจน

ภายในวิดีภาพมันดูค่อนข้างคลุมเครือ มืดสลัว และดูไม่เหมือนกับห้องพักของพวกนักเรียน มันดูเหมือนกับห้องใต้ดินที่มีเตียงผ่าตัดสองอันตั้งอยู่ตรงกลางห้อง ด้านข้างมีเครื่องมือทางการแพทย์ถูกวางเอาไว้อยู่ไม่ว่าจะเป็น ขวดน้ำหยด หลอดแช่ และขวดใสขนาดใหญ่หลายขวด

ซึ่งมันดูเหมือนกับห้องผ่าตัดที่ถูกสร้างเอาไว้ใต้ดินมากกว่า!

"หืม? . . . นี่มันห้องผ่าตัดอย่างนั้นหรอ?"

อย่างไรก็ตามหลังจากวิดีโอเล่นไปเรื่อย ๆ ลีออนก็ลืมการคาดเดาของตัวเองก่อนหน้านี้ไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับกำปั้นที่กำแน่นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

เขามองเห็นชายฉกรรจ์สี่คนปรากฏตัวในวิดีโอทีละคนและกำลังลากตัวชายหนุ่มสองคนที่มีร่างกายอ่อนแอขึ้นไปบนเตียงผ่าตัด

ร่างกายของชายหนุ่มสองคนนี้ผอมแห้ง ใบหน้าซีดเซียว ดวงตาว่างเปล่า ราวกับคนที่ไม่มีวิญญาณอยู่ในร่าง

ซึ่งฉากต่อไปที่กำลังจะเกิดขึ้นมันก็ทำให้ดวงตาของลีออนเปลี่ยนเป็นเย็นชาแฝงไปด้วยเจตนาฆ่าทันที

เขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งสวมเสื้อกาวน์สีขาวและหน้ากากอนามัยเดินเข้ามาในห้องและหยิบเข็มที่เชื่อมต่อกับท่อขนาดเล็กขึ้นมาแทงเข้าที่เส้นเลือดของชายหนุ่มทั้งสองคน!

เลือดสีแดงสดค่อย ๆ ไหลออกมาจากร่างกายพุ่งผ่านท่อและถูกดึงเอาเก็บเอาไว้ในขวดใสอย่างต่อเนื่อง

เมื่อมองไปที่ขวดใส่เลือดที่เพิ่มขึ้นความโกรธของลีออนก็ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นเช่นกัน

คนพวกนี้มันสมควรตาย!!

แต่หลังจากผ่านไปสักพักลีออนก็พยายามควบคุมอารมณ์ของตัวเองและเริ่มตั้งคำถามว่า . . . ทำไมบากูโตะถึงต้องการเลือดของคนพวกนี้?

ก่อนที่หลังจากนั้นไม่นานลีออนจะนึกถึงความเป็นไปได้หนึ่งขึ้นมา . . .

แบล็คสกาย!

ลีออนเดาว่าเหตุผลนี้น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด พวกเขากำลังต้องการฟืนคืนชีพให้กับแบล็คสกาย

แบล็คสกาย เป็นเทพแห่งความชั่วร้ายในสมัยโบาณ ซึ่งสามารถอาศัยอยู่ในร่างกายของมนุษย์ได้ผ่านพิธีกรรม

อย่างไรก็ตามการที่จะทำพิธีกรรมขึ้นมาแต่ละครั้งจะต้องใช้เลือดจำนวนมากและการเสียสละของคนจำนวนมากเพื่อปลุกแบล็คสกายให้ตื่นขึ้นมา

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ลีออนก็รู้สึกว่าเดอะแฮนด์และสถาบันฝึกสอนแห่งนี้มันดูเหมือนกับเหวลึกที่ไร้ก้นบึ้งที่ดึงหนุ่มสาวลงไปสู่ความมืดมิดอันไร้ที่สิ้นสุด . . .

ไม่ว่าจะเป็นการหยุดเดอะแฮนด์หรือการทำลายการฟื้นคืนชีพของแบล็คสกายเพื่อไม่ให้ผู้บริสุทธิ์ต้องมาสูญเสียแบบนี้อีกต่อไป การดำรงอยู่ของความชั่วร้ายเช่นนี้จะต้องถูกกำจัดให้สิ้นซาก!

ในขณะที่ลีออนกำลังนั่งอยู่ด้านจอคอมพิวเตอร์ด้วยคิ้วที่ขมวดเข้าหากัน มันก็มีคำถามหนึ่งที่หาคำตอบได้ยากปรากฏขึ้นมาในหัวของเขา . . .

การจะฆ่าบากูโตะและผู้นำระดับสูงคนอื่น ๆ น้ันเป็นเรื่องง่ายมาก ส่วนปัญหาใหญ่จริง ๆ ก็คือการกำจัดสมาชิกของเดอะแฮนด์ที่เหลือและกำลังซ่อนตัวอยู่ในเงามืดซะมากกว่า

เนื่องจากลีออนต้องการจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเองทำให้เขาไม่สามารถใช้อำนาจของชีลด์ได้ ดังนั้นภายใต้สถานการณ์แบบนี้การจะใช้ความแข็งแกร่งของเขาในการแก้ปัญหามันอาจจะฟังดูเกินตัวไปหน่อย

หลังจากนั่งพิจารณาอยู่นานกว่าจะทำอย่างไรดีในที่สุดลีออนก็ตัดสินใจที่จะขอความช่วยเหลือจากตำรวจนิวยอร์ก!

