- หน้าแรก
- ผมเป็นหลานชายของฟิล โคลสัน
- เจ้าหน้าที่หมายเลข 153
เจ้าหน้าที่หมายเลข 153
เจ้าหน้าที่หมายเลข 153
ตอนที่ 153
แอบเข้าไป!
ลีออนใช้กล้องส่องทางไกลยืนมองสำรวจรอบ ๆ อยู่บนดานฟ้าตลอดทั้งเช้า
ข้อมูลที่เขาเก็บรวบรวมได้ก็เป็นข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับพวกอาคารและภูมิประเทศของสถาบันฝึกสอนและตำแหน่งของยามทั้งหมดที่คอยเดินลาดตระเวน ซึ่งหลังจากสังเกตการณ์อะไรเสร็จลีออนก็กลับไปที่อพาร์ตเมนต์ของตัวเองก่อน
หลังจากกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์ลีออนก็เริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า . . . เขาจะต้องทำอย่างไรถึงจะสามารถกุมอำนาจทั้งหมดของเดอะแฮนด์เอาไว้ในมือของตัวเองได้?
เขาในตอนนี้นั้นเป็นศัตรูที่เดอะแฮนด์ต้องการสังหารใจจะขาด และมันคงไม่สามารถใช้วิธีอย่างการคุกเข่าเพื่อขอความเมตตาให้อีกฝ่ายยอมยกโทษให้เขาได้
ซึ่งตอนนี้ลีออนคิดว่ามันมีสองวิธีเท่านั้นที่พอจะเป็นไปได้!
วิธีแรกคือกำจัดผู้นำระดับสูงทั้งหมดและเข้าควบคุมเดอะแฮนด์ด้วยความแข็งแกร่งของเขา
วิธีที่สองการฝึกคนของตัวเองขึ้นมาและใช้เขาในการแทรกซึมเข้าไปและเดอะแฮนด์ทั้งหมดโดยมีเขาเป็นผู้สั่งการอยู่เบื้องหลัง
วิธีแรกเป็นการลงมือแบบตรงไปตรงมา ส่วนวิธีที่สองเป็นการลงมืออย่างแยบยลและนุ่มนวล . . .
อย่างไรก็ตามไม่ว่าจะเลือกวิธีไหนฝ่ายตรงข้ามและผู้นำระดับสูงจำเป็นจะต้องทำความสะอาดทิ้งทั้งหมด!
ซึ่งการจะทำแบบนั้นได้มันค่อนข้างยุ่งยากเล็กน้อยและไม่สามารถทำเสร็จได้ภายในชั่วข้ามคืน เขาจะต้องค่อย ๆ ทำไปทีละขั้นตอนและดำเนินการอย่างช้า ๆ แถมตอนนี้เขาก็รู้ตำแหน่งของสถาบันฝึกสอนของเดอะแฮนด์ผ่านตัวบากูโตะเรียบร้อยแล้ว
ดังนั้นลีออนจึงมีความคิดที่จะแทรกซึมเข้าไปด้านในและตรวจสอบดูว่าพวกเขายังมีความลับปิดซ่อนเอาไว้อีกหรือไม่ และถ้าหากมันมีความลับซ่อนอยู่มันจะมีประโยชน์อย่างมากในการจัดการกับเดอะแฮนด์ในอนาคต . . .
หลังจากลีออนตัดสินใจได้แล้วเขาก็ปรากฏตัวขึ้นที่บนดาดฟ้าของโรงแรมอีกครั้งในตอนบ่ายและใช้โดรนในการสังเกตศัตรูและสถาบันฝึกสอนต่อไป
ถึงแม้ว่าเขาจะรู้ว่าไม่มีใครสามารถสถาบันฝึกสอนสามารถคุกคามเขาได้ แต่ถึงอย่างนั้นในฐานะเจ้าหน้าที่ที่ปฏิบัติภารกิจมามากมายและมีอัตราความสำเร็จ 100% ลีออนได้ยึดถือคติอยู่หนึ่งอย่าง . . . รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง!
การรู้จักศัตรูเป็นสิ่งพื้นฐานของสายลับ . . .
. . .
