เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

เจ้าหน้าที่หมายเลข 143

เจ้าหน้าที่หมายเลข 143

เจ้าหน้าที่หมายเลข 143


ตอนที่ 143

เพื่อให้โลกสะอาดขึ้น การเสียสละเล็กน้อยเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้!

นิวยอร์ก ลองไอส์แลนด์

ในคฤหาสน์สุดหรูหลังใหญ่ของตระกูลกิดเดียน มาลิค กิดเลียนกำลังยืนอยู่ในห้องหนังสือมองไปออกยังลานด้านอกอย่างเงียบ ๆ ผ่านหน้าต่างที่สูงจากพื้นจรดเพดาน

แสงอาทิตย์ส่องแสงบนหน้าต่างกระทบกับเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะจนกลายเป็นแสงสีขาวระยิบระยับ

ก๊อก ก๊อก . . .

ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นดึงสติของกิดเลียนที่กำลังหวนคืนความหวังเมื่อหลายสิบปีก่อนให้กลับมาอีกครั้ง

"เข้ามา"

เมื่อกิดเลียนยหันหลังกลับเขาก็เห็น สเตฟานี่ ลูกสาวของเขาเดินเข้ามา

"คุณพ่อ คุณเพียร์ซรออยู่ข้างนอก . . . "

กิดเลียนพยักหน้าเล็กน้อยพร้อมกับโบกมือและพูดว่า "บอกให้เขาเข้ามา"

"ได้ค่ะ"

หลังจากนั้นไม่นานอเล็กซานเดอร์ เพียร์ซ อดีตผู้อำนวยการของชีลด์และปัจจุบันเป็นสมาชิกของคณะมนตรีความมั่นคงโลกก็เดินมานั่งลงฝั่งตรงข้ามกับกิดเลียน

กิดเลียนเคาะนิ้วบนเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะและถามขึ้นมาว่า "การสืบสวนไปถึงไหนแล้ว?"

เพียร์ซเอานิ้วดันแว่นตาเล็กน้อยและพูดขึ้นมาว่า "ถ้าขั้นพื้นฐานเสร็จสมบูรณ์แล้ว"

กิดเลียนหยิบวิสกี้ที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาจิบ "แผนการอเวนเจอร์ส เราสามารถนำมาควบคุมเอาไว้ในมือของเราได้ไหม?"

เพียร์ซขมวดคิ้วพร้อมกับรอยย่นบนใบหน้าที่เริ่มปรากฏขึ้น "น่าเสียดาย หลังจากที่ฉันลองติดต่อกับคนอื่น ๆ ในรายชื่อแล้ว ฉันคิดว่าโอกาสที่จะเป็นไปได้มันน้อยมาก"

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้กิดเลียนก็อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมองเพียร์ซและถามว่า "ทำไม?"

"ในไฟล์ที่ฟิวรี่ส่งมานอกเหนือจากโทนี่ สตาร์ค มหาเศรษฐีที่ควบคุมไม่ได้แล้ว อีกสามคนล้วนเป็นคนสนิทของฟิวรี่ . . . "

กิดเลียนยกมือขัดจังหวะขึ้นมา "คุณหมายถึงสวีปเปอร์ แบล็ควิโดว์ และฮอว์กอาย?"

"ถูกต้อง!" เพียร์ซพยักหน้าเล็กน้อยและพูดต่อว่า "ในสามคนนี้คนที่ภักดีต่อฟิวรี่มากที่สุดคือฮอว์กอาย"

"ตั้งแต่ที่เขายอมรับคำชวนของฟิวรี่ และเข้าร่วมกับชีลด์ ตอนนั้นเขาก็ได้กลายเป็นหนึ่งในคนสนิทของฟิวรี่เรียบร้อยแล้ว ดังนั้นถ้าหากเราจะดึงตัวของเขามาเข้าร่วมกับเรามันก็ไม่มีโอกาสสำเร็จเลย แถมยังเป็นการทำให้อีกฝ่ายรู้ตัวด้วย"

