เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

เจ้าหน้าที่หมายเลข 150

เจ้าหน้าที่หมายเลข 150

เจ้าหน้าที่หมายเลข 150


ตอนที่ 150

คุกเข่ายอมแพ้!

พวกเขาสามารถรอดพ้นจากไล่ลาของคุนหลุนมาได้ รอดพ้นจากสิ่งที่เรียกความตายก็เช่นกัน แต่ครั้งนี้ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่สามารถรอดพ้นจากความโกรธของลีออนไปได้ . . .

ผู้เฒ่าคุนหลุนที่มีชีวิตอยู่มาหลายร้อยปี และเป็นหนึ่งในห้าผู้นำของเดอะแฮนด์ ตอนนี้มูราคามิได้ถูกลีออนเป่ากระจุยเป็นชิ้น ๆ ด้วยระเบิด ‘บอมบอยด์’ เรียบร้อยแล้ว

เมื่อมองดูสหายที่ต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันมาหลายปีถูกระเบิดกลายเป็นชิ้นเนื้อ บากูโตะก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้าอยู่ภายในใจ

มูราคามิตายไปแล้ว ต่อไปจะเป็นใคร?

บากูโตะเหลือบมองกล่องไม้ที่เขาซ่อนตัวอยู่เมื่อกี้ด้วยสีหน้าหวาดกลัวก่อนที่จะตัดสินใจขึ้นมาทันที!

"ปืนกระบอกนี้! เอาไป!"

หลังจากพูดจบบากูโตะก็โยนปืนพกของตัวเองให้กับโนบุยืนอยู่ด้านข้างของเขา

"หืม?!" ลีออนมองไปที่อาวุธชิ้นเดียวที่สามารถคุกคามชีวิตของเขาได้และมองไปที่บากูโตะด้วยความสงสัยภายในดวงตาของเขา

หลังจากการตายของมูราคามิในฐานะที่โนบุเป็นเพียงตัวตนระดับกลาง ๆ ขององค์กรดังนั้นเขาจะต้องฟังคำสั่งของบากูโตะ

"พยายามดึงดูดความสนใจของมันและโจมตีจากด้านข้าง!"

เมื่อได้ยินเสียงกระซิบของบากูโตะดังขึ้นมาเบา ๆ โนบุก็ถือปืนพกในมือเอาไว้แน่นและพยักหน้าด้วยสีหน้าตายด้าน

เพราะถึงอย่างไรแล้วในสายตาของบากูโตะเขาในตอนนี้ก็คือเบี้ยที่ถูกทอดทิ้งไปแล้ว . . .

พื้นที่ของโกดังแห่งนี้ไม่ใหญ่มากนัก และมีพื้นที่ประมาณหลายพันตารางเมตรเท่านั้น

โกดังแห่งนี้ว่างเปล่า และมีศพนินจาเจ็ดคนนอนอยู่บนพื้น ส่วนตำแหน่งของลีออนนั้นยืนอยู่ทางมุมตะวันออกเฉียงใต้ทางเข้าออกเดียวของพวกเขา!

ส่วนบากูโตะและโนบุนั้นตอนนี้พวกเขากำลังยืนอยู่ทางมุมตะวันตกเฉียงเหนือของโกดัง โดยมีกล่องไม้ซ้อนทับกันหลายกล่องเป็นที่กำบัง . . .

ถ้าหากพวกเขาทั้งสองคนต้องการหลบหนีออกไปจากที่นี่พวกเขาจะต้องหาวิธีเบี่ยงเยนความสนใจของลีออน แต่ถ้าจะให้ดีจะต้องฆ่าลีออนให้ได้!

อย่างไรก็ตามตอนนี้บากูโตะไม่ได้ห้าวเหมือนตอนแรกแล้ว และพยายามต่อสู้โดยใช้ไหวพริบแทน

"ตอนนี้แหละ!"

เมื่อได้รับสัญญาณผ่านการขยิบตาของบากูโตะ โนบุผู้ภักดีก็รีบลุกขึ้นมาจากหลังกล่องไม้และเหนี่ยวไกไปยังทิศทางที่ลีออนกำลังยืนอยู่!

ปัง ปัง ปัง . . .

ขณะเดียวกันบากูโตะที่พยายามใช้เสียงปืนกลบเสียงฝีเท้าของตัวเองก็เริ่มเคลื่อนตัวไปยังทิศตะวันตก . . .