พริบตาเดียวกลางคืนก็ได้มาเยือนแล้ว พระจันทร์เสี้ยวกำลังส่องแสงสว่างอยู่บนท้องฟ้า
"เริ่มปฏิบัติการ . . . "
ลีออนที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดห่างจากสถาบันฝึกสอนประมาณหนึ่งร้อยเมตรได้สวมชุดต่อสู้ที่คู่หูนักวิทยาศาสตร์ทำขึ้นมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ ซึ่งจากการสังเกตอยู่เกือบทั้งวันทำให้ลีออนพบช่องโหว่การป้องกันของสถาบันฝึกสอนและแอบเข้ามาได้อย่างง่ายดาย
ถ้าเทียบกับระบบรักษาความปลอดภัยของร็อกซอน ระดับรักษาความปลอดภัยของเดอะแฮนด์แย่กว่าของร็อกซอนหนึ่งถึงสองระดับได้เลย . . .
ตอนนี้ลีออนกำลังยืนอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของสถาบันฝึกสอน
สถาบันฝึกสอนเดอะแฮนด์ทั้งหมดล้อมรอบด้วยรั้วสูงสามเมตรที่ก่อตัวเป็นสีเหลี่ยมขนาดใหญ่ โดยทั้งสี่ด้านจะมียามและกล้องวงจรปิดเฝ้าอยู่ตามจุดต่าง ๆ แต่มีเพียงจุดนี้เท่านั้นที่มันอยู่ใกล้กับอาคารโดยรอบมากเกินไปจนเกิดเป็นช่องโหว่ทำให้ลีออนสามารถใช้ประโยชน์จากมันได้
ภายใต้ท้องฟ้าที่ถูกปกคลุมด้วยความมืดมิดลีออนเดินเข้าไปในอพาร์ตเมนต์ที่มีเจ็ดชั้นอย่างช้า ๆ ก่อนที่เขาจะเดินผ่านลิฟต์ขึ้นไปด้านบนของอพาร์ตเมนต์
เมื่อยืนอยู่บนดาดฟ้าของอพาร์ตเมต์และมองลงไปข้างล่างลีออนก็มองเห็นรั้วด้านล่างและอาคารที่อยู่ห่างออกไปประมาณสองเมตรได้อย่างชัดเจน ดาดฟ้าของฝั่งตรงข้ามว่างเปล่าและกำลังรอการมาถึงของนักรบอยู่ . . .
ลีออนรู้สึกว่าเขาในตอนนี้กำลังเป็นนักรบ!
เขาก้าวถอนหลังเว้นระยะห่างหน่อยหนึ่งโดยให้เท้าซ้ายอยู่ข้างหน้าและเท้าขวาอยู่ข้างหลัง ทันใดนั้นหลังจากสูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆ ลีออนก็ออกตัววิ่งอย่างรวดเร็วไปที่ขอบของดาดฟ้า
"ตอนนี้ล่ะ!"
เมื่อเท้าซ้ายเหยียบปลายขอบของดาดฟ้าลีออนก็ออกแรงส่งตัวเองกระโดดออกไปสุดแรงพุ่งทะยานโผลบินสู่ท้องฟ้า
เขากำลังบิน!
ในขณะที่กำลังลอยอยู่กลางอากาศลีออนพยายามเตรียมร่างกายให้พร้อมรับมือกับแรงกระแทกและจ้องมองไปที่พื้นดาดฟ้าของตรงฝั่งตรงข้ามเตรียมตัวสำหรับการลงจอด
เมื่อขาทั้งสองคนลงแตะพื้นของดาดฟ้าลีออนก็ม้วนตัวลงไปข้างหน้าด้วยท่วงท่าอันสมบูรณ์แบบเพื่อลดแรงกระแทกทั้งหมดจากการตกลงมาจากที่สูง
สมบูรณ์แบบ!
การแทรกซึมเข้ามาในฐานของศัตรูด้วยวิธีนี้ทำให้อะดรีนาลีนของลีออนพุ่งสูงขึ้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ก่อนที่เขาจะแอบเข้าในสถาบันฝึกสอนของเดอะแฮนด์อย่างเงียบเชียบโดยไม่มีใครรู้ตัว
หลังจากเดินผ่านประตูของชั้นดาดฟ้าเข้ามาด้านในลีออนก็หยิบเครื่องตรวจจับออกมาจากกระเป๋ากางเกงที่ต้นขา และเดินไปตามแผงผังของอาคารที่เขาได้สำรวจเอาไว้ล่วงหน้าก่อนหน้านี้และเลี้ยวขวา
จุดหมายของลีออนในครั้งนี้คือห้องควบคุมหลักของสถาบันฝึกสอนแห่งนี้!
