- หน้าแรก
- ผมเป็นหลานชายของฟิล โคลสัน
- เจ้าหน้าที่หมายเลข 150
เจ้าหน้าที่หมายเลข 150
เจ้าหน้าที่หมายเลข 150
ตอนที่ 150
คุกเข่ายอมแพ้!
พวกเขาสามารถรอดพ้นจากไล่ลาของคุนหลุนมาได้ รอดพ้นจากสิ่งที่เรียกความตายก็เช่นกัน แต่ครั้งนี้ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่สามารถรอดพ้นจากความโกรธของลีออนไปได้ . . .
ผู้เฒ่าคุนหลุนที่มีชีวิตอยู่มาหลายร้อยปี และเป็นหนึ่งในห้าผู้นำของเดอะแฮนด์ ตอนนี้มูราคามิได้ถูกลีออนเป่ากระจุยเป็นชิ้น ๆ ด้วยระเบิด ‘บอมบอยด์’ เรียบร้อยแล้ว
เมื่อมองดูสหายที่ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันมาหลายปีถูกระเบิดกลายเป็นชิ้นเนื้อ บากูโตะก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้าอยู่ภายในใจ
มูราคามิตายไปแล้ว ต่อไปจะเป็นใคร?
บากูโตะเหลือบมองกล่องไม้ที่เขาซ่อนตัวอยู่เมื่อกี้ด้วยสีหน้าหวาดกลัวก่อนที่จะตัดสินใจขึ้นมาทันที!
"ปืนกระบอกนี้! เอาไป!"
หลังจากพูดจบบากูโตะก็โยนปืนพกของตัวเองให้กับโนบุยืนอยู่ด้านข้างของเขา
"หืม?!" ลีออนมองไปที่อาวุธชิ้นเดียวที่สามารถคุกคามชีวิตของเขาได้และมองไปที่บากูโตะด้วยความสงสัยภายในดวงตาของเขา
หลังจากการตายของมูราคามิในฐานะที่โนบุเป็นเพียงตัวตนระดับกลาง ๆ ขององค์กรดังนั้นเขาจะต้องฟังคำสั่งของบากูโตะ
"พยายามดึงดูดความสนใจของมันและโจมตีจากด้านข้าง!"
เมื่อได้ยินเสียงกระซิบของบากูโตะดังขึ้นมาเบา ๆ โนบุก็ถือปืนพกในมือเอาไว้แน่นและพยักหน้าด้วยสีหน้าตายด้าน
เพราะถึงอย่างไรแล้วในสายตาของบากูโตะเขาในตอนนี้ก็คือเบี้ยที่ถูกทอดทิ้งไปแล้ว . . .
พื้นที่ของโกดังแห่งนี้ไม่ใหญ่มากนัก และมีพื้นที่ประมาณหลายพันตารางเมตรเท่านั้น
โกดังแห่งนี้ว่างเปล่า และมีศพนินจาเจ็ดคนนอนอยู่บนพื้น ส่วนตำแหน่งของลีออนนั้นยืนอยู่ทางมุมตะวันออกเฉียงใต้ทางเข้าออกเดียวของพวกเขา!
ส่วนบากูโตะและโนบุนั้นตอนนี้พวกเขากำลังยืนอยู่ทางมุมตะวันตกเฉียงเหนือของโกดัง โดยมีกล่องไม้ซ้อนทับกันหลายกล่องเป็นที่กำบัง . . .
ถ้าหากพวกเขาทั้งสองคนต้องการหลบหนีออกไปจากที่นี่พวกเขาจะต้องหาวิธีเบี่ยงเยนความสนใจของลีออน แต่ถ้าจะให้ดีจะต้องฆ่าลีออนให้ได้!
อย่างไรก็ตามตอนนี้บากูโตะไม่ได้ห้าวเหมือนตอนแรกแล้ว และพยายามต่อสู้โดยใช้ไหวพริบแทน
"ตอนนี้แหละ!"
เมื่อได้รับสัญญาณผ่านการขยิบตาของบากูโตะ โนบุผู้ภักดีก็รีบลุกขึ้นมาจากหลังกล่องไม้และเหนี่ยวไกไปยังทิศทางที่ลีออนกำลังยืนอยู่!
ปัง ปัง ปัง . . .
ขณะเดียวกันบากูโตะที่พยายามใช้เสียงปืนกลบเสียงฝีเท้าของตัวเองก็เริ่มเคลื่อนตัวไปยังทิศตะวันตก . . .