"แล้วอีกสองคนล่ะ?" กิดเลียนขมวดคิ้วและถามขึ้นมาต่อมาว่า "ฉันได้อ่านไฟล์ข้อมูลของสองคนนี้แล้ว พวกเขาทั้งคู่เข้าร่วมชีลด์เมื่อหนึ่งปีที่แล้ว ดังนั้นความภักดีที่พวกเขามีให้กับฟิวรี่น่าจะยังไม่สูงมากนัก"

"น่าเสียดาย โอกาสที่จะดึงตัวของพวกเขาสองคนนี้มาได้มันก็อยากมากเช่นกัน"

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับจ้องมองจากกิดเลียนที่สับสนเล็กน้อย เพียร์ซก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากอธิบายขึ้นมาต่อว่า " ‘สวีปเปอร์’ ลีออน โคลสัน เป็นหลานชายของฟิล โคลสัน ซึ่งฟิล โคลสันเป็นคนสนิทของฟิวรี่"

"ถึงแม้ว่าเขาจะเพิ่งเข้าร่วมชีลด์ แต่เขาก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งจากเจ้าหน้าที่ระดับ 4 กลายเป็นเจ้าหน้าที่ระดับ 6 ด้วยระยะเวลาเพียงหกเดือน"

"ฟิวรี่คาดหวังในตัวของลีออนคนนี้มาก และนี่ก็เป็นความลับที่เจ้าหน้าที่ทุกคนของชีลด์รู้กันเป็นอย่างดี"

เพียร์ซที่พูดมาตั้งนานเริ่มรู้สึกปากแห่งเล็กน้อย ทำให้เขาหยิบวิสกี้บนโต๊ะขึ้นมาจิบและพูดต่อว่า "ส่วน ‘แบล็ควิโดว์’ จากการตรวจสอบของฉัน เหตุผลที่เธอทรยศห้องแดงและเข้าร่วมกับชีลด์สาเหตุส่วนใหญ่เป็นเพราะลีออน โคลสัน"

"ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาทั้งสองคนดูเหมือนจะไม่ธรรมดา"

คำอธิบายของเพียร์ซทำให้กิดเลียนสามารถสรุปเรื่องนี้ขึ้นมาได้อย่างคร่าว ๆ ว่า "ดังนั้น ลีออน โคลสัน คนนี้จึงเป็นความหวังสำหรับเราในการควบคุมทีมอเวนเจอร์ส . . . "

ในขณะที่กิดเลียนกำลังคิดถึงความเป็นไปได้ต่าง ๆ เพียร์ซก็พูดขัดจังหวะความคิดของกิดเลียนขึ้นมาว่า "นอกจากทีมอเวนเจอร์สแล้ว ฉันยังมีข่าวที่น่าสนใจอยากแบ่งปันกับคุณด้วย"

กิดเลียนจ้องมองเพียร์ซด้วยความสงสัยเล็กน้อย และถามว่า "ข่าวอะไร?"

"ฉันพบคนที่แอบเข้าไปในศูนย์วิจัยใต้ดินของร็อกซอน และขโมยข้อมูลการวิจัยทั้งหมดออกมาแล้ว"

กิดเลียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนที่จะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้และถามว่า "คุณจะบอกคนคนนี้เป็นเจ้าหน้าที่จากชีลด์?"

"ใช่ เขาคนนั้นก็คือ . . . "

"ลีออน โคลสัน!"

สำหรับเพียร์ซที่มีสิทธิ์ในระดับ 10 ของชีลด์การหาข้อมูลพวกนี้จึงเป็นเรื่องง่ายดายมาก!

ไม่ว่าจะเป็นภารกิจที่มีความลับขนาดไหน ถ้าหากมันมีบันทึกเอาไว้ในฐานข้อมูลเขาก็สามารถตรวจสอบได้ ถึงแม้ว่าความลับนั้นฟิวรี่จะจัดให้มันรวมอยู่ในระดับ 10 ก็ตาม . . .

เมื่อได้ยินข่าวนี้กิดเลียนก็รู้คาดไม่ถึงเล็กน้อย ซึ่งมันก็เป็นข่าวดีเช่นกัน

ถึงแม้ว่าความร่วมมือกับร็อกซอนจะถูกส่งมอบให้บารอน สตรัคเกอร์เป็นคนดูแล แต่ถึงอย่างนั้นแผนการนี้มันก็มีความสำคัญมาก เพราะมันจะส่งผลต่ออุดมการณ์อันยิ่งใหญ่ของไฮดราในการปกครองโลก!