ลีออนวางแผนที่จะแอบเข้าไปใช้คอมพิวเตอร์เพื่อตัดระบบน้ำและไฟฟ้าของที่นี่ให้อมพาตชั่วคราว ซึ่งถ้าหากจุดไหนมีมีพลังงานกระจุกรวมตัวกันมากที่สุดที่นั่นน่าจะเป็นห้องควบคุมหลักอย่างแน่นอน!
จากการประสบการณ์อันโชกโชนของลีออนตราบใดที่เขาสามารถควบคุมห้องควบคุมหลักได้ เขาก็สามารถควบคุมวิสัยทัศน์ของสถาบันฝึกสอนทั้งหมดได้
ซึ่งอาจจะเป็นเพราะตอนนี้มันดึกมากแล้วทำให้เขาไม่พบนักเรียนของสถาบันฝึกสอนออกมาเดินเพ่นพล่านอยู่ข้างนอกเลย ดังนั้นสิ่งที่เขาควรระวังมากที่สุดในตอนนี้ก็คือกล้องวงจรปิด แต่ถึงอย่างนั้นความเร็วของลีออนก็เร็วกว่ากล้องวงจรปิดมาก ซึ่งนี่เป็นอีกผลหนึ่งที่เขาเลือกแทรกซึมเข้ามาในตอนกลางคืน . . .
หลังจากผ่านมาไม่กี่นาทีเครื่องตรวจสอบก็สั่นอย่างรุนแรงตอนที่มันชี้ไปใต้ฝ่าเท้าของเขา ทำให้ลีออนรู้ทันทีว่าห้องควบคุมมันอยู่ใต้ดิน!
หลังจากเก็บเครื่องตรวจสอบเข้าที่เดิม ลีออนก็ใช้มือจับราวเหล็กและกระโดดลงมาด้านล่างอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะเปิดประตูห้องหนึ่งที่เป็นทางเชื่อมลงไปชั้นใต้ดิน
แอ๊ด . . .
หลังจากเปิดประตูออกลีออนก็ค่อย ๆ เดินลงบันไดไปอย่างช้า ๆ ก่อนที่หลังจากนั้นไม่นานเขาจะเห็นห้องคอมพิวเตอร์ที่มีเครื่องเซิร์ฟเวอร์และคอมพิวเตอร์วางอยู่มากมาย
"ให้ฉันดูหน่อยว่าพวกนายซ่อนความลับอะไรเอาไว้ . . . "
ลีออนเดินมาหน้าคอมพิวเตอร์และหยิบแฟลชไดรฟ์ออกมาจากกระเป๋าเสื้อเสียบเข้ากับคอมพิวเตอร์ จากนั้นก็ใช้นิ้วแตะลงที่แป้นพิมพ์อย่างรวดเร็ว
หลังจากคัดลอกข้อมูลทั้งหมดลงแฟลชไดรฟ์เรียบร้อยแล้วลีออนก็ไม่ได้รีบออกไปจากที่นี่ทันที แต่ใช้ประโยชน์จากภาพจากกล้องวงจรปิดตรวจสอบสถานการณ์ทั้งหมดภายในสถาบันฝึกสอนแห่งนี้
มีจอภาพของกล้องวงจรปิดอยู่สี่สิบตัว และลีออนก็เปิดดูมันทีละตัวโดยหวังว่าจะพบข้อมูลที่มีค่าบางอย่าง
แน่นอนว่าเมื่อเขาเห็นร่างของบากูโตะบนหน้าจอกล้องวงจรปิดมุมปากของลีออนก็อดไม่ได้ที่จะกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย "นายอยู่ที่นี่จริง ๆ ด้วย . . . "
ภาพในกล้องจรปิดเป็นห้องทำงานของบากูโตะ ซึ่งตอนนี้บากูโตะกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้และเอาไขว้กันวางบนโต๊ะพร้อมกับคิ้วที่ขมวดราวกับว่าเขากำลังกังวลอะไรบางอย่างอยู่
ภายใต้การจ้องมองของลีออน ทันใดนั้นจู่ ๆ บากูโตะก็ลุกขึ้นและเดินมาที่กำแพงด้านข้าง
มีตู้เซฟถูกวางติดเอาไว้กับผนังอยู่!
อย่างไรก็ตามน่าเสียดายที่ตอนนี้บากูโตะกำลังยืนหันหลังให้กับกล้องวงจรปิดอยู่เพื่อไม่ให้ลีออนเห็นรหัสผ่านของเขาที่กำลังกดอยู่
"เหอะ! เจ้าเล่ห์จริง ๆ . . . "
โปรดติดตามตอนต่อไป …