ซึ่งในระหว่างนี้ลีออนไม่ได้สังเกตเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย เพราะตอนนี้บากูโตะกำลังใช้กล่องไม้ที่กระจัดกระจายอยู่เป็นที่หลบซ่อนตัวและเคลื่อนไหวไปอย่างช้า ๆ
แน่นอนว่าลีออนที่ได้ยินเสียงปืนเขาก็ไม่ยืนโง่ ๆ ให้อีกฝ่ายยิงอย่างแน่นอนและได้กลับมาหลบซ่อนตัวที่หลังกล่องไม้อีกครั้งพร้อมกับหยิบแมกกาซีนอันใหม่ขึ้นมาเปลี่ยน
"ฉันจะรอดูว่าพวกนายมีกระสุนกี่นัด!"
ทันใดนั้นเองเสียงปืนก็หยุดลงอย่างกะทันหัน!
"หืม? กระสุนหมดเร็วขนาดนี้เลย?!"
ในขณะที่ลีออนกำลังคิดสิ่งนี้ ทันใดนั้นมันก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันขึ้น มีร่างหนึ่งโผล่ออกมาจากทางด้านหลังกล่องไม้ทางซ้ายมือของลีออนอย่างกะทันหัน
"รับมือ!"
มีเสียงตะโกนดังขึ้นและก่อนที่ลีออนจะใช้ปืนพกในมือเล็งไปที่อีกฝ่ายอีกฝ่ายก็ใช้ฝ่ามือโจมตีใส่ข้อมือของลีออนอย่างกะทันหัน ทำให้ปืนพกในมือของลีออนหลุดออกจากมือลอยขึ้นไปบนอากาศทันที!
หลังจากจัดการปืนในมือของลีออนเรียบร้อยบากูโตก็ก้าวเท้าออกมาแปลก ๆ และย่นระยะห่างระหว่างเขากับลีออนให้แคบลงอย่างรวดเร็ว
เมื่อมองไปที่ร่างของบากูโตะที่อยู่ตรงหน้าของเขาลีออนก็ไม่มีเวลาคิดอีกต่อไป และศิลปะการต่อสู้ของคุนหลุนขึ้นมารับมือกับอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว
ปัง!
ลีออนใช้ฝ่ามือซ้ายโจมตีพยายามโจมตีเข้าที่เอวของบากูโตะ ส่วนมือขวาก็ส่งฝ่ามือออกไปเพื่อป้องกันการโจมตีของอีกฝ่าย
ปัง!
แขนขวาของลีออนสามารถป้องกันการโจมตีของบากูโตะเอาไว้ได้อย่างทันถ่วงที และรีบใช้โอกาสนี้ส่งฝ่ามือซ้ายโจมตีเข้าที่เอวข้างซ้ายของบากูโตะทันที!
ถ้าหากบากูโตะโดนฝ่ามือนี้เข้าไปก็เตรียมตัวลงไปคุยกับรากมะม่วงได้เลย
อย่างไรก็ตามบากูโตะที่เรียนรู้ศิลปะการต่อสู้มาแทบทุกประเภทจะโดนโจมตีได้ง่ายขนาดนั้นได้อย่างไร?!
บากูโตะขับร่างกายทั้งตัวของอย่างพลิ้วไหวเหมือนกับนกนางแอ่นหลบไปทางด้านขวารอดจากการโจมตีของลีออนไปได้อย่างหวุดหวิด
เช่นเดียวกับมาดามเกาบากูโตะก็เชี่ยวชาญพลัง ‘ชี่’ เช่นกัน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเปลี่ยน ‘ชี่’ เป็นการโจมตีที่มีความหลากหลายมากกว่าลีออน
ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สามารถทำอันตรายต่อร่างกายของลีออนได้โดยตรง แต่เนื่องจากกำปั้นของเขาถูกปกคลุมไปด้วยพลังชี่ทำให้อวัยวะภายในของลีออนกำลังรู้สึกเจ็บปวดมาก
ขณะเดียวกันทางด้านของโนบุที่เห็นบากูโตะกำลังต่อสู้กับลีออนอยู่ เขาก็ทิ้งปืนพกที่ไม่มีกระสุนลงกับพื้น และหยิบดาบคาตานะเข้าต่อสู้ร่วมกับบากูโตะ
การร่วมมือของพวกเขาทั้งสองคนทำให้ความกดดันของลีออนพุ่งสูงขึ้น!