ดังนั้นในเมื่อตอนนี้รู้ตัวสายลับที่แอบแทรกซึมเข้ามาแล้ว เขาก็จะต้องจ่ายราคาที่กล้ามาท้าทายไฮดรา!!

หลังจากก้มหน้าลงเพื่อคิดอยู่ครู่หนึ่งกิดเลียดก็เงยหน้าขึ้นมองไปที่เพียร์ซและพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า "สำหรับลีออน โคลสันที่กล้ามาท้าทายพวกเรา . . . "

"ขัดขวางอุดมการณ์อันยิ่งใหญ่ . . .  เขาจะต้องตาย!!"

หลังจากคำพูดของกิดเลียนจบลงด้านนอกก็มีสายลมพัดมาอย่างรุนแรงจนพัดใบไม้สีเหลืองที่เหี่ยวเฉาค่อย ๆ ร่วงหล่นจากบนต้นไม้อย่างช้า ๆ ราวกับว่ามันกำลังสื่อให้เห็นถึงอะไรบางอย่าง . . .

. . .

เมื่อกลับมาถึงบ้านพักที่นิวยอร์กหลังจากออกมาจากคฤหาสน์ของกิดเลียน เพียร์ซก็เรียกผู้ใต้บังคับบัญชาหมายเลขหนึ่งจากชีลด์ให้มาพบเขา

"ท่านครับ มีอะไรให้ผมรับใช้?"

เมื่อมองไปที่จอห์น การ์เรตต์ ที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเขาเพียร์ซก็หยิบแก้วน้ำบนโต๊ะขึ้นมาจิบให้หายคอแห้ง และพูดขึ้นมาว่า "ฉันต้องการให้นายกำจัดลีออน โคลสัน!"

จอห์นไม่ได้ถามว่าทำไมเพียร์ซถึงสั่งเขาแบบนี้ หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่งจอห์นก็ถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงลังเลเล็กน้อยว่า "ท่านต้องการให้ผมปลุกเขาคนนั้นขึ้นมาไหมครับ?"

"ไม่ได้!" เพียร์ซตะโกนขึ้นมาเสียงดังทันที "การดำรงอยู่ของเขายังไม่สามารถเปิดเผยได้ในตอนนี้ นายจะต้องหาวิธีอื่น และมันจะเป็นการดีที่สุดพยายามอย่าทำให้อีกฝ่ายรู้ว่าเราเป็นคนลงมือ . . . "

จอห์นพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนที่ทันใดนั้นเขาจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาและพูดขึ้นมาว่า "ท่านครับ ก่อนหน้านี้ผมได้ข่าวมาว่ามีกลุ่มนักฆ่าที่ชื่อว่า ‘เดอะแฮนด์’ ปรากฏตัวขึ้นในนิวยอร์กและกำลังตามหาชายหนุ่มผมสีน้ำตาลอยู่ ซึ่งหลังจากที่ผมได้ดูภาพเหมือนภาพนั้นมันดูคล้ายกับลีออน โคลสันมาก"

"บางทีเราอาจจะใช้ประโยชน์จากพวกเขาได้ . . . "

เพียร์ซพยักหน้าเล็กน้อย "ฉันจะฝากเรื่องนี้ให้นายเป็นคนจัดการ"

"ครับท่าน!"

เพียร์ซมองดูแผ่นหลังของจอห์นที่เดินจากไป หลังจากนั้นเขาก็ลุกขึ้นเดินมาที่หน้าต่างมองไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืนของนิวยอร์ก และหลับตาพึมพำขึ้นมาเบา ๆ ว่า "เพื่อทำให้โลกใบนี้สะอาดขึ้น การเสียสละเล็กน้อยเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ . . . "

โปรดติดตามตอนต่อไป …

จบบทที่ เจ้าหน้าที่หมายเลข 143

คัดลอกลิงก์แล้ว