ซึ่งในระหว่างนี้ลีออนไม่ได้สังเกตเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย เพราะตอนนี้บากูโตะกำลังใช้กล่องไม้ที่กระจัดกระจายอยู่เป็นที่หลบซ่อนตัวและเคลื่อนไหวไปอย่างช้า ๆ

แน่นอนว่าลีออนที่ได้ยินเสียงปืนเขาก็ไม่ยืนโง่ ๆ ให้อีกฝ่ายยิงอย่างแน่นอนและได้กลับมาหลบซ่อนตัวที่หลังกล่องไม้อีกครั้งพร้อมกับหยิบแมกกาซีนอันใหม่ขึ้นมาเปลี่ยน

"ฉันจะรอดูว่าพวกนายมีกระสุนกี่นัด!"

ทันใดนั้นเองเสียงปืนก็หยุดลงอย่างกะทันหัน!

"หืม? กระสุนหมดเร็วขนาดนี้เลย?!"

ในขณะที่ลีออนกำลังคิดสิ่งนี้ ทันใดนั้นมันก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันขึ้น มีร่างหนึ่งโผล่ออกมาจากทางด้านหลังกล่องไม้ทางซ้ายมือของลีออนอย่างกะทันหัน

"รับมือ!"

มีเสียงตะโกนดังขึ้นและก่อนที่ลีออนจะใช้ปืนพกในมือเล็งไปที่อีกฝ่ายอีกฝ่ายก็ใช้ฝ่ามือโจมตีใส่ข้อมือของลีออนอย่างกะทันหัน ทำให้ปืนพกในมือของลีออนหลุดออกจากมือลอยขึ้นไปบนอากาศทันที!

หลังจากจัดการปืนในมือของลีออนเรียบร้อยบากูโตก็ก้าวเท้าออกมาแปลก ๆ และย่นระยะห่างระหว่างเขากับลีออนให้แคบลงอย่างรวดเร็ว

เมื่อมองไปที่ร่างของบากูโตะที่อยู่ตรงหน้าของเขาลีออนก็ไม่มีเวลาคิดอีกต่อไป และศิลปะการต่อสู้ของคุนหลุนขึ้นมารับมือกับอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว

ปัง!

ลีออนใช้ฝ่ามือซ้ายโจมตีพยายามโจมตีเข้าที่เอวของบากูโตะ ส่วนมือขวาก็ส่งฝ่ามือออกไปเพื่อป้องกันการโจมตีของอีกฝ่าย

ปัง!

แขนขวาของลีออนสามารถป้องกันการโจมตีของบากูโตะเอาไว้ได้อย่างทันถ่วงที และรีบใช้โอกาสนี้ส่งฝ่ามือซ้ายโจมตีเข้าที่เอวข้างซ้ายของบากูโตะทันที!

ถ้าหากบากูโตะโดนฝ่ามือนี้เข้าไปก็เตรียมตัวลงไปคุยกับรากมะม่วงได้เลย

อย่างไรก็ตามบากูโตะที่เรียนรู้ศิลปะการต่อสู้มาแทบทุกประเภทจะโดนโจมตีได้ง่ายขนาดนั้นได้อย่างไร?!

บากูโตะขับร่างกายทั้งตัวของอย่างพลิ้วไหวเหมือนกับนกนางแอ่นหลบไปทางด้านขวารอดจากการโจมตีของลีออนไปได้อย่างหวุดหวิด

เช่นเดียวกับมาดามเกาบากูโตะก็เชี่ยวชาญพลัง ‘ชี่’ เช่นกัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเปลี่ยน ‘ชี่’ เป็นการโจมตีที่มีความหลากหลายมากกว่าลีออน

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สามารถทำอันตรายต่อร่างกายของลีออนได้โดยตรง แต่เนื่องจากกำปั้นของเขาถูกปกคลุมไปด้วยพลังชี่ทำให้อวัยวะภายในของลีออนกำลังรู้สึกเจ็บปวดมาก

ขณะเดียวกันทางด้านของโนบุที่เห็นบากูโตะกำลังต่อสู้กับลีออนอยู่ เขาก็ทิ้งปืนพกที่ไม่มีกระสุนลงกับพื้น และหยิบดาบคาตานะเข้าต่อสู้ร่วมกับบากูโตะ

การร่วมมือของพวกเขาทั้งสองคนทำให้ความกดดันของลีออนพุ่งสูงขึ้น!

