เจ้าหน้าที่หมายเลข 152

ตอนที่ 152

เปลี่ยนแผน!

หลังจากการตรวจสอบผ่านดาวเทียมลีออนก็ได้รับตำแหน่งของบากูโตะ โดยบนแผงหน้าจอของเครื่องดาวเทียมกำลังมีจุดสีเขียวกำลังเคลื่อนที่ไปทางตะวันตกเฉียงเหนืออย่างรวดเร็ว

เมื่อเห็นสิ่งนี้ลีออนก็รู้สึกว่าเขายังมีเวลาพักผ่อนอีกหน่อยจนกว่าบากูโตะจะกลับไปถึงฐานลับของพวกเขา

ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องรีบร้อน เพราะตอนนี้มันก็ดึกมากแล้ว . . .

ในขณะที่ลีออนกำลังจะไปอาบน้ำและเตรียมตัวพักผ่อนทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ และตีขาของตัวเองอย่างแรง "บ้าเอ้ย! ทำไมฉันถึงลืมเรื่องนั้นไปได้!"

ลีออนลดมือที่กำลังจะถอดเสื้อผ้าลงทันที พร้อมกับเปิดหน้าต่างของระบบขึ้นมา และกดเลือกไปที่หน้าต่าง [ศัตรู] เพื่อดูลิสรายชื่อที่มีอยู่

ทันใดนั้นลีออนก็สังเกตเห็นว่าชื่อของ ‘มูราคามิ’ ในตอนนี้มันได้มีเครื่องหมายกากบาทสีแดงปรากฏขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ และก่อนหน้านี้เขาก็เพิ่งฆ่ามูราคามิไปด้วยตัวของเขาเอง ซึ่งมันก็หมายความว่าทักษะทักหมดของมูราคามิได้กลายเป็นของเขาเรียบร้อยแล้ว!

ส่วน ‘โนบุ’ ที่เขาเคยต่อสู้ด้วยดูจากสภาพของอีกฝ่ายแล้วน่าจะไม่มีทักษะระดับสูงสักเท่าไหร่ ดังนั้นลีออนจึงไม่หวังมากนัก

สิ่งที่ลีออนอยากรู้มากที่สุดในตอนนี้ก็คือมูราคามิมีทักษะที่เป็นประโยชน์กับเขาบ้างหรือไม่

"[ความรู้เกี่ยวกับแบล็คสกาย (สุดยอด)]? ไร้ประโยชน์สิ้นดี!"

"[ทักษะการใช้เคียวและตะขอ (สุดยอด)]? อาวุธไม่เท่และไร้ประโยชน์!"

"[ทักษะภาษาญี่ปุ่น (ทั่วไป)]? ในอนาคตมีเครื่องแปลภาษา ดังนั้นไม่จำเป็น!"

ลีออนยังคงมองเลื่อนลงมาเรื่อย ๆ ซึ่งมูราคามินั้นมีทักษะอยู่ประมาณ 7 อย่างเห็นจะได้ แต่ถึงอย่างนั้นทักษะส่วนใหญ่ก็เป็นทักษะระดับ [ทั่วไป] หรือ [สุดยอด] เท่านั้นและมีน้อยมากที่ลีออนสามารถนำเอามาใช้ได้จริง

"[ทักษะการควบคุมร่างกาย (สุดยอด)]? อันน่าสนใจนิดหน่อย . . ."

ลีออนเดาว่าทักษะอันนี้น่าจะเป็นทักษะที่เอาใช้ต่อกรกับสุดยอดประสาทสัมผัสของแดร์เดวิลโดยเฉพาะ!

โดยมันมีความสามารถในการปรับอัตราการเต้นของหัวใจและเสียงลมหายใจทั้งหมดให้ลดลงจนเหมือนกับไม่มีตัวตนอยู่ ซึ่งสิ่งนี้มันสามารถทำให้ภารกิจแทรกซึมของลีออนง่ายขึ้นมาก . . .

หลังจากดูทักษะใหม่จนพอใจแล้วบวกกับการต่อสู้สองครั้งติดต่อกัน ทำให้ตอนนี้ร่างกายของลีออนเหนื่อยล้ามากและง่วงนอนแบบสุด ๆ

"หาว . . ."

ลีออนหาวออกมาเล็กน้อยและล้มเลิกความคิดที่จะไปอาบน้ำและทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่ม ๆ ผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็ว

. . .

เช้าวันรุ่งขึ้น

ตอนเก้าโมงเช้าหลังจากที่ลีออนนอนพักผ่อนอย่างเต็มอิ่ม เขาก็ลุกไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อย และเดินไปหยิบเครื่องตรวจจับดาวเทียมขึ้นมาเพื่อดูตำแหน่งของบากูโตะว่าเดินทางไปถึงไหนแล้ว

คราวนี้ตำแหน่งหยุดนิ่งอยู่กับที่แล้ว!