ไม่ใช่เพราะว่าลีออนกลัวการโจมตีจากดาบคาตานะที่ทำขึ้นมาจากอดาแมนเทียม แต่เป็นเพราะแมลงวันตัวนี้มันก่อกวนเขาอยู่ตลอดเวลา ทำให้ความสนใจทั้งหมดของเขาที่เพ่งไปที่บากูโตะต้องลดลง
ด้วยการรุมแบบสองต่อหนึ่งทำให้สถานการณ์ของลีออนเริ่มแย่ลงเรื่อย ๆ
อย่างไรก็ตามมันก็มีเพียงแค่บากูโตะเท่านั้นที่รู้ว่าตอนนี้สถานการณ์มันร้ายแรงขนาดไหน พลัง ‘ชี่’ ภายในร่างกายของเขากำลังถูกดูดออกไปอย่างรวดเร็วผ่านการโจมตีอย่างต่อเนื่อง และเมื่อพลัง ‘ชี่’ ของเขาหมดลงเมื่อไหร่การโจมตีของเขามันจะเป็นเพียงแค่การจั๊กจี้ร่างกายของลีออนเท่านั้น . . .
เมื่อถึงตอนนั้นชีวิตของเขาคงหายไปเช่นกัน!
ดวงตาของบากูโตะกลอกไปมาเล็กน้อยราวกับว่ากำลังพยายามคิดอะไรบางอย่างที่ซับซ้อน . . .
ขณะเดียวกันทันใดนั้นลีออนก็ตัดสินใจขึ้นมาอย่างเด็ดขาดและเตรียมตัวจะเปลี่ยนเป้าหมายเป็นโนบุก่อน!
ในเมื่อมีแมลงวันมาก่อกวนงั้นเขาก็จะกำจัดแมลงวันตัวนั้นก่อน!
ซึ่งการจะแบบนั้นได้เขาจะต้องยอมเจ็บตัวสักเล็กน้อย . . .
ทันใดนั้นลีออนก็ยื่นมือไปรับกำปั้นของบากูโตะเอาไว้ และใช้แขนหนีบมือของโนบุเอาไว้ จากนั้นลีออนก็เริ่มหมุนตัวอย่างรวดเร็วเหวี่ยงร่างของบากูโตะให้กระเด็นออกไป ก่อนที่จะใช้ช่วงเวลานี้เอามือทั้งสองข้างจับไปที่หัวของโนบุและบิดอย่างรุนแรง!
แกรก!
เสียงกระดูกแตกหักดังขึ้นมาอย่างชัดเจนพร้อมกับร่างของโนบุที่ล้มลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง!
ตายไปหนึ่ง!
เมื่อเห็นร่างของโนบุที่ล้มลงกับพื้นบากูโตะที่กระเด็นออกมาด้านข้างก็อดไม่ได้ที่จะสาปแช่งขึ้นมาในใจว่า ‘ไอ้เวรเอ้ย ตายง่ายอะไรขนาดนั้น!’
ในแผนเดิมของเขาเขาต้องการใช้ประโยชน์จากโนบุให้เข้าไปพัวพันกับลีออน ส่วนเขาจะหาโอกาสหลบหนี้ออกไปจากที่นี่
แต่ใครจะไปคิดว่า . . .
เมื่อโนบุตายตอนนี้มันก็เหลือเพียงแค่ลีออนและบากูโตะเท่านั้นที่ยืนอยู่ในโกดัง
บากูโตะมองไปที่ลีออนที่กำลังค่อย ๆ เดินเข้ามาหาเขาอย่างช้า ๆ พร้อมกับความกลัวที่กำลังกลืนกินจิตใจ สัญชาตญาณกำลังกรีดร้องบอกว่าถ้าหากเขายังไม่ทำอะไรสักอย่าง อายุขัยหลายร้อยปีของเขาอาจจะสิ้นสุดลงวันนี้ . . .
บากูโตะไม่ต้องการตาย!
กว่าที่เขาจะสามารถใช้ชีวิตมาได้นานขนาดนี้เขาจะต้องเสี่ยงตายมามากมายพร้อมกับเพื่อนคนอื่น ๆ และใช้กระดูกงูในการยืดอายุขัย จากนั้นก็สร้างเดอะแฮนด์ขึ้นมาด้วยมือของพวกเขาเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีคุนหลุนในอนาคต
ดังนั้นเพื่อให้ตัวเองมีชีวิตต่อไปบากูโตะจึงยอมทำสิ่งที่ทำให้ลีออนต้องแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา
ตึง!
ทันใดนั้นบากูโตะก็คุกเข่าลงกับพื้นพร้อมยกมือขึ้นไหว้พยายามขอความเมตตาจากลีออน "ฉันขอยอมแพ้!"
โปรดติดตามตอนต่อไป …