ไม่ใช่เพราะว่าลีออนกลัวการโจมตีจากดาบคาตานะที่ทำขึ้นมาจากอดาแมนเทียม แต่เป็นเพราะแมลงวันตัวนี้มันก่อกวนเขาอยู่ตลอดเวลา ทำให้ความสนใจทั้งหมดของเขาที่เพ่งไปที่บากูโตะต้องลดลง

ด้วยการรุมแบบสองต่อหนึ่งทำให้สถานการณ์ของลีออนเริ่มแย่ลงเรื่อย ๆ

อย่างไรก็ตามมันก็มีเพียงแค่บากูโตะเท่านั้นที่รู้ว่าตอนนี้สถานการณ์มันร้ายแรงขนาดไหน พลัง ‘ชี่’ ภายในร่างกายของเขากำลังถูกดูดออกไปอย่างรวดเร็วผ่านการโจมตีอย่างต่อเนื่อง และเมื่อพลัง ‘ชี่’ ของเขาหมดลงเมื่อไหร่การโจมตีของเขามันจะเป็นเพียงแค่การจั๊กจี้ร่างกายของลีออนเท่านั้น . . .

เมื่อถึงตอนนั้นชีวิตของเขาคงหายไปเช่นกัน!

ดวงตาของบากูโตะกลอกไปมาเล็กน้อยราวกับว่ากำลังพยายามคิดอะไรบางอย่างที่ซับซ้อน . . .

ขณะเดียวกันทันใดนั้นลีออนก็ตัดสินใจขึ้นมาอย่างเด็ดขาดและเตรียมตัวจะเปลี่ยนเป้าหมายเป็นโนบุก่อน!

ในเมื่อมีแมลงวันมาก่อกวนงั้นเขาก็จะกำจัดแมลงวันตัวนั้นก่อน!

ซึ่งการจะแบบนั้นได้เขาจะต้องยอมเจ็บตัวสักเล็กน้อย . . .

ทันใดนั้นลีออนก็ยื่นมือไปรับกำปั้นของบากูโตะเอาไว้ และใช้แขนหนีบมือของโนบุเอาไว้ จากนั้นลีออนก็เริ่มหมุนตัวอย่างรวดเร็วเหวี่ยงร่างของบากูโตะให้กระเด็นออกไป ก่อนที่จะใช้ช่วงเวลานี้เอามือทั้งสองข้างจับไปที่หัวของโนบุและบิดอย่างรุนแรง!

แกรก!

เสียงกระดูกแตกหักดังขึ้นมาอย่างชัดเจนพร้อมกับร่างของโนบุที่ล้มลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง!

ตายไปหนึ่ง!

เมื่อเห็นร่างของโนบุที่ล้มลงกับพื้นบากูโตะที่กระเด็นออกมาด้านข้างก็อดไม่ได้ที่จะสาปแช่งขึ้นมาในใจว่า ‘ไอ้เวรเอ้ย ตายง่ายอะไรขนาดนั้น!’

ในแผนเดิมของเขาเขาต้องการใช้ประโยชน์จากโนบุให้เข้าไปพัวพันกับลีออน ส่วนเขาจะหาโอกาสหลบหนี้ออกไปจากที่นี่

แต่ใครจะไปคิดว่า . . .

เมื่อโนบุตายตอนนี้มันก็เหลือเพียงแค่ลีออนและบากูโตะเท่านั้นที่ยืนอยู่ในโกดัง

บากูโตะมองไปที่ลีออนที่กำลังค่อย ๆ เดินเข้ามาหาเขาอย่างช้า ๆ พร้อมกับความกลัวที่กำลังกลืนกินจิตใจ สัญชาตญาณกำลังกรีดร้องบอกว่าถ้าหากเขายังไม่ทำอะไรสักอย่าง อายุขัยหลายร้อยปีของเขาอาจจะสิ้นสุดลงวันนี้ . . .

บากูโตะไม่ต้องการตาย!

กว่าที่เขาจะสามารถใช้ชีวิตมาได้นานขนาดนี้เขาจะต้องเสี่ยงตายมามากมายพร้อมกับเพื่อนคนอื่น ๆ และใช้กระดูกงูในการยืดอายุขัย จากนั้นก็สร้างเดอะแฮนด์ขึ้นมาด้วยมือของพวกเขาเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีคุนหลุนในอนาคต

ดังนั้นเพื่อให้ตัวเองมีชีวิตต่อไปบากูโตะจึงยอมทำสิ่งที่ทำให้ลีออนต้องแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมา

ตึง!

ทันใดนั้นบากูโตะก็คุกเข่าลงกับพื้นพร้อมยกมือขึ้นไหว้พยายามขอความเมตตาจากลีออน "ฉันขอยอมแพ้!"

โปรดติดตามตอนต่อไป …

จบบทที่ เจ้าหน้าที่หมายเลข 150

คัดลอกลิงก์แล้ว