ถึงแม้ว่าในตำรวจในนิวยอร์กจะมีหลายคนที่ถูกวิลสันซื้อตัวไป ทำให้เจ้าหน้าที่ตำรวจที่ขาวสะอาดและปราศจากการติดสินบนนั้นหายากพอ ๆ กับสัตว์ใกล้สูญพันธ์

อย่างไรก็ตามลีออนก็รู้ว่ามันยังมีอีกหนึ่งคนที่สามารถช่วยเหลือเขาได้อย่างแน่นอน . . .

เขาคนนั้นก็คือ จอร์จ สเตซี่ หัวหน้ากรมตำรวจของนิวยอร์ก!

พ่อตาในอนาคตของสไปเดอร์แมน หนึ่งในบุคคลสำคัญของนิวยอร์ก และเป็นหนึ่งในเจ้าหน้าที่น้ำดีที่มีอยู่เพียงไม่กี่คน

ลีออนก้มลงมองชุดต่อสู้ของตัวเองเล็กน้อย และพึมพำขึ้นมาเบา ๆ ว่า "ฉันควรเปลี่ยนเสื้อผ้าดีไหมนะ . . ."

. . .

23 : 00 น.

แมนฮัตตัน นิวยอร์ก

ในห้องสำนักงานใหญ่ของกรมตำรวจนิวยอร์ก จอร์จ สเตซี่ ซึ่งนั่งอยู่ในสำนักงานของเขากำลังพูดคุยโทรศัพท์กับนายกเทศมนตรีนิวยอร์ก และได้กดปฏิเสธรับสายของเขาไปหลายครั้งเพราะติดงานอยู่

"ครับ ผมเข้าใจแล้ว ผมจะพยายามทำให้ดีที่สุด . . ."

"ราตรีสวัสดิ์ครับ ท่านนายกเทศมนตรี"

หลังจากวางสายและหยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบเพื่อดับความกระหายเล็กน้อย จอร์จก็โทรไปหาภรรยาของตัวเองและบอกให้เธอเข้านอนก่อนได้เลย

ทันใดนั้นประตูห้องสำนักงานก็ถูกเคาะ!

"เข้ามาได้!"

เจ้าหน้าที่ตำรวจผิวดำผลักประตูเข้ามาด้วยสีหน้าซีดเผือดและพูดกับจอร์จที่อยู่ข้างในว่า "ท่านครับ มีเจ้าหน้าที่ FBI ต้องการพบท่านอยู่ข้างนอก"

"FBI?!" จอร์จขมวดคิ้วและถามขึ้นมาว่า "เขาได้พูดอะไรหรือเปล่า?"

"ไม่ครับ เขาบอกแค่ว่ามีคดีที่สำคัญมากต้องการคุยกับท่านส่วนตัว"

"อืม . . . เชิญเขาเข้ามา"

"ครับท่าน"

ครู่ต่อมาลีออนที่สวมชุดสูทสีดำในที่สุดเขาก็ได้พบกับจอร์จ สเตซี่ ภายใต้การแนะนำของเจ้าหน้าที่ตำรวจผิวดำ

จอร์จ สเตซี่ เป็นชายวัยกลางคนที่มีรูปร่างค่อนข้างผอม ตาคม ซึ่งมันดูไม่ค่อนเข้ากันเลยสักนิด

"สวัสดีครับผู้กำกับจอร์จ ผมเจ้าหน้าที่ลีออนมาจาก FBI เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบคุณ"

"เช่นกัน เจ้าหน้าที่ลีออน"

จอร์จค่อนข้างประหลาดใจเล็กน้อยกับใบหน้าที่ดูอ่อนเยาว์เกินไปของลีออน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ลืมที่จะยื่นมือออกไปจับตามมารยาทและชี้นิ้วไปที่โซฟาเพื่อบอกให้ลีออนนั่งลง "เชิญนั่ง"

หลังจากนั่งลงจอร์จก็ไม่รอให้ลีออนพูดขึ้น และถามขึ้นมาอย่างรวดเร็วว่า "เจ้าหน้าที่ลีออน เมื่อกี้ลูกน้องของผมบอกว่าคุณมีคดีสำคัญต้องการคุยกับผม?"

สำหรับ NYPD และ FBI ค่อนข้างเป็นที่กล่าวขานอยู่แล้วว่าพวกเขาไม่ค่อยถูกกันสักเท่าไหร่

ซึ่งจอร์จที่ทำงานมาตลอดหลายปีไม่เคยคิดว่าเลยว่าจะมีเจ้าหน้าที่จาก FBI เข้ามาคุยกับเขาเรื่องคดีด้วยตัวเองแบบนี้

ท้ายที่สุดแล้วพวก FBI ก็เป็นพวกที่เอาแต่ใจมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกเขาไม่ชอบที่จะทำคดีใหญ่ ๆ กับหน่วยงานอื่น . . .

เมื่อได้ยินคำถามของจอร์จ ลีออนก็พยักหน้าเล็กน้อยและพูดขึ้นมาด้วยสายตาจริงจังว่า "ใช่ครับ ผมมีคดีสำคัญที่ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ"

โปรดติดตามตอนต่อไป …