เมื่อเห็นดังนั้นลีออนก็ไปเตรียมความพร้อมทันที ก่อนที่จะเดินลงมาข้างล่างเรียกรถแท็กซี่ไปยังตำแหน่งที่กำลังแสดงอยู่บนเครื่องดาวเทียมอย่างรวดเร็ว

ทำให้หลังจากผ่านไปไม่นานลีออนก็เดินทางมาถึงตำแหน่งบริเวณใกล้เคียงของบากูโตะที่กำลังส่งสัญญาณมาให้เขาผ่านเครื่องตรวจจับดาวเทียม

หลังจากลงจากรถแท็กซี่ที่ห่างจากเป้าหมายประมาณหลายร้อยเมตร ลีออนก็แบกกระเป๋าเดินทางสีดำเดินเข้าไปในโรงแรมที่สูงที่สุดในบริเวณใกล้เคียง ขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นบนสุดที่สามารถไปได้ ก่อนที่จะเดินขึ้นไปต่อด้วยบันไดหนีไฟเพื่อขึ้นไปยังบนดาดฟ้าของโรงแรม

หลังจากมาถึงชั้นดาดฟ้าลีออนก็หยิบกล้องส่องทางไกลออกมาจากกระเป๋า และเริ่มมองสำรวจรอบ ๆ ทีละจุด

เครื่องติดตามบนบากูโตะไม่ได้ขยับมาตั้งแต่ 7 โมงเช้าของวันนี้!

กล่าวอีกอย่างหนึ่งก็คือตอนนี้มันมีความเป็นไปได้ทั้งหมดสองทาง หนึ่งบากูโตะพบเครื่องติดตามบนเสื้อและโยนมันลงในถังขยะ สองบากูโตะยังไม่พบเครื่องติดตามของเขา และตำแหน่งในตอนนี้คือตำแหน่งที่บากูโตะกำลังอยู่จริง ๆ!

ซึ่งลีออนคิดว่าอย่างหลังมีโอกาสเป็นไปได้มากกว่า

ท้ายที่สุดแล้วเครื่องติดตามขนาดเล็กอันนี้แม้แต่สายลับชั้นยอดอย่าง ‘แบล็ควิโดว์’ เธอก็ยังหามันไม่พบ แล้วจะเอาอะไรไปหวังกับบากูโตะ?

ฝันลม ๆ แล้ง ๆ!

หลังจากสำรวจรอบ ๆ ด้วยกล้องส่องทางไกล ลีออนก็พบว่าตำแหน่งที่บากูโตะกำลังอยู่มันเป็นชุมชนขนาดใหญ่ที่มีการป้องกันอย่างแน่นหนา

บนสนามหญ้าอันกว้างใหญ่กำลังมีชายหนุ่มและหญิงสาวหลายคนกำลังยืนตั้งแถวกันอยู่กลางแดดเพื่อฝึกฝนอะไรบางอย่าง

ซึ่งภาพตรงหน้านี้มันทำให้ลีออนอดไม่ได้ที่จะนึกถึงการฝึกซ้อมยามเช้าที่คุนหลุนขึ้นมาอีกครั้ง

นอกจากนี้ดูไปดูมากหนุ่มสาวพวกนี้ก็ดูเด็กมาก!

ถ้าอ้างอิงจากข้อมูลเหล่านี้ลีออนก็ขอเดาว่าสถานที่แห่งนี้น่าจะเป็นพื้นที่ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อคัดเลือกสมาชิกรุ่นใหม่ของเดอะแฮนด์อย่างแน่นอน!

ดังนั้นตอนนี้บากูโตะน่าจะอยู่ที่นี่เพื่อทำหน้าที่ในการล้างสมองและฝึกฝนคนหนุ่มสาวพวกนี้ให้กลายเป็นหูเป็นตาและผู้ศรัทธาที่จงรักภักดีของเดอะแฮนด์

ลีออนค่อนข้างแปลกใจเล็กน้อย . . .

เขาไม่คิดเลยว่าบากูโตะที่เขาปล่อยให้อีกฝ่ายรอดชีวิตมาจะไม่ได้กลับไปที่ฐานใหญ่ของเดอะแฮนด์เพื่อรายงานเรื่องนี้ให้ผู้นำทราบ แต่เลือกที่จะกลับมาที่ฐานของตัวเองแทน

บางทีสำหรับบากูโตะแล้วเขาอาจจะต้องการเวลาอีกเล็กน้อย เพราะถ้าหากจู่ ๆ เขาไปรายงานกับผู้นำว่าการลอบสังหารครั้งนี้ล้มเหลว และมูราคามิถูกฆ่าตาย . . .

ในขณะเดียวกันลีออนที่รู้ว่าที่นี่ไม่ใช่ฐานใหญ่ของเดอะแฮนด์ แต่เป็นสถานที่เลี้ยงดูสมาชิกรุ่นต่อไป ลีออนก็เริ่มครุ่นคิดใหม่อีกครั้ง

เขาต้องการใช้บากูโตะเป็นเหยื่อล่อเพื่อจับผู้นำระดับสูงอีกสองสามคนที่เหลือ และทำให้พวกเขามาประชุมรวมตัวกันทั้งหมด หลังจากนั้นเขาจะเข้าไปฆ่าพวกเขาทั้งหมดในคราวเดียวเพื่อจบปัญหาในครั้งนี้และหลีกเลี่ยงความวุ่นวายในอนาคต

แต่ดูเหมือนว่าแผนการครั้งนี้อาจจะเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย . . .

นอกจากนี้การกระทำของบากูโตะยังทำให้ลีออนมีเวลาคิดแผนการให้รอบคอบมากยิ่งขึ้น

ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าแผนการเดิมของเขามันค่อนข้างตรงไปตรงมาและไม่มีระเบียบแบบแผนสักเท่าไหร่

แผนการนี้ของเขามันกินเวลาเกินไป!

การจะฆ่าพวกผู้นำระดับสูงทั้งหมดของเดอะแฮนด์นั้นย่อมเป็นเรื่องง่าย แต่การจะกำจัดสมาชิกเดอะแฮนด์ทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องยากมาก

ท้ายที่สุดแล้วเดอะแฮนด์ก็เป็นองค์กรขนาดใหญ่และเชื่อมั่นในอุดมการณ์ของตัวเองเหมือนกับไฮดร้า

ทำให้หลังจากที่พวกเขาพยายามมามากกว่าร้อยปีทรัพยากรและอิทธิพลของพวกเขาจึงมีอย่างล้นหลาม เพียงแค่การขายยาเสพติดล็อตเล็ก ๆ มาดามเกาก็สามารถทำเงินได้อย่างมหาศาล และสร้างความวุ่นวายให้กับสังคมนับไม่ถ้วน

แน่นอนว่านอกเหนือจากสิ่งผิดกฎหมายแล้วมันก็ยังมีอื่น ๆ อีกมากมายที่สร้างประโยชน์ให้กับพวกเขาได้อย่างมหาศาลเช่นกัน

มิฉะนั้นพวกเขาจะร่วมมือกับวิลสันเพื่อพัฒนาอสังหาริมทัพย์ สร้างกองทัพนินจา และรับสมัครทหารรับจ้างมากมายไปเพื่ออะไร . . .

ทั้งหมดมันก็เพื่อ ‘เงิน’ !!!

ซึ่งข้อเท็จจริงนี้ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าไม่ว่าจะอยู่โลกใบเดิมหรือโลกมาร์เวลแห่งนี้ ‘เงิน’ เป็นสิ่งที่ขาดไปไม่ได้และสามารถใช้ประโยชน์ได้มากมาย ยกตัวอย่างเช่นเหมือนกับโทนี่ สตาร์ค!

โดยก่อนหน้านี้ลีออนก็เคยคิดเหมือนกันว่าถ้าหากเขาไม่มีเงิน พลังพิเศษ หรือสิ่งอื่น ๆ ตัวตนที่เขากำลังเป็นอยู่ในตอนนี้มันก็เป็นจินตนาการเช่นกัน

ตราบใดที่เขาแข็งแกร่งจนไม่ต้องเกรงกลัวใคร วันนั้นทุกสิ่งทุกอย่างของโลกใบนี้มันจะตกเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์

อย่างไรก็ตามหลังจากผ่านไปไม่นานลีออนก็ค่อย ๆ เปลี่ยนวิธีคิดของตัวเอง . . .

ในความเป็นจริงแล้วเงินและอำนาจก็ถือเป็นตัวช่วยเสริมเช่นกัน!

ทำไมเขาไม่ใช่สิ่งเหล่านี้เป็นการปูทางทำให้ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มเร็วขึ้นกว่าเดิมล่ะ? ท้ายที่สุดแล้วความแข็งแกร่งของคนคนเดียวมันก็มีขีดจำกัดอยู่!

ถ้าหากเขาสามารถควบคุมกองกำลังขนาดใหญ่อย่างเดอะแฮนด์ที่ดำรงอยู่มาหลายร้อยปีได้มันย่อมสามารถช่วยเหลือเขาได้อย่างมหาศาลแน่นอน!!

โปรดติดตามตอนต่อไป …